The Darjeeling Limited (2007)

Weer een leuk klein filmpje van Anderson. India is op zich de ideale plaats voor hem met alle kleuren die je voorbij komen vliegen. Verder is de film niet zeer verschillend van zijn vorige pogingen, weer dezelfde glimlach-humor, weer bepaalde karakters die stuk voor stuk niet helemaal goed in hun vel zitten en vaak droog voor zich uit kijken.

De film lijkt inderdaad nergens echt een climax te hebben, en dit is dan wel misschien geen komedie voor de schaterlach, maar als Anderson zulke fijne filmpjes blijft maken, dan blijf ik zeker tevreden.

Drie verwende Amerikaanse broertjes hebben hun vader verloren en gaan op zoek naar hun moeder die in een klooster zit in India. Het is ook een spirituele tocht om elkaar beter te leren kennen. Uitstekende en onderhoudende film die van het begin tot het einde blijft boeien. Mooi opgebouwd en heerlijk geacteerd.

Bwaah, kleurrijk maar met weinig inhoud. De muziek maakt het geheel nog wat aantrekkelijker dan het daadwerkelijk is; het plot en de avonturen van de gebroeders zijn namelijk niet bijster interessant.

Weer zo,n film die zeer ondergewaardeerd is. Daarom 5 sterren

Goede opbouw, Visueel strelend voor het oog, erg mooi kleurgebruik en goed camera werk. . Tja en het verhaal vindt ik ook erg goed, goed acteer werk en toffe humor.

Kort om een film met heel veel inhoud en een diepere betekenis in het verhaal.

Deze film ga ik zeker nog een keer zien.

Wel een film voor de filmhuis fanaten. Als hollywood liefhebber zou ik er niet eens aan beginnen.

En nog eens gekeken. Mijn waardering is gegroeid. Waar ik eerder nog erg op zoek was naar een 'bedoeling', kon ik dat dit keer beter loslaten. Dat helpt om deze film meer te waarderen als een zoektoch naar 'iets' wat slechts ten dele wordt gevonden. Het gaat dan ook meer om de zoektocht zelf dan om het echt vinden. De film bevat een aantal leuke en mooie scenes, die alllen fraai zijn weergegeven. Ja, leuke film om eens lekker in onder te gaan.

Lief roadmovie filmpje, soort coming of age met volwassenen. Ben altijd dol op Wes Andersons visuele flair . De film mist een beetje kracht en is misschien daarom iets te slap, maar ik werd er blij van. 3,5*

'k vond hem een beetje wisselend. Het eerste deel (voor ze van de trein worden gegooid) vond 'k eigenlijk het beste. Dat deel bevatte veel meer humor, terwijl het tweede deel meer de dramatische toer op ging. Qua humor was het wel wat speciale humor, maar 'k vond wel dat het werkte.

De cast bestaat uit heel wat bekend volk, maar de drie broers zijn toch wel het hoogtepunt in de film. Anjelica Huston had 'k persoonlijk niet meer herkend, de jaren hebben toch wel hun tol wat geëist. Bill Murray heeft ook nog een klein rolletje, maar verwacht er niet te veel van.

Visueel is het een kleurrijke film, die met de muziek, een zomers gevoel oproept.

Mochten ze het eerste deel doorgetrokken hebben over de volledige film, zou 'k de film nog willen kopen, maar nu niet. Via tv kan 'k hem wel eens aanraden.

Mijn eerste Wes Anderson. Wou deze al wel een tijdje zien en na de trailer van Moonrise Kingdom die me erg beviel deze maar opgezet.

En wat een heerlijke film is dit zeg. De combinatie van droge humor en bizarre karakters die smakelijk worden ingevuld door de 3 sterren is hemels uitgevoerd. Het kleurenfestijn is excellent in beeld gebracht en daardoor kijkt de film lekker weg. Het eerste stuk is dan ook briljant. In het tweede gedeelte neigt de film naar wat serieuzere zaken. Dit is op zich niet verkeerd maar het staat niet helemaal in lijn met de film. Nog steeds is het velen malen beter en origineler dan de meeste films maar toch is het jammer dat het de geniale lijn niet weet door te trekken tot het einde. Als laatste wil ik nog even zeggen dat het gebruik van muziek in deze film echt schitterend is.

Zeker een aanrader voor mensen die eens wat anders willen zien dan een standaard Hollywood komedie.

Klein filmpje waarin niet bijzonder veel gebeurt en wat gezochte symboliek in zit. Niet echt goed.

Net wat minder dan Anderson's leukste films. Na deze kwam Mr. Fox, wat wel weer een stap vooruit was.

Deze vond ik wel leuk, maar net wat minder scherp, en ik mistte ook wat sterkere humor. Jammer dat Murray en Huston niet wat grotere rollen hadden, maar verder is de chemie tussen Wilson, Brody en Schwartzman absoluut de moeite waard. Vooral Wilson en Schwartzman passen perfect in Andersons werelden. Brody is wat stijver, maar juist dat is wel de moeite waard.

Leuke film, heb het idee dat deze van alle films van Anderson het meest op Moonrise Kingdom lijkt die ik nog moet zien. Ben benieuwd of die weer net wat extra's heeft.

3.5*

Wes Anderson is toch een regisseur die je moet liggen, maar met een geheel eigen stijl. Deze The Darjeeling Limited is ee film die even nodig heeft om in te komen, maar na een half uurtje ben ik helemaal mee met de humor. Op één of andere manier moest ik steeds aan The Beatles denken. De combinatie van Beatles met Wes Anderson had waarschijnlijk wel een geheel geschifte film opgeleverd.

De figuren zijn 3 gestoorde kerels in een aangename roadmovie, zonder slapstick te worden. De humor is lekker zwart en de 3 acteurs vullen elkaar aan. Het werkt niet altijd even sterk, daarvoor is het net niet sterk genoeg. Ik voel wel dat dit bij een herziening zeker zal meevallen. Zullen we zien als het zover is natuurlijk...

Van herzieningen gesproken, dit veel ietwat tegen.

Uiterst charmant filmpje bovenal, dat weinig of geen zwarte humor herbergt, maar doodsimpel drie van elkaar vervreemde broers, waarvan er één zo nodig een soortement reünie moet organiseren. De kenmerkende stempel van Anderson is ontegensprekelijk aanwezig en drukt door het scherm op je voorhoofd. 'The Darjeeling Limited' is in de eerste plaats een fijn tussendoortje, maar alleszins geen meesterwerk. Verveeld op geen enkel moment, overtuigt op alle fronten, doch prefereert nergens een unieke plaats in een of andere, al dan niet persoonlijke, toplijst. Zijn nederige aard wordt niettemin enorm geapprecieerd. Goede cast, aardige soundtrack, foutloze regie.

3,50 (3,25)

Wel een aparte film en de sfeer van India zat er goed in. In India kun je de trein nog makkelijk halen nadat ie vertrokken is. Dat met die diepere gelaagdheid, waar op het forum over wordt gesproken, zie ik niet zo. Het is volgens mij een tamelijk eenvoudig verhaaltje met af en toe wat symboliek, zoals het feit dat de broers de koffers van hun vader achterlaten op het perron. Daar kun je dan als kijker vanalles bij bedenken, maar veel meer dan je eigen gedachten zijn dat niet.

Voor de liefhebbers van dit soort humor zal het een geslaagde film zijn, ik had echter zelf moeite om bij de les te blijven.

Kon me niet boeien, en ik kan gewoon niet tegen owen wilson.

Bill Muray stelt de overleden vader voor, die de trein van het leven (uiteraard) niet meer kan halen ....
Wat een geweldige spirituele reis was dit. Diep en humoristisch, een fantastische combinatie. O ja, die auto die afgedekt werd met een witte hoes was natuurlijk niet meer te repareren, als je begrijpt wat ik bedoel. En als je het begrijpt dan zie je waarom zo'n koffer onder de motorkap past ...

Leuke Anderson weer, maar na The Royal Tenenbaums volgt er toch vooral veel herhaling en is het een beetje een aflopende zaak, al klinkt dat ernstiger dan het is en gaat dat nog zeer traag. The Life Aquatic kwam met die herhalingen nog prima weg, vooral wegens Murray (én een boel andere fijne karakters) en een heerlijk over the top verhaal, maar hier kom ik niet verder dan drie sterren.

Leuke symboliek, ja, maar ook behoorlijk obvious vaak en het typische Anderson stijltje an sich is na hier niet helemaal genoeg meer om er echt exhilarated van te raken. Met scènes als Margot and Richie at the busstop en Richie's bathroom incident uit TRT heb ik dat met terugwerkende kracht nog regelmatig, evenals met Zissou's heroic rescuing actions uit TLAwSZ. Natuurlijk moet ik Rushmore en ook Andersons debuut nog gaan zien, hopelijk vind ik daar nog wat van mijn gading. En naar Moonrise Kingdom blijf ik nog steeds nieuwsgierig - Anderson kan nog wel even op mijn voordeel van de twijfel rekenen, vooralsnog, mede dankzij het hierop volgende, weer prachtige, Fantastic Mr. Fox.

3*.

Helemaal mee eens ILDIB

Ik had geen zin in in weer een avond olympische spelen en keek deze film die ik had opgenomen.

Na nog geen twintig minuten uit gezet. Kwam er niet doorheen. Vreselijk trio acteurs ook. Ik ben ook allergisch voor Owen Wilson.

Humor??? Drama??? Combinatie van beiden?? Niet aan mij besteed. Een flutfilm.........1 ster.

Tjonge jonge ,wat een onzin schrijf jij op zeg over zo'n niemanddalletje. Ik vond het nou typisch wel een film uit de flauwe Hollywoodkomediekeuken. het lijkt wel of dit de eerste film is die je in je leven gezien hebt.

't lijkt wel alsof je bazelt. Want dit is gewoon niet een standaard hollywoodcomedy. 't spijt me. Daar kan je lang of kort over bazelen, maar deze film is gewoon niet zo plotgericht, heeft

de typische ietwat apathische Wes Anderson karakters met hun bijbehorende dialogen, en de surrealistische aankleding die alle 'normale' hollywood comedies ontberen.

Daar kan je voor de rest van houden, of niet, maar dit is gewoon een ander soort film dan de American Pie reeks etc.

De film opent sterk met een gave slo-mo en hier en daar leuke vondsten en onverwachte camerastandpunten (denk aan het bekijken van het tijds-schema vanuit het oogpunt van een personage, terwijl hij loopt).

Ik verwachtte geen spektakel, geen dijenkletsers, maar was meteen geboeid door de aandacht voor detail en de subtiele (visuele) grapjes in de film. Ook dáár kan ik van genieten.

Helaas zakt dat na een tijdje weg en wordt het gewoon een beetje, ja hoe zal ik het noemen, nou gewoon een saaie film. Ook de goeie soundtrack helpt dan niet meer. Er gebeurt te weinig, de dialogen en situaties zijn net niet grappig of spitsvondig genoeg, het is het allemaal nèt niet.

Ik heb van deze regisseur ooit 1 andere film gezien (The Royal Tenenbaums) en zojuist mijn bericht aldaar (uit 2010) teruggelezen. Ook daar wist ik de subtiele grapjes en visuele geintjes te waarderen, maar ook die film vond ik nogal saai met veel inkak-momenten. Dus geheel onafhankelijk van elkaar beoordeel ik twee films van de zelfde regisseur precies gelijk.

Ik wil het hoog aangeschreven Moonrise Kingdom nog wel eens proberen, maar verder denk ik niet echt dat deze Wes Anderson aan mij besteed is.

2.5 sterren

P.S. maakt die Anderson alleen maar films met Murray, Wilson en/of Schwarzman erin?

Mijn eerste film van Wes Anderson, en als zijn andere werk dezelfde ‘humor’ hebben, wordt dit waarschijnlijk de laatste. De reden om deze film te zien is omdat mijn vriendin en ik plannen hebben om komende zomer naar India op vakantie te gaan. Roadmovies zijn dan altijd wel leuk om alvast een indruk te krijgen.

Dat The Darjeeling Limited vrij weinig (onbekends) van India laat zien was overigens niet de grootste teleurstelling. Dat waren namelijk de broers die stuk voor stuk een stel lompe boeren waar ik vrijwel geen sympathie voor kan opbrengen. Het zijn de typische toeristen die een vrij constante bron van ergernis zijn. Owen Wilson is dan ook een vervelende vent en blijkbaar heeft Adrien Brody z’n mindere dagen. De humor, tja… Het is gewoon mijn ding niet. Ik vermoed dan ook dat een avondje aan de bar met meneer Anderson erg lang (en dus vervelend) zou zijn. De treinscènes waren nog vermakelijk, maar daarna zakt de vermaakwaarde naar een nulpunt. Een film over nitwits. De trein zag er trouwens wel mooi uit.

Waardeloze weinig zeggende film zonder veel inhoud. Kon me niet boeien en ik heb spijt dat ik de hele film heb uitgezeten. Wel mooie opnames.

Are those Dad's sunglasses?

Moonrise Kingdom was mijn eerste Wes Anderson film, The Darjeeling Limited de tweede, die ook visueel erg mooi is en gebruik maakt van aparte camerahoeken.

Genoeg gekheid om te zien dat het een Anderson film is, maar niet zo over the top als Moonrise Kingdom.

Adrien Brody, Owen Wilson en Jason Schwartzman vullen de rollen van drie broers die 1 jaar na hun vaders dood samen naar India reizen om zichzelf op een spirituele manier te vinden en een sterkere emotionele band met elkaar te krijgen.

Alle drie doen het erg goed, Wilson heeft comedy chops van nature en word geassisteerd door een prima acterende Schwartzman en een nog betere Brody.

Moeilijk om in een genre te plaatsen, een comedy met drama aspecten.

Prima!

Totaal overbodige tijdvulling met onleuke humor en gaat werkelijk nergens over, leidt nergens heen en gaat dan ook uit als een nachtkaars die net zo goed nooit gebrand had kunnen hebben. Vanwege aardige en kleurrijke aankleding wel 1,5 sterretjes waard maar 5 is belachelijk , dus om het gemiddelde de goede kant op te krijgen dus 0.5 .

Relaxed, kleurrijk en leuk camerawerk. De personages zijn prima, vooral die van Adrien Brody, maar grappig.. mnee hooguit een paar momenten. De film wil licht/subtiel komisch uit de hoek komen - zowel in de grote lijn als in details (Luftwaffe Automotive bijvoorbeeld) maar komt zelden goed aan. Het neemt niet weg dat het aardig is om te volgen (en die Rita mag er best zijn..) maar zoiets als het gedoe rondom de moeder op het laatst komt dan helaas weer niet uit de verf. Gemiddelde score dan maar.

Geinig filmpje. Met zo nu en dan een geslaagde grap. Script prima, uitwerking wat minder. Wel wat mooie shots in- en buiten de trein. Wel wat langdradig in het tussenstuk, met name toen de heren op bezoek waren bij de familie van die overleden jongen, zeker nadat ze al zittend in de bus weer terug moesten. Maar goed, geen vervelend fimpje al met al.

Leuk filmpje ter vermaek. Niets meer, niets minder. Mocht er enige diepgang in bedoeld zijn: mislukt. De humor is ook niet echt... humoristisch, maar de manier van verfilmen maakt een hoop goed. Om een of andere manier lukt het West trouwens dat ik nergens ook maar enige sympathie kreeg voor een van de broers. Maar dat zal waarschijnlijk niet helemaal de bedoeling geweest zijn.

Mijn beeld van India als een vies en vervelend land is door deze roadtrip een tikkeltje bijgesteld. Je komt ogen tekort om alle kleurrijke hoeken en gaten die deze film heeft, goed in je op te nemen. Voor de rest krijg je hier weer typisch de stijl van Wes Anderson. Ik kan de vinger maar niet op de zere plek leggen, maar ook dit filmpje deed me maar weinig. Het blijft allemaal maar op de vlakte en nergens uitzonderlijk op de cinematografie na dan.

Een kleurrijke film over broers met een trein door India reizen en de broers zijn leuk op elkaar ingespeeld. Eigenlijk heb ik de hele film lang met een glimlach op mijn gezicht gezeten, door het spel van de broers, het speelse waarmee de film gemaakt is, de soms grappige situaties en gesprekken.

Prachtige film wat luchtig wordt neergezet, naar mijn idee voornamelijk door de soundtrack.

Ik vond het wel vermakelijk, het verveelde geen moment en het was ook niet moeilijk om te volgen.

De volgende kijkbeurt zal ik misschien wel wat meer sterren geven, maar nu hou ik het bij een drie.

3,0*