No Country for Old Men (2007)

Daar vind ik zijn rol te klein voor. Zonder hem had de titel van de film trouwens hetzelfde kunnen blijven, maar had dan een meer algemene betekenis gehad...

Geweldige spannende film!

Een existentieel kat- en muisspel met akelig sterke sfeerschetsen van desolate woestijnlandschappen vol ontzielde lichamen. Net als in hun debuut 'Blood Simple' (1984) scoren de Coens met een suspense verhogende slowburner, waarin plannetjes zich gaan ontvouwen en broeierige geweldsexplosies steeds op de loer liggen. Zelfs bij deze herziening blijft het nagelbijtend spannend hoe de personages rond elkaar draaien en in elkaars vaarwater gaan zitten. Toch moet ik eerlijk zeggen dat het abstracte thema over de zinloosheid van 'het kwade' bestrijden in een maatschappij die steeds opnieuw criminelen schept, opnieuw een kleine domper blijkt, omdat je als kijker uiteindelijk op je honger blijft zitten. De verschillende karakters komen niet helemaal lekker bij elkaar. Voornamelijk Woody Harrelson lost zijn beloftevolle opkomst nooit helemaal in. Misschien ben ik kritischer omdat het recente meesterwerkje 'Hell or High Water' (2016) een soortgelijke broeierige atmosfeer wist te scheppen, maar het open slotstuk ervan voelde bevredigender.

Slow burner is misschien wel goede typering maar wel een die de verkeerde kant op brand...

De film begint tamelijk sfeervol maar gaandeweg de film dooft het kaarsje langzaam uit maar flikkert nog net genoeg om er 3,5 sterren uit te slepen. Jammer eigenlijk had nog meer in kunnen zitten. Gevoelsmatig is omslagpunt als personage van Harrelson z'n intrede gaat doen.

Spannende film met een van de meest geloofwaardige creepy bad guys: traag, emotieloos, vreemd, gestoord. Z'n stem is superlaag, rustig. Ik zou niet graag met hem te maken willen hebben

Spannend verhaal van een man die met 2 miljoen gevonden drugsgeld vlucht voor z'n achtervolger, een psychisch gestoorde killer. Deze verhaallijn is erg spannend. Ik vond de rol van de Sherif wat onduidelijk. Het einde is verrassend maar erg abrupt. Ik geef voor mijn doen een vrij hoog cijfer omdat de setting en de personages echt tof zijn. De film kent rust en is geen typische Hollywood nonstop actie met explosies en nog effe een lovestory ertussenin.

Eindelijk herzien en de vier sterren blijven staan, deze verdient de film absoluut.

No Country For Old Men kabbelt twee uur lang rustig voort zonder ook maar een moment te vervelen, ondanks het trage tempo gebeurt er constant wat interessants. De heerlijke sfeer die de Coen broeders weten te creëren en de fantastische acteerprestaties van Javier Bardem en Josh Brolin tillen de film naar een bovengemiddeld niveau.

Sjittes, kwor oud. De film is alweer 10 jaar onder ons...

Dat einde past perfect bij dit plaatje:

plaatje

Haha, inderdaad....

Het einde kon mij ook niet echt bekoren van deze verder prima thriller. Het leek haast wel of de film opgedeeld was in drie delen, waarbij het laatste deel toch wel het minste was. Ik heb de film nu een aantal keren gezien, maar zit mij na afloop nog steeds af te vragen wie er nu in het bezit is gekomen van de geldkoffer. Volgens het boek kan dat namelijk net zo goed de Mexicaanse bende zijn geweest. Ik vond de ontknoping op dat punt niet erg duidelijk. Misschien had ik niet eerst het boek moeten lezen, haha

Inderdaad........wie er in het bezit gekomen van de geldkoffer?

Ik heb de film ook al een aantal keren gezien, maar niet het boek gelezen (wist niet eens dat de film op een boek is gebaseerd), en vraag het mij nog steeds af: wie heeft de geldkoffer?

UPDATE

Was het niet de vrouw/vriendin van de hoofdrolspeler die in het bezit was van de geldkoffer? Ze verklaarde aan de huurmoordenaar dat ze het meeste van het geld op heeft gemaakt en dat haar moeder is overleden en nog steeds in de schulden zat........... of zoiets dergelijks.........

"Was het niet de vrouw/vriendin van de hoofdrolspeler die in het bezit was van de geldkoffer? Ze verklaarde aan de huurmoordenaar dat ze het meeste van het geld op heeft gemaakt en dat haar moeder is overleden en nog steeds in de schulden zat........... of zoiets dergelijks"

Die opmerking sloeg op het kleine beetje eigen geld dat ze nog had. Die uitlating zit in de scène waarin de huurmoordenaar nog even bij haar 'op bezoek' komt.

Vanavond de film weer eens op DVD gezien. Gaandeweg krijg ik meer en meer het idee dat de

geldkoffer uiteindelijk in handen is gekomen van de huurmoordenaar. Het hoe en waarom kun je

zijdelings afleiden uit de scène waarin de sheriff voor de tweede keer de plaats delict in El Paso bezoekt.

Scorpio1974 Het einde saai? Ik vond het juist prachtig!

Nadat je twee uur lang geweld en spanning hebt ondergaan, eindigt de film met een ontroerende dialoog van een oude man, die eindelijk vrede sluit me het feit dat hij in de voetsporen van zijn vader is getreden, terwijl je de hele film het gevoel hebt dat sherrif niet zijn roeping is geweest. Zijn laatste woorden "And then I woke up" zijn treffend. Toen het scherm zwart werd had ik het gevoel te ontwaken uit een broeierige nachtmerrie. Ik vind het (samen met Fight Club) misschien wel het beste einde dat ik ken.

Dijk van een film. Indrukwekkende sfeer. Ik begrijp niet dat Moviemeter op een gemiddelde van 3.7 komt , terwijl iedereen smijt met vieren en vijven

Zoals te zien in het stemmen overzicht is 4 het vaakst gegeven cijfer en zijn er daarnaast meer stemmers onder de 4 dan boven dus komt het gemiddelde lager dan 4 uit. Maar enthousiastelingen schrijven vaker recensies zo te zien wat een vertekend beeld geeft.

Ja je hebt gelijk denk ik. Er zijn veel stemmers zonder recensie.Weet jij titels voor mij van de Coen brothers??

No Country for Old men is zonder meer een unieke film die moeilijk tot niet met andere films te vergelijken valt, dat moet ik voorop stellen. Aan de ene kant is het een misdaad film die de driehoek verhaallijn laat zien tussen een man die wat geld vindt uit een mislukte drugsdeal, een huurmoordenaar die jacht op hem maakt en de plaatselijke sheriff. Aan de andere kant zou je het ook een Western in de moderne tijd kunnen noemen. Verder is de term 'film noir' ook wel van toepassing voor deze film, gezien de sombere sfeer, uitdrukking van de hoofdrolspelers en het tempo van de film. Daarom vond ik deze film ook erg moeilijk kijken, ondanks dat de hoogstaande cinematografische kwaliteit werkelijk uit het beeld spatte. Er zat ook wel jaren '60 stijl in, onder meer de Spaghetti Westerns van die tijd.

Het mooie van de film is de eenvoud en toch ook kracht waarmee het verhaal is neergezet op film. Geen ingewikkelde snelle montages uit meerdere hoeken, stunts, achtervolgingen, geluidseffecten, spannende muziek, maar mooie landschaps- en stadsbeelden, veel nadruk op de dialogen, hoe terloops en onzinnig deze ook aandeden. Personages zijn leuk uitgewerkt, wat zeker bijzonder is aan deze film is dat de muziek en geluidseffecten zijn weggelaten, tegelijkertijd zouden deze ook geen toegevoegde waarde hebben gehad denk ik. Er is een sterke cast gekozen voor deze film met vooral Javier Bardem als grote verrassing die doorbrak in deze film wat mij betreft, wat een volslagen idiote maar ook indrukwekkende psychopaat zet deze hier neer.

De vergelijking met Tarantino films begrijp ik maar vind ik niet helemaal terecht, alhoewel dit best een Tarantino film had kunnen zijn als je enkel naar de geweld scenes kijkt en hoe deze op beeld zijn gezet, dat riekt wel een beetje naar inspiratie uit zijn films. Is zeker geen minpunt, want het geweld in deze film staat haaks op de terloopse soms zelfs saaie conversaties tussen de diverse hoofdpersonen. Wat deze film zo krachtig maakt.

Film die die je 1 keer moet zien maar die je niet snel een 2e keer gaat zien. Wel een film die gewoon thuishoort in ieders DVD-collectie, en misschien wel top 100.

Score vond ik moeilijk omdat er nagenoeg geen vergelijkingsmateriaal is.

Meeslepende film die uitblinkt in de cinematografie. De beeldvorming is erg goed en pakt volledig de sfeer. De karakters zijn interessant en er is vrijwel de gehele film een mooi spanningsboog. Het verhaal is niet heel origineel, maar dat doet -gek genoeg- geen afbreuk door de wijze van vertellen/filmen. Slotscene geeft wat vraagtekens, die had weggelaten kunnen worden, aangezien alles afgerond was.

Na de film 2 keer gezien te hebben moet ik toch concluderen dat ik de vele loftuitingen wel snap, maar persoonlijk niet helemaal kan beamen.
De film is erg sfeervol en visueel erg indrukwekkend mijns inziens. Verder zijn de dialogen én het acteren van hoog niveau, waar Bardem natuurlijk uitblinkt: wát een rol. Het kat- en muisspel van hem samen met Moss was erg vermakelijk en spannend! De sfeer, die ik vergelijk met Fargo, blijf je de gehele film wel voelen!

Ik snap waar de Coens broer heen willen met de film(''no country for old men''), maar dat komt bij mij toch niet helemaal over. De onderliggende gedachte die zij over willen brengen(volgens mij) voelde wat onnodig. Vooral richting het einde wordt het steeds matiger mijns inziens: De hoofdpersoon die opeens vermoord is en dat dit de kijker, ook al was het wel te verwachten, even wordt meegedeeld. Wat gebeurt er nou met de geldkoffer? Het eindverhaaltje van Jones dat mijns inziens redelijk random is en vervolgens de film gewoon eindigt?
Ook het toch wel trage verloop van de film gecombineerd met wat aparte, onnodige en saaie verhaallijnen/gebeurtenissen(Lees: vooral Harrelson & Jones) maken het voor mij niet meer dan een vermakelijke film. De rol van Jones is duidelijk in de film maar zijn hele personage én verhaallijn in de film boeide me gewoon niet, waardoor het geen topper is voor mij. 3*

Ik vind net dat als je de film de 2de of 3de keer ziet, en je het verhaal dus goed kent, je echt kan genieten van de fotografie van de film, elke scene is zo juist, met schitterende details in beeld gebracht, op een site als moviemeter wordt dat aspect van de film(kunst) bijna nooit benadrukt. vind ik.

Een man met een snor en een cowboyhoed vindt een geldkoffer op de prairie. Hij vindt ook een aantal lijken, maar hij is meer in de geldkoffer geïnteresseerd, en dan vooral in het geld dat in de geldkoffer zit. Er zit ook een zendertje in de geldkoffer. Dat weet de man met de snor en de cowboyhoed niet.

Een andere man is naar de man met de snor en de cowboyhoed op zoek. Het is geen fijne man. Een psychopaat, zou ik haast zeggen. Ik heb daar niet voor geleerd. Je moet oppassen met zulke conclusies. Hij doodt mensen alsof het muggen zijn. Het is een nare man.

De snorman en de nare man zijn erg slim. Een soort superhelden, behalve dan dat ze de wereld niet van de ondergang redden. Er zijn ook nog een hoop Mexicanen. Die zijn niet slim. Dom zelfs. Ze spelen ook niet echt een grote rol. Ik heb daar zo mijn bedenkingen bij.

Er is ook nog een politieagent en er is een huurling die achter de nare man aan zit. Supercomplex allemaal. Het levert een aantal hilarische situaties op. Ik heb mij rot gelachen. Het laatste half uur verging het lachen mij. Toen werd het een beetje saai.

Five films to watch if you love No Country for Old Men

Deze gisteravond op gezet maar kon er geen touw aan vast knopen, deze ga ik binnenkort nog een keer kijken en dan pas een mening + stem voor geven want gisteren ging de zit niet helemaal goed.

Weer eens gezien. Het meest indrukwekkende naast de memorabele rol van Bardem is hoe knap spanning wordt opgebouwd en vastgehouden, praktisch heel de film lang. Echt nagelbijtende scènes. Die in het tankstation is zo goed. Ook een lekker trage film, met erg goede dialogen.

Al je recensies zijn hilarisch haha. Kan niet anders dan droge humor zijn ?

Intussen ook al voor de tweede keer gezien. Het blijft een degelijke productie van de gebroeders Coen die een verfilming van een boek van Cormac McCarthy beoogden. Na de geweldige openingsscène waarbij Llewelyn een koffertje met twee miljoen dollar vindt, gaan de poppen aan het dansen wanneer hij achtervolgd wordt door een psychopaat, uitstekend gespeeld door Javier Bardem. Een reus van een vent met een erg kille blik in de emoties, moordt zonder emotie en laat dikwijls het lot beslissen met een muntje. Zijn grappige atypische haardos maakt het trouwens helemaal af. Toch een filmpsychopaat die hoog in het lijstje staat van afschrikwekkende creaturen. Vooral de scène in de shop van het tankstation zal me bijblijven. Heerlijke ongemakkelijke conversaties waren dat!

Wat volgt zijn spannende achtervolgingen en ontsnappingen. Tommy Lee Jones is de praatgrage sheriff die dit op zijn oude dag nog allemaal moet meemaken. Het einde is niet doordeweeks en zal wellicht niet iedereen tevreden stellen. Ook toevalligheden maken deel uit van het leven. Het laatste shot met Tommy Lee Jones is al helemaal vreemd. Ik wist dit nu wel omdat ik de film al een keertje gezien heb, maar voor je het weet is het gedaan. Er doen nogal wqt verhalen de ronde over het einde of het bestaan van Anton Chigurh. Het maakt dat deze film toch beter scoort dan gemiddeld. Spanning en sfeer zijn bovendien ook bovengemiddeld. Meer dan degelijke productie van de Coen brothers, één van hun beste zelfs. De nietszeggende plotlijnen van onder meer Woody veranderen daar niet veel aan.

Niet slecht, maar men gaat te moeilijk doen, het niveau van hun meesterwerk Fargo haalt deze film helaas niet.

Erg mooi, maar zakt in naar het einde toe, dat ik ook niet begrijp. Ik ben ook niet echt de man van de dialogen. Ik vind de rollen van de agenten wat zwak, en vind dat ze eigenlijk weinig interessants te vertellen hebben, maar dat gebeurt dan wel op een wat belerend Texaans toontje. Film doet me wat denken aan Hell or High Water (2016), maar die laatste is wel wat meer rechttoe, rechtaan (en uiteindelijk ook een betere film dan dit). Het is een beetje jammer van die nare nasmaak op het einde, want de film stevende af naar een 4,5* door het lekkere sfeertje, de mooi geschoten camerabeelden, een zeer sterk spelende antagonist en de bloedstollende scènes. Maar de praatgrage sheriff verpest het een beetje voor mij.