There Will Be Blood (2007)

inderdaad, ik vind de rol van Eli Sunday enorm goed gespeeld door Paul Dano, vooral zijn gezichtsexpressie is enorm vervreemdend,Hij lijkt de perfecte katholieke schoonzoon,maar niets is minder waar natuurlijk.

De scene waarin hij bij zijn vader aan tafel zit en hem kwalijk neemt dat hij de duivel heeft binnengelaten in hun stadje, daar kreeg ik spontaan kippenvel van.

Paul Thomas Anderson is een man van grote gebaren. In het eerste uur werkt het gweldig goed. De zeer bijzondere -zeker niet obligate- soundtrack van Greenwood en de fraaie fotografie, niet zelden vanuit het Ozu-eske kikvorschperspectief, soms met prachtige bewegingen langs de verticaal. Samen met de stilte en de sfeertekening zet dat meteen flink de toon. Paul Dano is mysterieus en geeft de ingehouden Daniel Day-Lewis prima partij.

En dan gaat de film langzaam wat ontsporen om vervolgens geheel en al naast het spoor te belanden. Eigenlijk is die Daniel Planview helemaal geen interessant personage om een film over te maken zo blijkt, dan worden er allerlei verhaallijnen bijgetrokken (vermeende halfbroers, gedoe over land en pijpleidingen, een dove aangenomen zoon ) . Het laatste half uur is zondermeer zwak en teveel over-the-top. Day-Lewis gooit veel te veel remmen los en onze arme Godsdienstwaanzinnige Danos gaat erin mee. Typisch Anderson voor wat de portrettering, want met vuurwerk gepresenteerd, maar wat mij betreft volkomen mislukt, omdat het in te schril contrast staat met het begin. De leegheid van de film komt pijnlijk boven.

Beetje murw verlieten wij de zaal. Dappere poging, maar volgende keer weer graag een Punch-Drunk Love achtig iets. Met aanstekelijke kinderlijke naieviteit. Want ook daar -zo is al gebleken- kan Anderson zijn grote cinematografische gebaren gewoon prima kwijt.

Ik had juist eerst nog een redelijk positief gevoel over Plainview.....maar des te verder het verhaal zich ontvouwt hoe meer mij duidelijk werd dat Plainview net zo'n outlaw was als zijn vermeende broer...."zo de waard is vertrouwt hij zijn gasten"....en hoe hij een kind inzet om een gemeenschap voor zich te winnen.....doel heiligt de middelen.etc. etc. Voor een verhaal uit het Wilde Westen helemaal niet ver gezocht. Er werd voor mij niet "allerlei verhaallijnen bijgetrokken"....de loop van het verhaal zet Plainview steeds verder in een kwaadaardig duister licht......
Alleen het einde met die Evangelist is misschien wel overdone...Ik had het gevoel dat Anderson bijna partij kiest voor Plainview.....zijn diepe haat betreffende het schijnheilige. Het einde doet me denken aan Dogville waar Lars von Trier ook, d.m.v zijn 'heldin,' korte metten maakt met de machtsmisbruikende dorpelingen

Dat kan allemaal wel zo zijn, het feit dat ik na een goed, gewaagd (en niet helemaal geslaagd) begin de film echt helemaal niks meer vond (ik geef tenslotte maar 2*) was dat ik Plainview (wat zijn eigen beweegredenen of die van de regisseur ook geweest moge zijn) een volkomen oninteressant personage vond. Wat er ook werd aangegrepen (ik noem het bijgetrokken, jij ziet het narratief-natuurlijker) het interesseerde me geen biet en de uitwerking werd steeds grotesker en het inzichti n het presonage nam niet toe. Als ik niet in de bios had gezeten had ik de film niet afgekeken.

Grappig trouwens dat je Von Trier aanhaalt, ook een regisseur van de grote gebaren en altijd een soort god over zijn verhaal en acteurs. Ook helemaal niet mijn ding. Anderson is ook niet op voorhand een favoriet bij mij. Maar de gewiekste, schijnbare kleinschaligheid en lichtvoetigheid van Punch-Drunk Love is mij dan vele malen liever.

Zeg niet zulke onzinnige dingen! Volgens mij heb je helemaal niet op zitten tijdens There Will Be Blood en alle andere films van Anderson. Als je dat wel gedaan had dan had je allang geweten dat Anderson al één van de grootste regisseurs is!

...

Nu even serieus. Toen ik There Will Be Blood donderdag eindelijk zag wist ik dat dit een film zou zijn die niet iedereen zal bevallen. Anderson heeft een film gemaakt die niet gemakkelijk te duiden valt en waarvan de betekenis niet bepaald vast ligt. Het is een film waar iedereen volgens mij iets anders uit zou kunnen halen. Dat geldt misschien voor elke film, maar voor There Will Be Blood in het bijzonder.

De titel doet een martelfilm vol slachtpartijen in de stijl van Saw vermoeden, maar laat je niet voor de gek houden: de film bevat opvallend weinig bloed (en er vallen 'maar' 4 doden). De titel doet echter goed zijn werk, want hij herrinnert je er constant aan dat alles wel eens flink mis zou kunnen gaan. En dat doet het dan ook; al was het einde totaal anders dan ik had verwacht. Maar daarover later meer.

Paul Thomas Anderson had van de film met gemak een allegorie over de huidige oliemaatschappij kunnen maken, maar opvallend (en naar mijn mening gelukkig) genoeg laat hij dit achterwege. In plaats daarvan maakt Anderson er een karakterstudie van. En het karakter in kwestie is Daniel Plainview, een man met een bijzonder negatief beeld op de mensheid. Hij beweert dat hij het slechte in mensen ziet, dat er niets is in mensen wat de moeite waard is om te waarderen. Dit is de sleutel tot waar de film over gaat.

Ik lees veel berichten die beweren dat Plainview begint als een aardige man die langzaam een soort kwaadaardig monster wordt. Dit wil echter flink in twijfel trekken. Ik vond het moeilijk om in het eerste kwartier, waarin niet gepraat wordt, hoogte te krijgen van Plainvew. Geen idee of hij daarin wel sympathiek was of niet. Maar zodra hij eenmaal een echte olieman is deugt hij voor geen meter. Of hadden de gebruikers hier werkelijk het geovel dat het een prettige vent was toen hij op locatie aankwam om 'kwartels te gaan jagen'? Ik niet. De haat zat er al meteen, hoewel uiteraard nog niet zo aan de oppervlakte als in de latere scènes.

Wellicht denken mensen dat het zo'n sympathiek figuur is doordat hij bijna altijd mensen vriendelijk lachend benadert. Die lach vind ik erg typerend voor Plainview, want het is een soort ingestuurde glimlach; hij acteerd dat hij lacht om een vriendelijke indruk te maken. Maar zijn ogen vertellen de waarheid. Er is iets in zijn ogen dat ongeduld uitstraalt en zelfs een soort haat. Hoe dan ook, ik geloof er absoluut niets van dat Plainview verwildert puur en alleen door de gebeurtenissen waar de film zich voornamelijk op richt. Het was er al.

De rest van de film draait er vooral om dat deze kwade kant naar de duidelijke oppervlakte komt. Zoals Plainview zelf al aangeeft wil hij absoluut niet dat iemand anders succes heeft. Om dat te bereiken zal hij zelf succes moeten hebben. Ik denk zelf dat dit belangrijker is dan het geld. De film gaf mij nergens de indruk dat Plainview een echte geldwolf was. Het leek er meer op dat hij zichzelf probeerde bezig te houden en in dat proces andere mensen dwarsbomen. Waarom zou hij anders die mooie deal afwijzen die ervoor zorgt dat hij voor zijn geadopteerde zoontje kan zorgen? Plainview is net een haai: hij moet in beweging blijven om in leven te blijven. Er zijn gemakkelijker wegen naar rijkdom dan de weg die Plainview kiest, maar die wegen vergen minder beweging. En hij kan geen andere mensen dwarsbomen.

Daarbij wist Plainview denk ik dondersgoed wat er zou gebeuren als hij rijk zou zijn. Er zou niets meer zijn om te bereiken. Sommige berichten hier lijken te beweren dat Plainview op het einde bitter is omdat hij geen mensen meer om zich heen heeft. Zoals Charles Foster Kane in Citizen Kane. Het was echter de bedoeling van hem om van de mensen af te komen, zoals hij zelf beweerde. En hij had verder ook geen reden om zijn zoon weg te sturen. Nee, Plainview is niet verbitterd omdat hij geen mensen meer om zich heen heeft. Hij is verbitterd omdat hij geen doel meer heeft. Hij is te oud om zelf nog zo actief olie te gaan zoeken en alle noodzaak ervoor is ook verdwenen. Hij kan geen mensen meer dwarsbomen, omdat zijn leven hem tot isolement heeft gedreven. Wat dat betrefd had hijn wel mensen nodig.

Sommige mensen kunnen vinden dat Day-Lewis overacteerd in deze latere scènes, maar onthou wel dat Plainview hier nog maar slechts een geest is van zichzelf. Door zijn eenzaamheid heeft hij veel tijd om na te denken en zal hij langzaam in een karikatuur van zichzelf veranderen. De Plainview aan het begin van het verhaal was werkelijk een larger than life-karakter. De latere Plainview is een karakter dat larger than life probeert te zijn. Compleet terechte overacting als je het mij vraagt.

Dit verklaard het einde. Het einde is heel vreemd en het viel me al op dat veel critici het niets vonden. Persoonlijk vind ik het ten eerste dé scène die het meest aan de stijl van Andersons' vorige films deed denken. Ten tweede vind ik dit vooral de ultieme afronding voor het verhaal. Persoonlijk dacht ik, ook gezien de titel, dat het zou eindigen met een moord op Plainview. Dit einde zag ik niet aankomen. Maar het is deze laatste scène waarin Plainview weer even tot leven komt. De komst van Eli Sunday is waarlijk een geschenk uit de hemel voor Plainview, want zijn favoriete zwarte schaap komt weer in zijn leven. Hij heeft iemand die hij weer kapot kan maken en slaagt daar wonderwel in. Uiteindelijk doet hij iets wat hij volgens mij al de hele film wou doen: hij vermoord God, in de gedaante van Eli. Daarmee wordt hij werkelijk de duivel. De jongere Plainview was nog rationeel genoeg om Eli nooit op een dergelijke wijze aan te vallen. Maar de oude Plainview heeft geen ratio meer nodig en daarnaast is hij dronken. Hij weet dat zijn verhaal afgelopen is en maakt er voor zichzelf een waardig einde aan. Vandaar ook zijn vreemde reactie als hij zijn laatste opmerking maakt: "I'm finished." Wat maakt het nog uit?

Anderson had van Plainview een complete schurk kunnen maken, maar Anderson heeft nog nooit voor de gemakkelijke weg gekozen, dus dat doet hij hier ook niet. Vreemd is de relatie tussen Plainview en zijn geadopteerde zoon. Het is niet de meest warme vriendschap ooit in een film, maar soms had ik het gevoel dat Plainview toch wel om H.W. gaf. Maar we weten het nooit zeker. Anderson geeft ons in deze film geen antwoorden. Hij stelt slechts vragen. Dat maakt hem ook zo interessant.

Maar hij had het nooit kunnen doen zonder Daniel Day-Lewis. De man zet zijn beste rol tot nu toe neer en zijn acteerprestatie hoort misschien wel tot de 10 beste staaltjes acteerwerk die ik ooit heb gezien. Echt meesterlijk. De film is ook voor een groot deel een one-man-show. Er zijn natuurlijk sterke bijrollen, maar het draait toch constant om Plainview en de film bevat maar 1 scène waarin hij niet voorkomt.

Anderson heeft er dus een indrukwekkend werkje van gemaakt. Ook knap is dat hij zich niet door het formaat van zijn films laat afschrikken. Enerzijds is het een man die een groots epos weet te maken vol grote gebaren. Maar tegelijkertijd weet hij ook bij vlagen subtiel te zijn en zet hij kleine gebaren prachtig in. Maar bovenal biedt Anderson ons met There Will Be Blood een ervaring. Al deze bovengeschreven theorieën bedacht ik vooral achteraf en niet zozeer tijdens het kijken. Daarvoor had ik namelijk geen tijd want ik werd compleet meegezogen in deze filmwereld. There Will Be Blood wijkt wat af van Andersons vorige films, maar zijn hand valt toch nog wel te herkennen. Deze film komt vooral over als een mix tussen Citizen Kane en The Treasure of the Sierra Madre geregisseert door Stanley Kubrick. Jawel.

Verder wil ik nog kort samenvattend zeggen dat de muziek en cinematografie vrijwel perfect zijn en dat de film veel geweldige scènes bevat. Ik heb echter niet zo veel zin om ook daarover nu in detail te treden.

Het enige dat ik op de film aan te merken heb is dat hij iets minder verrassend is dan Andersons Boogie Nights en Magnolia, maar dat is nauwelijks een goed verwijt. Anderson heeft weer iets heel bijzonders gemaakt. Een duidelijk meesterwerk dat ik zeker nog eens wil zien. Niet een film voor iedereen, maar wel eentje die bij iedereen een kans verdient. Gek dat twee van zulke bijzondere en ietwat ongewone films als No Country for Old Men en There Will Be Blood uit hetzelfde jaar konden komen. Mag natuurlijk vaker gebeuren.

4,5*

Kort samengevat: Kos mag zich met recht verheugen op deze film

Het inzicht nam bij mij dus wel toe.....maar Plainview zelf blijft een mysterie....zoals het leven zelf.

Punch-drunk Love vind ik als geheel ook beter.....maar dat maakt There Will Be Blood, voor mij, er niet minder interessant op.

De film is b.v alleen al te mooi geschoten om niet te blijven kijken.

Echt weer boeiend om te lezen The One Ring :

Zijn verhouding met zijn 'zoon' en ook zijn commentaar betreffende het meisje had voor mij sympathieke kanten......die 'kwartels' was natuurlijk een doelbewuste schijnvertoning....achteraf, daarom is het boeiend om de film nog een keer te zien, kun je al zien dat hij zijn 'zoon' al liefdeloos, instrumenteel, behandelt.....maar toen dacht ik, heel gewoon eind 19e eeuw, aan een autoritaïre vader die zijn kind streng opvoedt....

Sommige mensen kunnen vinden dat Day-Lewis overacteerd in deze latere scènes, maar onthou etc. etc.

Ik ben wat de laatste scénes betreft er nog niet uit...ik vond het ietwat plompverloren gezien het geheel. Ik had het gevoel dat er nog een punt gemaakt moest worden....Maar de olieman zit vol haat maar vooral ook zelfhaat.....De evangelist was niet veel ouder geworden ....dat vond ik niet echt geloofwaardig.....er was flink wat tijd verstreken. Maar die eindscénes zijn wel fascinerend. Als olieman had hij, met duidelijke zakelijke doelleinden, 'zich bekeerd'. Die verloochening van zichzelf moest hij wreken op de Evangelist......die wraak zat erg diep. Die zelfverloochening lijkt hem, als selfmade man, ten diepste te hebben gekwetst. Plainview is immers een man die zich niets laat gezeggen (commanderen).

Hoe meer ik erover nadenk, voortschrijdend inzicht dus, hoe interessanter het voor mij wordt....

ps: Die zelfverloochening, in een omgekeerde situatie, doet me denken aan de bouwfraude-enquete van een paar jaar geleden. De 'grote' ondernemer, een geloof van zwaar Christelijke huize belijdend en wonend in een kapitale villa hier ter stede, moest zich verantwoorden en legde de eed af. Ik verwachtte een "Zo ware helpe mij God", maar het werd: "Dat beloof ik".....Dit en de intimiderende toon waarmee hij de commissie antwoorden gaf zei mij genoeg. Maar ik geloof niet dat zijn haat zover als Plainview gaat.

Dat Eli Sunday er in de laatste scène niet ouder uitziet lijkt me vooral een grove fout van de make-up afdeling. Er zit denk ik verder niets achter.

Een beetje vreemde verklaring. Anderson heeft tijdens het draaien van die scène zeker de andere kant uitgekeken? Hoewel hij een groot liefhebber lijkt te zijn van toeval, lijkt er in zijn ingenieus geregisseerde films meestal erg weinig ruimte te zijn voor toeval of dit soort slordigheden van crewleden.

PERSBERICHT

“There will be blood” een succes in de Nederlandse bioscopen

Beste openingsweekend ooit in Nederland voor een Paul Thomas Anderson film

Paul Thomas Anderson overtreft al zijn vorige films. “There will be blood” mag de titel van Beste Paul Thomas Anderson opening ooit in Nederland voor zijn rekening nemen met een boxoffice van € 86.464. “There will be blood” ging afgelopen donderdag in première in de Nederlandse bioscopen en heeft in het eerste weekend het openingscijfer van zijn vorige meesterwerken Boogie Nights (25 prints 1997: € 54.783)en Magnolia (10 prints 1999: € 40.581 ) overtroffen.

There Will be blood is winnaar van twee oscars voor beste acteur en cinematografie. Het magistrale epos waarin Daniel Day Lewis een monumentale oliemagnaat speelt, is ook in Nederlandse bioscopen een succes met € 86.464 in 15 bioscopen. Recensenten hebben de film unaniem geprezen. Scenario schrijver en regisseur Paul Thomas Anderson overdonderde na andere Europese successen ook het Nederlandse publiek.

www.therewillbeblood.nl[/url]

Nu ik de trailer weer gezien heb.....weet ik het zeker: ik wil hem nog een keer op het 'grote witte doek' zien. Ik heb, hoe kan het anders, details gemist. En die muziek, alleen al, kruipt onder je...eh mijn... huid!

Leuke recensie inderdaad.



Wat ik ook zo bizar vind is dat je tijdens de scène dat Plainview in de kerk ten dope gaat, hij naar de ceremonie iets in het oor van de priester fluistert. Als kijker kom je niet te weten wat maar ik dacht al meteen dat hij een soort bedreiging uitte aan het adres van de geestelijke. Hij had een van zijn concurrenten ook al gedreigd de keel door te snijden. Mooie is dat je op het moment dat Plainview de eerste keer zijn bedreigingen doet je niet gelooft dat hij ze ook in de praktijk zal brengen. De slotscène echter verandert dat alles in een klap... Plainview is een ware duivel. Misschien fluisterde hij wel; "There will be blood..." en hield hij zich aan zijn woord...

Vind deze film trouwens nu hij een beetje begint in te zinken trouwens wel steeds beter in elkaar zitten. Echt een meesterlijk en fascinerende karakterstudie dit.

Ik had niet echt het idee dat de priester geschokt keek, het leek me in ieder geval geen bedreiging.

What's up met de gemiddelde?.....duidelijk niet toegankelijk voor groot deel Nederlandse publiek. Persoonlijk ga ik de film deze week bewonderen, met uiterst hoge verwachtingen...........Daniel Day-Lewis!

Behoorlijke tegenvaller toch. There Will Be Blood verloopt tergend langzaam en duurt gewoon veel te lang om mij echt te kunnen bekoren. Daniel-Day Lewis wel ijzersterk, en een behoorlijk verhaal, maar een voldoende kan ik helaas niet geven. 2.5*

Gemengde gevoelens!

In zijn eerdere films leek meneer hard opweg naar een klassiek filmmaker met een eigentijds gevoel. Wat hem ook meteen tot 1 van mijn favoriete filmmakers maakte. Prachtige belichting, en vaak heerlijke shots. Montage was vaak aan de rustige kant, maar duidelijk een goed oog voor timing. Waardoor ik me nog nooit heb verveelt bij zijn films.

Maar hier lijkt hij toch iets wat terug in de tijd te gaan, niet alleen qua verhaal maar ook qua uitvoering. Erg droge belichting vaak. En goed camerawerk dat wel, maar ik miste de flair die ik zag in Magnolia.

PT Anderson stopt me dan ook in een lastige positie. Zijn timing is nog steeds buitengewoon goed. En hij laat zijn acteurs altijd fantastisch acteren, kleine Plainview deed het ook fantastisch. En de dialogen waren vaak extreem sterk.

4 sterren dat zeker en het einde is perfect. Maar miste toch de moderne touch een beetje. Wil de film toch graag nog een keer zien. Ik ben er nog niet helemaal over uit...

Net als de meesten heb ik hier gemengde gevoelens bij. Goeie film, maar dat allemaal door Daniel Day-Lewis. Hij draagt met zijn acteerkunsten de hele film. De rode draad van de film stelt niet veel voor, maar de gebeurtenissen eromheen en de karakterwisselingen van de hoofdpersoon maken de film. Als je de muziek voor 't eerst hoort, denk je aan een ontzettend spannende Thriller, wat absoluut niet zo is. Vergis je hier dus niet in.

Door het fantastische acteerwerk twijfel ik tussen een 3,5 en een 4...

Maar wat zou hij anders gezegd moeten hebben? Plainview lijkt me nu ook weer niet het type dat hem feliciteert met z'n goede kerkdienst en ook niet dat hij nu het beloofde geld wel zou krijgen... Misschien bracht hij die bedreiging heel subtiel ofzo. Ik kon trouwens ook niet altijd echt hoogte krijgen van de gezichtsuitdrukkingen van die priester, blijft toch een uitermate vreemde vogel zo de hele film door.

lange film,maar goed te kijken...

goed camera en acteurwerk.

Dat lijkt me toch vooral te komen door de tijd en plaats waarin de film zich afspeelde. Een regisseur kiest vaak een stijl die past bij de wereld die hij wil scheppen. De wereld van There Will Be Blood is echter totaal anders dan die van Magnolia en vooral Boogie Nights. De muziekkeuze en swingende camerastijl past prima bij de porno-indrustrie van Boogie Nights, maar niet bij een film over 100 jaar geleden in een wereld waar alles veel langzamer verloopt. Dat de stijl minder modern oogt komt dus vooral doordat de wereld die gebruikt wordt gewoonweg niet modern is. There Will Be Blood is echter verre van een conservatieve prent.

Ik heb deze film net gekeken, ik vond het zelf wel een goede film. Ik had nog helemaal geen omschrijving van deze film gelezen, dus het was een verassing waar het over ging. Het onderwerp, de opkomst van de olie industrie vond ik erg gaaf uitgebeeld.

Ik vond alleen in een aantal scènes de muziek wat apart. Nu ken ik de stijl van Anderson nog niet, ik kan ook niet zeggen dat het slecht was, in tegendeel. Vooral de bang makende hoog aanhoudende tonen in het bijvoorbeeld in het begin van de film. Voor de rest erg goed acteerwerk van Day Lewis

4,5*

Niet mee eens. Uiteraard kijk je een beetje naar wat voor film je maakt, en ga je niet een disco soundtrack plaatsen in deze film. Zo ver wil ik ook helemaal niet gaan, ik vond de soundtrack ook helemaal niet slecht overigens. Maar in Magnolia vooral, was er toch een erg fijne belichting, en hier zag het er toch soms wat bleekjes uit, zoals je in het verleden ook wel eens zag. En wat ik altijd extreem zonde vind.

Een film als Assassination of Jesse James is een goed voorbeeld van een film die zich ongeveer in de zelfde tijd afspeelt en prachtig belicht is. En waar imo ook iets strakker en mooier word gefilmd.

Maar goede film nog wel hoor, niet dat ik het camerawerk afschuwelijk vond. Alleen met iets meer inspanning op het belichting vlak, had het misschien wel de extreem hoge verwachtingen van mij kunnen waarmaken. Maar nu helaas niet helemaal.

Prachtige film, beste werk van Day-Lewis.

4,5*

Huh? Waar heb je deze film gezien? Ik vind de belichting in There Will Be Blood echt super mooi en geslaagd. Prachtig juist zoals gezichten uitgelicht worden, je ziet er echt het moeilijke en zware leven in terug. Ook over de landschapsopnamen ben ik zeker te spreken (de scene met de brandende boortoren is al een waar meesterwerkje op zich).

Heb het idee dat de helft van de bezoekers hier naar binnen ging omdat ze echt veel 'bloed' hadden verwacht.

Dorstige Rambo liefhebbers......hopend op meer.

Ik denk dat de meeste mensen wel weten wat ze ervan kunnen verwachten. Of in ieder geval dat ze weten dat het geen simpele slasher-film is. Ook trekt de Oscar publiciteit en de acteur/regisseur voldoende publiek aan. Je moet een beetje geluk hebben met welk publiek je in de zaal zit. Ik zou vooral de avonduren wat ontwijken, dan zit je meestal wel goed.

Overigens heb ik ontzettende zin om de film een tweede maal te zien. Mede door enkele reviews (oa de uitstekende van The One Ring), ben ik benieuwd hoe de film nu zal bevallen. Waar ik voor de eerste kijkbeurt alle informatie over de film zoveel mogelijk ontweek, probeer ik nu alles over de film te lezen.

Gehypte film als je het mij vraagt. Day-Lewis speelt mij wat te theatraal. Bovendien leunt ie wel erg sterk op dat accent van hem.

Hoe kom je daar bij?

Inderdaad een flauw non-argument...