Tenderness (2009)

Wat een vage film zeg..

..maar wat een mooie misdaadthiller. Snap ook niet dat ie hier op MM zo'n laag gemiddelde heeft. Iedereen schijnt er maar op te bashen dat Crowe hier zo'n slechte rol neerzet (wat ik ook wel mee vind vallen), maar degenen waar het echt om gaat zijn natuurlijk Foster en Traub, die beiden uitstekend hun rol vertolken.

Na elke scene is het steeds jezelf afvragen waar je nou precies naar hebt zitten kijken, maar het deed me wel goed dat de meeste onderwerpen (de merkwaardige relatie tussen Foster en Traub, Foster's donkere verleden, Crowe die voor z'n vrouw probeert te zorgen en tegelijkertijd niet weet hoe hij z'n tijd moet doorbrengen) gewoon goed werden uitgelicht. Het einde is wederom zeer akelig en eigenaardig, maar wel interessant en zeker niet afgeraffeld (wat bij misdaad-films nogal eens het geval is ).

Al met al een met zorg geschoten film die hier erg ondergewaardeerd wordt.

4/5

Een echte flut film, ik had tijdens de film nog even snel op Moviemeter gekeken of het nou een goede of een slecht film was.

En er is niks aan!!! Geen aanrader dus.

Bijzonder.

Althans, ten dele.

Want het verhaal is misschien niet moeilijk in te schatten, de invalshoek is origineel.

Traub blijkt een ontdekking, en is minstens zo sterk als Foster. De gestoordheid druipt van zijn gezicht. Crowe is prima maar komt soms ietwat verdwaald over. Plotje met hem was niet het sterkste deel van de film.

Suspensevol en realistisch aandoend filmpje, kon hem wel hebben. Prettige opbouw ook, en een nog prettiger tempo.

Ik vond de film helemaal niet saai. Ik had wel een ander soort film verwacht, meer het typische kat-en-muis spel tussen de politieagent en de psychopaat, maar het was fascinerend om te zien dat het vooral om de band tussen Eric en Lori ging. Hoewel hij in het begin niks van haar moet weten en zo snel mogelijk haar kwijt wil raken, probeert zij juist om dichter bij hem te kunnen komen. Was erg mooi om te zien hoe weinig zelfrespect zo'n verknipt meisje heeft. Sophie Traub zet dan ook een ontroerende maar vooral geloofwaardige rol neer als jong en kwetsbaar pubermeisje.

Waar ik zelf 't meest mee zat was de twee kanten van Eric. Hoewel je je best wil doen om hem als koelbloedige psychopaat te zien, krijg je ook regelmatig zijn goede kant te zien. (Voorbeeld hiervan is als Lori in het water springt en verdrinkt.)

Crowe deed me echter weinig deze keer. Ik denk zelfs dat als je 'm weg gelaten zou hebben, je weinig gemist had. Jammer, want ik vind hem meestal wel een erg sympathieke acteur. In deze rol veel te opgedroogd en nietszeggend.

Inderdaad saai maar ook boeiend. Iedere keer verwacht je dat er iets gaat gebeuren (boeiend) en dan gebeurt er juist niets (saai). De beelden zien er soms fraai uit maar dat is ook het enige positieve aan deze film. Gelukkig duurde hij niet al te lang.

Ze hadden overigens wat meer Alexis Dziena erin moeten doen want dat is best wel een lekkertje.

Ingetogen thriller, sfeervol en zorgvuldig opgebouwd, maar tegelijkertijd nogal vlak en aan de saaie kant. Goed gespeeld door de jonge hoofdrolspelers; Crowe hangt er met zijn nogal timide rol maar een beetje bij en had net zo goed uit de film geknipt kunnen worden, ondanks zijn toch aanzienlijke aandeel. Fraai camerawerk en een subtiele score, maar afgezien daarvan is dit geen aanrader.

Boeiende film met uitstekend acteerwerk en orginele invalshoek. Enig nadeel is dat het allemaal wat vlak overkomt en daarom geen blijvende indruk zal achterlaten. Zeker niet onaardig maar alles behalve tijdloos.

Redelijk

Ik vond deze vertelling van het verhaal heel origineel en dat kan ik zeker waarderen. Ik vond de sfeer in de film heel goed overeenkomen met hoe de dader het moorden ervaart. Heel intiem. Dat vond ik ook wel bijzonder gedaan. Dit is zeker geen alledaagse film.

Qua acteerwerk vond ik Eric en Christofuoro niet eens zo bijzonder maar ik vond meer Lori erg sterk naar voren komen. Trouwens, Crowe zonder australisch accent vond ik erg apart. Ik vind het accent toch wel gewoon bij hem passen maar voor een keer was het eigenlijk wel grappig om te horen.

Misschien dat het verhaal af en toe wat indutte maar door de aparte sfeer heb ik daar eigenlijk geen last van gehad.

Opnieuw weer een sterke thriller in de genre met natuurlijk ook weer zijn onvoorspelbare verhaal en einde. Dit keer over een jongen die zijn ouders heeft vermoord en gestalkt word door een mysterieus meisje. En toch, aan Poole's gedrag is zowat amper te zien dat het een moordenaar is en soms vergeet je zelfs dat hij zijn ouders etc op brute wijze heeft vermoord. En dat is nou ook net het leuke deraan in deze film. Poole word keurig neergezet door Jon Foster en dat meisje Lori, dat een Duitse voor moest stellen ook sterk neergezet door Sophie Traub (geen Duitse actrice btw) Ook Russel Crowe had een perfecte bijrol als de rechercheur die Poole in de gaten hield.

Wat er volgt is een mooi spannend verhaal over Poole, die zoals gezegt gestalkt word door Lori en uiteindelijk een verhouding beginnen met elkaar. En ondertussen vraag je je wel af hoe sympatiek Lori nou wel kan zijn om die moord van Poole op zijn ouders en op een meid te vergeven? Samen gaan ze ook op zoek naar een meid en ook dan is de hele rit door Poole een levend tijdbom omdat hij toch zo nu en dan snakt om een meisje te vermoorden als dat een kettingroker zonder sigaretten zit. De plaatjes en de sfeer in de film was btw ook erg mooi.

Het einde was ook heel bijzonder en sloeg ook recht voor zijn raap de spijker op de kop.

Verder zeer geslaagde thriller.

4,0*

Sterk drama (verwacht geen thriller) over borderliner Sophie Traub die ineens opduikt bij de net vrijgelaten Jon Foster (die z'n ouders vermoord had onder invloed van anti-depressiva en kalmeringstabletten).
Samen gaan ze in soort van road-movie-stijl op weg en Russell Crowe als uitgerangeerde cop reist ze achterna, want hij is ervan overtuigd dat Foster gewoon een psycho-killer is.
Wat precies de beweegredenen zijn van het jonge stel, daar kom je pas later achter ... al was er ooit een chance meeting tussen die twee.
Prachtig camerawerk, mooie sfeer, afwijkende Hollywood-film.

Depressief en naargeestig verhaal dat ontoegankelijk blijft omdat de emoties van de twee hoofdrollen zo ver van het normale af staan dat ik er met de beste wil eigenlijk geen moer meer van begrijpen kan.

Het samenspel van Lori en Eric is best knap uitgewerkt, het wordt echt spannend daardoor. Of dat nou een positief punt is voor de film weet ik eigenlijk niet, het blijft een echt naar verhaal. Zeker wel knap gespeeld van die twee - zowel de overduidelijk psychopatisch overkomende trekjes van Foster als de wat minder overduidelijk niet sporende Sophie Traub, die eigenlijk daardoor nog meer in de subtiliteit op de grens van onzekere tiener en totaal ontspoord zit. Erg knap.

En dan dat sommigen het einde zien aankomen. Knap hoor. Ik niet. Maarja, ik snap dan wel weer waarom Maria zo plotseling verdwijnt. Zij was natuurlijk vanaf het begin lokaas en zat volledig in het plot. Eric snapt als dat uitkomt maar al te goed dat hij geen kans meer maakt om haar rustig en op z'n gemakkie te killen, dus verliest hij alle aandacht voor haar. Iets anders was hij niet van plan met Maria - vandaar ook dat ontwijkende gedoe tegenover Lori; hij ziet Maria niet als vriendin of wat daar dan ook maar in de verte op lijkt. Lori weet tegen de tijd van de 'ontmaskering' allang hoe de vork in de steel zit. En Maria zelf wordt vanzelf door de politie meegenomen.

Aardig.

Sfeertje en camerawerk mag er zijn. Acteurs zijn ook overtuigend. Plot is dat een stuk minder: rechtlijnig en wat makkelijk. Had veel meer ingezeten. 5/10*

Tegenvallende film waarin een 16 jarig meisje gefascineerd is door een jongen die zijn ouders heeft vermoord. Een halve road-movie waarin maar bar weinig gebeurd. Bovendien ligt het tempo ook nog eens erg laag. De personages zouden op papier wel boeiend kunnen zijn, maar komen hier niet goed uit de verf.

Ik begrijp sommige reacties niet. Ik zie m voor de tweede keer en vind m nog steeds boeiend. Er gebeurd weinig inderdaad maar dat maakt het juist boeiend. Je wilt niet geloven dat Eric zo'n monster is en ondertussen wacht je af wanneer hij die irritante Lori gaat afmaken.

De rol van Crowe is inderdaad nietszeggend maar het siert hem wel dat iemand met zijn status zo'n bescheiden rol neemt. Je kan hem haast niet als The Gladiator voorstellen zo zielig als hij speelt.

Een verhaal over een moordlustige psychopaat zonder bloedvergieten, vind ik juist knapper gemaakt dan met veel hak en snijwerk.