Into the Wild (2007)

De special edition van Into the Wild staat met trots in mijn dvd kast.

Mooi man 4,5 ster! Wat is Nederland eigenlijk lelijk he?

Denk dat dit mijn laatste post was, verbrand mijn laptop en ga op pad.

Ps. Emile heeft de rol netjes neergezet hoor.

Bijzonder mooie film. Zelfs beter dan verwacht!

Ten eerste moet een goede road-movie toch wel het gevoel opwekken om zelf de rugzak te pakken en dat lukt wonderwel goed. Als kijker krijg je een prachtige, ontroerende, grappige reis door een wonderschoon Amerika voorgeschoteld en ontmoetingen met bijzondere mensen. Penn weet met deze film toch wel heel goed de balans te vinden tussen avontuur en menselijk drama, de weg naar volwassenheid is tragisch maar zeker niet loodzwaar. Knap gedaan.

Emile Hirsch zet een prachtig, uniek en zeer geloofwaardig personage neer. Heb het idee dat hij zelf veel ruimte heeft gekregen om zijn personage in te vullen, deed me wel watt denken aan de ouderwetse 'method-acting' methode waar DeNiro en Pacino groot mee zijn geworden. Ben benieuwd wat hij met z'n talent gaat doen in de toekomst.
Vind het een boeiend verhaal wat verteld wordt met Into the Wild. Ja, je kan zeggen dat Christopher 'Supertramp' McCandless egoïstisch is om zijn familie in het ongewis te laten... Aan de andere kant, heeft hij wel de ballen (en de jeugdige overmoed en naïviteit) om zijn ultieme droom na te jagen om totaal onafhankelijk te leven in de wilde natuur. Dat moet je hem wel nageven en enigzins bewondering voor dit soort mensen is mij niet helemaal vreemd.

De weg na zijn uiteindelijke droom is niet zonder hobbels maar gelukkig komt hij onderweg mensen tegen die het beste met hem voor hebben. Vind de dialogen in de film ook vaak inhoudelijk zeer sterk, eindelijk weer eens gesprekken die echt ergens over gaan. Bijzonder sterke en aangename bijrollen in deze film met als grootste verassing wel Vince Vaughn, die een geweldige "Ruwe bolster, blanke pit"graanboer ten beste geeft.
De droom die hem uiteindelijk wel op een vreemde manier fataal werd, helaas. Ongelooflijk wat een domme beslissing hij maakt wanneer hij ontdekt dat hij de rivier niet meer over kan. Het eerste wat ik hem wilde toeschreeuwen was; "Denk na man, die bus! Die is niet uit de lucht komen vallen, er moet een weg en brug zijn!". Het einde van de film is echt ijzersterk, heb zelden een meer sterkere sterfscène gezien, kreeg er toch wel een beetje een brok van in de keel. Zo, jammer die knul had daar helemaal niet moeten sterven. Tragisch met als schrale troost dat hij gestorven is omdat hij het leven leed zoals hij dat wilde.


Prachtige en evenwichtige film, een van de betere films van de laatste tijd.

Kan mij het schelen maak er lekker een 4.5* van

Ik wel. Hij doet wat hij denkt dat hem gelukkig zal maken . Heb ik meer bewondering voor dan van die "what if" mensen die hun oude dag vullen met klagen over de kansen die ze vroeger gemist hebben. Hij deed tenminste iets, probeerde een droom na te jagen.

Persoonlijk denk ik helemaal niet dat de hoofdrolspeler zijn ultieme droom najaagt. Ik denk juist dat hij vlucht. Hij kan niet goed met zijn ouders overweg, en hij wil niet door de maatschappij in een bepaald keurslijf gedwongen worden. Best voorstelbaar, maar ik vind zijn beslissing om daarom alles en iedereen achter zich te laten niet moedig. Eerder laf. Het zou veel moediger zijn geweest wanneer hij de confrontatie met zijn omgeving was aangegaan.

Denk dat je ook niet moet vergeten dat hij pas een jaar of 20 was. Hij had natuurlijk nog weinig levenservaring en waarschijnlijk ook niet de mogelijkheden om een zware confrontatie met zijn ouders aan te gaan. Dat maakt hem juist zo'n tragisch figuur. Hij trok op het einde de juiste conclusies alleen bleek zijn avontuur een te harde leerschool! Hij had met zijn nieuw opgedane ervaring iets van zijn leven moeten maken, dat is hoe het zou moeten gaan maar de werkelijkheid is gewoon anders en hardvochtiger.

"Pas een jaar of 20" ...

Als hij met al die jaren wat meer had gedaan dan zich enkel proberen afzetten tegen de mensen rondom hem dan was hij waarschijnlijk wel wat wijzer geworden.

Ben het daarom ook wel met Dwaalman eens. Zijn droom kan je amper "zijn" droom noemen maar is niet veel meer dan een reactie tegen zijn omgeving.

Ik heb het meer met mensen die hun eigen leven leiden denk ik.

Grappig, Onderhond die commentaar heeft op iemand die zich afzet tegen zijn omgeving en de geldende norm...

Veel mensen doen dat nu eenmaal. Je afzetten tegen je omgeving hoort bij het jong zijn en ja "pas"een jaar of 20.
Zoals ik al zei trok hij op het einde wel de juiste conclusie. Niet iedereen weet waar het najagen van je dromen uitkomt maar hij deed het wel. Hij deed wat dacht dat goed was, of je het er nu mee eens bent of niet.
De meeste mensen komen er gaandeweg pas achter wat ze goed en juist verkeerd hebben gedaan. Het gaat erom dat je onderweg leert en je ideeën en dromen bijstelt en daar dan weer iets mee gaat doen. Dat maakt dit personage nu juist zo humaan, de realistische ontwikkeling die hij doormaakt. Hij zou als een beter persoon uit zijn avontuur gekomen zijn en dat maakt hem bewonderenswaardig.

Denk ook dat je de reis van McCandless kan zien als een spirituele reis richting volwassenheid.

Nee, voor de 3e keer ofzo, dat is nu juist wat het tragisch maakt. Hij had niet moeten sterven... Hij maakte een noodlottige beslissing.

En sommige mensen zijn nu eenmaal eigenwijs en moeten eerst dingen aan den lijve ondervinden, heel herkenbaar voor mij iig.

Wellicht heeft hij er ook over nagedacht met de conclusie dat hij twee dingen kon doen. Verstandig thuis blijven en een cursus systeembeheer volgen om in de avonduren zijn verbitterdheid op internet te ventileren of een groot onbekend avontuur aan te gaan.

Waarom of - of ? Verstandiger is : en - en.

De dwang om ergens anders iets te vinden wat men thuis niet vindt is een psychologische gedachte die dichtbij huis ook heus wel te vinden valt.

Ik vindt Onderhond zijn reacties wat jammerlijk.
Het tragische noodlottige vonnis dat zich over de hoofdpersoon voltrekt maakt juist de gedachtegang van deze jong zo sterk.
Ik kan me zelf heel goed in Meneer Supertramp vinden... en als ik in dezelfde situatie had gezeten had ik misschien ook wel hetzelfde gedaan.
Waarom is doodgaan altijd een negatief iets ? Natuurlijk wou hij het niet en zou niemand dat werkelijk willen.
Toch ben ik van mening dat sterven in zijn uiteindelijke droom een mooie afsluiting is voor zijn weg in het leven.
Hij ging er op uit om zichzelf te vinden, en die persoon vond hij uiteindelijk ook, allen paste zijn manier van denken niet helemaal in de huidige maatschappij.
En dat kan ik me tegenwoordig heel goed voorstellen.

Onderhond, je praat wel heel erg jaren 50 met oogkleppen op.

Als ik deze mening hier zou mogen geven...

Denk eens verder aan de gevoelens die zo iemand doormaakt, niet iedereen heeft deze visie op het leven als jij hebt.

Jouw conclusie's zijn niets anders dan drogredenen ten top.

Drogredenen voor wat

En de jaren 60-70 zijn trouwens ook al lang voorbij. Lang leve het nieuwe millenium.

Een absoluut meesterwerk.

Een tip voor iedereen die de film nog gaat kijken en er weinig tot niets over weet: ga vooral níet het boekje lezen dat bij de special edition zit, die bevat namelijk een spoiler.

Desondanks (ik heb die rotspoiler per ongeluk wel gelezen) was ik zeer onder de indruk van deze film.

Een prachtig Amerika met een tragisch verhaal, genoeg te lachen, ontroerende personages en mooie muziek: perfect.

5*

Kende zijn verhaal al voordat de film uit was maar niettemin goed neergezet.

Het einde klopt niet helemaal want Chris is gestorven aan ondervoeding en niet aan vergiftiging.

Tijdens zijn autopsie zijn ook geen sporen van vergiftiging boven gekomen.

Maar desalniettemin 5*, heb zelf ook rondgereisd en ook toevallig in Amerika met helemaal niks, alleen ik was in de situatie belandt en hij heeft er voor gekozen.

Even tussen spoilertags zetten misschien?

Lijkt me inderdaad nodig.

En als 3e toevoeging:

Waarom is iedereen toch altijd zo onvoorzichtig in het gebruik van spoilers? Zelfs de 'harde kern gebruikers' denken er te weinig over na. Er wordt zoveel gesproken over McCandless in de verleden tijd vorm. Het valt echt op als je wat wil weten over de film en wat recensies/berichten gaat lezen. Zinnen zoals: "McCandless was een persoon met een visie....." verraden letterlijk dat McCandless niet meer leeft. Als je dit al weet wanneer je de film kijkt, verandert het de hele film. Hetzelfde geldt voor de mensen die per se willen laten weten dat zij weten dat het een waar gebeurd verhaal is! Alsof dat iets toevoegd aan hoe goed de film is of waarom je de film zou willen zien? Dit moet je juist niet weten als je de film voor de eerste keer ziet. [/spoiiler]

Ik weet het.... ik ben een zeikerd, maar vergeet niet dat deze site voor mensen is die de film gezien hebben EN voor de mensen die de film nog niet gezien hebben!