menu

Synecdoche, New York (2008)

mijn stem
3,32 (570)
570 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
124 minuten

geregisseerd door Charlie Kaufman
met Philip Seymour Hoffman, Samantha Morton en Michelle Williams

Theaterregisseur Caden is druk bezig enkele lastige zaken in zijn leven op orde te krijgen. Zo probeert hij een levensechte replica van New York voor zijn nieuwste theaterproductie te realiseren, de diverse vrouwen in zijn leven onder controle te houden en op het einde van de dag alles te bespreken (waaronder de reden waarom hij denkt dat hij sterft) met zijn therapeute.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=XIizh6nYnTU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Brabants
3,0
Een bijzonder toneelstuk van theatermaker Caden kunnen we dit op z'n minst wel noemen. De complexe periode van het bestaan tussen geboorte en dood krijgt hierin een ruime invulling. De zin van het bestaan ligt hieraan ten grondslag en uit zich in al haar facetten. We zien in Caden een man die de grip op zijn bestaan kwijt lijkt te raken en met name als immanent wezen bang is te sterven, zonder hij denkt hiervoor klaar te zijn. De zucht om alles onder controle te hebben, wat geenszins lijkt te lukken is hier tevens onlosmakelijk mee verbonden. Het lijkt erop dat Charlie Kaufman een film heeft weten te maken die de eigen potentie en wilskracht lijkt te overstijgen. M.a.w. het slaat behoorlijk ver door en hierdoor is het niet altijd even interessant genoeg meer om het te blijven volgen. De cast is zeer goed en verdient een dikke voldoende met de invulling van dit verhaal.

avatar van Passiebloempje
3,5
Het eerste half uur leek het nog een redelijk normale film, daarna raakte ik de draad een beetje kwijt, en vond ik het vooral saai. Maar mijn nieuwschierigheid dwong mij gelukkig om verder te kijken, en langzaam maar zeker vielen alle stukjes in elkaar en begon ik Kaufman te snappen.
Een ingewikkelde surrealistische film met zwartgallige humor en natuurlijk onnodig om te zeggen, maar kan het niet laten: fantastisch acteerwerk van Hoffman!

avatar van Passiebloempje
3,5
flore schreef:
Everything is more complicated than you think. You only see a tenth of what is true. There are a million little strings attached to every choice you make; you can destroy your life every time you choose. But maybe you won't know for twenty years. And you may never ever trace it to its source. And you only get one chance to play it out. Just try and figure out your own divorce. And they say there is no fate, but there is: it's what you create. And even though the world goes on for eons and eons, you are only here for a fraction of a fraction of a second. Most of your time is spent being dead or not yet born. But while alive, you wait in vain, wasting years, for a phone call or a letter or a look from someone or something to make it all right. And it never comes or it seems to but it doesn't really. And so you spend your time in vague regret or vaguer hope that something good will come along. Something to make you feel connected, something to make you feel whole, something to make you feel loved. And the truth is I feel so angry, and the truth is I feel so fucking sad, and the truth is I've felt so fucking hurt for so fucking long and for just as long I've been pretending I'm OK, just to get along, just for, I don't know why, maybe because no one wants to hear about my misery, because they have their own. Well, fuck everybody. Amen.


Ah, ik zocht deze tekst net, thanks!

avatar van Zandkuiken
3,5
Zandkuiken schreef:
Boeiende film die bij herziening waarschijnlijk wel een hogere score zal krijgen. Na anderhalf uur begon ik namelijk mentaal een beetje af te haken waardoor ik zeker niet alles meegekregen heb van Synecdoche, New York (formidabele titel overigens!).

Een echt meesterwerk zal ik in Kaufmans regiedebuut evenwel nooit herkennen, daarvoor vind ik dat het hart van Synecdoche te zwakjes klopt. Te veel labyrint en te weinig gevoel, iets wat ik ook al had bij Fellini's Otto e Mezzo, hier al aangehaald door Olaf K.

Toch is het uiteraard een wonderlijke ervaring om in dit doolhof verloren te lopen en speelt Philip Seymour Hoffman (alweer) de pannen van het dak.

Herbekeken en de film kwam al een stuk beter binnen. Het laatste half uur vind ik nog steeds wat minder, maar verder genoten. En de betreurde Seymour Hoffman met 1 van zijn allerbeste rollen natuurlijk.

avatar van james_cameron
4,0
Herzien, na een jaar of vijf. In het licht van het recente overlijden van Phillip Seymour Hoffman krijgt deze film toch wel een extra dramatische lading, zeker gezien het onderwerp.

2,0
Deprimerende film

avatar van Spetie
3,0
Een lastig te beoordelen film en tevens een film, waar je even goed voor moet gaan zitten. Met Kaufman voor het eerst ook aan het roer als regisseur weet je dat je iets aparts kunt verwachten. Adaptation. vond ik zijn best geschreven scenario, maar ook zijn andere scenario’s die verfilmd zijn, waren minimaal de moeite van het kijken waard.

Synecdoche, New York is een ambitieuze film en begint uiterst sterk, maar op een gegeven moment lijkt Kaufman zich hier toch enigszins te vergalopperen. Ik moet zeggen dat ik de eerste drie kwartier uitermate boeiend vond, maar daarna wordt het langzaam wat minder, met als dieptepunt het laatste gedeelte, dat ik niet echt in het geheel vond passen. Hoewel je goed moet opletten om alles te volgen, is de rode draad wel duidelijk. Het lijkt alleen af en toe wel dat Kaufman teveel zaken in elkaar wil stoppen, waardoor de boel, vooral in de tweede helft toch enigszins vastloopt.

De acteurs doen het overigens prima. Vooral Hoffman is echt heel sterk hier. Het maakt het nog eens dubbel beladen, om hem hier als depressief personage te zien, nu blijkt dat hij in het echte leven ook depressief was. Maar hij speelt hier met verve, weet zijn personage echt tot leven te wekken en wist mijn sympathie vrij gemakkelijk te winnen. Des te jammer, dat we hem nooit meer in iets nieuws zullen mogen aanschouwen. Synecdoche, New York is in ieder geval een bijzondere film, die sterk begon, maar langzaam steeds meer afvlakte. Kaufman heeft sterke ideeën en schrijft mooie scenario’s, maar kan het regisseren daarvan misschien beter aan anderen over laten.

3,0*

a.s. do en vr te zien op 35mm in filmhuis cavia amsterdam

avatar van stefan dias
1,0
Ik hoe eigenlijk niet zo van theater (toch niet voor volwassenen)
En een film over theater is dan ook al helemaal niet te pruimen. Verder heb ik totaal geen zin om te achterhalen wat het 'allemaal zou mogen betekenen' en ja, als je drie namen hebt en eigenlijk niet zo de doorsnee Amerikaanse Adonis bent, dan zal je acteertalent wel eindeloos zijn. Persoonlijk ben ik niet zo mee met de Hoffmancultus en deze film is gewoon pretentieus of té moeilijk voor een arme drommel als ik.

avatar van Roger Thornhill
4,0
Ik geef toe, met de overgevoeligheid voor de nieuwe kleren van de keizer die ik de laatste jaren om de een of andere reden heb ontwikkeld zou ik dit heel goed een stomvervelende en pretentieuze film hebben kunnen vinden. Feit is echter dat ik na de vrij normale eerste drie kwartier steeds meer in het ritme van de film kwam, en zonder dat ik nou de behoefte had om alle details te kunnen plaatsen kon ik eigenlijk de volle speelduur lang meegaan in zowel de droomlogica van de plot als de thematiek van de film als geheel. Een fraaie en zeer bevredigende meditatie over mensen, personages, het leven en de dood, onder andere, denk ik.
        Philip Seymour Hoffman (hier overigens wederom uitstekend) is niet mijn favoriete acteur, maar wat mijn voorganger over de samenhang tussen zijn namen, zijn uiterlijk en zijn acteer(on)vermogen te berde meent te moeten brengen ontgaat mij volkomen, terwijl ik zelf toch geen arme drommel ben.

avatar van revadebe
4,0
De film is misschien iets te langdradig, maar is toch wel erg sterk. Ver buiten de normale kaders, absurde zwartgallige humor, geweldig geacteerd en fascinerend zijn wat steekwoorden die mij nu te binnen schieten.

Ik moet hem over een paar jaar zeker nog eens herzien. Kaufman bewijst weer eens dat hij grote thema's en originele plots niet schuwt.

avatar van tomzorz
2,5
Zandkuiken schreef:
Een echt meesterwerk zal ik in Kaufmans regiedebuut evenwel nooit herkennen, daarvoor vind ik dat het hart van Synecdoche te zwakjes klopt. Te veel labyrint en te weinig gevoel, iets wat ik ook al had bij Fellini's Otto e Mezzo, hier al aangehaald door Olaf K.

Check!

Het eerste halfuur kon me nog meenemen en leek af te stevenen op een aangename meerlagige film. Daarna stortte het in elkaar voor mij.

Het was duidelijk na dat halfuur dat je bij de pinken moest blijven om de metaforen en surreëele verhaallijnen te kunnen volgen, en dikwijls maakt dat een sterke film, maar in deze werd ik gewoon niet meegenomen. Ik werd achtergelaten. En het is verdomd lang geleden dat ik zo heb zitten aftellen naar het einde van een film; en dat zegt zeer veel over de uitwerking van deze film — gewoon niet onderhoudend en slecht uitgewerkt.

Kaufman had voor dit script een capabele regisseur, cinematograaf en filmcomponist bij de hand moeten nemen die voor hem enkele tientallen scriptpagina's hadden kunnen omzetten in scènes van één minuut die je audiovisueel pakken, door het labyrint leiden, en meer zeggen dan duizend woorden.
Dat ontbeert deze film en maakt het als film, voor mij, niet geslaagd.

Ik kan deze film enkel en louter de volle punten geven; geniaal, subliem, intelligent, melancholisch, alles. Voor de geïnteresseerden laat ik maar al te graag een 'review' achter waarin ik mijn meningen onderbouw. Een fantastische film.

Ik ben geïnteresseerd in je review. De film is een favoriet van me (hij staat in mijn Top 10 zoals je kunt zien) en het verbaast me eigenlijk dat ik zelf geen recensie heb geschreven bij deze film...

avatar van John Milton
Ik dacht net 'oeh! De Filosoof heeft synecdoche gezien, eens kijken wat hij schrijft'


avatar van SmackItUp
3,0
Poeh, dat was me nog eens een ritje. Zeker niet je standaard zondagavond filmpje.

De film is apart, met meerdere lagen. Volledig begrijpen doe ik het niet, en ik zal zeker de nodige informatie moeten opzoeken, maar fascinerend is het zeker. Al mist het uiteindelijk de nodige finesse, waardoor ik het gevoel had dat dit uitstekende verhaal beter uitgewerkt had kunnen worden. Hoffman wederom in een briljante rol. Sonde dat hij zijn enorme talent niet meer aan ons kan tonen. Doordat ik het volledige verhaal (nog) niet volledig begrijp, zet ik nu voor in op 3*. Wellicht dat dit bij de nodige toegevoegde informatie of een herziening nog wat stijgt.

avatar van sworsvism
5,0
De enige film die ik echt kan blijven kijken, tot in het oneindige, en er elke keer meer uithaal. Inmiddels moet ik hem een keer of 50 gezien hebben, deze week weer tweemaal door het heropleven van de waanzinnige analyse van het Youtube kanaal YourMovieSucks (diepgaander dan de naam doet vermoeden). En elke keer dat ik de film herkijk, zie ik hem anders en leg ik er andere waarde in.

De film is zo waanzinnig meta, dat alles wat ik over de film kan zeggen al in de film besloten zit. De constructie die Kaufman met de verhalende structuur gecreëerd heeft is onnavolgbaar (en kijk, daar ga je al, dat is precies weer waar de film zelf al over gaat). Het is ook niet meer dan passend dat de film zulke variërende commentaren krijgt, van langdradig en saai tot enerverend en eindeloos boeiend. Ook dit zit in de film, en meer nog - het staat op de poster. Check maar eens het korte verhaal "The Balloon" van Donald Barthelme, en zie dan nog eens de ballon die contra-intuïtief in de lucht van de "wereld-simulatie" op de filmposter (en ook in de film zelf) langs zeilt.

Ik snap de kritiek, en ik snap dat mensen die niet van ingewikkelde verhaalstructuren houden afhaken. Het is ook niet een film die ik op zet als ik met vrienden ff relaxed een filmpje wil kijken.

Maar als je een beetje interesse hebt in gelaagde verhaallijnen met veel intertextuele, filosofische en psychologische verwijzingen die het verhaal naar de werkelijkheid trekken en vice versa (precies het proces wat ook weer in de film gebeurt - en in de titel - alles klopt aan deze film), DAN is het een film waarmee je jezelf een groot plezier kan doen! En misschien maakt hij op jou wel net zo'n intense indruk als dat ie op mij heeft gemaakt.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:09 uur

geplaatst: vandaag om 13:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.