5 against the House (1955)

Naast het creeëren van de geslaagde spanning weet de filmmaker effectief het thema aan te halen van oorlogsveteranen die moeite hebben om zich opnieuw te integreren in de maatschappij. Ook de vertolkingen, in het bijzonder van Kim Novak, maken van deze prent een boeiende film-noir.

Redelijke film over vier studiegenoten die besluiten een casino te beroven. Ondanks de korte lengte zakt de film tijdens het middelste gedeelte wat in (vooral de romance). Ook komen de personages niet even geloofwaardig over (het acteerwerk van een wisselend niveau helpt hier ook niet echt bij). De heist zelf is echter wel de moeite waard.

Kansas City Confidential en verhalen rondom de regisseur maakten me erg nieuwsgierig naar meer van Phil Karlson, maar deze viel nogal tegen. Ik vind het de minste film uit mijn noirvember tot nu toe. Het leuke van film noir is nou net dat zelfs een matige film noir me nog wel plezier geeft, dat wel.

In deze films spelen een stel acteurs van 30 plus, een stel studenten van 20 ofzo, toegelaten tot de universiteit met een beurs voor verteranen. De studenten zijn allemaal Korea-veteranen en in die zin was de film erg actueel in 1955.

Paar sterke ideeën zitten er wel in de film. De opening spiegelt aardig met de heist. En die heist brengt een beetje spanning. Helaas voelen de personages nooit geloofwaardig, is de romance (hoewel Novak de meeste mannen overklast in acteren) er alleen maar voor de romance en verder vrij loos. De aanloop is lang en het beperkte verhaal voelt nodeloos gerekt. De film heeft een te magere psychologische basis om te overtuigen als een serieuze aanklacht over de behandeling van veteranen ofzo. Ik heb nog maar liefst drie andere Karlsons op blu-ray, die zijn vast beter.