Dirty Harry (1971)

Clint Eastwood!

Hij en zijn one-liners zijn absoluut het hoogtepunt van de film. Verder wordt het nergens écht heel bijzonder, al is het allemaal wel erg vermakelijk. Best raar eigenlijk dat ik Dirty Harry nu pas voor het eerste zie, omdat ik best wel een behoorlijke fan ben van Clint Eastwood. Ik vind het hier echt een van zijn beste rollen neerzetten. Hij speelde natuurlijk veel vaker dit soort personages, maar hier wordt zijn uitstekende acteerprestatie ook nog eens gecombineerd met wat geweldige one-liners. Daarom waardeer ik Eastwood hier meer dan ik andere films waar hij ook van dit soort rollen neerzet.

De jaren 70 sfeer zat er goed in. Wel kakte het af en toe wat in en had er makkelijk een kwartiertje afgekunt. Maar goed, ik heb me prima vermaakt. Goed einde ook. En ohja, wat een goeie rol van Andrew Robinson trouwens. Misschien wel een van de beste psychopaten ooit.

3 dikke sterren.

Een film zoals ik ze graag zie. Direct die heerlijke straatsfeer uit de jaren 70. Ik zou zelf jaren 80 durven zeggen, want deze film oogt 15 jaar jonger.

Verwacht geen hoogstaande film. Maar dat had je wellicht ook al door toen je de beschrijving las. Simpel verhaal, simpele teksten, maar steengoede acteurs. Ideaal dus voor een avondje luchtig vermaak. De boog moet niet altijd gespannen staan.

Wat deze film net ietsje meer meegeeft zijn de acteerprestaties van de 2 hoofdpersonages. Ik vind het zeer raar dat dit de enige relevante rol is uit de carrière van Andrew Robinson. Magistraal hoe die hier een psychopaat speelt.

De rol van Santoni als de partner van Harry is toch wel bizar. Alsof ze halverwege het filmen het script gewijzigd hebben. Gevolg is dat deze nog maar 2 zinnetjes meer zegt in het verdere verloop van de film.

Vond ik een nogal overbodige rol, maar het helpt wel om een opening te zoeken in Harry, om zo wat meer diepgang in het personage te brengen. Spijtig genoeg bewandelen de filmmakers deze piste niet meer in het verdere verloop van de film, en krijgen we maar weinig te zien van echte Harry: Wie is hij, en waarom?

Een 2de geinig punt is dat de film vol zit met catchy one-liners. Daar steunen films als deze wel op.

Film die niemand zal vervelen, maar ook niemand naar hogere extatische sferen zal brengen.

3,5*

Film die ik al heel lang wilde kijken, en eigenlijk ook voldeed aan mijn verwachtingen. Een rauwe actie/thriller met een zeer sterke Clint Eastwood. Ik weet niet of ik de vervolgen ga kijken, want ben bang dat ze de magie een beetje kapot maken. Maar ik vond dit in ieder geval een zeer fijne kijk ervaring. De film word natuurlijk volledig gedragen door Eastwood, die helemaal op zijn plek is in deze film. Actie was ook top.

4*

Mijn 500ste stem is een welverdiende 4* voor Dirty Harry.

Een lekker vermakelijke film die inderdaad vrij luchtig is maar verder uitstekend in elkaar zit. Muziek, camerawerk en vooral acteerwerk zijn uitstekend. Met name de slechterik is meesterlijk! De one-liners van Eastwood zijn verder ook lekker vermakelijk.

''Well, do ya, punk?''

4*

Dirty Harry is een spannende actiefilm met in de hoofdrol een verdienstelijke Clint Eastwood, die de rol van inspecteur Harry Callahan speelt.

In San Fransisco wordt er een jonge vrouw neergeschoten door een seriemoordenaar, die zichzelf uitgeeft als Scorpio. Harry Callahan, beter bekend als Dirty Harry wordt op de zaak gezet om de losgelopen gek te vatten. Clint Eastwood speelt best wel behoorlijk, maar ook niet groots. Ik miste een beetje zijn uitstraling van de Dollartrilogie.

Dirty Harry heeft een vrij aardig tempo en heeft vrijwel nergens zwakkere momenten. Daarnaast zijn er enkele mooie scènes, zoals de bankoverval. Op het einde van die overval stelt hij de enige overlevende voor een dilemma. Ofwel raapt hij zijn geweer op en schiet hij Harry neer of hij geeft zich over, want Harry kan nog altijd een kogel over hebben. Uiteindelijk geeft hij zich over, maar dan blijkt dat hij helemaal geen kogels meer had. Echt geweldig.

Wel spijtig vond ik dat de identiteit van Scorpio vrij snel bekend was. Voor mij part mocht hij iets mysterieuzer geweest zijn.

Verder zijn er nog enkele mooie beelden geschoten van San Fransisco vanop het dak van een gebouw en vanuit de helikopter. Een minpunt was de vaak te donkere belichting tijdens de achtervolgingscènes. In de meeste gevallen kon je de acteurs niet eens meer van elkaar onderscheiden.

Al bij al een leuke kijkbeurt. 3.5*

Eindelijk deze klassieker ook gezien.

En viel goed mee. Sowieso fantastische one-liners die Eastwood mag produceren. Tof personage ook, zo'n renegade cop. Wie zeker niet onderschat mag worden is de acteur die gestalte geeft aan de gestoorde moordenaar: sterk staaltje acteren en een behoorlijke geschifte persoon.

Jammer dat de zichtbaarheid tijdens de nachtelijke scènes soms wel erg beperkt was, maar overall een leuke film.

Ietsjes minder dan gehoopt.

En dat komt vooral omdat het plot werkelijk niets om het lijf heeft. Daardoor is het hopen op een heleboel droogkomische en actievolle scènes. Zo zijn er wel een paar, maar toch net te weinig om als geheel te imponeren.

Dat Dirty Harry toch een klein kijkplezier is komt volledig door Clint Eastwood. Die mag hier wederom de coole, botte, droogkomische revolverheld spelen. Nu is hij echter voor een keertje geen cowboy, dan wel een aparte inspecteur.

Voor een film uit 1971 ziet Dirty Harry er absoluut nog niet gedateerd uit. Af en toe doet het wat denken aan genregenoten uit dezelfde periode (Serpico bv), maar het onderscheidt zich met enig gemak door de nog steeds fraaie vormgeving. Don Siegel zal toen erg hip geweest zijn (af en toe springt er eens een kleur bovenuit, zoals rood in de striptent), maar voor nu vind ik dat perfect.

De beroemde en beruchte geluksmonoloog blijft uiteraard ook een klassieker. En terecht.

3

Heerlijk rauwe vigilante film vol memorabele scènes en quotes. Zo zie ik ze graag. Een bad-guy die ook daadwerkelijk gestoord is en een anti-held die geen blad voor de mond neemt. De film mag dan fascistisch beschouwd worden, ik krijg er een flink 'hell yeah' gevoel van.

Dikke 4*.

Mijn eerste kennismaking met Dirty Harry was toen ik als middelbare scholier in Duitsland was vanwege een uitwisseling en aldaar de films aangekondigd zag worden op reclameborden van een of andere televisiezender. Toen ik niet veel later één van de films voorbij zag komen op de Nederlandse televisie was ik behoorlijk verkocht. Clint Eastwood was supercool, keihard en had gave oneliners. Het duurde dan ook niet lang totdat ik alle films gezien had.

Vandaag is het zo'n 15 jaar later, en heb ik zojuist voor het eerst de eerste film herzien. Ik moet zeggen, het begin smaakte goed met de meer dan sfeervolle muziek. Maar voor de rest valt het vies tegen. Bij dit soort films is het wat minder van belang of het visueel in orde is, als het maar spetterend is. Maar hier waren wel erg veel scènes waar je nauwelijks wat zag omdat bijna compleet donker was. En echt spetterend was het ook niet. Eastwood is minder rauw dan ik me herinnerde, de eerste keer dat hij de "Well do ya, punk?" quote oplepelt staat hij er zelfs bijna bij te glimlachen. De tweede keer kwam het er wat overtuigender uit. Maar het grootste pijnpunt is Robinson als de moordenaar. De man maakt er niet meer van dan wat gegiechel, waardoor ik hem geen moment serieus kon nemen. Dat is jammer want dat haalt de angel helemaal uit de film.

Wat ik wel interessant vond, al gaat de film er nou ook niet heel erg sophisticated mee om, is de vraag hoe ver je buiten je boekje mag gaan als politieagent. Een vraag die sinds Guantanamo Bay alleen maar aan belang heeft gewonnen. Het meest interessante vind ik eigenlijk nog de vraag hoe men er tegen aan keek toen deze film uitkwam ten opzichte van hoe men er nu tegenaan kijkt. Ik weet nog dat ik ooit een discussie had met een meisje, die zo erg tegen martelen was, dat ze vond dat ik haar maar moest laten vermoorden als de dader martelen de enige mogelijkheid was om haar te redden. Dat was wel ruimschoots na 9/11. Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat sinds 9/11 meer mensen (met name in de VS) vinden dat marteling moet kunnen als je een dergelijke aanslag kan voorkomen.

Maar dit zijn gedachten die uiteindelijk maar zijdelings over de film zelf gaan. Vanwege de muziek (met name aan het begin) geef ik de film niet het absolute minimum, maar ik hoop wel dat de vervolgfilms wat beter bevallen. 1*.

Aangeraden door mn oom die er helemaal weg van was. Zo ver wil ik nog niet gaan maar het is zeker goed.

Eastwood speelt het goed, niet heel memorabel maar goed. Rest van de cast ook, met name Robinson die echt een sick bastard speelt. Verder qua sfeer een beetje muah, vond de muziek niet geweldig. Vooral de dialogen die Eastwood voert, zijn mooi. Ja natuurlijk het bekende: do you feel lucky punk?! Ja geweldig.

Duidelijk dat het een klassieker is, alleen geen topper.

8* gewoon op zn plek.

Nog nooit in zijn geheel gezien. Volgens mij ook nooit iets van het eerste stuk. Vond het uiteindelijk wel leuk maar ook niet meer dan dat. 80% van de film leunt op de Eastwood, voor de rest is het een film met een tikkeltje overdreven bad-guy en dito plot. Kleine 3*

Dirty Harry vind ik een goede film.

Dit is een makkelijk te volgen vlotte en rauwe actie film. Een doorgedraaide moordenaar perst de gemeente af. Dirty Harry gaat achter deze persoon aan. Dirty Harry word uitstekkend neergezet door Clint Eastwood. Ook in deze film speelt Clint weer een stoere persoon van weinig woorden maar daden. Eastwood speelt vaak de zelfde type rollen, maar dat vind ik helemaal niet erg. Andrew Robinson speelt de afperser/ moordenaar Scorpio. Clint acteert in deze film goed, maar Andrew kan er ook wat van. Andrew zet een hele goede rol neer. Hij komt in deze film echt gestoord over. Vooral aan het eind van de film als Scorpio aan het zingen is met de kinderen komt dit goed naar voren. Ook de rest van de cast acteert goed.

Het verhaal in deze film is goed bedacht en verveelt niet. Vooral leuk bedacht vond ik de telefoonrace. Scorpio laat Harry van telefooncel naar telefooncel rennen. Een goede scene.

De muziek in deze film is van Lalo Schiffrin. Hij komt met een goed klinkende jazz score aanzetten die misschien wel wat apart klinkt, maar toch erg goed bij de film past.

Al met al vond ik dit een goede film.

4 sterren voor deze film.

Dirty Harry week bij blurp thuis!

In dit eerste deel maken we kennis met Inspector Callahan. Rauw, hardhandig, en door iedereen beschouwd als iemand die het niet zo nauw neemt. Maar is dat wel zo? Met zijn fameuze speech geeft hij tenslotte de bad guy de kans om zich over te geven. Hij had ook meteen kunnen schieten...

De eerste film is ook de meest grimmige, het beeld net na de scene in het stadion is daar wel het beste voorbeeld van. Voor een film die verder wel wat wegheeft van de politieseries van die tijd - of wat later misschien - opvallend mooie cinematografie. Maar ook onderdelen uit het plot zijn vaak nageaapt, later, bijvoorbeeld het rennen van de ene telefoon naar de andere.

Harry zelf is in dit eerste deel nog wat eendimensionaal, pas in deel twee krijgen we wat over zijn persoon te weten. Hier komen we niet echt verder dan zijn manier van werken en zijn favoriete revolver. Eastwood speelt hem wel perfect, misschien ook wel dat hij de enig juiste persoon is voor deze rol - ietsje houtenklazerig, lomp, sociaal onhandig, zoals in veel van zijn rollen. Gaat hem in ieder geval erg goed af.

Fijne film. Op naar deel twee.

Niet al te lang geleden nog gezien. Mijn vader kan ik wel een echte Eastwood fan noemen. Ook ik apprecieer eigenlijk al het werk van hem dat ik tot nu toe gezien heb en dat geldt zowel voor films waar hij een rol in speelt als voor films waar hij de regie op zich neemt.

Deze Dirty Harry reeks heb ik nooit in originele volgorde gezien. De eerste film (niet alleen uit de Dirty Harry serie, maar ook met Eastwood als acteur) die ik zag was The Dead Pool; puur en alleen vanwege het feit dat Jim Carrey een rolletje had en dat was in de periode dat ik groot fan van hem was en langzaam andere films en acteurs begon te ontdekken. Enkele jaren later schafte mijn vader ook Sudden Impact aan en daarmee had ik deel 4 en 5 gezien.

Nu werd het origineel aangeschaft en klopt er dus helemaal niets meer van de volgorde, maar op zich is het ook niet echt een probleem. De films zijn gemakkelijk los van elkaar te zien. Ze zijn gemakkelijk te volgen en hebben eigenlijk allemaal dezelfde stijl. De constant aanwezige jaren '70 sfeer in deze film is belangrijk. Bij vlagen misschien een beetje fout, maar het heeft zeker wat. Clint ís gewoon het titelpersonage. Het maakt eigenlijk niet eens uit hoe de rest van de cast presteert, want die is verder niet zo interessant. Je kijkt deze film vooral om de 'coolness' en de prachtige oneliners van Eastwood.

Vooral de laatste scènes, alles vanaf dat de schoolbus in beeld komt, zijn interessant. Een van de vlottere gedeeltes uit de film. In het begin, nadat Harry voor de eerste keer in actie komt en een aantal beroemde oneliners eruit gooit, lijkt de film eerst een beetje trager en oninteressanter te worden, maar weet zich, zoals verwacht, makkelijk te herpakken. Deze cultfilm is anno 2015 wel wat 'gedateerd', maar desondanks is het misschien juist daardoor wel zo dat deze film nog verdomd leuk is om te kijken. Het is in ieder geval duidelijk te zien waarom dit een behoorlijke hit is geworden en zelf heb ik me hier ook prima mee vermaakt.

3,5*

Ooit begon het genre met Frank Bullitt, een keiharde agent die weliswaar zich inzet voor recht maar daarbij wel de grenzen van de wet aftast en ook in aanvaring komt met zijn oversten. Ook al is Bullitt de blauwdruk, Dirty Harry is nog meer de trendzetter. Na hem kwamen andere agenten als John McClane, Mad Max, Axel Foley, Alex Murphy, Popey Doyle, Martin Riggs, ... Allemaal weliswaar op hun beurt ook moderne versies van de lonesome cowboy uit de westerns of zelfs James Bond. Maar dichterbij en zo veel geloofwaardiger. Bovendien krijgen is Dirty Harry (nog meer dan zijn opvolgers) een agent die duidelijk laat merken hoe frustrerend het is om als agent je werk te doen als je gebonden bent aan regeltjes die op het eerste zicht eerder in het voordeel van de beklaagde dan van het slachtoffer zijn. Ik weet ook wel dat er regels nodig zijn om deze maatschappij te laten draaien. Maar in praktijk zijn het soms de verkeerde mensen die er voordeel uit halen.

Clint Eastwood is een geweldige Dirty Harry. Hij had zijn imago al mee uit de westerns en komt als een harde agent over. De film kent enkele elementen die later nog meer (tot het clichématige) zijn uitvergroot. De nieuwe collega (Dirty Harry klaagt wel, maar heeft weliswaar respect voor hem) en de roepende baas (die in veel andere films simpel de schreeuwende bullebak is). De vijand van DH is evengoed sterk en deed me zelfs denken aan The Joker. De loop van telefoon naar telefoon is dan weer nagedaan in Die Hard with a vengeance.

De film kent weinig verrassingen, deels door de vele copycats. Maar evengoed is het verhaal net iets te simpel. De film moet het niet echt van actie en spanning hebben, maar wel de figuur van Dirty Harry en zijn manier van werken. De film op zich is wel goed gemaakt en ik hou wel van de muziek van Lalo Schifrin, niet ontoevallig de man die ook muziek schreef voor Starsky & Hutch, Bullitt en Mission Impossible.

Verbazingwekkend hoe lekker deze film ruim 40 jaar later nog wegkijkt. Bijna even verbazend als dat ik Dirty Harry nog nooit helemaal gezien had, althans de eerste niet. Ik had Sudden Impact op VHS en wellicht dat ik ook delen van Magnum Force of The Dead Pool heb gezien, maar dat is niet zeker. Van deze had ik alleen de openingsscène gezien en uiteraard de iconische Do I feel Lucky scène.

De invloed die Dirty Harry als karakter had en de film an sich, laten zich duidelijk aflezen. De harde cop met de mooie one liners, de sick sick puppy bad guy die mensen naar zijn pijpen wil laten dansen... De muziek van Lalo Schifrin is erg lekker maar ook de plaatjes verrasten mij in positieve zin. Cop movies staan zelden bekend om degelijke cinematografie bij mijn weten, maar Dirty Harry is zeer fatsoenlijk geschoten.

Daarnaast was het leuk om terug te lezen in de trivia op IMDb dat Terrence Malick een script had aangedragen met een compleet anders gemotiveerde Scorpio killer, en dat de coole 'well do ya', punk?' line door niemand anders dan John Milius is geschreven. Het maakt de film niet beter, maar ik hou nou eenmaal van dat soort trivialiteiten.

Dirty Harry ('Smerige Klabak', mijn dag kan niet meer stuk..!) mag hier en daar iets slepen, over het algemeen is de film goed oud geworden. Een verdiende 4*

"Harry Callahan: Uh uh. I know what you're thinking. "Did he fire six shots or only five?" Well to tell you the truth in all this excitement I kinda lost track myself. But being this is a .44 Magnum, the most powerful handgun in the world and would blow you head clean off, you've gotta ask yourself one question: "Do I feel lucky?" Well, do ya, punk?"

Clint Eastwood is de ultieme badass in Dirty Harry. Een van de meest invloedrijke actiefilms ooit en overduidelijk een product van begin jaren '70. Eastwood doet zijn eigen stunts, valt in als assistent regisseur en speelt een erg sterke hoofdrol. Andrew Robinson (die later ook in Hellraiser zou spelen) speelde ook erg goed als de moordenaar, wat een irritant ventje zeg, echt gespeeld met volle overtuiging.

De muziek van Lalo Schifrin was zo typerend voor eind jaren '60/begin jaren '70 dat het wel wat had. Die geluidseffecten ook, das nog eens actie. De cinematografie van Don Siegel was uitstekend, erg mooie beelden. Vooral s'nachts in het donker was het sterk.

Het script heeft helaas wel wat gebreken, handelingen van de politie die erg onwaarschijnlijk zijn en een aantal wendingen die niet helemaal 100% doordacht zijn. Maar veel hinder geeft het niet, het verhaal is geweldig.

Ook weet ik nu dat Die Hard: With a Vengeance niet zo origineel was als ik dacht. De legendarische telefoon scènes uit Dirty Harry zijn soms namelijk shot voor shot nagedaan.

Al met al is Dirty Harry een film die staat als een huis.

Revolutionaire en één van de beste politiefilms ooit gemaakt. Alweer meer dan 40 jaar oud, maar deze film staat nog steeds als een huis.

De openingsscène is meteen al pakkend. Perfect geregisseerd als je het mij vraagt, met bijpassende muziek. De vrouw in het zwembad wordt non-stop door de sniper gevold en het is afwachten wanneer zij neergeschoten wordt.. Daarna verliest de film eigenlijk geen vaart. Er is voldoende spanning en (goed in beeld gebrachte) actie. Het camerawerk vond ik opvallend ook goed! Eastwood zet daarnaast prachtige oneliners neer, die memorabel zijn geworden. Schurk Robinson speelt uitstekend!

Klassieker deze Dirty Harry, op naar de volgende 'Magnum Force'! ****

Niet moeilijk om te begrijpen waarom deze film zo'n hit werd: een perfecte hoofdrol, een onsentimenteel verhaal zonder zijlijntjes, sterke muziek, een walgelijke schurk wiens afranseling nog altijd onaangenaam is om naar te kijken, en alles bijeen gehouden door een uiterst geroutineerde regisseur die precies de juiste snaar weet te raken. Bovendien een film die qua techniek, vaart en scherpte nog niets heeft ingeboet en nergens gedateerd aandoet, en daardoor nog bijzonder meeslepend – ondanks of dankzij de moraal?

Vooral qua cinematografie/montage een prima klassieker, die opvallend dicht op de huid gefilmd is. Het blijft hierdoor zowel vlot als (soms) spannend. Het verhaal is wat minder; van psychologische geloofwaardigheid of logische ontwikkeling moet Dirty Harry het niet hebben. De rol is natuurlijk op het lijf geschreven van Clint Eastwood en zijn kop heeft hier dan ook echt een meerwaarde. Grappig tenslotte hoe er met het predikaat 'dirty' wordt gespeeld in het begin van de film.

Onder aanvoering van klassieke oneliners vertolkt Clint Eastwood Dirty Harry op goede wijze. De badguy Scorpio word al eveneens goed vertolkt. De actiescènes zijn hard en de sfeer in de film is goed.

Weer een aflevering van de samenwerking tussen Siegel en Eastwood, die twee leverden acceptabele films af en Eastwood kon in Hollywood doorgaan waar hij Italië mee gestopt was, namelijk de harde wrekende schutter te spelen. En dat gaat Clint gewoon goed af. Ik weet nog wel dat hij in de 70-er jaren door critici werd afgeschilderd als een acteur die niet meer in zijn mars had dan een wrekende, schietende en nors kijkende actiefiguur. Dan is het na 40 jaar dus heel prettig om te constateren dat Clint toch echt wel meer kon als acteur, maar ook produceren, schrijven of regisseren, Clint beheerst het allemaal, gezien de vele prijzen welke hij de afgelopen decennia kreeg.
Ook Harry Callahan was een prachtige en eigenlijk vernieuwende rol, het was namelijk nog niet voor gekomen dat een politie man zoveel geweld in de film gebruikte. De studio's waren er ook wat huiverig voor, want de tagline's die ze gebruikten spraken al voor zich, het publiek kon achteraf niet klagen dat ze niet waren gewaarschuwd, de mooiste vind ik deze, Harry is the one with the badge, of deze You don't assign Harry to a murdercase, you just turn him loose.
Eastwood wordt door Santoni goed ondersteund, maar het best geeft Robinson partij aan Eastwood, hij zet een geweldige "creep" neer. De scene waarin hij wordt uitgedaagd , do you feel lucky, die geweldige mimiek van zowel Eastwood als Robinson, subliem.
Jammer dat na deze film zoveel vervolgen kwamen, allemaal wel acceptabele films, maar het haalt een beetje de magie van deze film weg. Neemt niet weg dat ik de film zeker twee keer per jaar nog ga kijken.

Andrew Robinson verdient een pluim voor het zoooo exuberant neerzetten van serial killer Scorpio. Een vent die er gewoon om vraagt to get his face smashed in. Die combi van gerochel en gekrijs als Callahan op z'n been gaat staan in het stadion... Zouden hij en Eastwood niet hebben liggen rollebollen van het lachen? Indertijd werd de film door sommige recensenten gekwalificeerd als crypto-fascistisch. De dystopsiche SF film Judge Dredd, waarin Stallone politie agent en rechter speelt, deed het jaren later dunnetjes over. Geen recensent die daar moeite mee had.

Degelijke actiefilm. Qua plot niet echt geweldig, maar de coole vertolking van Harry Callahan door Clint Eastwood maakt het nodige goed. Enkele (inmiddels) zeer bekende one-liners geven het personage nog iets extra's. De bad-guy is daarentegen iets te overdreven om echt te overtuigen.

Absolute filmklassieker met een politieke boodschap die werd verguisd door de "progressieven" onder ons: misdaad loont domweg omdat de bestrijding door linksige sentimenten te slap geworden, terwijl de "sterke arm" van de wet sowieso altijd al in het nadeel is...als je ziet op hoeveel kosten 1 psychopaat met een scherpschuttersgeweer de gemeenschap al kan jagen. Iemand die met 100% zekerheid schuldig is kan niet worden veroordeeld door onrechtmatig verkregen bewijs, zelfs niet als er overmacht in het spel is...de wet kan even onverbiddelijk als onrechtvaardig zijn en idiote consequenties hebben. Het starre dogma "regels zijn regels" wordt duidelijk afgeserveerd.

Mooie beelden van San Fransisco begeleid door een fraaie, sfeervolle 70s score. Ook zeer donkere nachtelijke scenes maar het is allemaal te volgen. Andrew Robinson is een goeie psycho en zou later nog uitblinken in Deep Space Nine. Eastwood speelt hier een veel interessantere en kwetsbaardere held dan de Naamloze Vreemdeling in zijn westerns.

Er zit geen moment in de film van rek of saaiheid, hier en daar humor, to-the-point dialogen, afgewisseld door actie, achtervolging, en het tonen van het soort treurige decadentie dat we in die andere klassieker, Taxi Driver, niet veel later ook konden ervaren.

En ik heb altijd gedacht dat Dirty Harry een Magnum .45 had! Hier iig een .44! Is al krachtig genoeg om olifanten neer te schieten...maar hou goed het aantal schoten bij, 5 of 6...

“There is one question, Inspector Callahan: Why do they call you "Dirty Harry"?”

Clint Eastwood als Dirty Harry, een iconisch personage waar iedereen wel eens van gehoord heeft. Anno 2018 heb je ontelbare van dit soort eigenzinnige politieagenten voorbij zien komen, maar allemaal zijn ze schatplichtig aan Dirty Harry. En terecht, want Eastwood is weergaloos in de rol en mag zijn cowboy/western aanpak lekker doortrekken naar de straten van San Francisco. Het verhaal is conventioneel en de moordenaar is niet de slimste en meest charismatische bad guy die je ooit hebt gezien. Maar Eastwood en de wat grauwe en donkere sfeer (en cinematografie) maken veel goed.

Dirty Harry is me al die tijd ontsnapt. Van naam een film als een klok en ook de beroemde quote “You've got to ask yourself one question: 'Do I feel lucky? Well, do ya, punk?” blijft legendarisch. Deze week eindelijk aanschouwt en wederom vastgesteld dat Eastwood een geweldige presence gaf als Harry Callahan. Geen Westerndecor, wel een in misdaad badend San Francisco waarbij inspecteur Callahan niet gelooft in regels, rechtbanken en wetten, maar des te meer zijn revolver en zijn buikgevoel laat spreken.

Zijn onverschrokkenheid brengt hem zelfs in verlegenheid wanneer een gestoorde bad guy die het gemunt heeft op kinderen hem in diskrediet brengt. De film neemt sowieso een loopje met de wetten regels door het hoofdpersonage in de verf te zetten. En zelfs als kijker ben je even bereid hierin mee te gaan. Goeie cinematografie, montage en sfeerschepping. Hier en daar leuke quotes, vooral van Callahan uiteraard. Leuke misdaadprent, maar geen absolute topper. Niet altijd even realistisch en ook de andere politielui komen er nogal schlemiel vanaf, maar dat vergeef ik de film. Meer dan degelijk materiaal, sterke 3,5*!

Sorry ben wel iets meer gewend dan dat.

Typisch Eastwood.

Maar niet minder vermakelijk daarom, want deze film is voor zijn jaartal nog behoorlijk leuk eigenlijk. De "do I feel lucky, do ya punk?" scene blijft natuurlijk eventjes bij. Maar naast een paar leuke quotes, leuke shootouts, een gekke Eastwood en een nog gekkere Scorpio is dit filmpje eigenlijk heel normaal.

Eigenlijk vond ik Robinson als Scorpio zelfs leuker dan Eastwood. Eastwood speelt altijd een beetje hetzelfde type, en doet dit redelijk maar soms net iets te overdreven met zijn stoere gezicht. Visueel is het zoals verwacht niet volledig met de tijd meegegaan.

Een verhaal dat niet erg origineel is, een normale copflick is het eigenlijk gewoon. Het is allemaal vreselijk voorspelbaar, en dan zijn het enkele bijzondere momenten die er nog eventjes bovenuit steken. Zoals richting het begin, de schietpartij midden op straat is natuurlijk een bekende.

Voor de rest niet al te bijzonder eigenlijk. Het is best vermakelijk, zeker richting het einde en de film bied veel boeiende actie maar niet te veel. Het weet wel degelijk in de rem te trappen soms, al durft de film soms wel wat uit te halen. Wel leuk om eens gezien te hebben.

Trouwens, de boodschap dat de politie eigenlijk een stel mietjes zijn en de killer gewoon laten jagen is natuurlijk wel erg grappig. Maar dat red de film uiteindelijk niet helemaal van een hoog cijfer. Het blijft gewoon een 6 voor mij.

Binnen het actiegenre een bovengemiddelde film. Maar de typische mindere elementen van het genre zijn ook hier aanwezig, het verhaal is erg simpel, en het wordt weinig meeslepend gebracht. Het is ook duidelijk een product van de seventies die de tand des tijds niet echt heel goed doorstaat. Tegenwoordig is het stoer als je heel veel fuck roept in een film, in Dirty Harry was het stoer als je racistisch was. De film kent geen humor en dat maakt het lastig te verteren. Met verstand op nul haalt het nog een 3,5*, maar ik rond het naar beneden af.