Into the Wild (2007)

Into The Wild, het verhaal kwam bij mij erg goed over als een egt waar gebuurd verhaal, zo lang was de film niet voor mij gevoel.Het acteer werk was ook goed niet te, maar gewoon normaal.Bij mij knapte er geen traan op het eind. 3,0*

Ik zeg ook nergens dat je het 100% eens moet zijn met Chris. Ik geloof wel in een soort minimum van begrip voor iemands beweegredenen, vooral in dit soort films. Denk dat de post van Respekked dit perfect illustreert.

Hmm zag er echt tegen op deze te kijken en zag hem nu toevallig bij de vpro. Viel erg mee, maar mijn negatieve gevoelens hierover klopten wel een beetje. Het gedeelte bij de bus, hij gedraagt zich soms ook wel erg onnozel en maakt dan zulke domme beslissingen. dat maakt het ietwat ongeloofwaardig.

Daarnaast denk ik dat het veel mensen aanspreekt dat hij doet wat hij zelf wil. Hij laat zich niet dicteren om zijn droom op te geven of te stoppen met zijn ideaal na te streven. McCandelss is geen dromer of prater, nee hij doet het gewoon!

Prachtige roadmovie. Hij had ietsjes korter mogen duren, maar vooral door de prachtige soundtrack van Eddie Vedder gaat de film niet vervelen. Er gebeurd niet erg veel, maar naar die prachtige beelden kan ik wel een tijdje kijken.

4,5*

Woensdag op Canvas. Wat een plezier, wat een geluk dat ze dit in mijn verlof op TV uitzenden. Kan ik lekker lang tot het einde voor de tweede maal van mijn favoriete film genieten.

'vind ik leuk'

maarre Filmkriebel, waarom schaf je hem zelf niet aan? of vraag je 'm op je verjaardag (:

ging die niet dood omdat hij de rivier niet over kon steken ?
want dan is het best dom dat hij niet even 10 kilometer verder liep want daar was een brug...

verder wel top!

Komt best vaak voor dat Nederland hem op de Televisie uitzendt en België vlak daarna (is ook vaak andersom). Nu dus ook weer met deze film. Maar ja het is geen marteling om hem weer te zien.

Ja, ik weet het. Laatst kocht ik nog Kick Ass, Remember Me en Hachiko, terwijl ik Into the Wild links liet liggen. Ik zit te wachten op een waardige speciale editie. Op diverse sites luidde dat de extra's op de dubbele DVD niet zo spectaculair waren. Nog eventjes wachten dus...

Ik heb een mooie special. Met een boekje erbij, mooie hoes. Extra's boeien mij nooit zo.

nee maar het is wel de reden dat hij dood ging want hij kon dus de rivier niet over steken en moest daar dus blijven ging eten zoeken en at daarom een giftige plant;)

Als ik jou was zou ik hem op Blu-ray aanschaffen want dan komen alle prachtige landschappen volledig tot zijn recht.

De soundtrack(cd) is ook geweldig

Overschat.

Into the wild leunt voor een groot deel op diepe sentimenten die blijkbaar bij veel mensen leven; onvrede met de moderne maatschappij, verheerlijking van de natuur en vrij willen zijn. Zoiets spreekt aan, daar hoeft een regisseur verder al niks meer voor te doen.

Maar Penn maakt mijns inziens toch een paar verkeerde keuzes. Wat ik Into the wild vooral kwalijk neem is dat het zo'n onvervalste en zoetige Hollywoodfilm is geworden. Zelfs het einde wordt nog geconfisqueerd door de sentimentjagers; terwijl de hoofdpersoon sterft ziet hij zichzelf in gedachten in de armen van zijn ouders vallen. De flash-backs van ruzieende ouders, continue gitaarmuziek, voice-overs, de prominente envelop voor Oxfam Novib, hordes gelukkige hippies, de vele (vele!) slowmotions, dat alles vormt de stroperige ruggengraat van deze film. Niks wild. Het enige scherpe randje komt bij Into the Wild van de onvolprezen stem van Eddie Vedder.

Ook cinematografisch vind ik de film overschat. Een paar beschaafde jump-cuts durft Penn nog aan, maar verder domineren de slomotions (veel slomotions), slordige 360 graden shots, oubollige flashbacks en ook verder is de cameravoering niet strak genoeg. De naam Gus van Sant is al eens gevallen in dit topic, dat zou nou een regisseur zijn geweest die hier veel meer uit had kunnen halen.

Wat overblijft is een film die heel lekker wegkijkt, ook bij mij raakt aan bepaalde sentimenten, mooie muziek bevat en een paar aardige natuurbeelden geeft. Into the wild staat daarmee vrijwel garant voor een goeie filmavond, maar het had zoveel beter gekund.

Niet alleen de film was goed ook de muziek, deed me een klein beetje denken aan Grizzly Man

Prachtige film, vooral ook filmisch gezien. Ik vond het knap gedaan; de combinatie van beelden, de tekst en muziek tilden de film ver uit boven de gemiddelde andere film over een soortgelijk onderwerp.

Gewoon effen op Wikipedia zoeken naar Christopher McCandless en je vindt de oorzaak van zijn dood, namelijk "overleden door voedselgebrek". Ook wel grappig om te lezen dat de plaatselijke bevolking hem beschouwt als een sukkel

@MJP10, het schijnt dat zijn lichaam in werkelijkheid ook buiten de bus is gevonden, dus er klopt wel meer niet

Erg mooie film, zowel de shots, de natuur, het verhaal als het feit dat het een waargebeurd verhaal blijkt te zijn (kwam ik na de film pas achter). Het verhaal op zich is al mooi, de hedendaagse waanzin, geldlust en opdringerigheid van de mens is gigantisch, het ontsnappen hieraan een droom. Chris probeert aan het beeld van de modern samenleving te ontkomen en gaat op reis.

Ik heb me, ondanks het feit dat de film een stuk langer is dan de gemiddelde film, geen seconde verveeld. Mede door de opbouw van de film, die eigenlijk toch een georganiseerde chaos is, blijft er een leuke afwisseling van blije als eenzame momenten ontstaan.

De persoon Alexander/Christopher is ook goed neergezet erg jammer is wel dat ik Kristen Stewart weer tegenkwam. Mijn hemel, dat mens is in elke film exact hetzelfde... echt een ramp.


Even aan de personen die hier de oorzaak van de dood van Christopher bespreken. De oorzaak van zijn dood is volgens jullie verhongering en niet het eten van de bessen. In de film wordt duidelijk gezegd dat de bessen leiden tot verhongering... Overigens zal de film uiteraard niet 100% overeen stemmen met hoe het daadwerkelijk verlopen is, maar maakt dit nou echt uit?

Heerlijke film! (dat ik deze zo lang links heb laten liggen is een schande)

De zoektocht naar de ultieme vrijheid wordt prachtig in beeld gebracht. Want wat is vrijheid? Wij schermen vaak met dit woord alsof wij hier in het Westen de vrijheid hebben uitgevonden, maar echt vrij is niemand natuurlijk. Er zijn zovele zaken die een mens afhankelijk en gebonden maken: overheid, werk, geld, ja zelfs familie en vrienden. Ons hoofdpersonage heeft een bewonderenswaardige poging gedaan om echt vrij worden. Dit lukt in grote mate, zij het dat hij hier en daar toch voor z'n geld moet werken (een mens moet toch eten) en een paar keer aan de lijve ondervindt dat vrijheid soms pijnlijk kan zijn. En niet alleen pijnlijk, maar uiteindelijk ook fataal. Hij sterft onder erg trieste omstandigheden, moederziel alleen, echt helemaal vrij.

Sowieso is het personage Chris een erg opmerkelijke figuur. Overal waar hij gaat beïnvloedt hij het leven van de mensen die hij tegekomt op een positieve manier. Voor een jonge snaak lijkt hij enorm veel levenswijsheid te bezitten, of misschien gewoon gezond verstand. De ontmoetingen met de andere mensen waren stuk voor stuk boeiend, het afscheid telkens tragisch. Maar zelfs in z'n afwezigheid lijkt hij nog een invloed op mensen te hebben (zo lijkt de relatie van z'n ouders zich door z'n afwezigheid immers te herstellen). Emile Hirsch is perfect gecast voor deze rol. Charismatische kop, mooie uitstraling, genot om naar te kijken.

Het erg sterke verhaal wordt mooi ondersteund door prachtige weidse landschappen en een schitterende soundtrack. Ook de voice-over van z'n zus draagt bij aan de wat melancholische sfeer. Ik verbaas me er over dat deze film 148 minuten duurt, want de tijd is voorbijgevlogen. Een film die je bij de keel grijpt en niet meer loslaat. Uitstekend!

Dat Sean Penn en ik verschillen over hoe een film eruit moet zien, dat blijkt al uit de afschuwelijk lelijke openingstitels van deze film. Dat is iets wat ik Penn kan vergeven, dat is namelijk maar vijf van de honderddertig minuten. Wat ik hem niet kan vergeven, is die afschuwelijk drukke montage: hij lijkt geen enkel shot langer dan vijf seconden te kunnen of willen aanhouden, en dat is zonde, want hier en daar weet hij best wel iets aardigs uit zijn camera te trekken. Maar Penn lijkt bang te zijn z'n film al te mooi te maken: splitscreens, afzichtelijke tekst in beeld en snelle beeldwisseling lijken het devies, wat een ontzettend onrustige kijkervaring oplevert waar ik persoonlijk niks van moet hebben. Maar ook op andere punten gaat het mis: de hoofdstukindeling bijvoorbeeld, die zo subtiel duidelijk moet maken dat de reis van McCandless een metafoor is voor het leven (gaap), of die verschrikkelijke voice-over van zijn zus, die het in de afzichtelijkste bewoordingen nodig acht de precieze motieven van de hoofdpersoon te ontrafelen. Uiteraard gaat dit alles gepaard met door lelijke filters gekenmerkte flashbacks die geen enkele indruk achterlaten. De rest van de film bestaat uit een weinig zeggende montage van willekeurige dingen die Chris McCandless op zijn reis meemaakt, vergezeld door het gitaargejengel van Eddie Vedder: ook niet bijster interessant, en dat ruim twee uur. Pas tegen het eind lijkt Penn eindelijk wat gas terug te nemen en komt er zowaar een volwaardige scène om de hoek kijken, waarin de hoofdpersoon melige levenslessen uitspuwt tegen minder wetende medemensen. Je zou het inspirerend kunnen noemen, maar het zijn toch vooral de clichés die de boventoon voeren. En dan sterft 'ie - en het valt me nog net mee dat zijn zus niet om de hoek komt kijken om te vertellen wat voor een ov-er-weldigende indruk dat op haar heeft gemaakt.

1,0*

Nou om zo'n film slechts 1 ster te geven gaat mij een beetje te ver. Maar Karl van H, je hebt het zeker mooi verwoord.

Zelf vond ik het een prima film met mooie shots en muziek.

Ik had alleen wel iets meer aktie verwacht.