Fritt Vilt (2006)

Horror uit Noorwegen!

Moet ik als lichte horror liefhebber ook wel een keer proberen natuurlijk. 1 ding is duidelijk, de frisse wind die daar meestal wel waait doet dat niet in de horror. Net als vele horror films over de hele wereld, zijn er 5 vrienden die terecht komen in een verlaten hotel en daar blijkt een monster te leven die ze 1 voor 1 een kopje kleiner wil maken. Ben ik de laatste die originaliteit zoekt in de horror set-up. Helaas zoek ik die wel in de kills, en/of spanning. Helaas werkte dat hier niet, de locatie best leuk, aardig belicht, ook nog sneeuw. Maar ze benutte er te weinig van. Bloed op sneeuw is prachtig, maar ik zag het niet. Verder allemaal zoutloze kills met een saaie conclusie.

Hadden de centjes voor de look, maar miste de centjes voor de brute kills. Hadden wellicht kunnen kiezen voor een iets andere insteek in het verhaal en er in plaats van een slasher wellicht meer iets als The Shining van kunnen maken.

2 sterren, desondanks wel een beetje benieuwd naar deel 2.

Heerlijke film. De beste slasher sinds Scream voor mij iig. Maar waar Scream naast een slasher ook een geweldige ode aan het genre was met talloze verwijzingen naar de klassiekers is dit een echt op zichzelf staande film. Prachtige beelden, mooie kleuren die een beetje spookfilmachtig aandeden met dat groen en blauw. Contrast met de sneeuw is echt cool. Voor een slasher geweldig acteerwerk en een briljante creepy sfeer. Groot pluspunt is ook dat de moordenaar niet zo in beeld komt. Minpuntje is dat de moorden nergens origineel of gore zijn. Daarom net geen 5, maar de algehele sfeer maakt deze film voor mij dan in ieder geval echt een toppertje.

Een betere slasher.

Qua sfeeropbouw veel beter en effectiever dan de doorsnee slasher. Zeer fijne locatie, mooi kleurwerk en goede montage. Maakt het begin van de film, wat doorgaans droge kost is in een slasher, erg genietbaar.

Het slashergedeelte is op zich weinig opzienbarend. De jeugd is iets minder retarded dan gemiddeld maar het zijn niet meteen interessante personages. Ideaal slachtvee dus.

De kills hadden wel wat bruter gemogen, maar de film blijft redelijk spannend en het blijft ook lekker sfeervol tijdens het tweede deel.

Bovengemiddelde slasher dus. "Rip-offs" als deze kunnen alleen maar toegejuigd worden als ze de originelen zo goed verbeteren.

3.5*

Tijd geleden gezien, maar nog geen tijd gehad om hier wat neer te pennen. Ik vond het een betrekkelijk flauwe film eerlijk gezegd. Als fan van Scandinavië en Scandinavische horror doet dat pijn.

Beetje eentonige locatie. Wel mooi, maar niet dermate spectaculair opdat het de film naar een hoger plan kan tillen.

Verder een groot gebrek aan spanning, schrikmomenten en blood&guts. Als dat de formule wordt van de moderne slasher, dan zet ik nog wel een keertje The Burning of Friday IV op.

Enige pluspunt is de vormgeving van de killer ... tot hij zijn maskertje afzet. GAAP.

Hoogstens vermakelijk omdat het vlot gefilmd is en niet te lang duurt, maar wat creativiteit betreft behoorlijk armoedig. NEXT!

Vond dit persoonlijk een geweldige horrorfilm.

De hele film heeft een beklemmend sfeertje die vanaf het begin al direct voelbaar is. De introductie van de personages was goed, al zijn de personages zelf best standaard. Gelukkig word dit goed gemaakt door het acteerwerk wat voor een horror boven gemiddeld is. Dat er dan iemand gewond raakt en de groep dan in problemen komt zie je natuurlijk al wel aankomen, dat is in principe ook niks nieuws in een film met zo'n plot. Vanaf het moment dat ze in het hotel aankomen, word het gelijk spannend. Mede dankzij de sfeervolle locatie. Dat hotel gaf mij echt kippenvel, en de isolatie mede door het slechte weer buiten is gelijk voelbaar. Je merkt vanaf dat moment wie er een beetje de leiding neemt in de groep, en dat is Jannicke, wat gelijk ook mijn favoriete personage is in deze reeks. Wat een stoer wijf met een perfecte uitstraling en geweldig acteerwerk. De rest van de groep verbleekt daar een beetje bij. De eerste kill vond ik vies, maar gelukkig houd die gore in de rest van de film niet aan. Je ziet voor de rest vrij weinig en dat is voor mij alleen maar een pluspunt. Ik ben niet zo van de gore. Gelukkig waren de kills zelf wel goed al waren ze niet erg origineel.

De killer vond ik eng, goed ook dat hij niet helemaal in beeld kwam, zodat hij toch iets mysterieus bleef houden. Hij kwam trouwens ook over als een enorme sterke killer die voor niets of niemand terugdeinst, maar tegelijkertijd best een trieste background heeft, wat in het tweede deel ook nog wel wat duidelijker word. Dus ook al is het een enorm brute killer, ik kreeg (met name dan in het tweede deel) toch wel wat sympathie voor hem.

En het leuk ook aan deze film is dat het me een beetje deed denken aan de oude slashers uit de jaren 80. Een beetje dat sfeertje, de moorden en een killer die buiten beeld blijft. Misschien niet terecht maar deze film had toch een beetje datzelfde sfeertje, kwam ook een beetje doordat deze film niet veel gore kills heeft, en dat is juist het gene wat mij zo aantrekt in oude horrorfilms. Groot pluspunt dus voor Fritt Vilt.

Ik heb hier echt enorm van genoten. Een horror die perfect in mijn straatje paste en dus ook niet is weggelegd voor alle liefhebbers van het horror genre. Je moet Fritt Vilt in ieder geval niet gaan kijken met het idee dat je veel gore gaat zien. Maar als je meer gaat voor de spanning en de sfeer mag je deze zeker niet laten liggen.

4.5*

Nagelbijter.

Vooral zeer sfeervol neergezet. De setting bestaande uit een oud verlaten gebouw in een besneeuwd gebied is er één om in te lijsten. Het levert niet alleen prachtige beelden op maar wekt meteen een desolaat en uitzichtloos gevoel op, essentieel voor een slasher die het verder niet hoeft te hebben van z'n kills.

Aan de ene kant is dat jammer, aan de andere kant krijg je een hoop suspense om de oren om die gore niet te missen. Cold Prey weet zich prima op te bouwen en is daarmee niet bang om de clichés weer uit de kast te trekken. Daar is absoluut niets mis mee, zeker niet wanneer je er zo bekwaam mee om weet te springen. Een kleerkast van een killer (+ Pickaxe) en 't standaard voortkabbelen waarbij je de volgorde van de kills al kunt bepalen. Desalniettemin is het continue ijzingwekkend spannend.

En dat is tegenwoordig best knap, alles lijkt al eens te zijn gedaan; probeer dan nog eens succesvol uit de hoek te komen. Deze Noorse slasher slaagt daar zeer behoorlijk in dankzij strakke montage, een prima soundtrack en een geweldige, kleurloze visuele stijl. Al met al is deze Cold Prey een must voor de moderne slasher liefhebber, op naar de volgende delen!

Aardig maar niet zo bijzonder.

Best aangenaam op technisch vlak. Fijn kleurengebruik, sterke montage, visueel gelukkig niet zo pover als vele genre genoten. Een sterke basis, maar hiermee doet Ulthaug bijster weinig. Op het gebied van slasher toch erg ongeïnspireerd. In een slasher zie ik toch graag fijne kills, en daar ontbreekt het aan. Wat meer gebruik van gore en wat meer on screen captures waren wenselijk geweest.

Spanningsopbouw is best degelijk, alleen stokt het bij de opbouw naar de kills toe. Best sfeervol op momenten door de goed gekozen locatie, jammer dat er geen gebruik wordt gemaakt van de prachtige sneeuwlocatie, ik ben op zich wel een sucker voor blood on snow, hoe meer hoe beter, maar ook op dat gebied kom je niet echt aan je trekken. Fijne sfeer en kleurengebruik maar helaas is de uitwerking van het slasherconcept wat braaf en onorigineel. Jammer.

Erg degelijke horror. Het is dan wel een standaardverhaal met de hele tralala (zo voorspelbaar als de neten) maar het is gewoon prettig uitgevoerd. Mooie The Thing-achtige setting, leuke cast en het kakt nergens in.

De score valt ook positief op. Enige puntje is dat de moorden nogal lauw zijn, maar daar tegenover staat dat er redelijk spannende momenten zijn. Veel lomper en vierkanter dan deze Michael Myers-kloon kunnen serial killers niet worden dus dat is ook prima. Zoals wel meer Scandinavische horrors lijkt het niet allemaal bloedserieus maar heeft het ook luchtige dingen, misschien door de down-to-earth personages.

Het is allemaal dan wel niet hoogdravend maar aan de andere kant, het gaat ook nergens echt de mist in en het doet wat het moet doen, leuk horrortje.

Zeer tegenvallende slasherfilm.

De setting leent zich voor een aardig filmpje, al is het verre van creatief of origineel. Helaas wordt de claustrofobische sneeuwsetting niet goed uitgebuit, de film komt ontzettend traag op gang en de eerste kill vindt pas plaats na welgeteld 40 minuten!!! Dit is natuurlijk veel en veelste laat en bovenal ook erg tempo dodend. En dat in een slasher
Daarnaast zijn de kills verre van creatief en vind ik het ook jammer dat het anno 2011 niet goed in beeld wordt gebracht. Zeer matig en inspiratieloos allemaal.

De film kent richting het einde nog wel een lichte spanning, maar meer dan dat het met een dikke sisser afloopt is er eigenlijk niet aan de hand. De sfeervolle setting is verder ook het grootste pluspunt, al vind ik dat een horrorfilm ook zonder sneeuwstormen punten moet kunnen scoren.

Blijft verder een bijzonder matige slasherfilm, waar ik het op veel vlakken in andere films zoveel malen beter vindt uitgewerkt.

1,5*

(plot voor deel 2 klinkt eigenlijk wel iets bemoedigender)

Wat mij betreft 1 v/d betere neo-slashers en tevens het bewijs dat er in een goede slasher geen grote hoeveelheden bloed hoeven te vloeien. Spannend verhaal met een goede opbouw en een creepy sfeertje. 8/10*

Leuk, de kleurenovergang van de felle sneeuwpret naar het wat mattere, vieze hotel. Sowieso ziet het er allemaal wel verzorgd uit, maar dat is het dan ook wel. Iets te enthousiast gebruik van geluiden sorteert geen effect, net als de manier waarop de killer enkele keren half in beeld wordt gebracht.

Bepaald geen indrukwekkende verschijning. Ook zijn daden pakken nogal tam uit. Met een inwisselbare cast die veel te lang mag door zeuren en een scenario dat verder nauwelijks op een interessante ingeving is te betrappen, valt er hier bijzonder weinig te beleven.

Na de enthousiaste en positieve recensies van Rianneke Dan en jeroentjuhhhhh te hebben gelezen, werd ik nieuwsgierig naar deze film.

Cold Prey is geen tegenvaller, maar ook geen verrassing. Vrij simpel verhaallijntje, platte en oppervlakkige personages en een killer met een pikhouweel. Wellicht had ik te hoge verwachtingen, maar ik had gedacht meer bloed te zien, zeker voor een slasher. Wel is de montage dik in orde, fijn kleurgebruik en de spanningsopbouw is ook prima. De eerste helft van de film was spannend, er werd je regelmatig de stuipen op het lijf gejaagd. Daarna zakt het een beetje in. Met name omdat de killer zo vaag blijft, hij heeft geen gezicht (nouja, dat heeft hij wel maar krijg je niet te zien) en hij blijft sowieso 'te ver weg' en te braaf om echt creepy te zijn. De kills hadden voor mij dan ook wat creatiever gemogen.

Misschien heb ik iets gemist, maar wat waren de beweegredenen voor de killer? Waarom deed hij dit? Ik kon geen duidelijk motief ontdekken. Dit hoeft niet altijd, in sommige films is het niet zo boeiend, maar hier vond ik het wel een gemis.

Niet slecht, maar ook niet heel goed.

Scandinavie brengt met oa Reykjavik Whale Watching Massacre en Dead Snow de laatste jaren echt een paar goede horrorfilms op de markt.

Ook deze Cold Prey is een erg goede horrorfilm.

Begin zal voor verschillende mensen best langdradig zijn. De eerste kill komt erg ver in de film. Voor mij was dit echter geen probleem. Je komt de personages (acteurs die prima acteerde) beter te leren kennen, en de setting met de besneeuwede bergen en het verlaten hotel maken een geweldige sfeer.

Cold Prey kent verder een paar goede schrikmomenten, en ook redelijk goed camerawerk.

Eigenlijk is niks aan dit filmpje slecht (had alleen wat meer gore in gemogen).

Muziek en de killer waren ook prima.

Cold Prey is niets meer dan een prima, eigenlijk gewoon hele sterke slasher.

De verwachtingen lagen hoog voordat ik de film begon te kijken, gelukkig kwamen die meer dan uit. Want deze slasher maakt prima gebruik van de geweldige setting in het koude Noorwegen. Mooie beelden van het snowboarden ondersteunen de start van de film, helaas breekt er al gauw iemand zijn been, misschien wel iets te gauw, want die beelden van het snowboarden kon ik nog wel even naar kijken eigenlijk.

Cold Prey is op 2 punten anders dan de meeste slashers, namelijk, de film is Noors gesproken, en de film bevat geen irritant personage. Want dat is iets dat bij veel slashers misgaat, een slet, of een wel hele stoere jongen bijvoorbeeld, dat is hier niet het geval. Allemaal komen ze wel sympathiek en worden er gelukkig weinig érg domme dingen besloten.

De film wordt na zo'n 3 kwartier pas echt spannend, en we krijgen dus genoeg tijd om een 'band' op te bouwen met de hoofdrolspelers. De film wordt zo na die 3 kwartier echt spannend, en vooral

écht eng. Want deze slasher was zeker eng te noemen, iets dat je niet over veel slashers kan zeggen. De killer is origineel, het verhaaltje achter hem is ook wel grappig te noemen, en het verlaten hotel wordt optimaal van geprofiteerd. Een geweldig einde maakt de film helemaal af, 3.5 sterren.

Slecht.

De film heeft zijn pluspunten en dat is de locatie en de acteurs. De locatie is gewoon goed gekozen en de acteurs irriteren je niet en komen redelijk geloofwaardig over.

Maar voor de rest is het allemaal standaard hak en snijwerk. Heel erg standaard misschien zelfs eronder nog. Iedereen heeft het over de spanningsopbouw maar die was toch ook zo standaard als iets. Spannend muziekje, jongen laat meisje schrikken, krantenartikelen over een jongen met een wijnvlek, een schaduw die ergens vandaan komt en enge geluidjes.

Het begon eigenlijk al heel slecht met die gast die op zijn bek ging. Vroeger was ik fanatiek snowboarder nu ben ik meer fanatiek bankhanger maar dat was echt een val waarbij er totaal niks aan het handje was. Hij viel gewoon zoals je wil vallen als het verkeerd gaat maar hij krijgt daar natuurlijk niet zomaar een breuk van maar een open beenbreuk. En dan zo'n chick die zet dat been zonder twijfel of enige afschuw bam! recht.

Op zich maakt dat niet uit want ze hadden natuurlijk wel een reden moeten hebben om naar dat hotel te gaan en een open beenbreuk is een goede reden.

Maar voor de rest had er gewoon meer bloed in mogen vloeien en hadden ze ook wel wat meer mogen rennen. Op een gegeven moment zitten ze met z'n 3en tegen een deur en dan loopt wijnvlek gewoon weg en dan zegt er een 'Hij had die deur makkelijk in kunnen trappen.'

Ja ok, waarom doet hij dat niet dan?

Het einde wordt die chick op ski's in haar rug geraakt en dan wordt ze wakker op een slee en is er niks aan het handje.

Sowieso vind ik een gast met een wijnvlek die een bijl heeft belachelijk. Er zit ook totaal geen hardheid of intensiteit in deze film. Typische meuk wat 13-jarige kijken.

Locatie goed, acteurs goed maar voor de rest standaard, standaard en standaard.

Niet geweldig. Vaker gezien en veel beter. Acteurs spelen nog wel aardig maar er is weinig spanning en de kills zijn ook niet echt schokkend. Ga deel 2 nog kijken maar verwacht daar ook niet veel van.

Enorm onoriginele slasher van Noorse bodom over een groepje vrienden die - uiteraard op afgelegen locatie waar er geen gsm-bereik is - wil gaan snowboarden. Eén van de vijf vrienden raakt gewond, en dus besluiten ze hem te verzorgen in een verlaten en vuil gebouw tenmidden van de bergen.

Locatie is cliché maar een pluspunt. Verlaten, vuil en een sterke brandgeur. In een luxeuze villa zou dit ook minder spannend zijn natuurlijk. De soundtrack is ook goed en geeft hier en daar wat emotie aan bepaalde scènes. Acteerwerk is ook niet slecht.

Minpunt is dat het eigenlijk nooit echt spannend wordt, laat staan eng. Ook zijn de moorden (met uitzondering op de eerste) lang niet bloederig genoeg. Het is immers horror. Ook het einde laat de wensen over en is best voorspelbaar. Dat één iemand het ging overleven weet je van in het begin, wie dat ging zijn wist ik ook al van in het begin. Bovendien weet de kijker nog steeds niet wie de man is die de moord gepleegd heeft, en waarom hij dit gedaan heeft. Het stelt de poort dan ook open naar een tweede, en ja, ondertussen al derde film van deze reeks.

Niet echt goed, maar ook niet saai.

Best een leuke slasher uit Noorwegen.

Kijk het is allemaal al een keer gedaan, maar dat wil niet zeggen dat je geen leuke film kunt krijgen. Ik heb altijd wel een zwak voor settings in de sneeuw. Het geeft namelijk net dat beetje meer sfeer, zo ook hier.

Het kleurgebruik is best aardig en de vijf personages zijn goed en eens een keertje niet zo stereotiep, zoals je ze zo vaak ziet. Het verhaal bouwt rustig op en kent daarna zeker zijn spannende momenten.

Ja, dit doet dus in feite wat het moet doen. Niet slecht dus, en let trouwens ook eens op het nummer van de aftiteling, hilarisch gewoon.

3,0*

Het eerste deel van de reeks, waarbij ik die hele reeks op een dag maar heb bekeken voor de goede orde om er meteen goed in te komen.

Cold Prey bevat een meer dan prima setting. Het is jammer dat er niet al te veel gebruik van wordt gemaakt. Want je komt al vrij snel bij dat hotel en vanaf dat moment gebeurd vrijwel alles erna, juist daar.
Over de spanningsopbouw kan ik ook kort zijn, het duurt veel te lang voordat de horror ook echt begint Na een minuut of 40 valt het eerste slachtoffer als ik me niet vergis
vanaf dat moment is de gore wat meer aanwezig maar wordt het eigenlijk nergens echt leuk. Ook overheerst bij mij het idee, waarom ging iedereen er niet meteen vandoor. Op een bepaald moment gaat één van die jongens ervandoor, om vervolgens te worden vermoord. Als iedereen nou eens eerder was vertrokken...

Standaard en cliché - maar je kan van de verhaallijn van een slasher ook niets anders verwachten. Maar wel zeer sfeervol verfilmd en bij momenten ook eng. En dat is wal telt. Het verlaten sneeuwlandschap heeft daar zeker zijn bijdrage in. Zeer mooie locaties en de killer zag er dreigend en overtuigend uit.

Het verhaal verveelde geen minuut en ja je weet nu eenmaal hoe zulke films aflopen. Maar toch een vernieuwing in het genre. De Noorse taal was niet storend. Deel 1 toevallig in de plaatselijke videotheek gevonden. Zeer benieuwd naar deel 2 en 3 - uiteraard niet beschikbaar in de videotheek. Weet iemand waar ik deze kan vinden, liefst met Nederlandse ondertitels? Bedankt alvast!

Matige film waarin een vijftal vrienden tijdens het snowboarden op een verlaten hotel stuit. Afgezien van het koude, besneeuwde landschap (wat overigens de juiste sfeer meegeeft) weet de film zich verder moeilijk te onderscheiden van soortgelijke slashers. Een standaard opbouw waarbij het ook even duurt voordat er echt wat gebeurd.

Een sfeervolle slashermovie, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Geen memorabele slasher en een inwisselbare cast. Ik kon zelfs op voorhand de volgorde opnoemen waarin iedereen zou wegvallen. Zegt al genoeg over het genre. Maar het is wel goed gemaakt en de sfeer zit er wel in. Het is misschien wel gekopieerd, maar goed gedaan dan toch. Ben beetje benieuwd naar de sequel, al gaat het in dit genre meestal gewoon bergaf na de eerste film.

In tegenstelling tot het bijzonder geslaagde Hatchet (al zijn daar de meningen over verdeeld), is dit weer een slasher die op allerlei puntjes irriteert. Een groep jonge Noren, inclusief uiteraard een paar obligatoire stelletjes, gaan snowboarden, en logeren gezellig in een of andere ingesneeuwd leegstaand hotel. Maar ja, een dik half uur lang gebeurt er totaal niks boeiends, terwijl het groepje jongeren niet bijster interessant en ook wel een beetje irritant blijkt. De focus op de relatie tussen de verschillende figuren binnen de groep kon me gestolen worden, en die focus was er niet alleen tijdens de introductie, maar zelfs wanneer de moorden al begonnen zijn. En dan is het inderdaad wel een leuke setting zo in de sneeuw, en de sfeer en het filmwerk zijn best wel okee, maar Fritt Vilt blijft zich verder allemaal nogal volgens het boekje ontwikkelen. De moordenaar komt weinig in beeld, en echt spannend of echt bruut werd het verder ook niet. Nee, ik ben niet onder de indruk van deze capabele doch saaie dertien-in-een-dozijn slasher. En misschien moet ik me er ook bij neerleggen dat slashers niet echt mijn ding zijn.

Nee.

Altijd een erg slecht teken als de introductie en inleiding de beste stukken van de film vormen. Problematisch eigenlijk als de beste stukken in deze film in het eerste kwartier plaatsvinden, want van de overige minuten moet de film het minder hebben. Uiteraard moet dit wel, en dat is ook de intentie van de film, maar het wil niet echt werken.

Wat dit soort films wel met elkaar gemeen hebben is dat er vaak een aardig filtertje overheen wordt gestrooid. Ook Cold Prey kenmerkt zich door mooie filters, een rauwe uitstraling en wat aardige beelden in de sneeuw. Sfeervol is de opzet zeker, maar deze wordt tijdens het gedeelte van het moorden en gehak nauwelijks benut. Deze film is nu eigenlijk een resultaat geworden die er heel bruut uitziet, maar dit niet is.

Het ontbreekt de film aan een goede killer en goede kills. Alle moorden worden braaf gebracht. Saaie, tamme moorden met beperkte gore. Zoals wel vaker bij dit soort films zal je het meeste bloed op de muren of op de vloer vinden. De impact zelf wordt nagenoeg altijd buiten beeld gelaten en de opzet van de moorden is weinig creatief, buiten het feit dat de moordenaar te werk gaat met een pikhouweel.

Het camerawerk is niet on-point genoeg en de personages zijn saai. Ze zijn wel iets menselijker en minder karikaturaal in vergelijking met andere slasherpersonages, maar dat maakt ze niet meteen leuker. De problemen die ze hebben en de chemie waren allebei elementen die me gestolen konden worden. Het zorgt enkel en alleen voor vertraging en uiteraard komt dit het eindresultaat niet ten goede.

Eigenlijk heb ik me beter vermaakt met de aanloop dan met de slasher zelf. De horror kent weinig creativiteit en wordt met weinig ballen gebracht. Cold Prey is een tamme slasher geworden met een lange aanloop en weinig bevredigende horror. Wel ziet de film er zeer goed uit qua filters en uitstraling, en kent een indringende sequentie op de piste zelf tijdens het eerste kwartier. Verder kan ik niet erg veel prijzen, en viel de film me dan ook erg tegen.

Hoe jammer ik het ook vind dat hier op movie meter het horror genre steeds maar een lage score krijgt, want in corona tijden al héél veel horror gekeken en vaak verbaasd over de lage scores, vind ik deze nu overschat qua score..... verhaal en setting zeer ok maar slechts 4 kills en geen enkele echt in beeld..... kan beter..... al véél beter in beeld gebrachte kills gezien!

Op naar deel 2

Een Noorse horrorfilm van Roar Uthaug. Een ouder werk van de regisseur die met Bølgen (2015) en Tomb Raider (2018) heel aardig werk afleverde. Films die de hoop bieden om met Cold Prey iets aan te treffen dat minder middelmatig is dan veel Amerikaanse horror die de laatste tijd wordt geproduceerd. Recente Europese horrorfilms hebben toch vaak een frissere uitstraling dan de Amerikaanse. De Europeaan bewandelt meestal minder uitgesleten paden, zoekt naar nieuwe wegen en gebruikt meestal minder uitgekauwde settings.

Cold Prey is tamelijk Amerikaans. De film heeft een standaard begin. Een groepje vrienden komt vast te zitten op een geïsoleerde plek en ervaart een dreiging. Gezegd moet worden dat de personages redelijk realistisch zijn vorm gegeven en minder overdreven standaard zijn gekarakteriseerd dan in vele andere slashers. Het verloop van de film is vervolgens wel weer vrij standaard. Zeker niet slecht en met een zekere spannende laag maar de film slaagt er niet in om een frisse impuls aan het genre toe te voegen.

De setting is goed gekozen. Een verlaten hotel midden in een besneeuwd berglandschap. De locatie roept een onheilspellende en beklemmende sfeer op. De score klinkt dramatisch en helpt bij het opbouwen van de spanning. Cold Prey is dan ook geen slechte film. Cold Prey put gewoon uit het standaard reservoir van de horrorfilm. Het resultaat is best ok, maar een opmerkelijke verrassing is Cold Prey bepaald niet.

Een mix van My Bloody Valentine, een beetje Shining-vibes (inclusief kamer 237) gemengd met een hele hoop stront want hier was geen hol aan.

Fritt Vilt zag ik op voorhand nog zitten aangezien hij vaak de lucht in geprezen wordt als originele, leuke en spannende slasherfilm. Dit was dus allesbehalve dat. Je zit eigenlijk anderhalf uur te staren naar extreem onaangename personages met een seksdrang die irritant hoog is. Laat dat nu een vaste waarde zijn in het genre maar dit ging me nu echt wel te ver. Mede hierdoor kon ik voor geen enkel personage juichen, behalve voor de moordenaar die niet snel genoeg iedereen mocht vermoorden imo. Over de killer gesproken, hier viel ook niets te beleven. Zijn look en moordwapen zijn niet origineel of zelfs leuk om naar te kijken. Als je als slasherfilm de kills al niet goed kunt krijgen, mag je van mij al helemaal wegrotten.

Er zit een spuuglelijke filter over de lens heen waardoor alles precies zwart-wit was. Noem het "tijdsgeest" maar sommige dingen zijn zelfs dan onvergeeflijk. Het verdere camerawerk was ondermaats. Achtervolgingsscènes werden niet spannend in beeld gebracht, eerder shaky en te dicht bij de acteurs.

Als ik een pluspunt moet noemen, is het de opzet. Die is standaard maar mits goed uitgevoerd zeker interessant. Niet bij dit misbaksel, dus.

1*

De wekelijkse greep van de crosstrainer stapel, had ik hier verwachtingen van? Hierlijkt bij voorbaat meer potentie in te zitten dan die zoutloze comedies die voorbij kwamen de afgelopen weken maar helaas viel Cold Prey ook best wel weer een beetje tegen.

En ja, hoe clichématig kan het beginnen met het groepje jongeren onderweg naar een afgelegen locatie, net zo inherent bijna als dat er twee stelletjes tussen moeten zitten of dat de sprake is van vervelend of irritant gedrag tegenelkaar. Het is altijd hetzelfde oppervlakkige geneuzel van weinig sympathieke jongeren waarvan je eigenlijk denkt laat die maar afgeslacht worden en uiteraard gebeurt dat in een film die verder wel redelijk punten treft in een prachtige natuur en omgeving en fantastische urbex locatie in de vorm van het hotel. En uiteraard zijn de beide dames best oké in de vorm van Viktoria Winge en vooral Ingrid Berdal, daar houdt het toch vooral op met de goede punten.

Want zoals zo vaak in die genre met een dergelijk gesitueerd verhaal irriteer ik mij blauw aan dergelijke karakters en hun gedrag. Dan duurt het tot bijna drie kwartier voordat er eindelijk iets gebeurd en in tussentijd draait het alleen maar om de stelletjes en irritaties over en weer tussen de karakters. Kom de moordenaar dan eindelijk in beeld, gebeurt er eindelijk iets, is het zomaar weer voorbij en ondanks de donkere gangen, de knipperende lichten in de locatie die uit zich uitstekend voor het nodig aan griezel en spanning zouden lenen, voelt het aan alsof er amper iets gecreëerd wordt en eigenlijk niets met het geheel gedaan wordt.

Het mag duidelijk zijn dat deze Cold Prey mij behoorlijk tegenviel , en daarmee een dertien in een dozijn film betreft die clichématig is en ook nog eens verre van spannend. En ja, de clou zie je ook nog van verre aankomen...

Middelmatige noorse slasher over vijf bevriende snowboarders, die te maken krijgen met een mysterieus figuur in een verlaten ski-resort. De naargeestige setting is een pluspunt en cast en plot kunnen er mee door, al zijn er weinig echt enge momenten en zijn de bloederige momenten op één hand te tellen. Wel een leuke verwijzing naar The Shining overigens, wanneer twee van de personages een enge hotelkamer binnengaan met nummer 237.