Dirty Harry (1971)

Die titel alleen al; Smerige klabak.

Cult filmpje die me in eerste instantie niet heel erg aan wil. Eastwood is in eerste instantie wel heel flink en stoer, en niet te vergeten dat hij aan iedereen een hekel heeft, zelfs racistisch is. Een instelling en werkwijze die nooit geaccepteerd zou worden. Desalniettemin draait de film niet zozeer om de te stoere smeris, als wel om de aanklacht tegen de zachtere en 'politiekere' aanpak van de politie. En daar draait de film wel goed op. Zo ook de mazen van de wet die in het nadeel van de politie zijn, en een 100% schuldige crimineel laten lopen, zo ook de angst van hooggeplaatsten als de burgemeester om vooral fouten te maken en niet door te willen pakken. Het zal Harry de reet roesten, die lost het allemaal op zijn eigen manier op. Sterk overigens hoe hij zijn badge weg gooit na het doden van Scorpio. Even geen flinke shit...maar twijfel en ongeloof richting het systeem waar hij voor werkt maar niet meer in gelooft.

Prima sfeer overigens, mooi tijdsbeeld van de straten van San Fransisco met al die oude auto's en een fijne soundtrack. Prima rol ook van de doodenge en labiele Andrew Robinson. Al met al vermakelijke en prima film.

Goede film die de tand des tijds niet helemaal doorstaan heeft, maar heb me er prima mee vermaakt. Dit was m'n eerste kennismaking met de 'Dirty Harry' films, ben van plan de overige films ook maar eens te gaan zien.

Clint Eastwood vind ik ongeëvenaard in westerns, maar een rol als deze vult hij ook goed in. Het is geen getalenteerd acteur, maar hij heeft een hoop charisma. Hij is ook op z'n best zonder dialoog, net als bijvoorbeeld Stallone en Schwarzenegger. Die moet je ook geen lappen tekst geven, ziet er niet uit.

De film kent een heerlijke jaren '70 sfeer met fantastische locaties. Je kunt zien dat het al bijna vijftig jaar oud is, maar toch heeft het ook wel weer wat. Het acteren an sich is niet best, maar het verhaal is simpel, doch vermakelijk.

Andrew Robinson is een goede schurk, wat mij betreft de ster van de film. Vooral richting het einde maakt hij er echt wat van.

Prima film, ruim voldoende.

Mijn ouders hadden deze film op VHS en als kind heb ik deze dan ook meerdere keren gezien. Gisteravond kwam ik hem tegen op Netflix en het is opmerkelijk hoe anders je een film met volwassen ogen bekijkt.

In mijn herinnering was Dirty Harry een coole politiefilm (wat het ook zeker is) maar pas nu valt me de bijzonder sobere uitzichtloze sfeer van de film op, waarin geen één personage echt goed lijkt te zijn (met uitzondering wellicht van de jonge agent), en waar angst voor fouten en reputatie regeren, totdat de rechtstaat op een punt is beland waar ze meer geïnteresseerd zijn in bureaucratische regels dan in recht.

Dit nihilisme zien we dan ook vooral bij Harry, die als agent dan wel voor de goede zaak strijdt, maar zeker zo verbitterd is als zijn omgeving. Zo niet nog meer. Hij doet zijn werk zonder enig plezier, en elke klus voelt voor hem als een verplichting. Dit is geen agent die nog veel sympathie koestert voor zijn medemens. Slechts een enkele collega kan op zijn inlevingsvermogen rekenen, en de nieuwe agent wordt als een zoon onder zijn hoede genomen.
Maar verder lijkt Harry afgestompt door het leven te gaan, wellicht als gevolg van het traumatische verlies van zijn vrouw.

Deze sombere sfeer zien we ook terug in de setting: Want het zonnige San Francisco wordt toch erg duister neergezet. Het geloof in traditionele normen en waarden lijkt volledig kwijt in deze wereld en wordt symbolisch verbeeld: Het bord met de tekst Jesus Saves wordt aan flarden geschoten en Harry wordt in elkaar getrapt aan de voet van een enorm kruis. We zien een samenleving in verval, met nachtclubs, illegale prostitutie, vechtpartijen, kindermoord, openlijk racisme, en een gewetenloze moordenaar die zonder duidelijk motief willekeurig onschuldige mensen doodt.

Deze film biedt geen duidelijke antwoorden, en geen motief voor de narigheid die we zien. Wanneer de moordenaar uiteindelijk gedood is, brengt dit geen verlichting. Geen opluchting dat het allemaal opgelost is.
Want er is uiteindelijk niets opgelost. Morgen wacht weer een dag met de nodige ellende. Harry beseft dit zelf ook en geeft de strijd uiteindelijk op met het weggooien van zijn badge.

4*

De film natuurlijk gezien in de bioscoop in 1971. Goede film met Clint Eastwood. Nooit op gestemd. Bij deze dus. Echt Eastwood ook met al zijn films.

“There is one question, Inspector Callahan: Why do they call you "Dirty Harry"?”

Dan eindelijk deze film eens gezien en hopelijk na de derde keer dit bericht te typen (omdat Word hem telkens weggooit) heb ik me best vermaakt met deze film. Ik wou hem al langere tijd zien en was best blij toen ik zag dat Netflix de film had toegevoegd aan hun abo. Dit gaf mij dus mooi de kans deze film aan te gooien.

De cast was zeer vermakelijk. Ik vond de ‘killer’ (zo hete die ook gewoon) heel erg sterk in deze film, ‘Andrew Robinson’ wist een maniak te creëren en daarbij ook koudbloedig over te komen, vaak erg duister en soms met een vleugje droge humor. Geweldige rol en geweldige acteerprestaties. En uiteraard onze Spaghettiwestern acteur ‘Clint Eastwood’ die het ook in deze misdaad film ontzettend goed wist te doen, rauwe blik en leuke one-liners.

De film is mooi geschoten, duurt nergens te lang en kent een leuke vaart aan spanningen en actiescenes. Het ‘superhelden’ gedrag van Eastwood zat nergens tegen en ik vond het leuk om te volgen vooral.

“Uh uh. I know what you're thinking. "Did he fire six shots or only five?" Well to tell you the truth in all this excitement I kinda lost track myself.”

De film is dus zeker het kijken waard. De film kent goede en harde misdaadscenes en begint gelijk bij de opener al erg gaaf. Spanning, actie en avontuur komen hier tot een goed recht.

4.0*

Niet heel slecht en best sfeervol, maar ook wel verouderd. Zeker visueel, technisch en qua acteerwerk. En Eastwood vind ik ook niet helemaal passen in deze rol. Verhaaltje zelf is wel aardig, vooral doordat in het begin nog wat kleinere zaakjes lopen voor men naar het hoofdverhaal terugkeert, dat helpt ook in de sfeer en uitwerking van het personage van Eastwood. Leuk eens gezien te hebben, maar daar blijft het bij. 3,0*.

Erg matig.

Prototype van een politie thriller, deze film heeft duidelijk zijn steentje bijgedragen aan het genre. Probleem met zulke films is dat ze vaak al zo ver voorbijgestreefd zijn door kopieën en mutaties, dat het origineel nog maar weinig te bieden heeft. Ook daarvan is deze film een perfect prototype.

Al zal het wel wat helpen als je Eastwood een leuk acteur vindt. Ik kan hem maar moeilijk hebben, ook hier vind ik hem een erg zwakke acteerprestatie afleveren. Hij probeert wel cool te zijn, maar het lukt hem gewoon niet. Ook de neerslachtige 70s look doet het bij mij zelden goed, veel grijsheid en lelijkheid. Het zijn zaken waar de film niet bepaald beter door wordt.

Plotje is verder simpel maar voldoende, ook de actiescenes zijn wel aardig, maar weinig speciaal. Een paar vuurgevechtjes die niet al te veel adrenaline introduceren. Echt vervelend is het ook niet, daarvoor kijkt de film iets te makkelijk weg, maar kwalitatief heeft deze film niet echt veel meer te bieden. Magertjes, zeker voor een film met zo'n klassiekerstatus.

2.0*

Ik zag hem een tijdje op Netflix staan en toch aan begonnen. En wilde hem zien omdat ik toch nieuwsgierig was naar Eastwood. Eigenlijk nog geen films met hem gezien. Maar het is mij tegengevallen. Voor mij geen topper, omdat ik Eastwood er geen acteur voor vind voor die rol. Ondanks dat, geen slechte film; 3,0*.

De film begint nog aardig veelbelovend en het tempo van de vertelling is ook aangenaam met bovendien wat aardige shots van San Francisco, maar Harry Callahan vind ik geen boeiend personage en de hele klopjacht en de ambtelijke tegenwerking isniet erg boeiend.

"Harry hates everybody: Limeys, Micks, Hebes, Fat Dagos, Niggers, Honkies, Chinks, you name it".

Deze kwalificatie slaat op Harry Calahan. Door zijn collega’s van de afdeling moordzaken in San Francisco wordt Harry met een mix aan respect, angst, jaloezie en denigrerend sarcasme gestigmatiseerd met de bijnaam Dirty Harry. Aan de ene kant dankt hij die bijnaam aan zijn ruwe, weinig teergevoelige en niet diplomatieke methodiek om boeven te vangen. Aan de andere kant vanwege zijn bereidheid om dirty jobs op te knappen waarvoor anderen zich te goed voelen dan wel ongeschikt zijn.

In deze film gaat Harry op beide vlakken stevig te keer als een psychopathische sluipschutter met schijnbare willekeur burgers van de stad neerschiet. Clint Eastwood doet het geweldig als harde compromisloze klabak. En dan te bedenken dat Eastwood pas de derde keus was voor de titelrol. Frank Sinatra en Paul Newman zegden af. Misschien was het personage Dirty Harry in hun geval ook wel een episch personage geworden, maar ik kan het me nauwelijks voorstellen.

De film was bij verschijning een grote hit maar oogstte tegelijkertijd kritiek. Begrijpelijk want hoofdpersonage Harry Callahan propageert het principe "oog om oog, tand om tand”, staat bol van cynisme en heeft lak aan politiek en maatschappelijk fatsoen. Zijn doel heiligt de middelen. Callahan is een einzelgänger en lijkt niet veel met de mensheid op te hebben. Toch is Callahan geen misantroop. Hij is verbitterd en gedesillusioneerd geraakt door persoonlijke tegenslag en door de frustratie over het vertragende mechanisme van het werken binnen de lijntjes met alle bureaucratische rompslomp van dien. Die manier van werken neemt vaak dusdanig absurde vormen aan dat die de oplossing van een moordzaak in de weg staan. Niet zijn manier. De kijker kan zich goed verplaatsten in de frustratie van Callahan. De film toont voldoende bureaucratische voorbeelden die de kijker meetrekken in de overtuiging dat het doel werkelijk alle middelen heiligt.

De bewuste overdrijving van de ambtelijke omstandigheden in combinatie met de grimmige Harry en de lekkere actie maakt dat de film in de eerste plaats prima vermaak is. Een fijne film van Don Siegel met een voortreffelijke koele Eastwood. Mooi gefilmd en gemonteerd en uitgerust met een aantal onvergetelijke scènes met impact. Plus scherpe dialogen, stekelige oneliners en een klasse score van Lalo Schifrin.

Prima bad guy ook. Een waanzinnige diabolische gek met de naam Scorpio, wiens motieven ondoorgrondelijk zijn. Zijn haat is grenzeloos en zijn slachtoffers willekeurig. Hij is een sluwe terrorist zonder principes. Hij is overal en nergens. Moeilijk te traceren. Het personage is gebaseerd op de ‘Zodiac-Killer' die in de jaren 60 vijf mensen doodschoot en nooit werd gepakt.

Dirty Harry is een harde misdaadfilm met een intelligent verhaal met substantie en politieke context. De film is spannend, heeft een magnifieke jaren 70 flair en een prachtprotagonist die in westernstyle dwars door alle conventies dendert.

Dirty Harry is met recht een klassieker.

Prima politiethriller. Wellicht met recht en rede een klassieker binnen het genre want het is een meer dan degelijke film. Misschien ook wel actueler dan ooit als je het over politiegeweld gaat hebben. Maar goed, daar ga ik verder niet op in gaan want dan word ik waarschijnlijk onmiddellijk gecensureerd. Callahan lijkt misschien old school maar in mijn opinie doet hij wat moet. Waarom alles volgens het boekje doen als er een psychopatische moordenaar rondloopt? Duidelijk ook in deze film zijn Callahan's oversten mannen die enkel vanuit hun ivoren toren bevelen geven. In de praktijk een dikke vette nul. Dat kaart deze film prachtig aan en daarom krijgt deze van mij een 4* ondanks de entertainment waarde voor mij eerder op een 3.5* lag.

Prachtige film waarin een rechercheur achter een moordenaar aanzit die lukraak mensen neerschiet. Zonder twijfel een invloedrijke film binnen de politiefilms, vooral ook vanwege het iconische hoofdpersonage (hij is voor gerechtigheid maar heeft verder schijt aan alle regeltjes). San Francisco vormt een prima decor en er wordt dan ook goed gebruik gemaakt van de stad. Goeie muziek en Andrew Robinson weet een lekker gestoorde psycho neer te zetten.

Ja, deze film komt uit de 70's en is dus verouderd. Dat kan het productiebedrijf niet meer terugdraaien - of verderdraaien.

Logischerwijs beoordeelt men grotendeels vanuit die wetenschap, toch? De klok loopt nu eenmaal door en dingen veranderen. Your voorstellingsvermogen is on the line.

Tegelijkertijd heeft die de tand des tijds prima doorstaan, voor wie daar het meeste belang aan hecht. Dat zegt wel wat!

Sterke, pakkende film waarvoor die is bedoeld.

Valse engerd, stoute Clint.

Dirty Harry is een politie thriller die inhoudelijk marginaal is. Het werkt allemaal wat standaard ritueeltjes af en aan het einde heb je dan het gevoel dat het wel ok is dat de film is afgelopen. Het enige wat opvalt is de rol van Clint. Hij is een echte Dirty Harry. Ideale casting van een groot acteur.

Een classic van de ouwe rot in het film vak.

Clint Eastwood zijn vroegere werk.

En wat blijft dit toch een meesterlijke acteur.

En zijn eerste optreden als de doorgewinterde en keiharde rechercheur dirty Harry.

Blijft zijn charme en kwaliteit behouden.

Wanneer zijn kunnen wordt ingezet door het politie corps om een levensgevaarlijke gek te grijpen.

Met een fantastische cast en geweldige film muziek.

Blijft een zeer goede aktie classic.

Een fantastische classic die na een halve eeuw nog niks van zijn glans verloren is, integendeel. De grofgebekte Callahan is de ultieme antiheld die genadeloos optreedt tegen moordenaars en verkrachters in San Francisco. Wie vandaag deze gevallen stad bezoekt, zou wensen dat er terug een soortgelijk figuur opstaat om de orde te herstellen. De filosofie van Dirty Harry en het spanningsveld tussen gerecht en gerechtigheid blijven ook vandaag nog razend actueel. Callahan moet niet enkel bandieten onschadelijk maken, maar ook opboksen tegen de softe weekdieren die zich burgemeester en rechter noemen en zijn methodes afkeuren. De protagonist wekt ergernis en haat op bij iedereen waarmee hij kortstondig in interactie treedt. Aan mensenrechten heeft Dirty Harry een broertje dood. Het zijn nodeloze belemmeringen die hem bij de uitoefening van zijn ambt in de weg staan en criminelen de facto vrij spel geven om misdaden te plegen. Hij doet de ene politiek incorrecte uitspraak na de andere en zijn vrije tijd brengt hij het liefst door in een tietenbar. Dit verhaal zal je daarom niet gauw in de Netflix-catalogus terugvinden. Blij dat ik de VHS heb vooraleer dit epos in de clandestiniteit belandt. Het wordt vast goud waard op de zwarte markt.

De film bevat een aantal prachtige beelden en de regie van Don Siegel heeft een karaktervolle film opgeleverd. Helaas zijn er tamelijk veel donkere shots die verveling opwekken doordat je weinig visuele houvast hebt. De muziek kon dan weer moeilijk beter.

Moeilijk te beoordelen. Ik ben 27 jaar na het uitbrengen van Dirty Harry geboren en ben er dus totaal niet mee opgegroeid, maar het blijft een onderhoudende actiefilm die een sterke invloed heeft gehad op later werk van Fincher, Mann, ongetwijfeld Tarantino en andere. Eastwood heeft een aantal leuke en voor hem kenmerkende scènes. Verder kan ik er te weinig mee omdat ik niet met nostalgie kan terugdenken aan de jaren '70 en de film teert toch ook voor een stuk op de kenmerkende karakters en sfeer van die periode. Na de uitgave van 'filmspeculatie' van Tarantino is er een tijdje een boeiende discussie geweest rond het fascistische of extreemrechtse karakter van hoofdpersonage, maar met de huidige blik kijken naar zo'n films lijkt me moeilijk. Het gebruik van bepaalde begrippen was toen gemeengoed in de Amerikaanse samenleving, een film met zulke dialogen uitbrengen kan vandaag niet meer en zal ook niet langer gebeuren. Op het laatst gooit Callahan zijn politiebadge weg. Omdat de wereld een verloren plek is met misdaad die onmogelijk allemaal op te lossen valt of omdat hij beseft dat hij met zijn methodes het gewenste resultaat niet langer kan behalen? Er zit in elk geval voldoende inhoud in, hoewel het achtervolgingsverhaal op zich behoorlijk marginaal is.

Qua script en moraal is Dirty Harry een beetje bedenkelijk. De rechtstaat is maar onzin en eerst schieten, dan pas denken en dat soort dingen. Het had gemakkelijk tot iets van het niveau Death Wish kunnen leiden. Maar met name door Siegels gevoel voor ritme is het toch wel meer dan dat. Film is prettig vaak stil en sterk in spanningsopbouw. En de film heeft gevoel voor decor. Siegel heeft evenwel veel beter films gemaakt, Waarschijnlijk geen beroemdere. Benieuwd hoe ze dit gaan uitmelken.

Ik distantieer me van mijn eigen commentaar van vijftien jaar geleden en hou er nu een andere kijk op na. Wat een slechte recensie was dat.
Na herziening verhoogd naar 3,5*. Invloedrijke politiefilm, weinig subtiel voor zijn tijd. Harry maakt jacht op een moordende psychopaat. Kinderen vermoorden en schoolbussen gijzelen... begin jaren '70 vond men dat op moreel vlak redelijk subversief. Het was ook een film die kritisch was tegenover de blunders van de politie : de killer die vrij komt en de badge die Callahan in de laatste minuut van de film symbolisch weggooit. Wat me bij deze herziening ook opviel waren de erg donker gefilmde scènes bvb deze waarin de killer hem met een tas vol geld laat rondlopen.

Dirty Harry is niet zonder fouten. Zo staat de inspecteur op het einde klaar op een brug om op de schoolbus te springen. Hoe kan dat nou? Maar het is en blijft één van Eastwoods iconische rollen. Na vele westerns werd hij nu de grote held in actie en politiefilms.

Do you like 4K? Well, do ya?

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Warner Bros. Een 8K scan van de original 35mm camera negatives en vervolgens downscaled naar 4K. Geen DolbyVision, maar ondanks dat zou dit zomaar in de top 5 beste 4K’s van 2025 kunnen belanden, beeld is haarscherp. Ook de DolbyAtmos track is niet mis, waar goed gebruikt word gemaakt van de high channels.

Na het populaire western genre werd dit de nieuwe hype en deze film werd de basis voor alle politiefilms die volgden. Denk hierbij aan bijv Lethal Weapon, maar ook Die Hard 3, waar de telefooncel scene word nagedaan. Dit was de vierde samenwerking tussen regisseur Siegel en Eastwood.

De eerste en meteen ook de beste van de Dirty Harry films. Blijft een ijzersterke misdaadthriller waar detective Callahan jaagt op de psychopathische sluipschutter Scorpio, die de stad San Francisco onveilig maakt. Hij schiet willekeurige mensen dood en eist losgeld. Vertolkt door Andrew Robinson in zijn debuutrol, en wat voor één. Hij speelde zo goed dat hij na de release doodsbedreigingen kreeg en zijn telefoonnummer moest veranderen. Geweldige camerawerk werd verzorgd door Bruce Surtees met de bijnaam Prince of Darkness, wat hij ook in deze film waarmaakt. Hij voegde neo-noir elementen toe aan het verhaal. Bijna alle scenes worden van achter belicht, wat het veel meer textuur geeft. Verder schitterende breedbeeldopnamen, kikker- en vogelperspectief en close-ups. Enkele scenes die cinematografisch voor mij eruit sprongen waren de wijde shots van bovenaf, de shots vanuit de auto van het nachtleven, de Mount Davidson scene bij het grote kruis en de achtervolging scene naar het donkere Kezar stadion. Dit alles ondersteunt door de simpele maar doeltreffende jazzy soundtrack van Schifrin.

De stunt waar Eastwood op de rijdende schoolbus sprong deed hij zelf.

Tijdloze klassieker!

Was eigenlijk niet van plan om hem weer eens te gaan bekijken, maar hoorde dat de 4k transfer buitengewoon goed was en dat kan ik zeker beamen. Vlekjes zijn nu ook geheel verdwenen. Tijd om Alcatraz eens een keer aan te pakken, want die transfer is belabberd op blu ray.

Okay de film. Beetje gewone film voor op een zaterdagavond. Niks bijzonders. Zijn westerns zijn sowieso beter. Maar goed hij kijkt wel lekker weg in de jaren 70 sfeer. Zeker geen topper maar heb me niet verveeld en genoot van het mooie beeld. Die busscene is vast een inspiratiebron geweest voor Speed maar dat terzijde.

Film 3,5

Beeld 4k 4,5

Geluid 4,5

Ik heb al best een heleboel films gezien. Maar er zijn ook nog een heleboel beroemde films die ik nooit gezien heb. Dirty Harry was daar een voorbeeld van. De zin : je vraagt je zeker af of ik vijf of zes keer geschoten heb, is een hele beroemde uitspraak in de filmwereld inmiddels. En toch had ik geen al te hoge verwachtingen van deze film. En terecht. Al is het wel een film uit 1971 en heeft het genre van politieactie film zich daarna nog een hoop verder doorontwikkeld. Het eerste uur van de film is nog wel goed door te komen. Er gebeurt genoeg om de film op gang te houden. En het is ook wel leuk om te zien hoe San Francisco in 1971 er nog uitzag. Maar na dat uur had de film wel klaar mogen zijn. Alleen gebeurde dat niet en werd er nog een heel deel aan vast gebreid dat verder totaal overbodig was en ook hartstikke voorspelbaar. Bovendien gebeurden er toch echt ook teveel ongeloofwaardige dingen. Zelfs voor een film uit 1971. En tsja, inspecteur Harry was toch meer een karikatuur dan een serieuze politieman. Was waarschijnlijk ook wel de bedoeling van de film, maar toch ..... Nou goed, ik heb hem nu in ieder geval een keer gezien.