menu

Quiet City (2007)

mijn stem
3,28 (41)
41 stemmen

Verenigde Staten
Drama
81 minuten

geregisseerd door Aaron Katz
met Erin Fisher, Cris Lankenau en Sarah Hellman

Jamie is 21 en komt uit Atlanta. Ze gaat naar Brooklyn om haar vriendin Samantha op te zoeken, maar kan haar niet vinden. Jamie ontmoet op haar zoektocht Charlie en vraagt hem naar de weg. Omdat hij toch niets te doen heeft laat hij Jamie de stad zien.

zoeken in:
avatar van Brooklyn
Trailer ziet er bijzonder uit:
http://www.apple.com/trailers/independent/quietcity/

ben wel benieuwd, jammer van de korte speelduur

avatar van KW2
KW2
Hier kijk ik heel erg naar uit

3,5
Niets om het lijf low budget film gemaakt door een 26-jarige Katz (kort in beeld ook), mede geschreven door de twee jongere hoofdrolspelers. Before Sunrise door iemand met een handycam en zonder geld. Ja, hier hou ik toch wel erg van. Compleet understated, er gebeurt weinig (boy meets girl) maar door het hoge waarheidsgehalte bekijk je alles op een of andere manier en ook veel directer. Je voelt op een alledaagser niveau mee, waardoor je ook sterker hoopt dat het goed gaat, waardoor de pijnlijke momenten pijnlijker worden, de geluksmomenten mooier, etc. Het is wonderlijk wat dit soort cinema met je kan doen. De films van Bujalski zijn gescripter, en dat geeft ook wel snel een meerwaarde vind ik. Maar dit is ook het proberen waard.

avatar van Apollinisch
Integer vertelde film die de volle speelduur levensecht aanvoelt en inderdaad wel wat lijkt op Before Sunrise. Alleen de dialoog verschilt wezenlijk. Waar de gesprekken van Jesse & Celine af en toe nogal geforceerd aanvoelen, of hoogdravend, pretentieus, quasi-intellectueel – noem het hoe je wilt – is het hier vrij ingetogen. Een simpel verhaal over simpele mensen die hun simpele leventjes leiden. Cinema blijft voor mij een vorm van escapisme, iets waar deze film zich niet helemaal voor leent.

Daarnaast dacht ik aan All the Real Girls. Ook zo’n rustig, klein filmpje met enkele intermezzo’s bestaande uit sfeerbeelden van de omgeving in combinatie met mooie muziek. Treffend is dat ik in deze films vooral geniet van zulke spaarzame momenten.

Minder genoten heb ik van de acteerprestaties. Charlie is een wat sullig, niet bepaald inspirerend personage, en sommige bijpersonages hebben misschien net wat te veel weg van typetjes. Geloofwaardig blijft het gelukkig altijd, dus wat zanik ik eigenlijk nog...

Het einde is zoals de rest van de film: ingetogen, ontstoken van enige poespas, rustig. Menig kijker zal onbevredigd achtergelaten worden; ik vond het goed zo.

Weinig aanmerkingen dus, heb me zelfs vermaakt ondanks de beperkte mogelijkheid tot escapisme, maar van een echt goede film verwacht ik nog wat meer.

2.5*

avatar van danuz
De film laat zich makkelijk vergelijken met de uit het zelfde jaar afkomstige In Search of a Midnight Kiss. Hier geen zwart/wit beelden, wel een zelfde soort plot en sfeer. Vond het hier echter net iets natuurlijker en daarmee verfijnder en vooral meer ontspannen overkomen. Verder vooral een film van jongeren over jongeren, typisch uit de indie scene ontsproten. Dankzij de opkomst van digital video is zo'n film ook vrij makkelijk realiseerbaar. Heel diep raakt het me niet, maar er in mee gaan is niet moeilijk.

avatar van Zandkuiken
4,0
Leuke verrassing!

Filmpje dat zich schijnbaar onopgemerkt rond je hartkamer verstrengelt en zoals hier reeds aangegeven een beetje weg heeft van een "Before Sunrise met gewone mensen". Meer naturel dus, mede doordat de knappe Erin Fisher en de ietwat sullige Cris Lankenau het beiden heel goed doen in mijn ogen.

Op audiovisueel vlak daarentegen weinig soeps: hoewel er al eens een aardig shot uit de bus komt, ben ik persoonlijk geen geweldige fan van die digitale look. De score is evenmin echt memorabel, maar af en toe passeren er toch wat melancholische pianostrelingen (bijvoorbeeld tijdens de bijzonder mooie dansscène) die me konden bekoren.

Erg van genoten, dus 'k ga maar eens op zoek naar gelijkaardige prenten.

avatar van Knisper
3,0
Niet echt een topper in het genre, maar toch wel aardig. Aaron Katz heeft duidelijk talent, maar weet de film nog niet meeslepend genoeg te maken. Daarnaast mist de film ook structuur en zijn de activiteiten van Jamie en Charlie wel erg plotseling soms, waardoor het iets te onnatuurlijk wordt.

Toch een aardige poging, maar valt toch in het niet bij het soortgelijke In Search of a Midnight Kiss of Beeswax.

avatar van Mescaline
4,0
Mescaline (moderator)
Vind persoonlijk dat Quiet City zich juist wel kan meten met Search of a Midnight Kiss, ik ga zelfs zo ver om te zeggen dat deze film me ook wel lichtelijk deed denken aan Lost in Translation.
Maar dat komt vooral door Erin Fisher die ik hier best vond lijken op Scarlett Johansson, in ieder geval een prachtige vrouw om te zien.

Quiet City doet zijn naam eer aan en zit boordevol lange shots en stille momenten.
De hoofd personages zijn alle 2 behoorlijk door snee, maar dat vond ik zeker niet ten nadelen.

Erin Fisher vond ik met haar mooie blikken en mooie lach wel uit de film springen, ik ga zelfs zover dat ik zeg dat ze deze film toch wel voor een groot gedeelte heeft gedragen.
Deze film mag je eigenlijk niet vergelijken met Search of a Midnight Kiss, deze 2 films zijn alle 2 mooi en ieder op hun eigen manier.


Mooie rustige film met als hoogtepunt toch wel het feestje op het einde
Dit soort filmpjes kan ik geen genoeg van krijgen
4*

avatar van niethie
4,0
Een 4* zo dan, goed om te lezen dat ie je is bevallen en natuurlijk (grotendeels) met je eens! Al vond ik In Search persoonlijk wel wat beter, die had je ook niet in kleur moeten zien joh, gek! Schande!

Verdient hier wel wat meer aandacht wat mijn betreft, al is het zeker niet voor iedereen weggelegd, denk dat als je hem aan 25 mensen hier zou vertonen, meer dan de helft een onvoldoende zou geven. En geef die groep eens ongelijk! Allereerst neemt de film het begrip loseren wel erg serieus aangezien er werkelijk niets gebeurt! Of naja niets wat gebeurd is ook maar van enig nut of met een enkel doel.
Er word maar wat doelloos in de ruimte geluld, dialogen lijken ter plek verzonnen en wie wacht op een romantische hollywood climax zal er teleurgesteld uitkomen. Bovendien straalt het amateurisme er werkelijk vanaf, iedereen die in dit werkje rondloopt, inclusief de hoofdfiguren lijken rechtstreeks van de straat geplukt of afgewezen te zijn van de film school, maar wat wil je ook als beginnend filmmaker met een budget van amper anderhalf duizend dollar? Dan ben je niet bepaald in de positie om eisen te stellen natuurlijk. Dus wat doe je? Je koopt een camera, nodigt wat van je vrienden uit, vind uit hoe het ding in godsnaam werkt en ja, je probeer wat. Nu kan ik uit mijn hoofd wel meer dan honderd gevallen noemen waar dit gigantisch bij mis is gelopen. De geslaagde pogingen echter zijn amper op 2 handen te tellen, maar Quiet City is er absoluut één van! Het is in het kort gezegd gewoon een goudeerlijk brok charme! Zo eenvoudig, vertederend en pretentieloos dat ik vrijwel constant met een brede glimlach heb zitten genieten. Af en toe, vooral tijdens die scene met dat feestje, lijkt het wat in te storten en de magie verloren te gaan, maar dat word dan weer dubbel en dwars goedgemaakt door zo'n plaatje van een eindshot, echt heerlijk! En oke, ik geef het toe, ook wel een beetje om Erin Fisher natuurlijk, want wat een schatje was dat, hehe! Sunrise/Set/Once, Midnight Kiss, meer van dit soort films graag! (3,5*)

avatar van Mescaline
4,0
Mescaline (moderator)
Haha ja, volgende keer kijk ik de film in zwart wit.

Mijn stem van 4 komt juist door de simpele maar toch leuke manier van filmen, en wat ik ook al zei is Erin Fisher ook echt wel een geslaagde actrice voor deze film.
En wie mist Hollywood eindes? ik in ieder geval niet want daar kan ik me soms dood aan ergeren.

Nee Quiet City is juist door zijn eenvoud en het experimentele randje juist een film die me erg aansprak en laten we eerlijk zijn, de film is echt niet lelijk gefilmd?

In ieder geval bedankt voor de aanrader Niels!

3,5
Mocht je het nog niet kennen, Mescaline, check dan Andrew Bujalski. Met name Mutual appreciation en Funny haha zijn in dit genre hoogvliegers.

avatar van Mescaline
4,0
Mescaline (moderator)
Olaf K. schreef:
Mocht je het nog niet kennen, Mescaline, check dan Andrew Bujalski. Met name Mutual appreciation en Funny haha zijn in dit genre hoogvliegers.


Heb heel toevallig gisteren Beeswax nog gekeken, dus ken de regisseur al en deze 2 titels staan zeker ook op mijn lijstje.
Maar als nog bedankt

3,5
Beeswax is niet zo bijzonder [/zeurmodus]

avatar van Mescaline
4,0
Mescaline (moderator)
Olaf K. schreef:
Beeswax is niet zo bijzonder [/zeurmodus]


Omdat er weinig verhaal in zit bedoel je? draait daar eigenlijk ook puur om de personages he

3,5
Oh dat is bij al die films van hem en dat is juist tof. Geen verhaal is zelfs een aanmoediging voor mij. Alleen vond ik Beeswax nogal los zand, te onimposant, te vrijblijvend. Of gewoon te snel bij elkaar bedacht. Zoals LOL van die andere mumblecorian.

avatar van Mescaline
4,0
Mescaline (moderator)
Olaf K. schreef:
Oh dat is bij al die films van hem en dat is juist tof. Geen verhaal is zelfs een aanmoediging voor mij. Alleen vond ik Beeswax nogal los zand, te onimposant, te vrijblijvend. Of gewoon te snel bij elkaar bedacht. Zoals LOL van die andere mumblecorian.


Oke, nou je uit leg maakt me eigenlijk alleen nog maar benieuwder naar die andere 2 films, ga ze van het weekend eens op zetten

avatar van Ste*
3,5
Ik snap het helemaal als mensen niks kunnen met dit soort films, waarin je feitelijk gewoon zit te kijken naar situaties en gesprekken die elke dag plaatsvinden. Maar ik hou gek genoeg juist erg van films die zo echt mogelijk zijn. Vreemd, aangezien film een medium is om aan de werkelijkheid te ontsnappen, en waarin in principe alles kan.

Misschien beviel juist deze film me ook wel omdat ik zelf soms een beetje onzeker ben in sociale situaties en met nieuwe mensen ontmoeten, en met dit soort films kan ik altijd een beetje 'afkijken' ofzo, hoe dat soort dingen dan gaan bij anderen.

Jammer alleen dat ze later meer mensen ontmoetten, had ze liever de hele tijd samen gezien. Ook het uitblijven van een kleine romance vond ik jammer.

Maar verder, misschien filmisch niet bijzonder, en voor sommigen totaal geen speciale film, maar ik heb er toch best van genoten. Een film als deze staat of valt ook met de hoofdpersonen, heb me geen moment aan ze gestoord. Het keyboardmomentje was denk ik mijn favoriet.

4*


avatar van nightbreed
3,5
Sympathiek klein filmpje die me qua stijl (natuurlijk) deed denken aan Cold Weather.
Cold Weather had een wat interessanter en grappiger script, maar deze film vond ik ook zeer de moeite waard.

avatar van Decec
3,0
Een redelijk dramafilm...
Prima verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Schokkende camerawerk...
Geen HD kwaliteit aanwezig...
Redelijk kwaliteit breedbeeld...
Redelijk achtergrond geluid/muziek (geen Dolby Digital aanwezig)...

avatar van scorsese
3,5
Uitstekende film over een meisje die haar vriendin opzoekt in New York, maar ondertussen een jongen leert kennen. Een kleine film met een eenvoudige opzet. De dialogen gaan eigenlijk nergens over en het tempo is traag maar aangenaam. De camera zit vaak dicht op de huid van de acteurs die erg naturel overkomen. Dit alles maakt het geheel wel vrij intiem.Ondanks het mooie eindshot net geen 4.0 sterren voor deze bijna te pretentieloze film.

avatar van Movie-Addicted
3,0
Heerlijk handcamera filmpje

*3.25

avatar van niethie
4,0
Valt me op dat dit opeens veel aandacht krijgt de laatste dagen: goeie zaak!

avatar van scorsese
3,5
niethie schreef:
Valt me op dat dit opeens veel aandacht krijgt de laatste dagen: goeie zaak!


Is te zien op Film1. Dat zal de oorzaak zijn.

avatar van Movie-Addicted
3,0
Keb Cold Weather ook nog liggen, zal deze ook eens bekijken Dit soort films hebben wel wat, terwijl het simpel hedendaagse dingetjes zijn (Real-life)

avatar van Aapje81
1,0
In theorie leek me dit een interessante film maar in de praktijk viel dat erg tegen. Het grootste probleem was dat ik niets had met de personages. De dialogen vond ik niet bijzonder en de dingen die ze meemaakte waren niet erg interessant.

Verder vond ik de film weinig subtiel. Het gehalte ik-ben- een-adolescent-en- ik- weet- het -allemaal-niet gehalte was wel erg hoog. Daarnaast zat er veel te weinig tempo in de film waardoor de aandacht snel verslapt.

Het enige positieve waren de stadsbeelden en het uiterlijk van Erin Fischer.

Zwak

3,5
Lowbudgetfilm met veel handcamerawerk. Actie nagenoeg nul en weinig diepgang in de gesprekken. Maar moet dat ? Het dagelijks leven is heel dikwijls zo. Moet er dan een film van gemaakt worden als er niets gebeurt ? Waarom niet, precies omdat er weinig spetterends gebeurt benadert ge de werkelijkheid. Dit en het natuurlijk, ongekunsteld spel van de acteurs maken het zodanig, dat ge eigenlijk, tegen de verwachtingen in, toch wel geboeid kijkt naar deze (korte) film, die natuurlijk, en misschien wel helaas, nooit de grote cinemazalen zal halen.

avatar van timmienoelie
4,0
Wat is mumblecore toch geweldig?

De spontaniteit druipt er weer van af. Sympathie voor de personages in overvloed. Met zo weinig middelen weet deze film de kracht van meesterwerken als Before Sunrise en Lost in Translation bijna te evenaren.

Quiet City doet ook mooie vraagstukken oproepen over de liefde die we zoeken in het leven en in hoeverre het goed is om intense emotionele banden te ontwikkelen met anderen. En hoort seks wel gekoppeld te zijn aan zo'n band of moet dat volledig apart blijven? Bestaat liefde zelfs wel? Of is dat iets dat snel vervaagt bij gewenning? Moeilijke vragen zonder absolute antwoorden...

Klinkt misschien als een zwaar Antonioni-drama à la La Notte, maar wees gerust (diegenen die depressieve films emotioneel niet aankunnen). Quiet City is gewoon een zeer relaxte praatfilm (vergelijkbaar met Katz' vorige Dance Party, U.S.A., maar dan veel beter) en is diep zonder per se diep te willen zijn. Het is allemaal gegoten in een zeer licht sausje met een typische zoete mumblecoresmaak en zal je zeker niet te zwaar op de maag vallen. Ook al kan ik niet ontkennen soms aan Antonioni gedacht te hebben omwille van Katz' keuze om door de film heen wat beelden van de onverschillige 'quiet city' te tonen wat toch wel het bevreemde effect veroorzaakt als in de films van die zwartkijkende Italiaan. Wie weet is Aaron Katz wel fan van Antonioni? Zou ik alleszins leuk vinden...

Anyway, dit was weer een zeer gezellige film die de volle 4* verdient.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:38 uur

geplaatst: vandaag om 18:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.