Lilja 4-ever (2002)

Nee hoor maar dat een film je kan laten huilen maakt het toch niet per se beter? Of het ligt aan mij ,want ik kon niet echt met haar meeleven.

Tuurlijk wel, hehe! Traantjes zijn een logisch vervolg van ontroering en iedere film die mij weet te ontroeren of zelfs kan doen laten huilen (komt nog zelden voor) doet toch iets goed. Een film die mij doet gapen of inslapen dan weer niet, snap je? Maar goed uiteraard is dat persoonlijk. De eerste keer dat ik deze zag was dat vooral om zijn hoge waardering en omdat ik Fucking Amal zo goed vond, dat had mij in m'n jonge enthousiasme zo verblind dat ik verder geen voor informatie nodig had. Viel, mede daardoor, toen toch ook wel een tikje tegen maar nu blijft hij met de kijkbeurt groeien eigenlijk en heeft ie het geschopt tot een vaste plek in mijn top 25, als ik die zou hebben dan. Misschien later nog eens herzien dus? Zoiezo raad ik je aan alles van Moodysson eens in chronologische volgorde te zien, verplicht voer voor iedere cinefiel wat mijn beterft, al ben ik wel wellicht een tikje bevooroordeeld...

haha, rustig aan hoor Ik neem mijn tijd. Moodysson is een interessante regisseur tussen tientallen andere interessante regisseurs. En ik kan me vinden in je argumenten. Misschien bekeek ik deze film iets te grijs en afstandelijk. Maar het effect dat Lilja 4-ever op je heeft , heb ik persoonlijk meer bij de film Dare Mo Shiranai.

Uiteraard, je bent nog hartstikke jong, alle tijd!

Eindelijk eens bekeken en het me niet beklaagd. Het is natuurlijk geen film om happy van te worden en het blijkt al tijdens de eerste scène van de film op de tonen van Rammstein.

Een indrukwekkende rol van de hoofdrolspeelster Oksana Akinshina die o.a. ook in "The Bourne Supremacy" heeft meegespeeld.

Een aanrader.

Eerlijk gezegd haat ik deze stijl, doet me vaak denken aan de eerste film van de gebroeders D'ardenne en dat kan me echt niet bekoren. Als je dan een film maakt mag toch al een beetje mooier zijn. Dit in combi met een verhaal van "het leven zoals het is: prostitutie" zorgden voor enerverende momenten. De hoofdrolspeelster verdient misschien wel een pluimpje, ook al is het niet echt moeilijk om een ongelukkig en ellendige te prostitué te vertolken.

Kan echt niet de helft geven.

Onsympathiek, brutaal meisje die niks heeft in Rusland en waarbij het vanaf dat moment eigenlijk alleen maar slechter gaat. Enorm ernstig verhaal maar wat een lelijke film en wat een verschrikkelijk personage, ik heb geen moment meegeleefd. Wel kudos voor de muziek, die was wel te pruimen.

Aangrijpende film, losjes gebaseerd op het trieste leven van de Litouwse Dangoule Rasalaite. Sterk verhaal en schitterende rollen van de jonge Oksana Akinshina en Artyom Bogoecharsky. Regisseur Moodysson heeft een handvol beklijvende films gemaakt, maar dit is zonder meer zijn beste.

Zeer pakkende film. Ik kon zelfs bijna huilen na 50min. Ben nochtans geen mietje. 1 van de beste films dat ik toch al gezien heb van vrouwenhandel. Jammer van het einde. Toch wel een zeer goede film. Alweer van Zweden of laten we zeggen Scandinavië want Denemarken maakt ook zeer goede.

Hartverscheurende film. Geen moment verveeld.

Deze film had een herziening nodig en ik blijf onder de indruk van deze film. Het is me zelfs beter uitgevallen dan de eerste kijkbeurt. Dit was de eerste film van Moodysson die ik zag, heb er ondertussen nog 2 meer bekeken: Fucking Amal en Mammoth. Telkens met hoge scores.

Lilja 4-ever heeft vooral een sterke hoofdrolspeelster die het in het leven niet echt mee heeft en waar je stap voor stap ziet hoe ze op jonge leeftijd denkt de juiste keuzes te maken om uit het miserabele leven te geraken. Maar door haar onbezonnenheid raakt ze net meer en meer verstrikt in het misbruik van de 'dark side' als het ware in de maatschappij. Moodysson maakt er zo'n sterke prent van dat bij de seksscènes je als kijker niet kijkt naar een mooi meisje, maar je als kijker net mee in de rol van slachtoffer zit dat gebruikt/misbruikt wordt.

De film laat zeker een indruk na achteraf. Prachtige maar ontroerende cinema. Te bedenken dat dergelijke situaties zich effectief voordoen. Een film die doet denken aan Christiane F. en vaag ook Requiem for a dream.

Mijn eerste kijkbeurt in de bioscoop zo'n bijna 10 jaar geleden riep bij mij geen enthousiaste reaktie op. Integendeel zelfs, ik vond dit destijds een vreselijke film die voor mij niet meer dan een 1,0* waard was. Al mijn recensies op MM waren op die kijkervaring gebaseerd. waaronder deze;

Toen ik deze film voor het eerst zag - toch weer een tijdje geleden - viel ik over het fragment dat de moeder van lilja een nieuwe vriend ontmoette, met de nieuwe vriend naar Amerika vertrok en tegen Lilja zei dat ze het maar zelf uit moet zaken. Ik heb dit fragment zoëven nog eens bekeken. Al zou Lilja een ongewenst kind zijn, dan nog kan ik mij deze handeling van de moeder in de praktijk moeilijk voorstellen. Vanaf dit moment deed de film mij eigenlijk helemaal niets meer. Het einde van de film - de hijgende klanten - vond ik zelf walgelijk.

Onzin natuurlijk want als je goed opgelet had dan had je kunnen weten dat Lilja een ongewenst kind was en dat haar moeder vroeger zelf in de prostitutie had gezeten. Dus dat bericht kan in de prullemand en verder trouwens al mijn eerdere recensies die ik over deze film heb geschreven,

Nu over de film verder;
Het eerste uur vond ik verreweg het beste. De troosteloze en oerlelijke beelden van de huizen in de nadagen van de Sowjet Unie symboliseerde op treffende wijze het verval van het eens zo machtige rijk. Ik moest onmiddellijk denken aan de uitstekende Russische film Gruz 200 die ook een genadeloos portret neerzette van de door en door corrupte Sowjet Unie in zijn nadagen.

Over dat gedeelte wat zich in Zweden afspeelde - de walgelijke scènes met die hijgende kerels -was ik niet zo enthousiast, hoewel ik het einde wel weer goed vond. Dat liet duidelijk zien dat Lilja eigenlijk geen haar beter was dan haar moeder die haar in de steek had gelaten. Had Lilja ook niet hetzelfde gedaan met Volodya en heeft zij daardoor ook niet bijgedragen aan zijn tragische dood? Het lot dat Lilja in Zweden moest ondergaan kwam eigenlijk neer op een straf. Boontje komt om zijn loontje. Lilja's egoïsme werd genadeloos afgestraft. Ik kon daarom ook niet de minste sympathie opbrengen voor Lilja. Had het allemaal zo gemoeten? Neen, alles had anders kunnen zijn. De eindscène - de moraal van dit verhaal - liet dat duidelijk zien. Ik vond dat deze film daarom ook een duidelijk christelijk tintje had. Gelukkig niet storend in dit geval.

Nog iets over de soundtrack; de dramatische muziek vond ik vreselijk. Rammstein en die housemuziek daarentegen voortreffelijk.

Waardering; verhoogd van 1,0* naar 3,5*

Kille, ronduit ellendige film, maar aan emotionele impact schort het toch een beetje. Misschien dat het aan het aura van de film ligt. Of aan de openingsscène die erg nadrukkelijk de koers van de film bepaalt. Moodysson blundert dan nog eens met het gillende afscheid en de modderige slow motion. De bedoeling mag dan wel duidelijk zijn (of worden), maar het past niet. Niet op dat moment en in wezen ook niet in het geheel. Nog een foefje met een averechts effect is die met de vleugeltjes. Het komt wat knullig over. Daar omheen gaat het beduidend beter.

Met een uitermate naargeestig sfeertje dat vorm krijgt via deplorabele omstandigheden, treurige ontwikkelingen, verschrikkelijke (house) muziek en bijna allemaal nare mensen. Zelfs de hoofdrol heeft vervelende trekjes en haar doen en laten heeft een donkere ondertoon. Dat moet dan de troef zijn van de film die verder op barre, maar ook ietwat monotone wijze toewerkt naar waarmee het opende. De film kent geen kronkel meer, enkel het onvermijdelijke. Veelal sober en beheerst in z'n dramatiek, maar een verpletterende indruk laat het toch niet helemaal achter.

Een aangrijpend, enigszins voorspelbare film. Emotioneel beladen film met handelingen van bepaalde personen waarvan ik het onmogelijk hield, zo kil en gevoelloos. De film keek 'lekker' weg en zet je wel aan het denken.

Prima onderhouden film.

Geweldige film.

Een film die ontzettend voorspelbaar is en tot de laatste minuut blijft boeien.

Een harde, meedogenloze film die niks heel laat van zijn jonge hoofdrolspelers. We weten dat Lilja letterlijk door de hel zal gaan maar zij zelf lijkt het niet weten waardoor je eigenlijk haar toe wil schreeuwen dat ze een andere keuze moet maken. Eigenlijk had ze geen andere keuze kunnen maken en was haar situatie uitzichtloos in elk opzicht.

Film over de diepe armoede in Rusland met zijn grijze flatjes en grauwe omgevingen en over de westerse wereld waar het eigenlijk niet veel beter is. Acteerwerk is ontzettend sterk van de hoofdrolspelers en hun vriendschap natuurlijk maar anders ook wel van Andrej die ontzettend oprecht overkomt, dat zijn karakter extra ellendig maakt omdat hij wel erg goed is in liegen en manipuleren.

Film die apart met de soundtrack omgaat en verschillende soorten (foute) muziek erbij haalt en op een of andere manier werkt het ook nog en draagt het bij aan de indruk.

Geen film om zo maar even te kijken want de film laat je niet ongeroerd en hij zal wel even blijven hangen.

Sterk.

Ik heb deze film vandaag voor het eerst gezien. Tijdens het kijken ervan speelde een nummer door mijn hoofd dat ik al jaren ken: alsof film en muziek samen komen, zonder dat ik dat van tevoren had verwacht. Het gaat om dit nummer van CocoRosie, met daarin de tekst: they made her prostitute, she ate mcdonalds all day. Voor wat het waard is.

ontroerende film! alleen met die vleugels had niet gehoeven, verder mooie film

Inderdaad, dit is geen Michel Gondry project.

Deze film en het hoofdpersonage hebben me zo weten te raken dat ik de drang krijg Lilja te verdedigen.
Onsympathiek? Dit meisje is liefdeloos opgegroeid in een troosteloze omgeving, zonder te weten wie haar vader is. Haar moeder maakt valse beloftes en dankt haar gewoon (met voorbedachte rade) af. Die scene dat ze haar moeder achterna rent en als het ware compleet afhankelijk neerstort in de modder vond ik echt hartverscheurend. Haar tante doet vervolgens hetzelfde nog eens dunnetjes over. Heeft het lef om ook nog haar huis in te pikken en haar in een smerig krot te dumpen waar als snel het gas en licht wordt afgesloten. Het secreet oppert vervolgens dat ze maar net zoals haar moeder haar benen wijd moet gooien om de kost te verdienen. Dan heb je nog zo'n heerlijk snedig buurvrouwtje die ervan geniet dat moeders niets van zich laat horen.. Haar beste vriendin naait haar er compleet bij door de rollen om te draaien waardoor zij bespuugd en uitgescholden wordt terwijl de hele gemeenschap daarvan mee kan genieten.Dan het fijne nieuws dat haar moeder uiteindelijk wat van zich heeft laten horen. In de vorm van een brief, alleen niet gericht aan haar maar aan Sociale Zaken. Lilja was nooit gewenst en ze ziet van de voogdij af.. Maar toch heeft dit meisje het nog in zich om zich over dat jochie te ontfermen. Als het aan haar lag had ze hem meegenomen naar ''het beloofde land''. Ze heeft t.o.v. een jochie waar ze in korte tijd mee bevriend is geraakt al meer loyaliteit en compassie dan haar bloedeigen volwassen moeder voor haar had. Ok, in het begin van de film vond ik haar ook nogal pretentieus met dat ''Ik ga lekker naar Amerika'' geroep. Ook in de supermarkt gedroeg ze zich als een little brat.. Het sarcasme van de lerares kon ik ergens ook wel een beetje begrijpen (al was dat ook niet pedagogisch verantwoord te noemen...) Maar hallo, het is een troubled teenager zonder toekomstperspectief die keer op keer als stront wordt behandeld, voorgelogen en afgedankt.. Omdat ze nooit liefde heeft gehad wil ze in haar naïviteit dolgraag geloven dat ze nu eindelijk liefde heeft gevonden en wat er dan volgt is zo wreed en onmenselijk.. Dit met het resultaat dat ik me serieus opgefokt voel door zo'n reactie.

[EDIT moderator: verkapt dreigement verwijderd]

Dit verhaal en de hoofdpersoon zijn fictief, dat begrijp ik maar al te goed. En natuurlijk is het goed mogelijk dat je jezelf in een film niet verbonden voelt met een personage. Maar zo mag niemand behandeld worden en ik raak blijkbaar nogal heethoofdig wanneer jij spreekt over een vreselijk karakter. Conclusie is dat onze kijkerservaring gelukkig nogal verschild, jij hebt 109 minuten verspild en ik ben 109 minuten rijker. Alleen ben ik weer een tissue-box armer en ik zat met de drang om d.m.v. een loos bericht de hoofdpersoon te verdedigen.. dat wel. Maarja, dan kun je stellen dat deze film zeker zijn doel heeft bereikt!

@DarlingDionne

Het verhaal is losjes gebaseerd op het trieste leven van de 16-jarige Litouwse Dangoule Rasalaite..

@ BBarbie: Thnx, gelukkig nog meer empathische personen op de wereld, haha!

Dit is de 1e x dat ik besloot (mij genoodzaakt voelde) een reactie te plaatsen bij een film en dacht eigenlijk dat de eerstvolgende reactie uit een shit-storm van kritiek zou bestaan. (Niet per se van de persoon wiens quote ik plaatste) Zette me al schrap want ben helemaal niet uit op een wederkerige cyberaanval maar moest toch mijn emoties ventileren.

Tijdje terug deze film al in mijn must-see lijstje geplaatst na een speurtocht op moviemeter. En toen had ik idd ergens gelezen dat het losjes gebaseerd was op een waargebeurd triest geval. Dat was me in de tussentijd alleen weer ontschoten. Dus onwijs fijn dat je het me weer even inpepert, ga me zo dadelijk even verdiepen in de dame die ter inspiratie diende. Dat zou iedereen moeten doen na het zien van deze film. The world owes that to her.

Dat ik aanhaalde dat het fictief zou zijn (wat dus niet helemaal klopt achteraf) was al uit voorzorg voor de mogelijke reactie; Het is maar een film hoor!

Al was het niet losjes gebaseerd op.. Dan nog staat het zo dichtbij velen andere échte levensverhalen. Voor mij telde dat fictieve gedeelte toch al niet vandaar dus ook mijn frustratie, maar dat hoef ik jou vast niet uit te leggen.

@DarlingDionne

De film Eden (2012) heeft een soortgelijk verhaal.

@ BBarbie: Many thnx again!

Ziet er veelbelovend uit!

Mijn tere zieltje moet nog even bijkomen, zeker na het lezen van het 'echte' verhaal. Maar ik zet hem in mijn eerdergenoemde must-see-list.

Een goede misdaad/dramafilm...

Prima verhaal...

Zou maar geen onbekende vriend mee,

dan zie je maar in het buitenland...

Redelijk achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)

Redelijk mooi HD kwaliteit...

Af en toe te snel camerabeweging...

Prima acteerwerk...

Dramatische film uit Scandinavië die evenwel hoofdzakelijk in het Russisch is alleen al omdat het verhaal zich daar hoofdzakelijk afspeelt.

De film is ook opgedragen aan de vele meisjes (en jongens) die in de seksindustrie terecht komen en waarvan het hoofdpersonage in deze film het voorbeeld is.

Sterke vertolking van de voor vele waarschijnlijk onbekende Oksana Akinshina.

De film dateert uit 2002 en ik vrees dat er aan deze schrijnende toestanden na maar dan 10 jaar weinig is veranderd.

Het openings- en tevens sluitingsnummer van Rammstein kon niet beter zijn gekozen !!

Akinshina is ook te zien in Syostry (haar debuut op 13-jarige leeftijd) en Stilyagi.

Zwartgallige, rauwe, harde film precies in de vorm van een documentaire maar dat stoorde niet.

De mooie hoofdrolspeelster leek op een mix van Carey Mulligan en Elisha Cuthbert.

Ik ben zwaar onder de indruk van het levensverdriet van Lilja en haar neerwaartse ondergang.

Ook al wordt er niets nieuws qua sociaal-drama voorgeschoteld toch vond ik het een zeer intense beleving om te zien. Goede ouders, een warm nest, onderdak, warmte, liefde, vriendschap het is niet iedereen gegeven en zo'n film laat je dat even beseffen in deze eigenzinnige en voor sommige zeer wrede wereld.

echt een treurige film... hierna maar weer een wat vrolijkere en luchtigere film!!

Sterke drama waarin de hoofdrolspeelster flink wat mokerslagen te verduren krijgt. Het eerste wat in die zin bij me op kwam was Biutiful (2010), ook zo'n treurige drama waar de hoofdpersoon de ene na de andere mokerslag te verduren krijgt. Ook deed het me denken aan Wir kinder vom Bahnhoff Zoo (1981), eveneens waargebeurd en ook over een minderjarig meisje die in de prostitutie belandt. En de onschuld van de hoofdrolspeelster (die verborgen gaat achter alle ellende waarmee ze is opgegroeid) en haar vriendschap deed me ook weer aan Broken (2012) denken, al is die veel luchtiger en heeft een hele andere thematiek. Alle drie topfilms overigens.

Lilja 4-ever wou ik al heel lang zien, en het is eindelijk gelukt. Deze film zit wat mij betreft net onder de 4 sterren. Het verhaal verdient meer dan dat, en het acteerwerk is uitstekend, maar het mist voor mijn gevoel 'iets' om echt een topfilm te zijn. Ik moest lang denken over wat dat iets was. Het ligt niet aan die 'vleugels' (fijn eigenlijk om zo nu en dan een film te zien die een verhaal durft te vertellen zonder dat het met CGI aan komt zetten), en ook niet aan de oversentimentele modderscene waar ik juist een verborgen boodschap in zag (de moeder laat haar dochter letterlijk in de modder achter).

Wat wel heeft bijgedragen is dat het verhaal voor mij niets nieuws vertelt, omdat ik al andere, misschien betere, films gezien heb. Maar het zit toch vooral in het feit dat de personages niet zo uitgewerkt zijn, op Lilja na. We weten heel weinig over ze. En de sfeer wordt op momenten goed overgebracht, maar de film is daar niet echt consequent in.

Ik mis ook een kritische noot richting de maatschappij die je verder aan het denken zet, al was het maar een harde boodschap dat die kerels die haar uitgebuit hebben na x jaar weer vrij rondlopen, of helemaal niet in de gevangenis zijn beland, wat niet onwaarschijnlijk is. (Weet iemand daar eigenlijk iets over?) Want in alle eerlijkheid, het verhaal van Lilja is een uit duizenden, en er wordt nauwelijks effectief tegen opgetreden. Illegale prostituees worden gecriminaliseerd, weinigen durven ze echt als slachtoffer te zien.

Hoe dan ook is het zeker een goede film die absoluut het kijken waard is en terecht een hoge notering heeft.

Heftig hoor. Op zich is het qua verhaal, voor mensen die wel bekend zijn met dit soort onderwerpen, allemaal niet verrassend en verloopt het best wel volgens het boekje.

Hoe het uitgevoerd is is dan wel weer regelmatig sterk. Vooral de manier van filmen. En de soundtrack is aardig origineel.

Voor de rest valt er eigenlijk niet zoveel over te vertellen. Rauw, realistisch, dramatisch, maar wel aardig goed. Niet iets dat je voor je plezier nog eens opzet.

3,5 - 4*