Lilja 4-ever (2002)

Waarom die escape lijkt me wel duidelijk. Waarom die vleugeltjes is een ander verhaal. Waarom heeft hij voor die symboliek gekozen? Omdat hij dat gepast vond zeker? Ik heb er even over nagedacht en ik weet ook niet zo direct iets te vinden dat hetzelfde verlangen uitdrukt, zonder woorden. Jij?
En dat einde, voor mij hoefde het ook niet echt maar ik vond het zeker niet happy of happy-achtig. Ik vond het net heel wrang. De gedachte dat een meisje alleen in de dood verlost kan zijn van alle ellende. Ja, dat vond ik toch wel een afschuwelijk, hard moment.

Dat heb je trouwens geschreven in het Deense schrift.

Oh, ik was nog aan het verder schrijven.

Nee, hij zette hierdoor de boodschap 'sommige mensen zijn beter af dood' juist meer kracht bij. Eigenlijk toonde hij 2x hetzelfde gegeven achter elkaar. Vond ik.
Cornelis, ik vind het heel leuk om met jou te discussiëren maar ik ben eigenlijk een beetje moe. Gaan we een andere keer verder?
Ondertussen denk ik trouwens ook dat het een vrij moeilijke discussie is want ik vertrek vanuit het standpunt, het einde is een bekrachting van een pijnlijk gegeven en jij (ik kan er wel inkomen, hoor) ziet het einde als een cinematografisch kunstje om te laten zien dat er inderdaad nog hoop is. (Terwijl ik denk: "Hoop? De dood is geen hoop? Of ontkenning van alle hardheid. Ook al zijn ze lachende engeltjes geworden, ze zijn dood." De reden voor het 'lachende' einde leek me dan gewoon om duidelijk te maken: ze is het beste dood). Maar ik begrijp je wel. We vertrekken gewoon vanuit een verschillende interpretatie. Zo kunnen we nog uren blijven doorgaan.

Nee, ik begrijp je punt. Jij ziet het als een afzwakking omdat hij die lachende gezichten toont, terwijl ik alleen maar dood zie. We zien gewoon allebei iets anders. Ik zou niet weten waarom hij, vanuit jouw standpunt, die lachende gezichten en engeltjes op het einde toont. In dat geval had hij dat inderdaad beter niet gedaan. Vanuit mijn perspectief past het wel maar in jouw interpretatie is dat inderdaad overbodig en zelfs een afzwakking te noemen.

Als het springen van de brug van Lilja de allerlaatste scéne was geweest dan was het een nog veel wranger einde geweest. De spelende engeltjes geven toch een idee van: "Ach, nu gaat het tenminste goed met haar."
Wat ik trouwens nog wel vreemd vind is dat het jongetje voor de dood van Lilja steeds (in haar fantasie) als engeltje bij haar langs kwam. Van wie wist ze eigenlijk dat hij was overleden, want hij is na haar vertrek naar Zweden overleden en ze heeft nooit meer contact met hem gehad.

Ellende om de ellende of een eerlijke, schrijnende film om een issue aan te kaarten? Moodysson verdient het voordeel van de twijfel, maar feit is dat Lilja 4-ever soms te veel hakt, zodat de kijker als het ware murw geslagen wordt. Als statement tegen die industrie krachtig, voor de gewone kijker soms te veel ellende bij elkaar gepropt.

3*.

Ellende om de ellende in mijn ogen.

Wat mij betreft heeft Moodysson toch een issue aangekaart: hoe jonge Oosteuropese meisjes in de prostitutie verzeild geraken. Natuurlijk wisten we allemaal allang hoe dat precies kon gebeuren, toch als je daar een persoonlijk fictief verhaal over leest of verfilmd ziet komt het allemaal wel dichter. Lijkt het echter.

Jawel, maar Moodysson lijkt meer geïnteresseert in het laten zijn van zoveel mogelijk ellende, waarin hij op alle vlakken sterk overdrijft, en hij laat zijn issue daardoor ondersneeuwen. Door te veel ellende, verliest de film zijn kracht.

Oh, ik vind niet dat hij overdrijft. Mij kwam het heel realistisch over. Voor sommige mensen is het leven gewoon een opeenstapeling van ellendige momenten. Als je nu had geschreven 'door de eindscene verliest de film aan kracht' dan had ik je nog kunnen volgen (zie hierboven). Maar nu helemaal niet.

Wat mij het meest pijn deed aan deze film is te zien hoe een regisseur, die in Tillsammans getoond heeft een grenzeloos optimistisch beeld van en een oneindig vertrouwen in de mensheid te hebben, opeens zo'n harde film kan maken. Moodysson leek zo'n beetje het laatste baken te zijn dat nog geloofde dat er iets goeds in de mens zat, en nu heeft zelfs hij het opgegeven en de waarheid onder ogen gezien, om het ietwat dramatisch uit te drukken. En dat hij het echt meent blijkt maar al te goed uit zijn nieuwste prent.

Ja kom, je begrijpt wel wat ik bedoel .

Een script wat niet echt deugt, de boodschap die niet echt duidelijk op mij overkomt etc etc.

Lilja 4-ever is een film die als uitgangspunt de beleveniswereld van de 16-jarige Lilja neemt. Er wordt ahw op haar (gevoelswereld) gefocust. Ja, dan is het heel normaal dat er geen nuances te vinden zijn. Ze is 16. Vanuit haar leefwereld werd het wel heel realistisch gebracht.

Verder: dat het script niet zou deugen is, eerlijk, me echt niet opgevallen. Wat deze film voor mij zo sterk maakte was voornamelijk het feit hoe je als kijker op een indringende wijze mee betrokken wordt in zo'n neerwaarte spiraal. Dat er geen hoop uitsprak vond ik absoluut geen minpunt. Hoe kon zij eigenlijk met de beperkte kennis die zij had eraan ontsnappen?

Ik denk dat Moodysson ervoor heeft gekozen om, ipv van opgewekte films te maken, via zijn films ook dat aspect van het leven te onderzoeken.

Baggerfilm. Interesseerde me geen f*ck wat er met haar ging gebeuren. Kon ook helemaal geen sympathie voelen voor de personages in het verhaal. Verder heeft de film nog dagen in mijn hoofd gespookt, en heb ik me er een week bagger door gevoeld.

Over het algemeen vind ik films die redelijk 'heavy' vind om te kijken erg mooi (21 grams, magnolia, requiem for a dream, etc.), maar bij deze film kon ik helemaal niet meeleven met de personages en was het alleen maar van erg tot dieper. 0,5 ster

De film is gebaseerd op een krantenberichtje. Hoe moet ik jouw opmerking zien? Het laat je totaal koud dat dit in deze wereld voorkomt?

Denk dat hij zich te weinig bij Lilja betrokken voelde...

Sydney, allicht laat het me niet koud wat er in de wereld gebeurd. Ik ben ook geinteresseerd in het leven van andere mensen en de bijhorende ervaringen.

Maar het punt is, wat gotti al scherp opmerkte, dat ik me (veel) te weinig bij Lilja betrokken voelde. Ik weet niet precies hoe het komt, misschien doordat haar personage niet genoeg diepgang kreeg gedurende de film. Maar dat is de rede voor mijn negatieve commentaar op DE FILM. Dus dat staat totaal los van mijn meningen en gevoelens over zaken die in de wereld gebeuren. En dat het dan gebaseerd is op een krantenberichtje, dat wist ik niet.

Niet dat het mijn mening beinvloed, want ik interesseer me ook niet voor elk nieuws even veel. En ik denk dat jij dat ook hebt, niet dan?

Dus dat wil dan, nogmaals, niet zeggen dat het me koud laat wat er in de wereld gebeurd. Snapte?

Goed dat je het schrijft. Ik was echt geshockeerd door je commentaar.

Blij dat je het nu begrijpt dan

Zal volgende keer mijn mening duidelijker onderbouwen...

Neen, gesnopen.

check, wiseass

Oke, dit is duidelijk... Op jouw reactie waren namenlijk diverse interpretatie's mogelijk... alhoewel ik nog niet snap dat je je niet betrokken voelde met het personage, maar dan gaat het sec over de invulling van de problematiek in de film. Die vond je blijkbaar niet goed.