Lilja 4-ever (2002)

De scènes waarin vieze oude mannen met dikke buiken haar aan het neuken zijn zouden daar wellicht iets mee te maken kunnen hebben.

Ja, waarschijnlijk wel. De ene land is preutser dan de ander.

Denk juist doordat je deze scènes via's Lilja's perspectief ziet, is er niet een hele hoge kijkwijzer nodig. Je ziet en hoort alleen maar wat blote mannen maar verder dan de bovenbassies komen ze niet. Zover ik me kan herinneren houdt Lilja ook haar kleertjes voor de camera gewoon aan. Scène in de stripbar hebben wellicht gezorgd voor wat hogere wijzer maar het zijn echt zaken waar kijkwijzer naar kijkt, niet of de film veel impact heeft of niet. Daar is ook geen symbool voor.

Deze laatst opgenomen van de Belg en afgelopen weekend bekeken.

Opmerkelijke en aangrijpende film met goed acteerwerk door voor mij onbekende acteurs.

Door het begin (dat later ook het einde blijkt te zijn) voel je als het ware het nadere onheil al boven het hoofdkarakter hangen, maar dat er zoveel ellende achterelkaar met haar zou gebeuren.....

Film geeft een uiterst grauwe en realistische weergave van de ellende en armoede in de voormalige Sovjet-Unie en vooral van de uitzichtloosheid van mensen, die ieder sprankje hoop aanpakken om hier uit weg te komen.

De film raakte mij behoorlijk, tot aan... het flauwe einde, waar ze samen met de buurtjongen als engelen -incl. engelenvleugels- weer is verenigd. Pastte niet echt bij rest van film.
Ook het feit dat ze uit de flat kon vluchten omdat pooier vergeten was de deur op slot te doen, vond ik wel een (te) erg makkelijke oplossing...

Niet bepaald een ontspannende, lekker wegkijkfilm, maar zeker wel het bekijken waard.

Een dikke zeven, ofwel een 3,5.

Ik doelde ook niet op het bloot, maar meer om de situaties en het meedogenloze thema zelf. Een hoge kijkwijzer voor bv een tiet of een beetje schaamhaar is natuurlijk belachelijk. We zijn hier niet in de USA.

3,5 ster voor deze film van Moodysson, die ik na Fucking Amal en (vooral) Tillsammans hoog had zitten, maar die met deze film mij minder weet te raken.

Ik kwam na welgeteld drie kwartier kijken pas een beetje in de film, dat vooral kwam door het hoge tempo dat er op zat. Shot na shot, vrijwel allemaal gevuld met dialogen en met belangrijke gebeurtenissen voor het verhaal. Toen binnen 10 minuten de moeder was gevlogen en zij in slow-motion in een modderpoel strandde, met een hond die haar kwam bekijken, stond de film er heel slecht voor.
Maar gelukkig hervat deze prent zich. Op de een of andere manier blijft er toch een grauwe, vieze smaak van het oude Sovjetland achter, die mensen eenzaam, verlaten en desolaat maakt.

De casting van de twee jonge hoofdrolspelers is verder werkelijk perfect. Zelden jonge acteurs zo goed zien acteren, en daarnaast was de soundtrack ook goed te pruimen (Sovjetremix van Tatu en Forever Young, raven!)

Echter, het tempo en de wisseling van shots en inzoomen bleef me iets te hoog.
De eindscène zorgde voor een extra half puntje. De symboliek van de christelijke engel die Lilja wellicht had kunnen zijn, Volodja die haar op het hart drukt dat haar tijd nog niet is gekomen, de wanhoopsvlucht naar nergens, de symboliek van de hoop in het Westen die uiteindelijk dezelfde uitgangspositie biedt als haar thuisland en het gemis van alles wat ze ooit had in haar prille bestaan. Kortom mooi einde.

3,5*

Ik was natuurlijk erg benieuwd naar deze film, toen ik zag wat voor een gemiddelde hij op deze site haalde. Jammer genoeg viel het toch wat tegen. Het verhaal vond ik maar matig en sommige scènes waren wat mij betreft compleet overbodig. De sfeer daarentegen zit op bepaalde momenten wel goed, mede dankzij de keuze van de filmmakers om het zich grotendeels te laten afspelen in het kille Rusland (of in welk land het ook was). Ook wel positief aan de film, is de acteerprestatie van de hoofdrolspeelster. Oksana Akinshina doet het zeer goed in de film, zeker als je er mee rekening houdt dat het toch een niet al te makkelijke rol is.

1ste Moodysson.

Hopelijk ben ik met zijn slechtste film begonnen, anders ziet het doorwerken van zijn oeuvre er niet goed uit voor mij. Opvallend dat deze film hier zo hoog scoort, ik vond het eigenlijk maar een erg doorsnee werkje dat veel aan de oppervlakte blijft.
De film pakte me gewoon niet, nergens voelde ik het medeleven met personages dat er wel zou moeten zijn. Die personages hadden wat mij betreft beter uitgewerkt kunnen worden, misschien kon ik dan wat medeleven wekken. Nu kijk ik naar een redelijk mooi meisje dat helaas wel een enorme bitch kan zijn. Het loopt slecht met haar af, jammer maar ik kon er geen traan om laten. Een hoop gebeurtenissen vond ik misplaatst. Alle ontwikkelingen gaan zo snel dat ik het bijna niet kan bijhouden.
Wat ik vooral miste was de chemie tussen Lilja en Volodja, Ik vond dat die relatie wel wat meer uitgediept had mogen worden, nu had het weinig om het lijf.
Als de film daarnaast visueel ook niet veel te bieden heeft, dan blijft er helaas niet voldoende over om mij goed genoeg te boeien.

Lilja 4-ever is gelukkig geen misbaksel van een film. Hoewel ik hem moest uitzitten waren er toch wel positieve punten te vinden. Zo is het acteerwerk van de hoofdpersonen zeker niet slecht. Visueel heeft de film niet veel te bieden, op een paar momenten na. Dat iedere 'klant' van Lilja vanuit haar perspectief getoond wordt vond ik bijvoorbeeld erg sterk. Ook vond ik die vleugeltjes van Volodja erg origineel en aandoenlijk. En natuurlijk gebeuren dit soort dingen echt en daar heeft de film ook een punt.

Ik kon de film nog redelijk uitzitten en dat viel dan nog reuze mee. 2,5*.

Maar het ''bitch'' zijn van Lilja is meer gevolg van alle gebeurtenissen in haar leven, wellicht is de oorzaak haar hele leven. Het gedrag gaat veel dieper met emoties en gevoelens. Denk je werkelijk dat ze zich zo gedraagt, omdat ze zo is? Ik zie hier juist wel de diepte van in.

Natuurlijk heeft ze niet echt een leuk leven. Maar ze kan toch op zijn minst proberen haar positieve kant te laten zien. Tegen die cassieres is ze bijvoorbeeld ook hondsbrutaal. Ze heeft in mijn ogen een vreselijk karakter en daarom kon ik er geen medeleven mee krijgen.

Het is natuurlijk wel meer dan een niet leuk leven, dit is gewoon toekomstloos. Daarnaast is het ook nog een tiener die (terecht) boos is op de wereld en dit min of meer afreageert op de mens. Ze doet bijvoorbeeld weer aardig tegen cassieres als het even mee zit, ze geld heeft, en min of meer verliefd is. Het is dus niets persoonlijk. De brutaliteit kan een karakter trek zijn van haar, maar is natuurlijk ook wat baldadigheid en kijkend naar haar situatie lijkt me dit niet een afgeleerde eigenschap. Ze is nog maar een kind die ook bij gebeend moet worden, wat helaas niet gebeurd.

Hondsbrutaal? Valt reuze mee hoor. Ik kon wel met haar meeleven. Op mijn school zitten ook types die boeren in je gezicht laten of elkaar trappen, gewoon aandacht trekken heet dat. Naar mijn inzien is ze gewoon een kind in de maatschappij dat aandacht wilt. Meestal op de negatieve manier.

Je hebt altijd ergere gevallen, het gaat erom dat de brutaliteit ergens vandaan komt, bijvoorbeeld in de zin als een schreeuw om aandacht, het level van dit heeft puur te maken hoe je zelf in het leven staat. De een vindt het al brutaal als je een ouder iemand met ''je'' aan spreekt, de ander vind een boer in het gezicht, heel normaal.

Ik zou niet graag een boer in mijn gezicht willen hoor Voor de rest ben ik het wel met je eens, voortaan pas ik wel op als ik volwassenen aanspreek , straks krijg ik een flying kick van ze

Van de makers van Fucking Amal; ik had het kunnen weten. Vond er opnieuw weinig aan.

De film begint neo-realistisch, inclusief een schuddend cameraatje dat achter de hoofdpersonen aangaat. Totaal al niet mijn ding. Er ontvouwt zich een cliché verhaal over een meisje dat het allemaal maar vreselijk kut heeft en daarom de prostitutie ingaat. Vervolgens komt ze een loverboy tegen en wordt het nog erger voor haar. Het deed me allemaal weinig. Ik weet niet of het de bedoeling was, maar ik heb meer gelachen dan gehuild om deze film. Die overdreven afscheidsscène van de moeder, de rollenspelen van haar cliënten en als klap op de vuurpijl dat jochie met die vleugeltjes. Gewoonweg hilarisch!

Nergens kon ik me echter inleven in de personages, nergens kwam ik enige verdieping tegen. Het is een klinische registratie van een stel ellendige kinderen, meer niet. Het surrealistische uitstapje in de tweede helft van de film wekte bij mij nog meer ergernis op, al droeg het bij aan het komische gehalte. Als ik iets wil zien over maatschappelijke problemen prefereer ik óf een documentaire óf een lekker gedramatiseerd verhaal. Niet dit soort hippe arty-farty mengelmoesjes. Dat werkt bij mij gewoon niet. Geef mij liever de klassieke Zweedse cinema.

Vermakelijk was het wel, maar ik kan dit moeilijk serieus nemen. 2,5*

Zeer aangrijpend deze film. Hoop wel dat die moeder in de states ook aan het "werk" gezet is, vreselijk mens...

Harde en koude film die door zn perfecte locaties erg overtuigend overkwam, alleen het naar mijn idee sterk religieuze einde kon me niet tevreden stellen. Ik had het gevoel dat Lilja alleen maar vrede kon vinden in het hiernamaals en dat er hier op aarde geen plek meer voor haar was. Een uiterst onbevredigende conclusie voor iemand die niet religieus is.

Lilja 4-ever deedt mij enigsinds denken aan het duitse Christiane F. Toch was het verhaal hier veel mooier uitgewerkt. Super goed en overtuigend gespeeld, zowel door Lilja als haar jongere vriendje Volodja. Het einde is natuurlijk schitterend.

Ik kan niet anders dan vier sterren geven!

Een film die het verschrikkelijke leven binnen de Sovjet uitstekend weergeeft.

Voor een lowbudgetfilm (wat het volgens mij is?), een goed resultaat.

Apart met die gekke taal, maar dat heeft wel wat.

Het verhaal geeft de moedeloosheid goed weer.

3,5*

Van de regen in de drup.

Of heet zo iets? Zware film. Maar wel pakkend. Als kijker word je niet gespaard. Zo ongeveer als wat mis kan gaan voor Lilja gaat ook daadwerkelijk mis.

Film schetst een triest beeld van het leven in de USSR. Geen toekomst, geen hoop, geen leven. Toch zitten er best nog een aantal mooie kleinere momenten in de film, voornamelijk tussen Lilja en Volodja als ze weer eens dromen van een beter leven. Maar tegelijkertijd stralen die scènes ook een soort wanhoop en moedeloosheid uit.

Mooi einde ook.

Zo naargeestig zijn er niet veel. Lilja 4-ever is een vieze film, een kijk in de vieze keuken van de vrouwenhandel in Rusland. Onschuldig als Lilja is - want ze is nu eenmaal nog een maar jonge tiener met haar nukken - zoveel misbruik wordt er van haar genomen.
Dat begint al bij haar naasten: haar moeder, haar tante en haar beste vriendin laten haar hard vallen uit egoïstisch belang. Hoe kan ze daarna nog een fatsoenlijk leven opbouwen, zonder steun? Alleen de allersterksten en allerslimsten kunnen dat. Lilja is dat dus niet, getuige haar schoolresultaten. De neerwaardse spiraal is in gang gezet, eentje die vele meisjes uit de oostelijke gewesten maar al te goed kennen...

Het verhaal is wel meteen één van de interessantste aspecten van de film. Samen met het acteerwerk van Akinshina en Bogucharsky springt dat het meeste eruit. Beide zijn nog erg jonge acteurs, respectievelijk 15 en 13. Erg knap om dan zo'n zware rol binnen dit volwassen thema zo goed neer te zetten.
De muziek geeft op momenten kippenvel. Het doet wat het moet doen, de stemming in de scène versterken zonder te veel aanwezig te zijn. Op andere momenten is dat het juist weer wel. De variatie in de muziek komt soms vervreemdend over. Dat zal waarschijnlijk wel de bedoeling zijn, Lilja voelt zich in deze situatie ook vreemd. Toch voelt het niet goed.
Idem voor het camerawerk. Het neigt naar irritant zo nu en dan. Vooral die 70's zoom, die soms vanuit het niets uit de trukendoos getoverd wordt. Het past gewoonweg niet. Daar staan weer een paar sterke scènes en schitterende shots tegenover. Alsof er twee verschillende regisseurs aan het werk geweest zijn.
De sfeer is, zoals ik opende, naargeestig. De vervallen wijken, vieze gebouwen, smerige interieurs en niemand die er iets aan doet. Of ze er zelf in wonen of niet. Hoe kan het ook anders dan dat iedereen dezelfde weg aflegt als nagenoeg iedereen voor hen? Je wordt er in meegezogen, het moment om eruit te stappen is erg klein, waardoor het erg moeilijk is om je kans te pakken. En als je opgroeit in die ellende, hoe kun je weten dat dit je kans was? Waarom zou je? Je weet niet beter, wat wij als naïef zien is voor hen gewoon. Dus je gelooft gewoon wat een vreemdeling je vertelt. Je gaat er naïef in mee. Met alle naargeestige gevolgen van dien.

Zo dubbel als ik me voel, zo dubbel is ook mijn conclusie. Het totale plaatje klopt, de sfeer is erg goed, het verhaal intrigerend. Toch mis ik te veel en kreeg ik soms te veel van wat anders. De ene keer gaat het vlot, de andere tergend langzaam. De film blijft hangen, dat wel, maar had niet de impact die ik had willen hebben. Mijn stem zal daarom voldoende maar niet al te hoog zijn.

Indrukwekkende film. Niet iets wat je voor de lol gaat zitten kijken. Maar helaas gebeurd het nog altijd. Acteren is goed en komt geloofwaardig over, alsof de rol echt is en niet gespeeld.

Pijnlijke, deprimerende film over het kansloze leven van 2 jonge tieners in de asgrauwe Sovjet-Unie. Qua setting moest ik erg denken aan de film Christiane F., waar je ook constant van die deprimerende flats en andere ellende ziet. Geregisseerd door de man achter Fucking Amal, wat te zien valt. Ook hier wordt ruim de tijd genomen om het verhaal te introduceren en op te bouwen naar een pijnlijke climax. Nou is deze Lilja 4-ever wel een stuk grauwer en pijnlijker in vergelijking met Fucking Amal die wat luchter is, maar het idee is wel hetzelfde.

Het is prettig dat deze film geen eenzijdig beeld schetst. Iedereen doet keihard zijn best om te overleven en brengt enorme offers. Lilja wordt door haar moeder achtergelaten, maar ze doet dit later zelf ook bij haar vriendje Volodja die het net zo vreselijk vond als Lilja bij haar moeder. Enorm pijnlijk om te zien wat armoede en een uitzichtloze toekomst met je doet. Overigens jammer dat we in de hele film niks meer van het lot van haar moeder vernemen. Heeft zij het nou wel beter in Amerika of is zij net als Lilja voor de gek gehouden en in een ander land in de prostitutie gebracht? De gevolgen worden ieder geval enorm rauw getoond aan de kijker. Volodja pleegt zelfmoord en Lilja later ook. De stukken met Volodja en de engelenvleugeltjes zijn erg symbolisch, alhoewel het wel een beetje afbreuk aan het realisme wat de film brengt doet. Ik had overigens zonder te weten hoe de film zou verlopen wel snel door dat Lilja door een loverboy ingepalmd werd. Hij was veel te vriendelijk en ook de twijfels van Volodja waren wel daarbij duidelijk.

Door het sterke acteerwerk en de passende setting, sfeer en soundtrack is het een overtuigende film geworden. Ik wil eigenlijk wel meer films van deze regisseur gaan zien.

4*

Ik vind dat juist nog pijnlijker dat wij de loverboy van mijlen ver vandaan zien komen, elk kenmerk wat wij kennen van voorlichtingen en films klopt, en Lilja trapt er goedwillig in. Zal wel veel te maken hebben met het gebrek aan scholing.

Nou ja, zij zat in een enorm uitzichtloze situatie. Dan hoop je natuurlijk dat er iemand komt die om je geeft en je wil helpen.

Daarom, maar als ze wellicht de juiste voorlichtingen had gehad, had ze wellicht kenmerken kunnen herkennen, maar ze is inderdaad nogal uitzichtloos en daarnaast nog jong dus ze zal zich alsnog wel op de hoop hebben gestort...

Ik verwachtte een nogal oppervlakkige film, maar de vooroordelen die ik jegens Lilja 4-ever had bleken volledig onterecht te zijn. Vooral een aangename verrassing is hoe Moodysson de confronterende thematiek en de desolate setting durft te verzoenen met lyrische momenten. De film leunt enerzijds erg op realisme (hand held camera), maar combineert dit met literaire, Dickensiaanse elementen. De emotionele impact is door deze ambiguïteit des te groter en kan enigszins vergeleken worden met Von Trier's Dancer in the Dark. Al is het contrast in die film natuurlijk opvallender.

Verder valt ook het uitzonderlijke acteerwerk van de non-professionele Akinshina en Bogucharsky op te merken.

Redelijke film

- Geeft een goed beeld van het kille, grauwe en armoede in het land waar ze leeft

- Verhaal vond ik matig. Redelijk standaard en niet echt bijzonder uitgewerkt

- Vrij deprimerend vaak wat ook de bedoeling was denk ik en heftige scenes soms

- De hoofdrolspeelster deed het wel erg goed en dat jongetje ook wel, de rest matig

- Het eerste uur was vrij traag en er gebeurde ook vrij weinig, werd snel voorspelbaar

- Vanaf dat ze in Zweden was, zat de tempo er goed in en werd het nog heftiger

- Camerawerk oogde ook vrij amateuristisch en muziekkeuze vond ik niet altijd geslaagd

Ik denk dat veel mensen de film een heel hoog cijfer geven omdat ze het zo zielig vonden voor het meisje en omdat het vrij heftig was zo nu en dan. Mij kon het niet helemaal pakken maar zeker geen slechte film!

3 STERREN*

Ik denk dat veel mensen het zo'n hoog cijfer geven vanwege het realisme en de stijl. Niet omdat ze 'het zielig vinden'

Ik jank me na 6 kijkbeurten nog steeds een ongeluk om dat einde. Zou ik een uitzondering zijn dan?