The Hudsucker Proxy (1994)

Denk dat ik deze ook maar op de gok ga bestellen....

Doen!

Eindelijk is de DVD er, en wat voor een fantastische herziening rolt eruit. Briljante film in alle details. Voor mij nu de beste Coen. De muziekkeuze van The Onedin Line en de one-liner "you know, just for the kids" en verder alle klassieke Europese klassiekers komen langs. In 1 woord. Briljant. Daar past maar 1 waardering bij. En dat zijn 5- sterren+.

Zo herinner ik me die slogan niet...

Door Norville (Tim Robbins) werd er letterlijk gezegd: You know, for kids.

Nu moet ik toegeven dat pas bij herziening alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen.

Zoals bijvoorbeeld het spel van Jennifer Jason Leigh, dat gebaseerd is op Rosalind Russel in His Girl Friday, en verder het inventieve gebruik van muziek. Zoals : de Spartacus-Suite van Aram Khachaturian, die de herkenningsmelodie van The Onedin Line was, en eigenlijk erg kitscherig en zoet romantisch is en compleet andersom werkt hier

Quote van de liftjongen: "Say, buddy, who's the most liquid businessman on the street? Waring Hudsucker!"

Erg mooie film; sfeervol zoals gebruikelijk bij de Coens, waarbij de muziek toch wel het beste aspect van de film is; 4*....

Niks teveel gezegd dan

Heb jij even geluk....

Gisteren gekregen voor Sinterklaas, en vanmiddag gekeken. En vond hem in tegenstelling tot alle ander Coen films niet brilliant, waar ik bij andere Coen-Films de hele tijd heb gelachen was dat hier niet het geval, en werd de film op sommige momenten zelfs langdradig. Sommige dingen waren goed, maar ben toch een beetje teleurgesteld. 3 sterren.

Feanoro: in tegenstelling tot alle andere Coen films?? Ik vind de laatste 4 ofzo toch wel beduidend minder dan hun eerste 6 (ofzo) films en ben volgens mij allerminst de enige. Vind Hudsucker zelf één van hun beste, samen met Fargo, The Big Lebowski en Barton Fink

*****

Gister bij de FRS gekocht voor 17,99 euro. Ben de film ook maar gelijk gaan kjken. Dit vind ik toch wel de minste Coen film. Ik heb wel vrij vaak moeten glimlachen, maar de personages vond ik stukken minder. Ik zal de film binnenkort wel weer herzien, want dat doet wonderen bij Coen films. Barton Fink vloog na herziening van 3,5 naar 4,5. Nu hoef ik alleen nog IC, TLK, RA en MC van de Coen Brothers zien.

3 sterren

Begin dan maar met Millers Crossing dat is veruit de beste van de vier.

Héérlijke film. Nog nooit zo gelachen met een Coen-film, of het moet geweest zijn bij de openingstitels van Intolerable Cruelty. Wat er zo goed aan is kun je hierboven al volop lezen: de beelden, de muziek (!), het verhaal, de knipoogjes, de aanstekelijke montage (vond ook die rennende troep kinderen hilarisch) de personages, en zo voort. Om hem meteen tot beste Coen uit te roepen vind ik wat overdreven, maar hij is in elk geval beter dan het wat tegenvallende Barton Fink of Fargo. Maar hoewel ik ze ooit overschat heb genoemd, begin ik intussen wat op mijn passen terug te komen wat de broertjes betreft

(moet trouwens nog maar twee films van hen zien, dus zeggen dat ik er niet van hou zou ook weinig steek houden...)

Big Lebowski en O Brother Where Art Thou al gezien Freud? Die vind ik nog leuker

Big Lebowski staat op mijn verlanglijstje, die andere heb ik een tijdje geleden gezien en hilarisch bevonden, maar dat was niet zo'n schaterfilm als deze. Zal misschien ook beetje aan mijn stemming gelegen hebben denk ik, maar ik moest mijn bril afzetten om de tranen uit mijn ogen te wissen

Hoera! Nog een fan van deze film. Ik vind dit ook een van de betere van de Coens maar stond vrij alleen. Vooral het geweldige sfeertje in deze film spreekt me aan en het erg leuke acteerwerk van Robbins en Leigh .

Coen brothers komedie met Paul Newman en ik heb hem nog niet gezien. Ik verplicht mezelf hierbij om deze film te huren/kopen zodra ik de dvd (desnoods vhs) ergens zie liggen.

Aardige Coen komedie, die echter nooit echt hilarisch wil worden. Wat dat betreft is The Big Lebowski veel beter. Acteerprestaties zijn wel goed en door een paar aardige vondsten kan ik deze film nog wel 3* geven.

Als ik Blood Simple heb gezien(ben van plan die van de week te huren), toch maar eens herzien, misschien werkt het met Coen films echt zo dat ze de tweede keer veel beter zijn al had ik daar bij hun andere films geen last van.

Best weer een zeer aangename film van de broertjes Coen. Bepaalde scènes vond ik werkelijk hilarisch.

Al bij al, toch één van hun mindere films. Maar dat is enkel te wijten aan het feit dat ze zoveel sterke films gemaakt hebben. Mijn favorieten zijn Fargo, The man who wasn't there en Blood simple.

The hudsucker proxy krijgt 3,5 *

Toch wel weer een hele leuke film hoor van de broertjes Coen. Gefilmd in een sprookjesachtige "New York zo rond kerst in de jaren '50" sfeer. Kan me heel goed vinden in het positieve commentaar wat al bij deze film gepost is. Goede acteerprestaties, bizarre karakters in vreemde situaties en uiteraard uitstekende regie. En wat wordt het mooi omlijst met die ontzettend zoete klassieke muziek! Go Coen!! 4*

Mijn tiende film van twee van mijn favoriete filmmakers, de Coen broers. En ook de Hudsucker Proxy past prima thuis in de lijst van de vele Coen- meesterwerken. De film is op meesterlijke wijze gefilmd en bevat een aantal grandioze shots. Het plot is ontzettend vermakelijk, de cartooneske sfeer is subliem en de film zit ook weer vol met hilarische personages en bijrollen (Bruce Campbell, Steve Buscemi, Bill Cobbs en natuurlijk die geweldige huilende Board Member ).

Erg weinig op aan te merken, wederom een prachtige film van de Coens.

4 sterren.

Ik ben al een tijdje fan van de Coens en nu heb ik dan ook eindelijk deze film gezien, die bekend staat als een van de mindere Coenfilms. Ik snap echter totaal niet waarom deze film al minder wordt ervaren. Wat mij betrefd hoort deze film tot de absolute top van het oeuvre van de Coens.

Het is me al vaker opgevallen dat veel films van de Coens een beetje nostalgisch aandoen, alsof ze een soort van eerbetoon of revival van een oud genre moeten voorstellen (Fargo en The Big Lebowski zijn de enige uitzonderingen). Dit nostalgische gevoel is bij The Hudsucker Proxy nog wel het sterkst te voelen. De decors en de muziek deden me echt denken aan oudere feel-goodfilms. Om de een of andere reden schoot de naam Capra mij een aantal keren te binnen bij het kijken van de film. Of dat terecht is weet ik verder niet, maar het is wel opmerkelijk.

Wat ik ook opvallend vond was de rol van Jennifer Jason Leigh als reporter. Ik moest constant denken aan de rol van Rosalind Russell in His Girl Friday. En jawel: ik las zojuist op IMDB dat Leigh's personage ook op Russell's rol gebaseert is. Ik vond al dat Russell de show stal in HGF (boven Cary Grant zelfs), maar Jennifer Jason Leigh doet niet voor haar onder en zet hier een zeer genietbare performance neer. Van Paul Newman verbaast hem me dat ik hem nog nooit eerder in zo'n rol gezien heb (al heb ik nog maar relatief weinig van Newman gezien). Hij is gewoon geknipt voor de rol van Mussburger. En Robbins weet zijn rol ook met voldoende enthousiasme te brengen. Het enige minpunt omtrent het acteerwerk was Charles Durning, die net iets té over the top gaat als Hudsucker.

Het gekke bij deze film is, is dat het moeilijk is om vast te stellen of hij nou als parodie op dergelijke feel-goodfilms bedoelt is, of als eerbetoon. Wat mij betrefd allebei. Neem bijvoorbeeld de scène waarin Robbins tegen Leigh zegt dat hij denkt dat zij een gazelle geweest is in haar vorige leven. Deze monoloog is vrij absurd, maar weet ondanks dat tevens het bedoelde feel-good effect te bereiken. En ook de scène waarin Leigh Robbins er weer bovenop probeert te krijgen doormiddel van dat Eagles-lied heeft zowel een komisch als ontroerend effect. Beide scènes zijn sowieso erg typisch voor het feel-goodgenre.

Maar ondanks dat is deze film geen herhaling van oudere films. Net als zo vaak (zie o.a. Fargo en O Brother) lijken de Coens iets bestaands en geven ze er een geheel eigen draai aan waardoor de film iets unieks krijgt. Prachtige, vet aandoende decors worden lekker groots gefilmd en alleen de dikke sigaren al zorgen voor prima sfeer. Daarbij is de scène dat de hoolahoop populair wordt een van de grappigste en tevens charmanste scènes die ik in weken gezien heb. En de twee versies van de sprong uit het raam zijn niet minder dan geniaal. Maar eigenlijk zakt de film nergens in en is elke scène een feest.

Kortom: deze film bevat alles waardoor ik zo'n fan ben van de Coens. Ik moet er nog 3 zien (Barton Fink, Blood Simple en The Man Who Wasn't There) en ik vind het bijna jammer dat ik er haast doorheen ben Aan de andere kant zijn de films van de Coens de ultieme herkijk-films
Dik verdiende 4,5*

Ik blijf het een heerlijke film vinden. Zoals vaak bij de Coens is het een perfecte combinatie van parodie en eerbetoon, en dat maakt het zo leuk: alle conventies van het genre zitten in de film vervat, maar ze gaan er zo resoluut voor dat het terug leuk wordt: elk mogelijk tenenkrommend kliché zit er in, maar zo consequent dat het een meerwaarde wordt. Door de liefde voor het genre die uit de film spreekt wordt het ook meer dan een gimmick, hoewel ze er soms niet kunnen aan weerstaan om de ballon lek te prikken of zo hard op te blazen dat hij het onmogelijk kan houden, hoe serieus je de film ook wilt nemen.

Bovendien is het echt wel meer dan een parodie: je kunt hartelijk lachen met alle conventies, maar ze slagen er wel in om ze zo goed in hun film te vervatten dat het het origineel overstijgt: het beste voorbeeld is het verplichte moment van de grote doorbraak, het zegevierend hoogtepunt van succes dat dan uiteraard gevolgd wordt door de decadente ondergang: hoe dat moment in deze film wordt getoond is zo geweldig goed dat het veel meer is dan een parodie, zelfs meer dan een eerbetoon, het is er gewoon de ultieme versie van.

Daarnaast bevat de film ook een hoop Pythoneske personages en humor (naast de gewone Coen-elementen), met de bijbehorende overacting, een toevoeging waarvan ik denk dat ze gedaan is om de film wat op te leuken en die er eigenlijk niet goed in past, maar aan de andere kant is het toch niet meer dan topentertainment en dan kun je de regisseurs eigenlijk amper kwalijk nemen dat ze zich in hun enthousiasme niet in konden houden om het nog leuker te maken, althans zo zie ik het.

Ik ben mezelf aan het herhalen, maar als je er in slaagt om een genrefilm te maken die een parodie en een eerbetoon tegelijk is, maar daarenboven ook ineens dé ultieme versie ervan, dan vind ik dat geweldig knap. En als het dan ook nog een enorm leuke, meeslepende en mooi gemaakte prent blijkt te zijn (en dan zwijg ik nog over de muziek ), dan kan ik me niks méér wensen.

Je slaat de spijker hier knap op zijn kop, Freud, want dit is precies wat de film zo sterk maakt. De ultieme versie van een oud Hollywood-cliché verhaal. Ik had alleen na dit verhaal 5 sterren verwacht

Vijf sterren zijn bij mij enkel weggelegd voor films die zo geweldig goed zijn dat het niet meer valt uit te leggen .

Exact de reden waarom ik het kort ga houden

Ongekende topper van de talentvolle broertjes. Heerlijk script, lekker tempo, prachtige personages (Newman is schitterend), hilarisch en ontroerend tegelijkertijd.

And they dock ya!

5* dus voor dit briljantje.

En wederom weer een goede film van de Coens.

Zij weten als geen ander prachtige, aansprekende personages te creëeren. De liftbediende, de gillende vrouw, de directeur, het hoela hoep jongetje, de engel!.....Allemaal prachtig neergezet. Elke scène is inderdaad een feest op zich. Mede dankzij de goede sfeer die er in de film wordt neergezet.

Wat een heerlijke muziek ook en die scènes aan de vergadertafel zijn natuurlijk hilarisch. Fargo blijft voor mij de leukste Coen film, maar deze is ook prachtig. Voorlopig een dikke 4*, met kans op verhoging. Ik vind hem namelijk beter dan TBL, MC en OBWAT?