The Hills Have Eyes (1977)

Ik kan mij deze film nog herinneren uit de tijd dat ik nog niet op filmsites actief was, de meesten onder ons wisten nog niet eens misschien wat internet was en wat je er mee zou kunnen doen in de toekomst.

In mijn herinnering staat me nog bij dat ik het geen slechte film vond, de film inhoud lezende vermoed ik dat mijn smaak iets verfijnder is geworden maar in die tijd was de film leuk voor een klein anderhalf uur vermaak. Ook kennen velen de naam Wes Craven nog wel, een rouwdouwer die horror uitbracht in die periode. Ik heb een deel van de film herzien en dat v.w. tijdgebrek.

Een 7- .

Er werd op een manier geacteerd die mij niet aansprak. ik vond het allemaal te afstandelijk. Af en toe was iets dat eng had moeten zijn, gewoonweg lachwekkend. Voor mij slaat deze "horror"-film daarom de plank mis.

Remake is pak zaliger...

Het was vermakelijk, maar eigenlijk vond ik het een slechte film. Ik kan er niet zoveel mee. Ik heb nou eenmaal die DVD. Dus toch maar uitgekeken.

Wel een aardige horrorfilm die lekker wegkijkt.

Aardige film waarin een gezin op reis met hun auto en caravan strand in de woestijn. Een nogal simpele opzet, maar gelukkig duurt de film niet te lang. De setting, het camerawerk en de soundtrack dragen zeker bij aan de spanning. Deze vroege film van Wes Craven komt hier en daar behoorlijk gewelddadig uit de hoek.

Komt uit in november op 4k bij Arrow.

Herzien

Onder andere omdat de film binnenkort op 4k uitkomt. Het is bij mij en de meesten een horrorklassieker die toch een beetje onder de radar zweeft. Had m ook pas twee of drie keer eerder gezien, maar ik ga m steeds beter vinden.

Tijdens het kijken kwam ik al vrij snel tot de conclusie dat upgraden naar 4k weinig aan deze film toe zal voegen. Daarvoor in de cinematografie te grauw, de filmstock te beperkt en de color grading te brak. Maar de washed out look past perfect en versterkt de sfeer van een troosteloze realiteit .

Maar wat een geweldige film is dit toch! Een landschap waarin niemand wil stranden, een familie zoals er velen zijn. Dan doel ik op de reizigers, op de autochtone bewoners kom ik zo. En een verhaal dat vanaf het begin los gaat en een en al onaangenaam is.

Maar goed, de locale bewoners: Een red neck familie waarbij zelfs de Sawyers als beschaafd tegen afsteken. Kannibalen die aan babies het subjectief ‘tenderloin’ toekennen. Wat een prachtige creaturen!

Zo ontspint zich een anderhalfuur durend kat en muis spel vol moord, martelingen en grand guignol met een hond als fijne spelbreker.

De vergelijking met de Texas Chainsaw Massacre ligt op de loer maar is niet nodig. Deze film staat stevig op z’n eigen benen. Een brute horrorfilm die bevestigd hoe weinig verwend wij zijn met de gelikte filmpjes die Blumhouse over ons heen stort. Dit is horror waar je ‘s nachts van wakker schrikt. Iets dat op de loer ligt achter elke verkeerde afslag.

Maar goed, de aanleiding was de 4k editie. En ondanks dat ik denk dat het aan de cinematografie belevenis niet veel zal toevoegen, overweeg ik de aanschaf toch. Dit is een film om te koesteren.

4,5

Gezien de film uit 1977 komt vind ik het zeker niet slecht gedaan, film heeft een zekere cult status, begint wat langzaam maar eenmaal op gang dan gebeurd er ook wel wat, de kannibalen zie er inderdaad wat goedkoop uit in hun pakjes maar jagen de burgers in de caravan aardig wat terreur aan met hun daden, het laatste stuk is het mooiste als de caravan bewoners in staat raken om terug te slaan.

De film scoort vooral punten bij mij om de sfeer, gore is matig en de kils zijn wat teveel uit beeld

Vorige week stond de Texas chainsaw massacre uit 1974 op het programma tijdens zaterdagnacht griezelnacht en daaruit vloeide toch weer wat nieuwe kennis met betrekking tot films van Wes Craven en de wetenschap dat The Hills Have Eyes ook een klassieker is uit 1977. Ooit zag ik de remake uit 2006, en ach die was oké te noemen, maar hernieuwde interesse in dit genre maakte mij wel geïnteresseerd en blij verrast was ik dan ook afgelopen maandag meteen op mijn wenken bediend te worden met het orgineel uit '77. Hoewel de cijfers twijfelachtig waren hoefde ik er gisteravond niet lang over na te denken.

En deze Craven begint zoals Tobe Hooper dat deed vorige week, met een desolaat landschap, gritty plaatjes en een ongemakkelijke soundtrack. En phoe...het is begrijpelijk dat oude Fred de boel achter zich wil laten want het is niemandsland, en de zelfverklaarde heerser over die dorre ellende is net zo min een sinecure. De waarschuwingen ten spijt werkt Big Bob zich met zijn gevolg behoorlijk in de nesten. Verassend is het toch allemaal niet meer voor me want de sleutelmomenten uit de 2006 versie staan me nog goed genoeg voor de geest, maar vervelen doet de film desondanks niet.

Het sfeertje is toch best sterk te noemen met het enge volkje dat vooral psychologische pesterijen uitvoert en niet meteen tot bloedvergiet over gaat, een roofdier dat nog even met de prooi wil spelen. Langzaam wordt de spanning opgebouwd en nemen de dingen in ernst toe met het indringen van de caravan en al wat er daarna binnen gebeurt. Kleurrijk is het enge volk te noemen met Michael Berryman als meest markante verschijning. Net zo goed is de schare mooi vrouwen met Dee Wallace, Susan Lanier en de verfomfaaid ogende Ruby gestalte gegeven door Janus Blythe. Als acteur valt vooral John Steadman op als oude Fred, ten laatste te concluderen dat de soundtrack passend is.

En zo mag het duidelijk zijn dat deze The Hills Have Eyes mij best voldeed. Er zijn weliswaar betere films binnen het genre en van de vier films die tot nu toe voorbij gekomen zijn op zaterdagavond is dit toch wel de minste, maar de film is zeker niet slecht. Gisteren de unrated versie van de remake uit 2006 gevonden en ik heb zo:n gevoel dat die volgende week op het programma staat.

Wat een aangename verrassing. Veel reviewers zeggen dat de remake uit 2006 beter is dan het origineel en ik ga niet akkoord. Ze gaan beiden over hetzelfde maar hebben een heel andere uitwerking. De nieuwste film focust hard op gore terwijl deze echt gaat over shock-factor en de angst dat er iemand zich verschuilt in de bosjes of achter rotsen. Het origineel behandelt meer de basale angsten.

De scènes in het donker zijn ronduit eng te noemen en er gebeuren enkele erg gewelddadige dingen die me niet echt goed deden voelen. De locatie is perfect en af en toe prachtig in beeld gebracht. Vaak had ik het gevoel dat de film hard lijkt op The Texas Chainsaw Massacre uit '74. Die had ook een grungy/gritty look waardoor alles veel echter overkomt. Naar het einde toe worden de hillbillies iets minder eng en gaat het wat te lang door. Tegen de climax had ik het wat gehad met de herhalende achtervolgingen.

Desalniettemin is dit een klassieker voor een reden.

3,5*

De remake zag ik nog niet, maar het origineel is best goed. Je zal het maar meemaken om te stranden in een erg desolaat woestijnlandschap. Mooie sfeersetting alvast, zeker ook met dat deuntje. Even later worden ze geterroriseerd door een bende half wilden. Wat een karakters. Die aankleding deed me eerder wat denken aan holbewoners, maar die karakterkop van die kale, ja, dat is er eentje om U tegen te zeggen.

Echte motieven worden niet ontward in hun extremistische gedrag of het moet zijn dat ze honger hadden ofzo. Het verlaten landschap of de donkere nachten worden goed geaccentueerd. Erg gewelddadig allemaal met wat gore, maar niet overdreven.

Rauw, dat zeker, maar evenzeer onbeholpen, want die gestoorde familie blinkt uit in domheid. En bij deze ook voorspelbaarheid. Fijne intermezzo's ook met de hond(en). Zo droeg ieder zijn steentje bij. Leuk alvast zonder écht hoge toppen te scheren.

Enkele ruwe scenes en een interessante setting vormen de schaarse hoogtepunten van The Hills Have Eyes, ondertussen een bekende horrorklassieker met een vervolg, een remake en een vervolg op diezelfde remake. Het acteerwerk is voorspelbaar slecht en dat geldt ook voor de mutanten, met enkel Michael Berryman als kleine uitzondering. Regisseur Wes Craven zal vast te kampen hebben gehad met budgettaire beperkingen, maar niettemin wordt er wel erg weinig aangevangen met de aankleding van de mutanten. De levenloze invulling van de speciale effecten en beperkte uitwisselingen van geweld maken van The Hills Have Eyes een bijzonder middelmatig geheel, eentje die de tand des tijds absoluut niet heeft doorstaan. Het duurt even voordat de film uit de remblokken schiet, maar eenmaal de twee ploegen het dan tegen elkaar opnemen komt er weinig spanning en/of sfeer vanaf. Het feit dat Berryman eenmaal het tempo wordt opgevoerd nagenoeg meteen buitenspel wordt gezet door een hond getuigd dat Craven zelf ook niet helemaal zijn eigen kansen inzag. Blij om te zien dat ik de film na 89 minuten weer kon afsluiten, want het had niet veel langer door hoeven gaan.

Graag gezien. Wes Craven is niet de meest begenadigde scenario schrijver. Laat ik daarmee beginnen. Zijn Last house on the left was ridicuul, zijn Nightmare on Elm Street (part I) rudimentair en voorspelbaar geschreven. Het onderhoudende Scream is dan ook voor de helft te danken aan Kevin Williamson. Ook in The hills have eyes is het verhaal simpel en rechtlijnig. Maar Craven kan wel een dreiging in beeld omzetten. In het zog van The Texas chainsaw massacre neemt hij de docu stijl over waardoor een realisme en rauwheid in het beeld doorsijpelt.

Craven laat een onschuldig Amerikaans gezin achter in een woestijn als een vogel voor de kat en plots is die niet meer zo onschuldig. Brutaal (opeens barst het geweld los met die ontploffing en de inval in de caravan) en zinloos geweld wat de impact nog groter maakt. Als laatste beeld één van de familie die als een barbaar zijn vijand doodslaat. De mens wordt een beest als het op overleven aankomt. Het instinct van de modale Amerikaan slaat onmiddellijk over naar een bloederige roofdier.

The hills have eyes is als commentaar op mens en maatschappij zeker geslaagd (het kwaad is een gevolg van een verraderlijke overheid) en visualiseert de barbaarsheid van beide kanten in een desolate en bloedhete woestijn met een weg die leidt naar nergens.