No Country for Old Men (2007)

Zal er niet teveel woorden aan vuil maken maar wat een ge-wel-dige film. De film is van begin tot het laatste kwart van de film gewoon perfect, vlekkeloos. Absoluut niets op aan te merken. Helaas neemt het laatste half uur een andere richting in het verhaal, geen slechte, verre van, maar zeker wel een mindere dan wat er vooraf afspeelde. Na Zodiac, mijn favoriete film van het jaar. Dikke 4*

Een zak geld, mooie landschappen, nachtelijke snelwegen, droge humor en de ene geniale scene na de andere... de Coens zijn weer helemaal terug, magistrale film die in het rijtje van het beste werk van de broers mag staan wat mij betreft.

Ik ben toch een tikkeltje teleurgesteld. Niet dat het zo'n slechte film is, dat niet. Maar toch ook echt niet datgene dat me door de reviews was beloofd.

Vind het zelfs niet eens bij de beste Coens horen.

Toegegeven, de film zit vrij goed in elkaar en vooral Bardem is echt meesterlijk. Maar verder is het echt zo'n verhaaltje dat we al zovaak gezien hebben, ik moest vooral geregeld aan Flashpoint denken.

Qua sfeer zit het meestal wel goed bij de Coens en dat is ook hetgene dat de film doet uitstijgen boven vergelijkbare films.

Maar bijvoorbeeld zwarte humor zat er maar bar weinig in, enkele geweldige vondsten (die wapens!) maar ook weer niet zoveel dat ik er echt lyrisch van werd. En ook de dialogen waren eerder gezapig en leeg dan echt scherp, al waren ze ook niet echt het belangrijkste aan de film.

3,5 maar, misschien is het een groeiertje.

Briljante film die met weinig poeha veel klaarspeelt. Zo heeft de film niet 1 seconde aan muziek of andere toegevoegde geluidseffecten (of wild camerawerk), maar bevatte hij toch een aantal van de meest bloedstollende scènes die ik in 2007 gezien heb. Echt heel knap.

Alle acteurs doen het meer dan geweldig, iedereen is perfect gecast en de film heeft een zodanige sfeer dat het verhaal echt alle kanten op kan, en is daarom ook zo spannend (heel anders dan een Bruce Willis film, waarbij je vanaf minuut 1 zeker weet dat er een happy ending komt).

Voor het ongetrainde / vrouwelijke / minderjarige oog is het een saaie film, juist omdat men zo gewend is aan bombastische muziek, flitsend camerawerk en snelle scènes. Zonder een pretentieus arthousegedrocht te worden, laat deze film zien dat je een geweldige film ook kan maken met een simpel maar goed script, en zonder flashy montage (hoor je dat, Tony Scott?)

4.5 sterren

P.S.

Dat komt denk ik ook doordat Josh Brolin in deze film als twee druppels water lijkt op Kris Kristofferson in zijn jonge jaren

Fijne film

Hoewel dat extreem hoge cijfer op IMDb je bijna wil doen geloven dat we hier te maken hebben met iets extreem briljants. Zou ik zover nou ook weer niet willen gaan.

Maar het is zeker een goede film. Vooral het feit dat er eigenlijk geen hoofdrolspeler is, helpt zeer mee aan de spanning. En geeft de film een lekker earie sfeertje mee. Tel daar bij een paar lekker droge Coen dialogen op en we hebben te maken met een Coen film zoals we die voorheen al kende. Hele leuke bad ass rol van Bardem, en die Brolin dude mag ook steeds vaker meedoen in de leukere films uit Hollywood. Speelt hier zeker niet slecht, maar moet hem nog even wat vaker zien om echt een mening over hem te hebben.

Ben weer benieuwd naar hun volgende, alleen die Clooney daar raak ik een beetje op uitgekeken.

4 sterren hiervoor overigens.

Even kort dan;

Vond dit werkelijk een prachtige film die alle verwachtingen meer dan waar maakt.

De Coens weten met enkele vrij standaard elementen een enorm sterke, razend spannende en perfect afgewerkte film te maken.

Klasse.

Ruim 4,5*

Ongetwijfeld een van de grofste films die de broertjes gemaakt hebben. Een hoop viezigheid in de vorm van uit de hand gelopen geweldsescapades in een soort vrijstaat, waar geen wetten lijken te gelden en waar men de grip op de werkelijkheid compleet verloren lijkt te zijn. Motivaties voor slachtpartijen worden niet in bestelling genomen. Als kijker vang je aan, neem je enkele taferelen waar en wordt je vervolgens overgeleverd aan een bijzonder spannend 1ste uur waarbij zich een kat en muisspel ontvouwd. De deelnemers aan deze race worden niet uitgediept, lange tijd weet je zelfs niet wie er nou op wie jaagt. Echter, dit vormt geen enkele belemmering omdat slechts 1 ding telt in deze zinderende film: in leven proberen te blijven.

Lange tijd geen film gezien die de spanning zo goed op weet te voeren. En ineens zie je er twee in een weekend. De suspense druipt er vanaf hier. Wie zich stoort aan domme personages kan zich deze film misschien beter besparen, maar ik vond die scene waarin de jager terugkeert naar de moordplek met catastrofale gevolgen magistraal! Mooi geschoten. Erg knap ook hoe de film suspensevol blijft onder enkele geweldscenes. Om elke hoek lonkt suggestief geweld of een persoon waar je niet op zit te wachten. Zelfs bij daglicht zijn enkele conversaties huiveringwekkend om te zien. Snap de opmerkingen over een gebrek aan humor ook niet zo. Het is zeker niet aan het oppervlak aanwezig, maar de broertjes laten weer een hoop tegenstrijdige personages elkaar kruisen in deze film. Wat resulteert in verschillende visies op het leven in zijn algemeenheid.

Het uitgangspunt doet mij ook wat denken aan die van A Simple Plan, waarin 3 mannen weinig lol ondervinden van het bij toeval vinden van een flinke som geld.

De rol van Tommy Lee Jones vond ik naar het einde wat overbodig. Evenals het wat jammere einde, heb het boek zelf niet gelezen maar het eindigde voor mijn gevoel wat in mineur, ondanks een geweldige onverwachte car crash. Hoogtepunt was ongetwijfeld het spel dat met het licht werd gespeeld toen Bardem de jager in de hotelkamer aantrof. Ijzingwekkend spannend moment. De muziek is overigens nogal afwezig, maar als hij aanwezig is lekker duister of weet hij juist een compleet tegengesteld gevoel op te roepen, zoals met die Mexicanen.

Ten slotte nog even vermelden dat Josh Brolin en Javier Bardem geweldig acteren. Rauw, heblustig, onguur.....het straalde van hen af.

Na de kleine echec `s die Intolerable Cruelty en The Ladykillers heten, zijn de Coen broertjes gelukkig weer helemaal terug aan het front met deze fantastische thriller. Het 1ste uur was nagenoeg foutloos, het 2de uur kende richting het einde wat mankementjes. Toch 4,5* Laat die ( maar liefst?) 4 films die nu in productie zijn maar komen!

Ach, het was allemaal wel goed, maar had toch nog meer verwacht. Alle recensies die ik had gelezen, schreven over een meesterwerk en dat vond ik deze film absoluut niet. Daarvoor was hij iets te vrijblijvend, mijns inziens.

Bovendien vond ik het acteerwerk van Javier Bardem nu ook weer niet zo goed. Een heel dankbare rol, die hij niet slecht heeft aangepakt, maar die elke acteur goed had gebracht. Het is nu eenmaal zeer makkelijk om een stille psychopaat te spelen. Daarom hoop ik ook van harte dat Casey Affleck zijn welverdiende oscar krijgt voor The Assassination of Jesse James by the coward Robert Ford en wordt gekozen over deze Bardem, die toch een veel minder geweldige rol speelt dan Affleck.

Voor de rest: leuk verhaal, goede acteurs(Tommy Lee Jones en Josh Brolin zijn ijzersterk), leuk sfeertje, enkele geweldige scenes, en ook een einde dat me niet teleurstelde.

Een kleine 4*. Heb er nu 3 van de 5 gezien: voor mij mag het deze worden tot nu toe, maar ik ben nu al bijna zeker dat ik There Will be Blood boven deze ga verkiezen.

Geweldig. Eindelijk weer een Coen films die met kloten gemaakt is. En met de beste bad guy van het jaar; in ieder geval wel de leukste...

4,5*

Lang gewacht en eindelijk gezien! . Allereerst moet ik zeggen dat ik zeker de eerste 80 minuten erg genoten heb van deze film. Wat een goede rol van Javier Bardem zeg, als ze die man de oscar voor beste bijrol niet geven dan weet ik het ook niet meer. Geweldig hoe hij een psychopaat neerzet! De film is ook boeiend en weet de spanning goed op te bouwen. Gefascineerd blijf je kijken, tot de film het laatste half uur helaas toch wel enigszins inzakt. Maar goed misschien vallen er bij herziening mij nog wel andere zaken op die me van gedachte doen veranderen.

voor nu een dikke 4,0*

Ach ja, diepere bedoelingen en lagen, alleen geschikt voor het intelligente deel der filmkijkers... Het zal me een dikke braadworst zijn eigenlijk. Ik ben erg in mijn nopjes meet deze 100% Coen-waardige film, ik heb daar pvd 8 jaar op moeten wachten!

Ultiem coole film leveren de broertjes af met deze No Country for Old Man. Een film die speelt met diverse genres zoals thriller, actie, misdaad en western. Een film met een geweldige cast, sterke, grappige en eigenzinnige dialogen wanneer deze aanwezig zijn en een werkelijk fabuleuze cinematografie. Alles in een haute cuisine vintage, retro, sausje (het duurde mij minstens een half uur om te ontdekken dat de film helemaal niet in het hier en nu speelt, zo subtiel wordt het gebracht). Mijn filmhart raasde iig eigenlijk direct na aanvang van deze film al door na de hoogste versnelling zonder gedurende 122 minuten een tandje terug te hoeven doen.

Wie wil kan op zoek naar een boodschap achter deze film, maar ik vind dat je daar ook weer niet te veel waarde aan hoeft te hechten (dat is nog nooit zo geweest bij een film van de Coens, volgens mij). Voor mij draaien hun beste films toch in de eerste plaats om een soort van coolheid en een soort van bizarre humor.
Als er al een onderliggend thema zou zijn dan denk ik dat dit het best vertolkt wordt in de rol van Tommy Lee Jones als sheriff (deze rol deed me trouwens wel wat denken aan zijn rol uit de Three Burials...). Zijn personage komt ook het meest overeen met die van "de verteller". Wellicht wordt er een thematiek aangehaald die je wel vaker in western-achtige films aantreft, die van de tijden die veranderen. Veranderingen die even onherroepelijk als een stofstorm op het harde, verlaten land en haar inwoners komt aanstuiven. Wanneer deze veranderingen te veel vergen van een man als de sheriff, is het tijd om te stoppen. Vroeger vond zo'n man zijn einde door een tegenstander sterker dan hemzelf maar in deze moderne tijd mag de sheriff gewoon met pensioen. Ik vind het einde dus ook werkelijk BRILJANT! Ik begon even te zweten toen die freak werd aangereden... Ik dacht; "Zo makkelijk mogen ze zich er echt niet van af maken hoor!" En gelukkig, deden ze dat ook niet

Fantastische, naar het briljante neigende film. Een van de betere Coens en een dikke 4.5* meer dan waard.

Erg spannend, sfeervol en zeer sterk geacteerd met een aantal gave personages. De twee uur vliegen voorbij. Het einde is echter een behoorlijke dooddoener. Ook knaagt een beetje het idee van een geforceerde vaagheid aan me. Daarom (maar) 4*

Wauw. Had er veel van verwacht en dan wordt het ook nog waargemaakt ook. Allereerst de complimenten voor Javier Bardem. Dat dit dezelfde man is als de man uit Mar Adentro is nauwelijks te geloven en laat zien dat acteurs wel degelijk veelzijdig kunnen zijn. Briljante rol is het. Ook de andere acteurs zijn lekker op dreef. Ook het uiterlijk van de film is prachtig. Wat me verraste is dat het geen echte Coen Brothers film is. Wel wat de typische humor betreft. Niet wat genre betreft. Kan me niet herinerren dat ze eerder een film hebben gemaakt die zo serieus is en zo op spanning drijft.(Blood Simple komt wel in de buurt) Helemaal geen minpuntjes dan? Eentje. Normaal is de soundtrack van de flms van de broertjes ook nog erg sterk. Dat vond ik in deze film toch iets minder.

4,5*

De eerste 100 minuten zijn prima. Het verhaal is boeiend en er zit voldoende actie in. Vooral acteur Javier Bardem speelt schitterend in deze film als gestoorde bad-guy. Zijn wapen en zijn dialogen zijn schitterend. Maar na 100 minuten komt er opeens een absurde en belachelijke wending in de film. waardoor hij een zeer onbevredigend einde krijgt. En dat is zeer jammer (de film had een veel beter einde verdiend) want anders was dit een hele goede film geweest.

"There are no clean getaways", aldus de tagline van deze film.

En dat is precies wat deze film niet bevat. Er is geen ontkomen aan. Het kwaad is op jacht en je kunt rennen, je kunt je verstoppen, je kunt schreeuwen, huilen, vechten of wat dan ook. Maar je kunt er niet aan ontkomen. Het kwaad laat zich niet stoppen. Door niets of niemand! Dat is de belangrijkste boodschap van deze film; met gemak een van de beste films die de Coens ooit gemaakt hebben.

Ik had natuurlijk hoge verwachtingen en ze werden allemaal ingelost. Want wat een geweldig meesterwerk is dit! Het niveau van Fargo (de Coenfilm waar deze het meest mee te vergelijken valt) wordt met gemak gehaald en wellicht zelfs overtroffen! Het bevat niet alleen alle elementen die ik op zijn minst van een Coenfilm verwacht (unieke personages, sterke dialogen, gevatte humor, briljant gebruik van locatie, een uitstekende sfeer), maar deze film bevat zelfs meer. Voor het eerst in een Coenfilm vinden we namelijk echt drama. En er is zelfs een boodchap en een centraal thema die prachtig uitgewerkt worden. Niet dat ik deze film minder gevonden zou hebben zonder boodschap, wellicht komt het ook gewoon voort uit het boek, maar het toont toch weer een nieuwe veelzijdigheid van de Coens. Daarbij moraliseren ze niet wat natuurlijk fijn is.

Deze film bevat hoogtepunt na hoogtepunt en bevat zoveel briljante momenten dat het gewoon niet na te vertellen is. En waarom zou ik het proberen hier te vertellen als je de film zelf kunt gaan zien (wat iedereen gewoon verplicht is natuurlijk)! Mijn favoriete scène was in ieder geval die met Chigurh en die man van het tankstation. Ik ga die scène hier aan niemand verklappen, maar een muntje speelt erin de hoofdrol.

Chigurh behoort overigens tot de beste Coenpersonages ooit. En niet alleen dat: hij hoort ook minimaal in de lijst van 5 grootste filmpsychopaten ooit. Misschien zelfs bovenaan. Wat een ongeloofelijke engerd is het. Wie had dat van Javier Bardem gedacht? Hij zet een personage neer dat zo gemeen is, zo slecht dat we niet het kleinste beetje goedheid kunnen bespeuren in hem. Hij is de belichaming van het niet te stoppen kwaad in deze film. Elke keer als hij weer in een scène te voorschijn komt kun je je hart weer vast houden. En dat lukt eigenlijk maar weinig filmschurken op deze manier. Sterk ook dat ze hem niet dood laten gaan. Het kwaad gaat door. Sommigen zien als boodschap van de film blijkbaar dat deze tijden kwaadaardiger zijn dan voorgaande tijden. Ik niet (en Tom Bell wordt er zelfs op gewezen dat dit niet het geval is). De film gaat over het kwaad dat er altijd al was en er altijd zal zijn. Daarom sterft Chigurh aan het einde niet. Het kwaad roei je nu eenmaal niet uit. Ook al zouden we dat willen. Wel grappig dat de Coens ons door het auto-ongeluk laten denken dat het voorbij was. YEAH, RIGHT!

Dit zorgt er al met al voor dat dit met afstand de duisterste Coenfilm is. En dan de humor. Nee die ontbreekt niet, maar is zwartgalliger dan alle grappen uit voorgaande Coenfilms (die lang niet altijd zwart waren) bij elkaar. Maar het werkt: ik heb een aantal keer flink moeten lachen. Fantastisch ook die zingende Mexicanen als Moss op straat ligt te bloeden

En dan het einde. Ja het is een anticlimax, maar wel een geniale anticlimax. Het is misschien wat onbevredigend, maar een ander einde had ik eveneens niet willen zien. Het hoort gewoon bij deze film, bij dit verhaal en bij deze visie. Als deze film heroïek of zelfs een happy end getoond zou hebben zou de film thematisch compleet ingestort zijn. Daarbij speelt Tommy Lee Jones erg sterk in deze laatste scènes.

Ik ben dus diep onder de indruk van deze film. En ik was niet de enige in de bioscoopzaal. Hoe vaak komt het voor dat je merkt dat de hele zaal hetzelfde voelt als jij? Dat ze allemaal lachen op de juiste momenten en dat je merkt dat ze op spannende momenten allemaal hun adem inhouden (en als ze moeten hoesten gaat dat extra voorzichtig; stel je voor dat de moordenaar uit de film je hoort)? Dat zijn toch geweldige bioscoopervaringen!

5 sterren, Friendo! Een Coencomeback van jewelste. Meer, veel meer, van dit soort films graag!

Dat sheriff Bell marginaal was in de plotontwikkeling is toch prachtig? De tijden veranderen en hij kan ze niet langer bijbenen. Een mooie melancholische ondertoon van een veranderende maatschappij. Dit is ook het thema van bijvoorbeeld My Name is Nobody of deels van The Man Who Shot Liberty Valance, waarin oude revolverhelden de wereld om zich heen niet langer meer kunnen of willen begrijpen. Oude westerns dus die verhalen over het einde van het 'Wilde Westen'. In No Country wordt dit gepersonificeerd door Jones' karakter: Texas is niet langer meer het Texas dat hij kende (zie die geweldige dialoog tussen hem en collega over jongens met groen haar). Het einde is daarom ook zo mooi. Met een laatste onvolbrachte zaak hangt de oude sheriff zijn revolver aan de wilgen, zich de rest van zijn dagen bewust van zijn opgeven. Het kwaad tijstert echter verder in de persoon van Bardem. You can't stop what's coming.

Het blijft een zeldzaam iets, echt goede films voor een eerste keer op het grote scherm mogen zien. Hoewel de film al 677 stemmen heeft, kan ik me niet voorstellen dat iedereen de film al heeft gezien zoals de film bedoeld is, namelijk in de bioscoop. In ieder geval werd mijn geduld beloond.

De film is wat mij betreft op alle gebieden van topkwaliteit (op de slechte CGI-dieren in het begin van de film na )Toch zijn er een aantal punten die extra toelichting vereisen. Zo is er de rol van Javier Bardem. Een werkelijke superkiller, die zich hiermee in het kleine gezelschap met ondermeer Hannibal Lecter mag voegen.

Nog een belangrijk pluspunt is de spanning. Die is bijna de gehele film lang om te snijden. Wat dat betreft geeft de poster dit perfect weer. Waarom mensen de term traagheid bij deze film voegen is mij in ieder geval een raadsel.

En mede dankzij het waardige slot van de film, voegt No Country for Old Men zich net als Fargo en The Big Lebowski in mijn persoonlijke toplijst.

Voornaamste minpuntje is: Bij een aantal sleutelmomenten had ik het idee dat ik het eerder heb gezien in films de afgelopen jaren. Ik doel hier op de aanrijding (Amores Perros), vergelijkingen met het uitstekende Three Burials...., ontploffing van de auto (Clooney in Syriana).

Javier Bardem was echt meesterlijk goed. Ik vond de film wel ok, maar de spanning viel wat tegen.. over het open einde heb ik niet echt een mening, het is eens wat anders.. voor de verandering niet een happy end (zolang ze er maar geen 2e deel aanvast gaan plakken, wat ik niet verwacht overigens.) 3.5*

Het was even reizen om deze te kunnen zien, maar het was het waard. Bijzonder sterke personages komen voorbij, die ook nog eens voortreffelijk worden vertolkt. Jones en Brolin zijn geweldig, maar Bardem ... wat een vent. Het kat en muisspel wordt geweldig uitgewerkt en de film bevat een hoog 'puntje op je stoel' gehalte. Tel daarbij een prachtige setting, een aantal erg amusante bijrollen (Root ) en een heerlijke Coen- sfeer en je hebt een uitmuntend stukje cinema. Niet het beste van de Coens, maar briljant is het desondanks zeker wel.

4,5 sterren.

No Country For Old Men kon eigenlijk alleen maar tegenvallen, en ondanks dat ik genoten heb was het niet *de* filmervaring waar ik zo naar uitkeek.

Het eerste uur is werkelijk top; de karakters die geïntroduceerd worden zijn geweldig en Bardem, Jones en Brolin schitteren allen in hun rollen (vooral Brolin staat er na een paar sterke rollen hoog op in huize otherfool). Met de sfeer zit het wel goed, ondanks de trage beelden gebeurt er vrij veel, ruraal Texas is prachtig in beeld gebracht en het verhaal biedt genoeg om geboeid te blijven kijken.

Maar dan, ergens raakt de film me een beetje kwijt. Harrelson wordt erbij gehaald, Brolin sterft zonder dat het hoe of wat precies duidelijk wordt, het auto-ongeluk van Bardem... het begint een beetje een zootje te worden. Een beetje het gevoel dat Dutch Ownage hierboven ook beschrijft.

Voor de duidelijkheid; ik heb genoten. Maar No Country For Old Men is voor mij toch niet het meesterwerk geworden dat vele anderen er wel in zien. Van mij mogen de Coens karren vol met Oscars winnen, maar de broertjes hebben toch echt betere films gemaakt...

3,5*.

Hoogtepunt vond ik overigens de achtervolging met de hond. Zeldzaam spannend en origineel stukje cinema.

Een heel aardige film, maar oscarwinnaar? Daar heb ik het afgelopen Oscarjaar toch een aantal betere films voor gezien. Maar vooruit, de Oscarwinnaar zal nooit het grootste gedeelte van de filmliefhebbers plezieren.

De oscar voor Bardem begrijp ik dan wel weer volledig, ook hier is hij weer fantastisch. Het blijkt maar weer dat hij een zeer veelzijdig acteur is. Heel verdiend.

No Country For Old Men zelf heeft heel wat goede punten. Een groot aantal zeer spannende scenes. Zoals ik al zei, een formidabele Bardem, en een heel behoorlijk verhaal. Grootste minpunt was toch wel het voor mij nogal onbevredigende laatste halfuur. 3.5*, waar er voor mij toch wel meer in had gezeten.

Inderdaad een geniale film. Ik vermoed dat ie bij een tweede kijkbeurt, als alles ongetwijfeld op zijn plaats valt, hoog in mijn top 100 komt (en daarmee ook op 5 sterren). Sommige momenten waren echt van de beste cinema die ik ooit heb gezien. (bijvoorbeeld die scenes in het motel en de deurknop op zijn borst en alles dat daar op volgde).

Niet zo'n typische Coen film trouwens, als sommige mensen mij deden geloven. Hooguit qua kwaliteit. Het staat ook weer niet zo ver van hun andere werk af, maar de verschillen zijn duidelijk. Verreweg de meest gewelddadige film. De eerste film sinds Blood Simple waarin ik komedie niet als hoofdgenre zou plaatsen. De film is naast de humor een stuk overdenkender (voor zover een film dat kan zijn) dan veel van hun andere werk, dat toch een stuk luchtiger is in totaliteit. etc.

Geestig wel dat sommige sceptici meenden dat ze wellicht hun mojo kwijt waren na twee licht tegenvallende films (wat ik erg mee vond vallen overigens). Wat zijn die gasten toch goed. Misschien wel mijn favoriete filmmakers ooit. 4,5 sterren.

De Coens in vorm. Een film die in twee delen uiteen valt.Een sterk eerste uur met opvallend weinig dialoog en opvallend hard geweld voor Coen-begrippen. Een tweede uur op bekender Coen terrein. Met meer dialoog en meer veranderend perspectief.

Het verhaal en de moraal uit de titel zijn vooral een reden voor een erg fijn wegkijkende stijloefening. De Coens maken een film die meer dan ik eerder van ze zag voortkabbelt. Geen film die van climax naar climax gaat, zelfs de te verwachten eindclimax is er niet en dat vond ik fijn dwars Die prachtige scenes kent ( het resultaat van de drugsdeal bijvoorbeeld), vaak erg grappig is, maar ook altijd duister en volstrekt amoreel blijft.

4.0* , toch al wat jaartjes geleden dat de oscar beste film zo goed was.

Na het meesterwerk Fargo laten de Coen brothers weer eens zien wat ze kunnen. Dit keer geen comedy (hoewel de film daar soms wel trekjes van heeft) maar een thriller!

No Country for Old Men is een erg mooie sfeervolle film, kabbelt rustig voort en heeft zeker zijn spannende en mooie momenten. Wanner hij terug gaat naar de plek van de verkeerd gelopen deal en je ziet die andere auto naast de zijne staan. Als hij op een locatie zit ondergedoken en je voelt dat de bad-guy er aan komt, fantastisch! Vooral de bad-guy was subliem neergezet, zou je toch niet tegen willen komen. eerste 75 minuten vond ik geweldig, de laatste 45 zakte het dan een heel klein beetje in.

De Coen brothers mogen wel meer van dit soort films gaan maken, de komedies die ze maken liggen mij meestal niet zo. (op Fargo na dan!) Jammer van het iets mindere laatste kleine uurtje, anders gaf ik wellicht de volle waardering, maar nu houd ik het op een erg dikke 4*, wie weet waar herziening voor zal zorgen.

Doorsnee film.
Heb op zich best wel kunnen genieten van de film. Achterover leunend in de stoel, verstand op nul en alles op me laten afkomen. Amusementswaarde ligt vrij hoog. Maar overtuigen doen de de Coens nooit. Ze doen te hard hun best om clichés te vermijden en dat komt de film niet altijd ten goede. Neem nu bijvoorbeeld het auto-ongeval op het einde, totaal overbodig. In bepaalde omstandigheden kunnen foefjes als dit best werken, maar No Country For Old Men was er naar mijn mening de geschikte film niet voor.
Wat me dan weer wel verrast heeft is de diverse cast en de puike acteerprestaties. Zo was het leuk om Josh Brolin (Goonies) en Woody Harrelson nog eens terug te zien. Schitterende rollen voor beide. 'k Vond Brolin er trouwens erg stoer uit zien. Met zijn snor en al z'n lef kon hij best wel concurreren met Sly of Willis, al is dit natuurlijk een ander type film. Misschien wringt daar wel een beetje het schoentje en had ik meer bikkelharde actie verwacht in de stijl van de Bourne-films. Want even lijken de Coens het tempo er stevig in te gooien...en dan gooien ze de boel weer dicht.
Ach ja, ik heb me wel vermaakt...

Goede achtervolgingsscènes, tamelijk goed verhaal, de bad guy is goed gecast, maar dat is het dan ook.
No country for old men is een film die bergafwaart stroomt. ik had het gevoel dat de hele film mocht stoppen nadat Llewelyn stierf

3.5*

Tsja, prachtig.
Wat valt er anders over deze stijlvolle productie te concluderen.
Komt in de bioscoop goed tot zijn recht. De wijdse vergezichten over de prairie.

Ik vind de film indringend, rauw. Zoals een van de personages zegt, dit Amerikaanse land maakt vroeg oud.

Hoe zit dat nou toch, Amerikanen die zich immer zo 'tough' voordoen. Zijn zij als de dood om voor mietje uitgemaakt te worden. Het zal wel te maken hebben met het harde leven, de moeilijke omstandigheden. Dit zal dan blijkbaar zijn weerslag hebben op de karakters van de inwoners.


De achtervolging van Chigurh op Moss is intens. Zeer, zeer mooi. Wat een acteurs, Bardem en Brolin. Wat mij betreft heldere nieuwe sterren aan het firmament.
'No Country For Old Men' doet me denken aan 'Fargo', beide zijn zo mooi gefilmd. Het vakmanschap doet zo weldadig aan.

Een gedeelte van het einde van de film sloeg als een bom in. Daarnaast waren er bij het afsluiten ook veel woorden, mijmeringen die geen doel troffen. Wellicht biedt een herziening uitkomst. Ik kan niet wachten!

Een Coen-film is een begrip geworden als je het mij vraagt, en ik snap wel waarom. Wat een fantasten, wat zij op het scherm weten te toveren is adembenemend. En dat is denk ik wat hen de oscar heeft opgeleverd.

Ze zijn als geen ander in staat om prachtige beelden op het scherm te toveren, veel creativiteit en fantasie in hun verhaal te stoppen maar vooral ook de kijker te betrekken bij de film. Of dat nu via humor, spanning of surrealisme gaat. Personages zijn standaard memorabel, de situaties blijven zelfs in je netvlies gegrieft. Zelfs Fargo, de Coen die ik zo'n 7 jaar geleden zag, bevat scène's die ik me nu nog herinner. Uitmuntend.
En No Country For Old Men past prachtig in hun rijtje absolute topfilms. Deze film heeft het van de spanning, de nagelbijtend spannende achtervolging waar het grootste deel van de film over gaat. Ik weet niet wat ik nog moet zeggen over psychopatische moordenaar Anton Chigurh, dat karakter is bijna nog memorabeler dan The Dude, en dat zegt heel wat. De gruwelijke wijze waarop hij met normale, aardige mensen omgaat is buitengewoon fascinerend om naar te mogen kijken. Hem tot één van de hoofdkarakters maken vond ik dan ook een geniale zet van de Coens. Bepaalde filmpersonages blijven nog altijd door je hoofd spoken, en Chigurh is daar met zijn zuurstoffles zeker één van.

En ook hier weer krijgen we prachtige landschappen voorgeschoteld, gitzwarte maar nooit misplaatste humor, geniaal geschoten scènes en als klap op de vuurpijl een einde wat nooit iemand had verwacht. Ik vind het wel mooi dat er een boodschap in de film te ontdekken is (als je maar lang genog graaft in ieder geval), dat heb ik bij hen niet eerder gezien. Het acteerwerk is ook gewoon ijzersterk, niet alleen Javier Bardem maar ook de andere acteurs zetten stuk voor stuk mooie rollen neer. Het verhaal geeft hen de ruimte om te schitteren en hier maken ze dankbaar gebruik van. Ze weten hun acties indrukwekkend te voorzien van bijbehorende emotie en uitdrukkingen, twijfel en subtiliteit.

De Coens hebben bijna een nieuwe wereld gecreeërd in No Country, zelfs al is het westernlandschap in filmregionen al lang bekend. Een dergelijke geflipte huurmoordenaar met het origineelste wapen van het jaar die wel even voor zenuwslopende situaties omtrent een bak geld en zijn eigen principes komt zorgen hebben we daarin nog nooit gezien. Ook zo'n synische oude ranger als Tommy Lee-Jones die eigenlijk vooral zit te mijmeren is een heerlijk frisse trent. Veel scènes zijn ook lekker rauw en ruw en bloederig geschoten, maar nergens over the top. Er wordt maat gehouden, maar tegelijkertijd durven de Coens het aan een aantal gedurfde keuzes te maken. Het feit dat Llewelyn's dood bijvoorbeeld pas na de gebeurtenis zelf in beeld kwam is op zijn minst opvallend te noemen. En zo nog meer dingen.

Maar waar de film echt om draait is het idee van het ultieme kwaad, en hoe dat al dan niet uit te roeien. Hoe diverse machten het kwaad proberen tegen te gaan, en hoe ze al dan niet falen en waarom. Het maakt van de film een soort dance of deathh die met iedere scène pakkender wordt. Het kwaad zal altijd een indrukwekkende indruk achterlaten op ons en No Country For Old Men maakt daar dankbaar en ingenieus gebruik van. Tot de toch wel erg mooie eindscène aan toe. Zo stijlvol en indrukwekkend zijn films helaas maar zelden. Bruut, schokkend zelfs, maar werkelijk heerlijk. De Coens hebben een onnavolgbaar talent om het simpelste verhaal/uitgangspunt legendarisch te maken. Ik ben gister bijna terug gegaan naar de bios om het nog eens te kunnen zien.

4,5*

Wat een geweldige herziening op dvd!

De Coen broertjes hadden hun naam al gevestigd als geweldige filmmakers, maar de stempel wordt echt hard doorgedrukt met deze film. Overladen met positieve recensies, oscars en alleen maar lof. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, want No Country for Old Men is één van de beste films van de afgelopen jaren. Misschien wel de beste...

Doodse stiltes zijn een belangrijk gegeven in deze film en daar zit ie' dan ook vol mee. Prachtige landschappen die samen met briljant camerawerk zorgen voor een perfecte basis in het begin van deze film. De wind die we horen waaien, de veranderingen die we in de lucht zien en vooral de ene na de andere geniale shot waarin te zien is dat de Coens verantwoordelijk zijn voor dit werk. Cinematrografisch net als Fargo een pracht, de humor uit The Big Lebowski is dan weer wat verder te zoeken, maar ook bevat deze film zeker een schaars momentje die ons de zwarte humor schenkt zoals we die van de broertjes gewend zijn. Ondanks de minimale aanwezigheid van muziek is de score perfect verzorgd. Heerlijke deuntjes en beklemmende tonen zorgen ervoor dat ook op dat gebied de muziek precies past bij de beelden en scenes die we zien.

De vertolkingen van Jones, Bardem en Brolin zijn geweldig. Zoals eerder aangegeven heeft vooral Javier Bardem - als Anton Chigurh - een geweldige indruk achtergelaten. Zijn ''call it'' en ''friendo'' uitspraken zijn nu al legendarisch, niet minder dan zijn personage die alle lof verdient die het krijgt. De o zo rustige Tommy Lee Jones weet zich ook prima staande te houden. Zijn overtuigende blik en manier van ''doen'' had niet beter gehoeven wat mij betreft. Josh Brolin is altijd iemand geweest die makkelijk een klootzak te vinden is, maar in deze film bewijst hij dat het ook anders kan. Gedurende de hele film word je als kijker het meest vergezeld door zijn aanwezigheid en weet je met hem ook de beste band op te bouwen. Althans, zo zat het met mij. Dat deze drie sleutelfiguren in geen enkele scene samen op het scherm te zien zijn is een leuk gegeven. Alleen Kelly Macdonald die Brolin's vrouw speelt is samen met alledrie de personages te bewonderen.

Een film als deze moet natuurlijk memorabele scenes bevatten en dat is ook zeker zo. Zo vind ik zelf de eerste scenes van Brolin geweldig. Omringd door een groot, woest landschap vind hij de mannen die betrokken zijn geweest bij de mislukte drugsdeal, stuk voor stuk adembenemende beelden. Als hij die nacht teruggaat en gesnapt word door een paar mannen komt een volgende memorabele scene voorbij. Brolin vs. de pitbull, geweldig! De spanning word heerlijk opgebouwd en komt tot een geweldige ontknoping, als de hond in de lucht neergeschoten word. Een volgende is natuurlijk de scene als Bardem voor de balie staat met zijn ''call it'' uitspraak. Alleen als je die vent ziet krijg je de bibbers al man, ongelovelijk. De autoscene met Bardem is ook gruwelijk schrikken geblazen trouwens.

En het einde, jah daar is al het één en ander over gezegd, maar ik vind het perfect. Anders had het niet gemoeten wat mij betreft. Het ultieme kwaad - in dit geval Bardem zijn personage - valt gewoon niet te stoppen en zo valt er in deze film geen happy end te creëren, want het draait om zijn personage net als de film die simpelweg om het feit draait dat het kwaad er is en nooit gestopt kan worden. Tommy Lee Jones kan in de laatste scenes nog voor kippenvel zorgen, omdat hij juist daar de meest overtuigende scenes neerzet. Zo zien we maar dat er ''no clean getaways'' zijn...

Eindelijk heb ik nu ook No Country for Old Men mogen bewonderen, ik was al benieuwd naar deze film, en na de K.O. films uit de 21e eeuw waar hij ver is gekomen had ik nog meer zin gekregen in deze.

Mijn verwachtingen lagen dus hoog en No Country heeft dat ook ruimschoots waargemaakt.Het verhaal is vrij simpel maar zeer goed uitgevoerd en met een leuke twist niemand krijgt elkaar echt te pakken en lopen elkaar aldoor mis en een goed einde die nog wel een aantal vragen openlaat word Llewelyn's vrouw nou wel of niet gedood want je hoort geen geweerschot en je ziet ook geen flits uit het raam komen .Samen met het brute geweld en de geweldige acteer prestaties,en dan met name van Javier Bardem die een erg memorabele rol speelt,ligt daar ook de kracht van de film.Zeer binnenkort nog maar eens herzien en dan kan de score misschien nog wel een half puntje hoger uitvallen.Vooralsnog

4*