The Hudsucker Proxy (1994)

Ik kwam dit al zappend tegen, keek vervolgens in de tv gids en zag regie Joel Coen staan dus ik besloot te kijken.

Ik heb mij wel vermaakt met deze film, er zat leuke humor bij. Dat je zelf gewoon niet bedenkt wat hij met dat rondje bedoelde! Ik dacht, hoezo ''for the kids? wat moet dat dan voorstellen. Alleen aan het eind werd het wat onwerkelijk maar dat vond ik niet erg.

Weer zo'n heerlijke film van J.Coen. Niet de beste van J.Coen, maar wel eentje die goed is voor een lekker een avond film kijken. Het verhaal is het verhaal van wat sommigen een "loser" noemen. Gelukkig zijn er een aantal onverwachte wendingen die er voor zorgen dat deze film uniek blijft.. Ik dacht weleeens .... he waar blijven die tall ships nu?

Best briljant, maar dat mag je ook wel verwachten van de Coen broers. Robbins is best grappig, met name het volste vertrouwen waarmee hij het papiertje met zijn idee laat zien. Meesterlijk. Jennifer Jason Leigh doet hier een perfecte Katherine Hepburn na met haar beetje mannelijke, vlotte praat en Newman kan overal mee overweg. Ook schitterend hoe zijn idee op papier ook gewoon voor een boel andere dingen kan werken (het rietje maar ook de frisbee, en het is dat het toen al bestond maar natuurlijk ook gewoon een bal). Hoe komen ze erop? Ik zou het niet weten.

Mooie layout en setting. Hij mist wel het een en ander aan diepgang maar prachtige dialogen..

Een Coen hommage/parodie op de screwball comedies van de jaren dertig van mannen als Frank Capra en Howard Hawks.

Met name het door Hawks geregisseerde His Girl Friday heeft model gestaan voor het journalistieke element in deze film. De extreem rappe dialogen en het op Rosalind Russel gebaseerde spel van Jennifer Jason Leigh zijn rechtstreeks uit deze film overgenomen.

Het Capra element is de plaatsing van een naïeve outsider in een machtspositie, zoals bijvoorbeeld terug te vinden in Mr. Smith goes to Washington, of het bedrog van de buitenwereld in Meet John Doe.

De Coen broertjes maken er een, ook visueel, fraai en technisch knap geheel van. Daar zit ook een beetje het manco van deze film, die vooral uitblinkt als technische exercitie. In tegenstelling tot hun voorgangers slagen ze er niet in de film warmte mee te geven. Ook het onnatuurlijke spel van Tim Robbins en de eigenlijk ronduit irritante Jennifer Jason Leigh dragen niet bij aan het creëren van sympathie voor de underdog Norville Barnes.

Sterker nog, tegen het einde hoopte ik eigenlijk dat snoodaard Paul Newman zou winnen.

Overzichterlijk.

En ondanks de uitstekende Leigh en Newman, ook een beetje kinderachtig. Met een mierzoet moraaltje dat een beetje bij dit soort 'oude' cinema hoort (zie review hieronder). Leuk gedaan maar echt raken wil het allemaal niet.

Robbins irriteert ook een beetje, alle goede bedoelingen ten spijt. De soundtrack kennen we zo langzamerhand wel en wordt wel erg vaak herhaald. Ook het engelgrapje met Finney vond ik een beetje te flauw.

Toch, technisch gezien, mooi in elkaar gestoken. Maar mijns inziens een mindere Coens.

Een echte buil val je je niet zo snel aan deze onderhoudende en licht-komische film. Gelukkig maar.

Goed.

Dat was Charles Durning

Verdikkeme..

They took him for a fall guy... but he threw them for a hoop

Tezamen staan de Coen broers toch wel meestal garant voor een leuke film maar Joel Coen apart weet toch ook altijd wel zijn publiek te vermaken (O Brother, Where Art Thou? en The Ladykillers zijn hier een mooi voorbeeld van) Ik was dus eerlijk gezegd wel zeer benieuwd hoe hij het er vanaf ging brengen met een typische screwball komedie. Uiteindelijk overheerst er toch wel een lichte teleurstelling.

Het begin is eigenlijk gewoon al irritant doordat het allemaal met zo'n mierzoet kerstsfeersausje moet worden overgoten en een verteller die even zoet is. Gelukkig komt die verteller niet veel aan bod en verdwijnt die sfeer wanneer Norville Barnes op de proppen komt met een sterke introductie. Wat daarna volgt is een leuke en drukke komedie met een verscheidenheid aan bizarre personages zoals we gewend zijn, het is alleen jammer dat die niet altijd even goed uit de verf komen zoals bell-boy Buzz die gewoonweg ronduit vervelend was. Maar de grootste teleurstelling zit hem in het einde. Het klokstoppen, het oeroude gevecht tussen goed en kwaad, de engel die tevoorschijn komt...Ik vond het gewoon allemaal niet passen bij de rest van de film. Het idee van Barnes en waar het uiteindelijk voor stond was wel geniaal.

De personages zijn gelukkig wel weer lekker absurd maar jammer genoeg heeft het hoofdpersonage Norville Barnes wel wat potentie maar wordt het slecht gespeeld door Tim Robbins. The Shawshank Redemption moet ik nodig eens herzien maar terwijl hij in Jacob's Ladder wel sterk was, was hij hier saai. Jennifer Jason Leigh, die me trouwens zeer hard aan His Girl Friday deed denken, komt dan ook beter over maar Paul Newman blijft toch de koning. Wel leuk om een aantal geweldige acteurs zoals Bruce Campbell of Steve Buscemi in de bijrollen te zien verschijnen.

Over het algemeen heb ik me niet verveeld door de, meestal, leuke personages en het idee van Barnes maar ik had toch meer verwacht.

3*

Verre van mijn favoriete Coen dit. En dat heeft een duidelijke reden. De Coens zijn filmbuffs en bij een groot deel van hun films wordt driftig geciteerd uit het verleden. Bij deze film nog wel het duidelijkst. De film is een hommage aan de screwballkomedie (His Girl Friday is erg duidelijk zichtbaar) en vooral aan de films waarmee Frank Capra beroemd werd. De Coens hebben overduidelijk heel veel respect voor die filmmakers. Zo veel dat ze eigenlijk niet zo heel veel doen met dat basisgegeven. Het wordt niet verplaatst naar een moderne setting (in plaats van de jaren '30 of '40 zitten we nu in de jaren '50) een parodie ervan maken durven ze ook niet zo goed, maar het voelt ook nergens als "the real thing". De film mist warmte, iets dat bij de Coens wel vaker op de loer ligt, maar bij deze film in dit genre is het een wat groter probleem.

Tuurlijk, de Coens spelen er wel mee. Ze hebben naar Gilliams Brazil gekeken om het bedrijf qua beelden groter en onpersoonlijker te maken. Ook in de muziek wordt er driftig op los geciteerd en er zijn veel geinige bijrollen. En er zit een scene in die ik echt heel tof vond. het stuk van de introductie van de hoelahoep tot het succes ervan. Nou ben ik ook wel een beetje een liefhebber van dat soort tijdsversnellende scenes en de Coens zijn daar goed in.

Aardige film, maar ik zet toch liever een Capra op.

3.0*

Onderhoudende film, leuk sfeertje en soundtrack en lekker over-the-top, zoals het acteren (vooral Jennifer Jason Leigh) en de moralistische zweem van de eenvoudige man die opklimt.

Vrijwel alle personages zijn cliché, en de werkverhoudingen baas-ondergeschikte en de torenhoge kantoorgebouwen zijn flink uitvergroot, maar allemaal zo bewust dat het niet irritant is, maar vermakelijk op het niveau van de glimlach-humor. De typische elementen zoals ronddraaiende krantenkoppen, flitsende camera's en neerploffende stempels ontbreken uiteraard ook niet.

Eigenlijk een vrij onschuldige, bijna kinderlijk aandoende film met een aantal mooie scenes (het jongetje dat hoelahoepelt en de gedroomde dans), wat mindere scenes (de reddende engel, de barscene), en over het geheel een smetteloze setting. Zal niet in m'n geheugen gegrift raken, maar het is zeker ook zeker niet vervelend.

Na Miller's Crossing en Barton Fink iets compleet anders van de Coen broers. Het viel wel mee maar hier en daar had ik toch lichte irritatie punten.

De muziek vond ik vele scènes te veel aandikken en soms te lawaaierig. Vooral scènes met klassieke stukken eronder vond ik met slechts doen dan goed. En Jennifer Jason Leigh vond ik het erg slecht doen, te overdreven en te geforceerd gespeeld. Wss moet dat gepaard gaan met haar rol maar goed kwam het op mij niet over.

Enja, voor de rest is het op goed niveau: Vermakelijk verhaal met leuk verwerkte personages. Typisch van de Coens. De leukste scène vond ik nog die zelfmoord helemaal in het begin, knap werk.

***

Absurde Coen-film, met de nodige geschifte persoages en visueel heel sterk. Het verhaal kon me niet zo bekoren, maar keek wel lekker weg. Komedie/Romantiek vind ik trouwens geen goede omschrijving van deze film. Komedie/Drama lijkt me meer op z'n plaats.

Na vandaag "a serious man" gezien te hebben had ik zin om een oude Coen te herzien. Was een tijd geleden, maar dit is een technisch perfecte Capra pastiche met mooi schmierende hoofdrollen van Tim Robbins en een geweldige (je moet er wél van houden) Jennifer Jason Leigh, die zich een ontzettend neurotisch typetje heeft aangemeten. De film stuwt stug mooie beelden op je netvlies en begeleidt die met heerlijke muziek. Zoals bijna alle films van de Coens, briljant bedacht.

De gebroeders Coen kiezen wel vaker voor een eigenzinnige heropleving van een klassiek genre, maar nooit zo duidelijk als in de aanvang van hun carrière. Blood Simple is een gitzwarte en cynische noirthriller, Miller's Crossing een sobere, bijna anti-misdaadfilm en deze The Hudsucker Proxy een frivole screwball. De prent staat echter, naar goede Coen-traditie, geheel op zichzelf. Clichés en voorspelbaarheden worden niet geschuwd, maar het is de kunst van de Coens om deze elementen een tegendraadse wending mee te geven, vaak op het surreële af. De brave aflloop vormt wel een voorname domper op het geheel.

De vinnige, of alleszins gevatte dialogen roepen herinneringen op aan Howard Hawks screwball klassieker ‘His Girl Friday’, met de ongenaakbare Cary Grant en diens tegenspeelster Rosalind Russell. The Hudsucker Proxy zet daartegenover het twijfelactige duo Tim Robbins en Jeniffer Jason Leigh. De onzekerheid in het acteerwerk van beide acteurs is eigen aan hun personage, maar er ligt geen overtuigingskracht of overgave in de prestaties. Vonken zijn in geen mijlen te bespeuren. Het gros van de overige personages zit in hetzelfde schuitje. In dat opzicht voldoet The Hudsucker Proxy niet aan de verwachtingen die gepaard gaan met elke nieuwe onderwerping van de Coens. De gewende frivoliteit moeten we zodoende gaan zoeken in de afwisselend grootse en uitvergrote (lees: cartooneske) enscenering.

Bij momenten schuilt er ook enige onzekerheid in het kiezen van het te bewandelen pad. The Hudsucker Proxy laat niet alleen zien dat de journalistiek een subjectief, eenzijdig en sensatiebewust medium is; His Girl Friday komt andermaal om de hoek kijken. Het bedrijfsleven komt er niet ongeschonden uit en de socio-maatschappelijke context moet de kleine middenstander een steun in de rug geven, zonder belerend te zijn. Allemaal goed en wel, maar niet elke invalshoek krijgt op die manier een volwaardige behandeling.

3*

Een van de betere komedies van de Coen Brothers die mij onmiddellijk deed denken aan de screball comedies van de jaren dertig/veertig met name "His Girl Friday" van Howard Hawks. De film moest het voor mij vooral hebben van het eerste uur, het komische gedeelte. Daarna werd het jammergenoeg allemaal wat meer drama en kostte het mij soms moeite de aandacht er bij te houden. Het heerlijke spel van Jennifer Jason Leigh is voor mij niettemin toch een reden om deze film een zeer goed cijfer te geven. Visueel vond ik het ook allemaal schitterend wat de Coen Brothers hier lieten zien.

Dit is de vierde komedie van de Coens die ik binnen een week gezien heb en het is toch zeer bijzonder eigenlijk hoe sterk de komedies van de Coens onderling verschillen. De Coens bewijzen voor mij hier toch maar mee dat zij tot de meest veelzijdige regisseurs van de laatste 25 jaar behoren.

4,0*

Ben geen grote fan van screwball comedy en dus is dit zeker niet m'n favoriete Coen. De broertjes weten er hun eigen draai aan te geven, maar echt bijzonder wordt het in mijn ogen nergens.

Wel drenken ze hun prent in een fijn sfeertje. Zo'n gezellige, ouderwetse kerst-look, met grootse decors en sprookjesachtige muziek.

Ook is er een stevige portie humor aanwezig, maar vaak ontstijgen ze het niveau niet van de cinema die ze parodiëren.

Zeker geen wanproduct ofzo, maar 'k vind dat de Coens toch al betere films hebben gemaakt. Ergens tussen 2,5 en 3 in.

Fraai omlijste Coen-film weer, en ook ditmaal weer met wat diepere verwijzingen etc, maar hoewel de satire en sfeer heel aardig zijn vond ik de opgeblazen personages en het overdreven acteren regelmatig ook wat vervelend. Al snel vond ik de film ook wat saai worden, om pas in het laatste deel een goede comback te maken met een sterk einde. 3.0*.

The Hudsucker Proxy

Na deze film ben ik er toch wel van overtuigt dat de Coen broers een van de veelzijdigste regisseurs die ik ken. Een gansterfilm, Romantische Komedie, Film Noir, Thriller, Drama en nu ook deze ode aan de films van bijvoorbeeld Frank Capra uit de jaren 30 en 40.

Ze kunnen op elk genre uit te voeten. En ook dit is weer een heerlijke film. De personages waren weer leuk. Norville Barnes zelf wordt leuk neergezet door Tim Robbins. En ook vooral Paul Newman speelde een erg sterke rol. Erg gelachen ook om die Buzz bij lift. Hello buddy .

Het eerste uur is het sterkst, daarna wordt de film iets dramatischer, maar het blijft allemaal zeer vermakelijk om naar te kijken. En het einde vond ik ook wel leuk. De Dialogen waren ook zeer grappig. You now just for kids

Mijn 10 film van de Coen broers was dit inmiddels weer. Toch wel een van mijn favoriete regisseurs. Ben heel benieuwd naar Raising Arizona en The Mas Who Wasen´t There. Deze kan ik in ieder geval van mijn lijstje af halen.

Heerlijk filmpje weer.

4,0*

De Coen's karikaturale kijk op het kapitalisme.

Erg geinig weer, een stompzinnig verhaal waar ze gelukkig ook niet al te serieus op in gaan. Misschien af en toe wat te flauw, en de rol en romance met Leigh voelt er nogal bijgeraapt, maar verder valt er niet zo gek veel op aan te merken. Een straks geregisseerd hoopje onzin met leuke details.

De zoveelste 3.5* voor de broers, wederom niet echt geniaal, maar wel weer bijzonder leuk.

'You know, for kids!' Hilarisch.

Fijne film, prettige sfeer en de tijd vliegt om. Engelen-gedoe is een beetje flauw, maar het is een prettige film om naar te kijken en opnieuw naar te kijken. Toch frappant, zo'n acteur zonder een greintje charisma (Robbins) die toch regelmatig zulke sterke rollen neerzet.........

Helemaal eens met Montorsi, bijzonder vermakelijk onzin filmpje, mooi hoe ze de hoelahoep erin verwerken. veel leuke grappen(vond die liftjongen erg grappig in het begin), visueel erg mooi en een leuke cast.

Leigh voelt een beetje overbodig, ondanks haar leuke rol met dat accentje....daardoor duurt de film ook ietsje te lang. Had een kwartiertje korter gemogen. Verder weinig op aan te merken.

3,5*

Vermakelijke Coen brothers film die zowel een ode als een parodie is aan/op films als Brazil e.d.

Erg leuke typetjes zitten hier weer in waaronder Mussberger en Norville en een speciale vermelding voor Amy Archer (hoewel ik hier en elders lees dat ook haar typetje een ode is aan een bestaand typetje).

De Coens bewijzen met deze film voor mij eens te meer dat ze elk genre aankunnen.

3,5*

Hollywood met een stevige knipoog. The Hudsucker Proxy is altijd onderhoudend, goed in elkaar gezet, prima in beeld gebracht, en kent als uitschieters een paar absurdistische situaties en leuke grapjes (de secretaresse bijvoorbeeld die achter elkaar Oorlog en Vrede en Anna Karenina leest terwijl de naam van de Hula Hoop wordt bedacht). Zelfde categorie als Barton Fink , O brother, where art thou en eigenlijk ook wel een beetje The big Lebowski. De kant van de Coens dus die ik het leukst vind.

Onlangs gekeken in mijn voortdurende tocht om toch echt alle films van de Coen Brothers te kijken. Dit was de minste ( samen met Oh Brother Where Art Thou, die ik ook nog steeds niet echt tof vind )

Leuk, op tijden echt hilarisch, maar toch echt de minste. En dat is nog steeds beter dan menig andere films.

Favorieten blijven A Serious Man, Fargo en natuurlijk de Dude.

De eerste onvoldoende die ik uitdeel aan een Coen film.

Ik vond de humor maar van een heel matig niveau, bij vlagen zelfs erg flauw en ik had aardig wat moeite om de film helemaal uit te kijken. Constant zat ik te kijken met het idee dat de film nog wel van de grond zou komen, maar dat gebeurde uiteindelijk helemaal nergens.

Het blijft allemaal 'gewoon een beetje geinig' maar niks meer dan dat. Het talent van de Coens is soms wel zichtbaar, de film is op zich wel geslaagd qua sfeer die hij wil creëren en sommige typetjes zijn wel geinig. Maar als geheel is het niet meer dan een 'grijze' film. Verder dan een sporadische glimlach ben ik niet gekomen.

Nee, de heren hebben vééél betere films op hun naam staan.

Helaas kan ik er echt niks meer van maken. De film balanceerd voor mij tussen een 2,0* - 2,5*.

De komende weken staan de overige Coen films op de planning met dank aan die actie van de Volkskrant. Hopelijk zitten daar nog wel wat pareltjes tussen (Barton Fink, Miller's Crossing e.d.)

Matige film over een jonge man die carriere maakt binnen een groot bedrijf. De film weet mij echter niet te raken, ook al loopt het verhaal wel mooi.

Och, wat hou ik toch van deze gebroeders. Niet dat dit hun beste is, nee, verre van. Maar die humor en de fenomenale editing maken dit weer eentje om van te smullen. Qua verhaal niet hun meest puntige, maar regisseren kunnen de heren en alleen al daarom verdient The Hudsucker Proxy z'n portie aandacht.

Eindelijk een keer gezien. Stond al lang op de to-see-list maar kwam er nooit van. Niet hun beste, niet hun slechtste. Heb me goed vermaakt, einde is niet helemaal mijn ding. Vandaar een 3.5 en geen 4.0

Geheel voelde overigens erg Burtonesk aan, iemand anders ook dat idee tijdens het kijken?

Best wel een grappige film, met een redelijk verhaal. Het acteerwerk is ook wel leuk. Ik ergerde me alleen een beetje aan Tim Robbins.