Into the Wild (2007)

Blijkbaar kan het me wel interesseren, want anders zou ik er niet over beginnen. De dialogen waren helemaal niet bijzonder. In een vDamme film zitten betere dialogen, thx voor de tip.

Je hebt gelijk in het laatste. In de maatschappij moet je voor diensten betalen, iets wat hij niet doet, dus er is iets mis met zijn logica.

En hij kon nog wel naar Harvard

Ik ben het er mee eens dat het geen goede zet is om zwart te gaan rijden en zo heeft Chris nog een aantal dingen geflikt die niet helemaal netjes waren. Vreemd vind ik wel dat het goed is als mensen die anders denken over deze maatschappij (waarin alle zakenlui met een maatpak rondlopen en doen alsof de wereld mooi is, waarin mensen meer geven om sex dan om liefde, waarin mensen meer geven om hun auto dan om hun naasten en waarin mensen puur en alleen werken om uiteindelijk nog voordat de rijkdom gevonden is dood te gaan) hardhandig in elkaar worden geslagen?

Chris was niet dom, hij was impulsief, totaal niet materialistisch en puur op zoek naar zichzelf. Dat hij dit onvoorbereid doet komt vooral door zijn impulsiviteit en is dan ook uiteindelijk zijn einde geweest. In sommige opzichten kan ik mij zeer zeker vinden in het gedrag van Chris.


Nee er zijn nog een aantal anderen die deze film een 0.5 hebben durven geven dus denk het niet. Echter vraag ik mij persoonlijk af hoe je die 0,5 kan geven. Ik kan mij dan ook niet voorstellen dat je niets goeds aan deze film hebt kunnen vinden (minus het moment dat het voor jou afgelopen was mits je de film hebt afgekeken?)


Happiness only real when shared

Ik denk dat Chris zelf geen liefde kon geven, maar dit zou misschien ook komen doordat hij nooit liefde heeft gekregen.

Precies, dat staat los van de film.

Ik heb wel heel erg van de film genoten en daarom een hoge waardering gegeven. Dat ik de hoofdpersoon egoïstisch en ondoordacht vind, dat staat daar los van.

Ik vind het trouwens wel eens moeilijk om te stemmen, want wat laat je zwaar wegen bij de beoordeling: de mate waarin je van de film genoten hebt, de boodschap die wordt gebracht, of je je kunt identificeren met de hoofdpersoon, het verhaal, camerawerk, de acteerprestaties, enz. Ik denk dat iedereen weer andere prioriteiten heeft.

Gisteren heb ik hem nog een keer bekeken. Nog even over het veroordelen van egoisme bij Chris, wat telkens weer genoemd moet worden:

Een echt goede film en hoofdpersoon moet je over je heen laten komen en niet gelijk gaan veroordelen. Daarnaast gaat deze film zo ver in diepte, dat als je echt goed kijkt, je ziet dat het veroordelen van de hoofdpersoon al onzinnig op zich is.

Iemand als egoïstisch veroordelen is op zich al egoïstisch (als je begrijpt wat ik bedoel). Het is maar hoe je er tegenaan kijkt, dus oordeel niet te snel.

Ik zie toch dat vele mensen allemaal dingen aannemen die niet gezegd zijn.
Ik zeg nergens dat mensen die anders denken in elkaar moeten worden geslagen of doel je op iemand anders? Er werd ook niet naar zijn mening gevraagd voordat hij in elkaar werd geslagen.

Ik ben het overigens eens met Kronos.

Ik doel er op dat Chris niet zo zeer egoïstisch was meer anders denkend. Anders ten opzichte van de maatschappij. Dat jij het stukje waarin Chris in elkaar werd geslagen het beste stuk uit de film vind, vind ik daarom een beetje vreemd. Omdat Chris anders dacht over de maatschappij, zich er anders in plaatste, werd hij in elkaar geslagen om te laten zien hoe de maatschappij in elkaar steekt? Mocht je het anders bedoelen dan heb ik het denk ik verkeerd begrepen.
Ik vond het stuk waarin hij in elkaar geslagen een sterk stukje film mede doordat hij zonder verbale communicatie gewoon wordt geslagen. Dit geeft maar weer eens duidelijk weer dat zijn beeld over de maatschappij heel zo gek nog niet was.

Eigenlijk verdiend deze film 5 1/2 ster, vanwege de fenomenale muziek!

't Is mij helemaal niet duidelijk of dit echt bij het waargebeurde verhaal hoort. Het lijkt mij fictief. Mogelijk is hij ooit aangehouden geweest voor zwartrijden.

Hoe dan ook, zoals het in de film in beeld wordt gebracht past het in de verheerlijking van McCandless als held/martelaar en het propageren van diens visie; de maatschappij is slecht en (zijn idee van) vrijheid is goed. Echter, een samenleving verwerpen maar wel gratis van de verwezenlijkingen ervan willen profiteren is eerder een blijk van nogal opportunistisch gedrag dan van spirituele realisatie.

Onbedoeld kan het wel tellen als voorbeeld van eenzelfde realiteit in zowel maatschappij als natuur; wanneer je er de wetten niet van kent/respecteert krijg je letterlijk of figuurlijk een pak slaag.

Want het is duidelijk een erg onbezonnen persoon die met zo'n romantische idealen de wilde natuur opzoekt in de waan er zonder serieuze voorbereidingen te zullen kunnen overleven. Jon Krakauer's boek lijkt me daar niet realistisch genoeg in en de film van Sean Penn zeker ook niet. In plaats van een neutraal standpunt in te nemen romantiseren ze de persoon en zijn idee, daarmee tot de verbeelding sprekend van ieder die geneigd is al te zwart/wit te denken over samenleving versus vrije natuur en materialisme versus spiritualiteit.

wow, wat een fantastsche film is dit. Prachtige beelden, prachtige muziek.

Topper.

Zou wel een hele grote 'still' willen hebben van dat beeld dat hij onder de douche met z'n haren staat te schudden.

4,5 *

En als hij over een maand nog steeds in m'n hoofd spookt dan worden het er 5!

Waarom ziet niemand hier dat het ook een 'coming of age'- drama betreft? Zijn hele houding is vrij naïef maar hij heeft wel het lef dat bij zijn jeugdige leeftijd past om dit te doen. En iedereen heeft het recht om zijn eigen levensvisie na te streven of iig te kijken of het werkt. Zijn keuze is geen slechtere dan braaf naar de universiteit gaan en carrière maken in het bedrijfsleven...

Niet voor niks dat volwassenen die hij tegenkomt hem ook waarschuwen met goedbedoelde adviezen.

Vind dat de film helemaal niet zo anti-maatschappelijk als wel beweerd wordt (propaganda ), hij wordt juist door veel lui geholpen op zijn weg en ontvangt ook veel sympathie.

Wat mij betreft, omdat de filmmaker het verhaal daarvoor niet neutraal genoeg in beeld heeft gebracht. Ik heb mij blauw geërgerd aan de goedkope truken die op het sentiment zouden moeten werken, met de voice-overs als toppunt.

Aardige film over het overleven in de natuur. Hoewel natuurbeelden me best aanspreken vond ik het tempo van de film te snel. Zo zijn er niet veel scenes waarin je rustig van de natuur kan genieten zoals de hoofdpersoon kan doen. Ook de voice-over had voor mij niet gehoeven en de vele uitleg over waarom de hoofdpersoon de keuze gemaakt heeft om naar de wildernis te vertrekken viel te vaak in herhaling. De soundtrack zorgt wel voor wat extra sfeer en geeft een beetje dat desolate gevoel dat goed bij de film past.

De momenten waarop de film overschakelt naar de mens in plaats van de natuur vond ik toch het beste, hier zag ik ook dat de acteerprestaties over het algemeen prima waren. Soms neigt de film een beetje te veel naar feel-good, gezien sommige mensen echt wel heel duidelijk het beste met hem voor hebben. Maar dit word vaak genoeg afgewisseld met meer dramatische gebeurtenissen, wat de film mooi in balans houd. Toch zijn er betere films die gaan over het wegvluchten van de maatschappij.

Neutraal in beeld gebrachte films hebben vaak niet mijn voorkeur omdat de makers vaak geen echte keuze (durven te) maken. Vind het juist goed dat er wordt geprobeerd sympathie te winen voor McCandless. Dat maakt de impact van het verloop namelijk veel groter.

De film is ook niet neutraal. Het is het perspectief van Chris.

Dat ook inderdaad. Had deze film niet half zo goed gevonden als er voor een 'neutrale' vertelwijze was gekozen.

Dat Eddie Vedder ooit nog een film zou maken. Of redden in ieder geval, want Penn doet bijna alles fout wat ie fout kon doen.

Uitgangspunt is fantastisch en eenvoudig; geen mens in de westerse wereld die de verleiding van een vlucht uit de beschaving niet herkent of begrijpt. Ontsnappen aan de regels, beperkingen en verwachtingen die ten grondslag liggen aan onze samenleving om in de natuur de essentie van het leven en het 'zijn' te ervaren en exploreren.

Penn raakt daarmee aan een universeel verlangen dat ongetwijfeld herkenning oproept. Vervolgens laat hij zijn hoofdpersoon opdraven, en in plaats van die herkenning te onderstrepen, benadrukt Penn eerder zijn egoïsme en hooghartigheid. Ook alle personages die de protagonist tegenkomt helpen daarbij; haast alle dialogen trekken zijn vertrek in twijfel. Nergens weet Chris zijn reis overtuigend te rechtvaardigen of er zichtbaar van te genieten.

De schaarse momenten dat hij wel lijkt te genieten van zijn (zelf)exploratie, zijn vervat in nogal corny slowmotion beelden of quasi-filosofische monologen. Ook de prachtige natuur waardoorheen gereisd wordt, is zonder enige aandacht voor kadrering in beeld gebracht. De aanstekelijkheid van het universele verlangen wordt in bijna ieder aspect teniet gedaan. Enige (grote) pluspunt is de muziek van Vedder, al vloekt de timing ervan dan vaak weer met het visuele.

Wanneer Chris op het einde ook nog eens ondervindt dat het allemaal eigenlijk vrij zinloos was en hij eenzaam sterft, keert mijn maag om. Penn doet ons verlangen definitief de das om. Ken het waargebeurde verhaal verder niet, maar heb het gevoel dat Penn er tè trouw aan heeft willen zijn om een universeel verlangen in een aanstekelijke film om te zetten. Kwalijke is dat hij het uiteindelijk zelfs kapotmaakt. 2*

Was weer genieten ... wat een schitterende natuur toch! Evenals de muziek

Wel erg lang, deze film. Maar wel mooi. Soms een beetje te gelikt. Niet al te diepgravend; en dat zou wel kunnen bij deze film...

Yo, hier. Ik.

Check.

Ik kan met dat idee voor mezelf ook niet zoveel, althans niet op die back-to-nature manier zoals het in deze film wordt voorgesteld.

Ik denk sowieso dat weinig mensen hun eigen geld gaan verbranden.

Fascinerend om bij deze film te lezen welke verschillende visies mensen tegenover het thema ervan hebben. Sommigen vinden het gek, anderen kunnen zich erin vinden. Ik behoor zeker en vast tot die tweede categorie.

Ik kan ook niet veel met McCandless' filosofie en aanpak, maar dat doet niets af aan de film voor mij. Wat ik grappig vind is dat Remorz' negatieve recensie bijna het tegenovergestelde is van de meest negatieve geluiden hier op MovieMeter, die eerder de heldenverering van McCandless door Penn te overdreven vinden.

Ik snap werkelijk niet wat deze jongeman een held moet maken, laat staan hoe Penn dat overdrijft. Maar goed, blijkbaar is de herkenning ook niet zo universeel als ik dacht.

Ben dan wel benieuwd wat Respekked (of wie dan ook) tot een 4,5* beweegt, wanneer je Chris' beweegredenen niet deelt of begrijpt.

@ Remorz.

Zie niet in waaorm je moet redeneren als Chris om de film goed te vinden?

Niet redeneren als Chris, maar toch minstens begrip voor zijn beweegredenen (omdat je anders, zoals in mijn geval, hem gewoon een egoïstische lul vindt).

Maar goed, als de visuele uitwerking jou wel pakt en je Vedder's soundtrack daar ook niet mee vindt botsen, snap ik je positieve waardering prima. Al is 4,5* dan nog altijd wel gul in mijn mening.

Mijn empathisch vermogen gaat zover dat ik kan begrijpen dat niet iedereen gelukkig wordt van de Westerse consumptiemaatschappij. En hoe Chris dat wil oplossen moet hij zelf weten. Dat de kritiek verder niet aan mij besteed is, is weer een ander verhaal.

Het resultaat is in ieder geval een uiterst vermakelijke 'road-trip' ondersteund met prachtige beelden en dito muziek.

Sorry hoor maar wat een dom argument. Het gaat er toch niet om of je het met hem eens bent, want dan kun je iedere film wel een 2 geven. Want nooit zul je het honderd procent eens zijn met de beweegredenen of mening van een personage.