The Darjeeling Limited (2007)

Ik was er niet kapot van. Je moet echt van Wes Anderson films houden.

Dit is de laatste film van Wes Anderson die ik kijk, wat een bagger!

Haha wat kijk ik gruwelijk uit naar deze film! Adrien Brody en Owen Wilson, goeie boys. 2 voorgaande films van Wes Anderson waren ook top.

Gezellig filmpje.

Als ik hier de commentaren lees, merk ik dat ik de film volledig anders beleefd heb. Vooral de humor is hier een heikel punt. Ik kan enigszins begrijpen dat veel mensen dit geen "komedie" vonden, maar dan vrees ik dat de term komedie bij die mensen te eng gedefinieerd is.

De humor in The Darjeeling Limited is heel subtiel aanwezig. Nergens schaterlachmomenten, akkoord. Maar ik moest af en toe grinniken en quasi constant stond er een brede smile op mijn gezicht.

De voornaamste bron van situatiehumor is het samenspel tussen Wilson, Schwartzman en Brodie. Heerlijk hoe Wilson een newborn-spirituele ziel speelt na een ongeval, maar tegelijk een ergerlijke controlefreak is ("who wants cookies? Raise hands"). De scene met de pauwenveren vond ik ook meer dan grappig.

Los van dat dient gezegd te worden dat het camerawerk en de mise-en-scene fenomenaal is. Enkele geniale camerabewegingen tonen de prachtige decors en zorgen voor wat extra dynamiek. De soundtrack past perfect bij de situaties (The Kinks klonken zelden zo goed!) en Anderson speelt op meesterlijke wijze met verschillende filmelementen (de propellergeluiden bij de vliegtuigscene!).

Het onderliggend thema werd goed weergegeven zonder het er dik op te leggen bij de kijker (een euvel waarvan vele tragische films last hebben), maar het verhaal mocht wel wat beter uitgediept worden. Bepaalde verhalende elementen vond ik er dan ook een beetje met de haren erbij gesleurd.

Al bij al: een meer dan geslaagde avond bioscoop. Ik heb moeite om de personages en de sfeer uit de film los te laten. Wat een geluk dat ik Lola vs. Powerman in mijn bezit heb!

*4

Mooie kleuren ook! En natuurlijk het minimale acteren wat ze alle 4 zo prachtig doen in de scene waar ze met hun moeder in de kamer zitten

Waarom dat dan?

Gelukkig wat minder kunstmatig dan Anderson's vorige, The Life Aquatic, maar uiteindelijk helaas niet beter. Het script is nogal dun en het is moeilijk om mee te leven met de hoofdpersonen, die overigens wel alledrie erg sterk spelen. Je zit de hele tijd te wachten op een emotionele climax die maar niet wil komen. Leuk vormgegeven en onderkoeld komisch, maar het resultaat komt niet in de buurt van bijvoorbeeld Rushmore en The Royal Tenenbaums.

Waar de Royal Teenenbaums mij teleurstelde, wist The Darjeeling Limited mij aangenaam te verrassen. Een van de betere komedies die ik in lange tijd gezien heb.

Geweldig hoe de karakters neergezet worden, de interactie tussen de broers en het proces dat ze samen doormaken en hoe ze daardoor veranderen. Subtiele humor en ontzettend droge conversaties en gedragingen. Dat gecombineerd met leuk camerawerk, de omgeving, de Indiase cultuur en goed getroffen muziek, wat mij betreft een prima gelukte film. Roadmovie lijkt echt mijn genre te zijn.

Hilarische momenten: het ritueel met de pauwenveren. Wat een spiritueel moment had moeten zijn - de een begraaft 'm, de ander laat 'm wegwaaien en de derde neemt 'm mee terug naar het kampvuur.
Drie jongetjes staan op het punt te verdrinken. Twee broers redden twee van de jongetjes. Broer Peter faalt: "I didn't save mine."

4,0*

Vond het wel een van de grappigste uitspraken van de film. Vooral de timing. Zo'n beteuterde uitspraak bij een (inderdaad) minder grappige gebeurtenis - alsof het om z'n konijn gaat.

Maar ook deze gebeurtenis werd weer heel luchtig gebracht. Eigenlijk wordt van geen enkele nare gebeurtenis in de film een groot drama gemaakt - kijk naar de dood van de vader, de trauma's van de zoons en moeder, het van de trein gezet worden in the middle of nowhere, enz.

"I didn't save mine".

Vind zulk uitspraken zo droog en zo typisch Anderson. Dat maakt zijn films juist legendarisch. Moet overigens wel bekennen dat dit voor mij de minste uit zijn oeuvre betrof. Los vond ik veel momenten super goed, heldhaftig, groots en droog, maar als geheel miste ik nog net de sublimering. Kan niet precies duiden waar dit aan ligt, wellicht raak ik toch enigszins Wes-moe, het kan ook zijn dat het verhaal me wat minder ligt, of dat ik niet in een bui voor zijn films was.

Desalniettemin heb ik nog steeds genoten om het vreemde autoritaire gedrag van Wilson, het net niet gelukte ritueel, de stoerheid van Jason en de geweldige muziekkeuzes.

Ah, oké. Ik vond dit juist zo'n moment dat wel enorm tragisch was. Zeker hoe hij het bracht. Dit leek wel of de film voor het eerst echt serieus was. Het kwam er nu echt opaan. En niet zo'n raar ritueel dat kan mislukken. Drie broers die drie broers moeten redden, en één lukt het niet. Veel erger kan het volgens mij niet worden.

Helaas een mindere van Wes Anderson in mijn ogen!

Niet mijn type film!

Manlief heeft 'm uitgekeken, ik ben maar een boekje gaan lezen...

Deze film is echt top!

Echt heel erg genoten van deze, de cast is perfect, de situaties en de omgeving zijn leuk, de humor is fantastisch, soms nog emotioneel ook. Echt mijn soort comedy. Ik heb eigenlijk geen idee meer of deze nou minder of slechter was van the royal tenenbaums, te lang geleden dat ik die gezien heb. Wel iets beter dan the life aquatic in mijn ogen (waarschijnlijk omdat de het onderwerp me meer aansprak). Ik kan de reacties van veel mensen wel begrijpen dat ze de humor niet leuk vinden of dat ze het niet snappen. Maar dat sommigen de film saai vinden kan ik echt niet bevatten, de film is een genot voor het oog.

4,5*

Klinkt als mensen met verstand van humor

inderdaad.

Het is geen slapstick.

OF eigenlijk misschien wel een beetje, maar dan subtiele, dramatische slapstick.

kostelijk vermaakt met deze film!

super KOMEDIE met een vleugje drama

Wat een rotfilm zeg en Owen Wilson was zoals steeds weer verschrikkelijk irritant.

Heb hem gisteren weer gezien, eindelijk in de bioscoop (Kriterion). Wat een belevenis! Op een groter scherm komt het nog beter tot zijn recht en door het vaker te zien vind je nog meer grappige details. Het is voor mij gegroeid tot één van mijn favoriete films.

Naar de cineast zijn eigen zeggen is de film toegewijd aan Indiaas meest geprezen regisseur Satyajit Ray , waar ik deze week voor het eerst iets van ga zien.

Tevens is dit mijn eerste Wes Anderson. Ben niet onder de indruk, maar ik merk ergens dat het een merkwaardig en eingenzinnige regisseur is. De teleurstelling lag iig niet bij de regie. Dus schuiven we alle schuld maar in de script en bij Owen Wilson. Want hoe voortreffelijk de regie ook maar mag zijn, er zitten nogal wat problemen bij dit ''spirituele reis''. Laat ik maar eerst de pluspunten opnoemen. Cinematografie is ongelooflijk mooi. Visueel nog verbluffender. opmerkelijke shots her en der. De simplistische stijl sprak me echt aan. typisch een man met een zeer herkenbare stijl, die qua kleuren gebruik ook weet te toveren.

....Maar je kan overal wel gaan schreeuwen dat het stilistisch meesterwerk is. Als het verhaal je niet boeit, kan je moeilijk een meesterwerk uit alleen maar filmische elementen halen. De humor werkte echt niet op me, ik zie het gewoon niet van in. Geen enkel keer kunnen lachen. Met name Owen Wilson die eerder irritant dan humoristisch overkwam. Veel viel niet te genieten aan zijn personage. Zijn dialogen hadden totaal geen effect op me. Nogal onsympathiek en saai. Eigenlijk hoort deze film een perfecte karakterstudie te zijn. maar helaas Daarvoor ontbreekt de krakterstudie zelf, emoties en te weinig diepgang in de personages. Zo probeert Anderson eerder zijn weg tot de climax te vinden dan een onderhoudende film te maken.

Wellicht kom ik bij me eerste kijkbeurt streng over. Maar momenteel kan ik hier weinig mee. Alhoewel ik het gevoel heb dat hier wel een verhoging inziet. Wie weet zie ik er volgende keer wel een briljant werkje in. Maar op dit moment gewoon een loos film.

2*

Edit: De muziek was prachtig.

Deze film van Anderson viel me toch wat tegen, het begint er voor mij toch wel op te lijken dat The Royal Tenenbaums een positieve uitschieter was van Anderson. Niet dat de rest slecht is, maar wel allemaal hetzelfde.

Erg mooi in beeld gebracht maar daar bleef het dan ook bij. Werd nergens grappig. Een film om snel te vergeten.

Den Haag, Spuiplein, openluchttheater. Krijg nou wat; de film is al begonnen. Vreemd. Geen intro, geen titel. Origineel, zo'n "part 1". En dan de "hoofdfilm", waar een trein geen trein is en een koffer geen koffer - maar dat is volledig toe te schrijven aan mijn interpretatie. Bedwelmd door walmen marihuana (van mede bezoekers) zat ik compleet in het spoor van de film. Deze trip mocht nog wel even duren. Mooi om drie broers zo bij elkaar te brengen. Ondanks de tegenstrijdigheid van het zware thema en de 'lichte' muziek en humor staat de film als een (Haagsfilm)huis; maar eigenlijk ging ie als een trein.

Heel leuke, mooie film Alles zit goed om dit tot de ideale ontspanningsfilm te maken en bovendien heeft hij ergens ook wel iets te melden. Deed me wat aan Jim Jarmusch denken, maar dan met iets meer vaart en kleur...

Weer een aardige Anderson.

Typische kenmerken zijn weer aanwezig. Heerlijk droog/dramatische humor, lekker kleurrijk en fijn in elkaar gezet.

De broertjes komen allen erg goed tot hun recht. Elk op zich geweldig irritante personages die met veel humor neergezet worden (het kan dus zeker wel). Vooral Wilson's personage is eigenlijk niet te harden, maar hij komt er makkelijk mee weg. Verder valt Brody erg op, geen idee dat hij een komische rol in zich had.

Film is verder leuk om volgen, vaart blijft er aardig inzitten, enige minpuntje is misschien het India Vakantieland sfeertje dat er soms aanhing. Humor blijft ook mooi aangehouden tot op het eind, iets wat vaak bij films als deze niet het geval is.

Rest mij één groot kritiekpunt:

En wat mij betreft hebben we het dan over de soundtrack. Kan het niet erg goed rijmen met de rest van de film en humor. Klinkt mij erg ... "bekakt" (bij gebrek aan een beter woord momenteel). Waar in al z'n andere stijlkeuzes genoeg humor doorsijpeld vind ik de soundtrack te elitair en stuck-up klinken.

Hoort bij z'n stijl, weet ik uit z'n andere films, maar het plaatst toch steeds een lichte domper op z'n films. Betere soundtrack zou het afmaken en makkelijk tot 4* brengen, ik hou het nu weer bij 3.5*

Genoeg leuks, maar Anderson ondermijnt z'n eigen humor een klein beetje.

Mooi geschoten arthouse waarbij de balans tussen drama en comedy, zoals wel vaker bij Anderson, niet altijd even goed werkt. Toch is het vakmanschap absoluut onderhoudend genoeg. Redelijk.

Prima film.

Mooie beelden, goed geacteerd en een prima verhaal.

Muziek vond ik trouwens prima!

Ik heb hier heel veel zin in, ik ga hem zo kijken!

En voor iedereen die hem al heeft gezien, lekker puh ik heb hem lekker nog.