No Country for Old Men (2007)

Stijlvolle thriller die speelt met het tempo en de verhaallijn. Prachtig voor cinefielen maar niet geschikt voor iedereen. Jones, Bardem en Harrelson zijn subliem. Wil iets té vaak "artestiekerig" zijn en behaald daardoor helaas niet het predikaat meesterwerk. Evenwel goed.

Weer een nieuw hoogdepunt in de term klassiekers en van de gebroeders Coen. Dit kan eigenlijk wel een beetje een nieuw begin genoemd worden. De film had echt van alles en alles was ook onverwachts en nieuw. Ten eerste was de verzameling acteurs erg uitstekend met Josh brolin als een doodnormale jager die in een "nood breekt wet" situatie terecht komt. Javier Bardem als de ijskoude kop of munt-killer Anton Chigurh, dat ook de nieuwe held is geworden in de filmgeschiedenis. Zijn uitstraling was erg goed, donker en griezelig en ook degene die de hele film goedmaakt met de orginele stuff: Een deur openen met een gasfles met zo'n pin waarmee je koeien afmaakt, kop of munt of die hillarische manier om een apotheek te beroven. Het wapen die hij bij zich draagt was (Shotgun met demper. Kan dat trouwens?) was ook cool en hij maakte ook de coolste kills. En dan hebben we ook nog Tommy Lee Jones als bikkelharde Sherrif die ook weer een schitterende rol had.

Verder was de film zoals gezegt een klassieker. Het verhaal zat al erg goed in elkaar, met hier en daar orginele grappige stuffs en ook nog uitstekende actiescenes, zwarte humor en nagelbijtende spanning. Vooral met die scenes met die transsmitter in de geldkoffer of als Chigurh weer eens achter Llewelyn aanzat. De achtergronden en de sfeer waren ook om te smullen en zeer meeslepend en toepasselijk. Alles was ook lekker rustig zonder ruige muziek (zoals in de meeste films) wat het ook al spannender maakt.

Het einde is natuurlijk ook heel onverwachts en anders. (spoilers niet lezen als je de film niet heb gezien) Dat de goodguy als enige sterft en dat de killer en de sherrif nog leven. Klinkt overgens alsof er een vervolg uitkomt.

Met als uitgangspunt. Zeer goede nieuwe klassieker dat alles heeft: zwarte humor, superspannende momenten en perfecte dialogen. Weer petje af voor de gebroeders Coen.

5,0*

Zowaar een leus op een dvd-hoes die wel degelijk waar is: "het magnum opus van de Coen Brothers". Want een bijzonder werkje is het, een waarmee de Coens al hun producties tot op heden zelfs hebben weten te overtreffen.

Javier Bardem had ik al eens een geweldige acteerprestatie zien neerzetten in Mar Adentro, zijn talent stond derhalve buiten kijf. Een koele moordenaar is echter van een heel andere orde.. Ik was dan ook verbaasd door, maar vooral ook onder de indruk van, het feit dat Bardem hier een van de gaafste en meest memorabele personages uit de filmgeschiedenis heeft weten neer te zetten! Dat hij vergezeld werd door een verschrikkelijk gaaf wapen heeft ook zijn bijdrage geleverd aan die status. Ook Tommy Lee Jones en Josh Brolin (voorheen niet bekend mee) waren erg goed op dreef. Good ol' Woody Harrelson ging hier en daar bijna over de schreef, maar ook dit was toch nog een zeer fijne toevoeging aan de cast.

Wat verder opviel als een van de sterkste punten was het camerawerk, zowel vanuit cinematografisch als fotografish oogpunt; het ziet er werkelijk fantastisch uit. Waar de Coens echter vooral ook in uitblonken was de wijze van spanningsopbouw, op dit punt waren ze gewoonweg geniaal (masterS of suspense?). Denk aan de 2e auto die plotseling bovenaan de heuvel staat, de hoteltelefoon die niet opgenomen wordt, de voeten voor de deur die verdwijnen waarop het licht uitgaat etc. etc. Ze wisten exact de juiste sfeer te creeeren.

Al met al kan ik dan ook concluderen dat No Country for Old Men zich met de beste thrillers uit de filmgeschiedenis meten kan.

De Coentjes hé-le-maal terug naar af.

De film deed mij het meest aan Blood Simple. denken, tot op heden hun slechtste werk. Daar brengt No Country mooi verandering in.

De introductie met Bardem zit er al meteen naast, de film komt daar nooit meer bovenop. Geen idee of Bardem nu zo slecht speelt of zijn personage compleet debiel moest zijn, maar als mix tussen een nerd, nicht en psychopaat compleet niet geslaagd. Wat sloeg hij een belachelijk figuur. En dat had nog gekunnen in een Coen film, jammer genoeg is dit sinds lange tijd een film waar ze het weer wat serieuzer menen.

Heb je dus een nichterige psychopaat die eng en meesterlijk moet zijn, zit hij achter een alles behalve snuggere cowboy aan. Die verder ook niet al te veel moeite neemt om er iets van te maken. Het hele eerste uur is uitermate tam en duf. Visueel stelt het helemaal niks voor, van het dorre landschap weten de broertjes niks te maken (des te erger, want hun pogingen zijn er overduidelijk). Enige sfeer die er hangt is gezapige desintresse.

Het tweede uur doet daar niks bovenop, behalve een redelijk aardig einde. Qua afwikkeling dan, want het zielige gejammer van Tommy Lee Jones is slaapverwekkend. Ergste is nog wel de onverwachte carcrash. Ondertussen wel al genoeg gezien om als flauw cliché te bestempelen lijkt me.

Een film die droog, redelijk hard en borderline absurd probeert te zijn, maar in plaats van een nét-nietje hebben de Coens er een echte sof van gemaakt. Laat die broertjes alsjeblief gewoon Hollywood coms maken, daar steken ze dan mooi boven de rest uit. Dit is gewoon zielig, oubollig en meelijwekkend.

1.5* voor de eigenheid die in de film zit, verder enorm slaapverwekkend en vol mislukte scenes en ideeën.

Inderdaad is het einde wat leeg en open en ben er nog niet uit of dat nu bij deze film past of niet. Voor de rest is deze film klasse.

Ze worden op de voet gevolgd door sheriff Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones), die het allemaal probeert te bevatten.

Zo'n beetje hoe ik ook erbij zat aan het einde, wat een geniale film van de Coens!

Luguber, duister, zenuwslopend, afstandelijk, het zou een eindeloze opsomming kunnen worden bij No Country For Old Men. Qua cinematografie schaart dit meesterwerk zich tussen de beste in zijn soort. Schitterende locaties, sobere sets en stadjes die prachtig belicht en gefilmd worden, zorgend voor enkele van de spannendste scènes die ik ooit heb gezien. Stiltes vormen ook een belangrijk element hierbij. Geen stukje muziek gehoord zo'n beetje, maar dat had denk ik afbreuk gedaan aan de intensiteit die de film nu heeft.

Doodse stilte, passend de grootse, desolate leegte van het gebied, en een psychopatisch personage als Chigurh. Zouden er ooit onmenselijkere personages op het witte doek getoond zijn? Alleen al de vertoning van Bardem op het scherm deden de rillingen over m'n lijf lopen. En dan is er ook nog geen ontkomen aan de man. Het symbool van pure kwaad, eng gewoon. Een pluim ook van mijn kant voor Tommy Lee Jones. Dat die man ooit nog in een echt goede film te zien zijn, in de goede handen van de Coens, want dergelijke karakters als Ed Tom Bell acteren kan die wel degelijk.

HIervoor is geen andere optie dan 5* een een top10 plek. Hulde aan de Coens voor het maken van een film die zich met geen ander laat vergelijken.

Zeker niet het meesterwerk dat ervan gemaakt wordt, maar wel een verdienstelijke, onderhoudende film. Wat er getoond wordt is al tientallen keer eerder getoond, maar kom, dit soort achtervolgingen blijft leuk en de spanning is gegarandeerd. Acteerwerk is puik, regie en dialogen zitten perfect (het is van de Coens per slot van rekening) en het duistere, nihilistische kantje van de film sprak me ook wel aan (mooi einde ook in dat verband, niks geen grote ontknopingen maar gewoon een voor een de draadjes afknopen). Maar al bij al heeft de film toch een groot 'is dit het nu?' gehalte. Ideale ontspanning, met een beetje moeite kun je er ook wat meer uithalen, maar al bij al zal ik de film snel vergeten zijn denk ik.

Had mijn bericht bijna af, ik scroll naar beneden en lees jou bericht met exact dezelfde strekking. Ik vond de actie in het begin ook goed, de vlucht van Moss en gevecht met Chigurh was entertaining, dat alles in een mooi decor, maar daarna bloedde de flim compleet dood. Echt zonde, want tot op dat moment vond ik de film een 3,5* tot 4* verdienen. Het slot van de sheriff zal vast wel een betekenis hebben volgens onze intellectuele insiders. Ik vond het gewoon nergens op slaan en een waardeloos einde. Dit maakt het voor mij uiteindelijk geen goede film (3,5*), maar wel een voldoende/redelijk (3*).

Vind het wel raar dat mensen teleurgesteld zijn / de film niet goed vinden en dan toch een 3,5 geven.

You can't stop what's coming.

Mijn eerste Coen brothers film dus ik was zeer benieuwd, het gehele concept sprak me erg aan, ook een sterk scenario. De film leverde zinderende en meeslepende dialogen wat het resultaat tot een ambitieuze film maakt.

Sterke acteerprestaties van Josh Brolin maar vooral Javier Bardem vond ik geweldig als killer.

Tommy Lee Jones vond ik niet echt speciaal.

De 2 uur durende film blijf je vol spanning en sensatie kijken, het eerste anderhalfuur vond ik meteen het sterkste van de film. Soms had de film een traag tempo en zat er wat minder vaart in de film.

Ik wil meer zien van The Coen’s!

Zo, na alle hype verhalen de laatste maanden heb ik hem ook maar eens gekeken. Ik moet zeggen, geen idee waar dat overdreven positivisme vandaan komt want ik vond de film behoorlijk, soms best goed zelfs, maar nergens bijzonder, uniek of heel erg bovengemiddeld. Ik bedoel, wat zie je nu behalve een man op de vlucht en zijn hitman die erachteraan zit? Toegeven, ik vond de hitman erg cool met zijn aparte wapen en emotieloze gedrag. Echt een hele sterke rol en hij droeg de film ook grotendeels want de overige rollen inclusief die van Tommy Lee Jones waren niet hoogstaand of boeiend. Enkele grove geweldsscene's waren best lekker en enkele dialogen de moeite maar het is geen film die ik nog eens snel terug ga zien, daarvoor gebeurde er te weinig. En de film draagt misschien dan wel een boodschap uit, maar het is allemaal niet briljant. Leuk tussendoortje. Kan best zijn dat ik wat mis misschien, maar het is dan denk ik niet geheel mijn genre.

3,5*

Een mooie ontroerende film, waarbij je eerst meegesleurd wordt in het thrillerverhaal tussen Javier Bardem en Josh Brolin. Al is dat niet de essentie van de film. Dat ligt vooral tussen die achtervolging en de getuigen aan de zijlijn, waarbij je telkens met de vraag zit of geweld zo logisch is en of je er van kan ontsnappen als je in dat wereldje stapt. Een vrij filosofische Coen-film dus. Visueel niet altijd even vernieuwend, maar dat hoeft niet per se met deze aanpak. Het duurt wel even voor je door hebt waar de film naar toe wil, maar eens het zover is blijf je wel gefascineerd kijken. En met de nodige humor die we van de Coen-brothers gewoon zijn zorgt dit voor een heerlijke film. De Oscars zijn hier trouwens verdiend en duiden ook meteen de sterke punten aan van de film: Beste film, beste bijrol voor Jardem, regie en verhaal. De rest van de film is echter niet altijd even sterk (cinematografie, muziek, rol van Llewelyn Moss, ...) Het idee van de achtervolging vs de oudere getuigen aan de zijlijn is sterk genoeg om hier een grote film van te maken.

Voorlopig een 3.5, al kan dat na herziening misschien een 4 worden.

Aan het einde van de film zit je met een leeg gevoel, wat ik vaker heb bij de Coen brothers. Maar moet wel zeggen dat ik van elk moment genoten heb. En de humor is gewoonweg weer geniaal. Het zou wat dat betreft ook een comedy kunnen zijn. Maar daarnaast zit er ook veel geweld in wat voor de nodige contrasten zorgt. Naast de humor is het camerawerk ook van hoog niveau. Waarbij ik vooral wil wijzen op een aantal pans in het begin van de film. En wat betreft dat lege gevoel dat komt waarschijnlijk gewoon door het feit dat ik bepaalde dingen nog niet helemaal heb kunnen plaatsen, wat een 2e kijk beurt naar mijn idee kan verhelpen.

Niet slecht, geen topfilm.

Als het nou gewoon een actiethriller was, waar alle pogingen tot diepzinnigheid uit weggelaten waren, zou hij een stuk beter zijn.

Ik heb hem een week geleden gekocht nadat ik alleen maar goede dingen over deze film had gehoord en vandaag voor het eerst bekeken en ik moet zeggen dat ik wel onder de indruk ben

Het mooi aan deze film is dat ie zonder veel dialogen en geklets toch zoveel kan zeggen dmv de sfeer. Er zaten gewoon stukken tussen waarin vrijwel niks werd gezegd, maar ik toch gefascineerd zat te kijken.

Daarnaast vond ik de acteerprestatie van Javier Bardem echt fantastisch.....hij speelt echt een personage wat mij lange tijd bij zal blijven

Jammer genoeg vond ik het einde van de film niet subtiel genoeg....de hele film lang voor scenes uitgerekt om er dat 'gewisse extra' aan te geven waardoor het einde voor mij tegenviel doordat het zo plots was

Maar dat mocht de pret niet drukken omdat het desalniettemin een fantastische film was

4*

Dit is in ieder geval m'n favoriete Coen-film. Dat zegt echter weinig want zodra het duo grappig wil zijn haak ik af. De tamelijk silent-benadering van het verhaal heeft vele voor- en nadelen maar vraagt in mijn ogen toch om meer spectakel dan dat er geboden wordt. De adrenaline blijft bij één echt goede confrontatie om vervolgens met een sissertje te eindigen.

Deze dan ook maar eens gekeken en de film is inderdaad goed.

Wat mij opviel is dat er geen soundtrack in te horen is en dat is bij deze film fijn.

Het verhaal is goed maar later werd het toch meer van goeie achter de slechte maar bij deze film is het toch '"anders'' dankzij de onvoorspelbaarheid,

De regie is echt sterk ( verdiende oscar) de film verveelt geen enkel moment ( dankzij de onvoorspelbaarheid ) en de schots zijn mooi.

De locatie is ook appart gekozen de droogte van Texas

Acteerprestaties zijn erg goed aleen Tommy Lee Jones had een vrij vervelend personage je word er depressief van.

Het einde is inderdaad ongebruikelijk maar verder uitstekent tochwel

3,40 > 3,50

PS. Ik las iets van een discussie van beste film van 2007 -2008

vind ik Pan's Labyrinth ook paar klasse beter die film is echt een klasbak

De Coens slaan even een andere weg in al lijken ze moeite te hebben met afscheid te nemen van tiepetjes.

Vooral dan Javier Bardem zijn kapsel maar zijn rol is wat overroepen. Zo geweldig was hij nu ook weer niet, daarvoor heeft hij te weinig om handen, mocht wat meer hebben. Tommy L Jones, Josh Brolin en Woody Harrelsson zijn hetzelfde: Goed acteerwerk alleen lijk je zo weinig te weten van hun personages.

Alle aandacht naar de tocht en dat is dan wel weer geniaal uitgewerkt. Wat een hoogstaande tocht goed vs. kwaad, vluchten kan niet in het land waar je best als oude man niet komt. Zeer goed camerawerk, spanning die door de film raast. Heb er alleen maar puur van genoten. En vooral: Geen happy-end ! Dank u Nathan en Joel !

Zeer goed werk van de Coen broertjes, zo mogen ze er nog maken !

****

Dit is weer zo'n film van de Coens waarbij het erom gaat dat zoveel mogelijk mensen worden neergeknald met zo min mogelijk reden. Een verhaal is er verder eigenlijk nauwelijks. Hoe mensen in Chigurh een interessante badguy kunnen zien is me een compleet raadsel; het is een volstrekt eendimensionaal figuur met een te groot geweer. Dat geldt eigenlijk ook voor alle andere personages, plus dat ze nog een overdreven accent opgeplakt hebben gekregen. De enige positieve uitzondering hierop wordt gevormd door de vrouw van Moss. Verder is het allemaal erg degelijk gemaakt maar weinig vernieuwend. Spanning is er sporadisch, humor maar één keer, en wel in de vorm van zingende Mexicanen. Gelukkig is er nog een aantal sterkere momenten waarin de Coens zich een klein beetje weten te onderscheiden. Een voorbeeld hiervan is de kop-of-munt scene bij het benzinestation. Dat is echter bij lange na niet genoeg om van No Contry for Old Men een bijzondere film te maken. Laten de Coens zich lekker richten op komedies, daar zijn ze een stuk beter in.

Na de films van the Coen Brothers die ik heb gezien weet ik dat ik kwaliteit mag verwachten. Meestal gepaard gaande met een vleugje humor. Deze ingrediënten zaten ook in No Country For Old Men, maar heel anders! Want in het eerdere repertoire van de heren Coen die ik ken is het plot an sich ook al redelijk humoristisch gebracht. Dat is hier niet zo, dit verhaal neem ik in ieder geval zeer serieus.

In The Da Vinci Code stoorde ik me er ietwat aan dat ik helemaal niks wist over het hoofdpersonage. Waarom zou ik hem sympathiek moeten vinden? Gewoonweg omdat zij die hem 't leven zuur willen maken me tegenstaan? Llewelyn Moss is echter andere koek. Het feit dat hij een berekenend man is in al wat hij doet levert hem van mij een vrijbrief op. OK, als jij zo goed bent, doe je best. Laat zien wat je kunt. Maar in feite komen we over zijn achtergrond weinig te weten.

Dat maakt in dit geval helemaal niet uit, vanwege het geweldige kat-en-muisspel waarin hij -en ook de kijker- verwikkeld raakt. De trage opbouw zorgt voor een... spanning? Ik weet niet of dat het juiste woord is, maar een plaspauze of een break om wat drinken en/of knabbels te gaan halen lijkt opeens een Hemeltergende Daad, zo erg zat ik aan de buis gekluisterd.

En dan nog Sheriff Bell. Samen met Wendell deed ie me enorm denken aan de sheriffs uit het universum van Quentin Tarantino, vader en zoon McGraw -overigens ook de achternaam van Dr. Phil, maar dat terzijde. De makers van al deze films -dus the Coen Brothers en Tarantino- maken allebei gebruik van scherpe, rake en/of humoristische dialogen, maar No Country For Old Men sloeg hierin werkelijk alles. Die van Tarantino zijn meer die van hemzelf; zijn eigen woorden komen door de monden van zijn karakters. Alle stoerdoenerij en de verwijzingen naar popcultuur zijn echt helemaal hem. Maar de Coens tillen de gesproken woorden voor hun personages naar een veel hoger niveau. In plaats van dat ze iets over de filmmakers zeggen, zeggen ze veel meer over henzelf en hebben een veel filosofischer tintje, waar ik altijd wel van gediend ben.

Pardon, ik dwaal af, ik had het over het personage van Tommy Lee Jones. Hoe valt voor een sheriff op je ouwe dag dit alles nog te begrijpen? Als je jeugd eenmaal voorbij is, de tijd waarin je de belangrijkste leerervaringen in je leven hebt opgedaan, wordt de wereld een steeds vreemdere plek. Dat alles valt in het acteerspel van Jones fantastisch af te lezen.

Voor mij persoonlijk heeft deze film alles; interessante karakters, een kabbelende, uitgestrekte spanning, puik acteerwerk en dat alles creëert een sfeer om U tegen te zeggen! Ik ging ervan uit dat ik een goeie film voorgeschoteld zou krijgen, maar het is altijd leuk om zo aangenaam overdonderd en verrast te worden .

Vorige week maar weer een keertje gekeken en de film is nog even sterk als toen. Wellicht zelfs nog iets sterker.

Films die zich naar een climax toewerken. Ja, die kennen we allemaal. Deze film doet dat niet. De hele film is 1 grote climax. Ok, misschien is dat wat overdreven, maar dit is een prima fenomeen.
Het loopt niet zoals je denkt dat het loopt. Er komt bijvoorbeeld abrubt een einde aan dat kat en muis spelletje tussen Moss en Anton, want Moss wordt ineens dood gevonden. Vermoord door een Mexicaan met een Uzi. Je ziet niet wat er is gebeurd, hij is gewoon ineens dood. Ik hou wel van dat soort onverwachtse gebeurtenissen.

Javier Bardem is subliem als genadeloze huurmoordenaar en psychopaat. De rest is goed, maar niet bijzonder goed. En ook kon ik weer genieten van de (verborgen) humor in de film. Ethan Coen en Joel Coen mogen weer eens trots zijn op wat ze gemaakt hebben.

Sfeervolle thriller van de gebroeders Coen dat traag op gang komt met beperkte dialogen, maar met de tijd de spanning steeds meer opbouwt .

De verlaten locaties hebben vaak ook een claustrofobische werking. De acteurs leveren één voor één topprestaties, met Javier Bardem als belangerijkste.

Zeer goede film, 4.5*

De Coen broers zijn mijn favoriete regisseurs, voornamelijk omdat je nooit zeker weet wat je hun film kunt verwachten.
In bijna alle thrillers is de verloop van de film, zeer voorspelbaar. Eigenlijk weet je al van te voren wat er gaat gebeuren. De meeste Hollywoordfilms bevatten te veel actie, te veel (bombastische) muziek en te veel oneliners en lijken continu naar het einde te willen racen. Zulke films zijn nooit goede films, hoogstens coole films.

In No Country for Old Men wordt de film van dit alles ontdaan. Dit is enorm bevorderlijk voor de spanning in de film, en deze film is dan ook de spannendste film die ik ooit heb gezien, juist omdat het ontdaan is van alles wat je moet imponeren of cool wil laten lijken. Een van de grote valkuilen voor filmmakers is dat ze te snel willen toegeven aan de wil van de kijkers om zo snel mogelijk het geweld te laten zien, waardoor de film veranderd van thriller naar actie. Gelukkig weten de Coen-broers dit dan ook te vermijden. De Coen-broers laten de kijker lang, heel lang wachten, totdat je het als kijker bijna niet meer vol kunt houden. Totdat je bij jezelf denkt, laat het in godsnaam beginnen want ik kan de spanning niet meer volhouden. De Coen-broers schijnen, als een van de weinigen in Hollywood te beseffen dat een actiescène niet goed of spannend is door de actie op zich, maar door de opbouw ervan. Soms komt de actie er zelfs gewoon niet en blijven we enkel met het gevoel van spanning over (de scène bij het tankstation bijvoorbeeld). De scène waar Josh Brolin zich schuilhoudt in de hotelkamer is de spannendste scène die ik ooit gezien heb. . Vandaar de actiescène die daarop volgt ook zo goed werkt, en niet zomaar wat geschiet is.

Doordat de films ontdaan is van de cheesy oneliners, bombastische muziek etc… is het geweld rauw en hard. Dit heeft dus minder te maken met de visuele kant van het geweld. Als we bijvoorbeeld kijken naar Rambo of Saw, dan zien we veel gewelddadigere dingen, die niet werken omdat je er continu aan wordt herinnert dat je naar een film aan het kijken bent.

Het grote probleem met een spannende film is echter dat als je de film een 2de of 3de keer bekijkt, dat de film niet meer spannend is omdat je weer wat er gaat gebeuren. Vandaar ook dat de broers de goede keuze maken om aan de film een thematisch zeer interessante diepgang mee te geven die me de eerste keer niet zo was opgevallen. Ik was zo bezig met de plot dat ik ‘vergeten’ was om dieper in de film te kijken. Die diepgang uit zich vooral bij het karakter van Tommy Lee Jones. Een gevoel van een teloorgang van de maatschappij, een gevoel van verlies van normen en waarden. Hij snapt de maatschappij gewoonweg niet meer. Hij is oud geworden. Het gesprek met een andere sheriff over jongeren met groen haar bv.
Zoals ik het hier beschrijf lijkt het heel erg prekerig, maar dat ik het absoluut niet. Dit komt doordat er door de schrijver van het boek enkele goede keuzes worden gemaakt. Zo speelt de film zich in het verleden af, en maakt het gesprek op het einde duidelijk dat dit geweld altijd heeft plaatsgevonden, waardoor het niet gaat over ‘de jeugd van tegenwoordig’, maar de ‘ouderen van tegenwoordig’.

Javier Bardem zijn karakter wordt ontzettend opgehemeld als briljant en een van de beste slechteriken die er ooit is geweest, en ik snap wel waarom dit gezegd wordt. Zijn personage is een ontzettende creep straalt ook constant dreiging uit.
Het probleem echter is dat het nooit een rond karakter wordt. Wat weet je eigenlijk van hem? Dat hij een moordenaar is, dat hij Anton Chigurh heet, en euh… dat is het eigenlijk wel.
Ik vind hem dan ook meer een iconisch personage, en zou hem daardoor eerder bij personages als Jason Voorhees en Michael Myers plaatsen dan met de grootste slechteriken ooit (Michael Corleone, Nurse Ratchett, etc…).

Beste film 2007, Niet echt...

wel Coen brothers-waardig, ik kan niet meer van ze vragen, maar NCfOM is geen klassieker. Dat had ik raar genoeg pas door na de 2e zit.

Het is een zeer unieke film.

Een piece of art, but no masterpiece. Artistiek is het zeker. Kil, sombere sfeer, langzaam verhaal, en gebrek van muziek, maken deze film niet geschikt voor iedereen. Ik persoonlijk vind het zeer aardig, stoor me er zeker niet aan. In principe is het een film, maar dan helemaal kaal gestript. Waardoor men meteen het beste van de film ziet, waar een film vaak om draait, acteerwerk.

Jeetje, wat is Javier Bardem geweldig in deze film! Meest terechte oscar van 2007.

No Country for Old Men, beste film? Nah... die had ik liever naar There Will be Blood zien gaan.

Al met al, uitstekende film. Die nét aan mijn verwachtingen voldeed, maar mij niet echt wegblies.

3/5*

Na een tweede kijkbeurt moet ik m'n oordeel toch wel verhogen. Het oogt en klinkt rustig met die Western-setting en zonder score, zodat de spanning volledig naturel is. Bijvoorbeeld de scenes in het eerste motel en vooral die in het hotel zijn ijzingwekkend, alsof je er zelf bij bent (en dan hoor je ook geen orkest). Zelden zo'n doortrapt ijskonijn gezien als Anton met z'n sokken en wapen, en Lewellyn als opjaagde prooi. Het kat- en muisspel in optima forma in het Texaanse landschap. Vind dat Lewellyn trouwens behoorlijk goed weet te ontsnappen met zo'n mafkees op je hielen.

De stoerheid is soms wel wat overdreven (zoals Anton bij die Texaan in het winkeltje). Daarmee lijkt het een moderne versie van Westerns. Af en toe kakt de film ook in zoals wel vaker in dat genre, maar het laatste halfuur bevalt me in ieder geval een stuk beter dan de vorige keer. Het abrupte, ongepolijste einde past wel bij het naturelle karakter van de rest van de film. Met het spreken door de sheriff eindigt de film ook waar het mee begon. Wat ie zegt klinkt dan wel een beetje suf maar goed, daarna valt eigenlijk ook niets meer te laten zien, Anton is als een ongrijpbare 'geest'.

De film verloopt lekker stroperig zoals ik altijd zeg. Het verhaal wordt heel langzaam en sfeervol verteld. Het bleef me ook constant boeien. Heel rustig, heel realistisch. De reden dat het wel blijft boeien is omdat er af en toe bloedspannende scene's inzitten. Bijvoorbeeld de scene waarin Llewynn erachter komt dat er een zender bij het geld zit en hij zit te wachten bij de deur totdat de moordenaar komt ... ik heb op het puntje van mijn stoel gezeten tijdens deze scene.

Toch vind ik er wel een paar vage punten inzitten hoor. Ten eerste ben ik er nog steeds niet achter wie die vent is die het personage van Woody Harrelson had ingehuurd om achter Chigurh aan te gaan. Ik snap verder ook niet dat er niet een gehele politiemacht inclusief FBI achter een moordenaar aan zit die een gehele spoor van lijken achter zich laat. Het enige wat ik heb gezien is een sherrif met zijn team. Niet echt indrukwekkend dus.

De scene waarin Chigurh bijna op het eind toch de vrouw van Llewyn weet te vinden vond ik een van de meest indrukwekkende scene's. De rust waarme ze haar lot onderging en er bestond bijna een soort van begrip naar elkaar toe tussen moordenaar en slachtoffer.

Hmmm, dat viel nog best mee.

Het is intrigerend om zien wat er allemaal voor je ogen afspeelt, er wordt fantastisch goed geacteerd en het is mooi in beeld gebracht.

Spijtig van het erg spaarzame gebruik van muziek, zulke films krijgen een sterke meerwaarde als ze een sfeervolle soundtrack hebben, hier was die bijna totaal afwezig of amper hoorbaar...

Het knappe gebruik van versterkte omgevingsgeluiden is dan weer een pluspunt, zelfs het gekraak van een zich ontfrommelend stukje omhulsel van een chocoladereep ontsnapt niet aan de aandacht van de regisseurs !

Het begint allemaal erg spannend en veelbelovend, maar ik vond het tempo ergerlijk traag en vooral véél te langdradig, hier had gerust 30 minuten af gemogen door een betere editing.

Gelukkig komt er genoeg droge humor in voor om iemand als ik regelmatig een brede grijns te kunnen ontfutselen.

6,5/10

Zeker de moeite om eens gezien te hebben, misschien ga'k die binnen een paar jaar eens herbekijken.

Ik vrees dat het weer zo'n film is die enkel bedoeld is voor cinefielen die zulke traag vorderende, zwaar op de hand liggende Misdaad-Drama's wel weten te waarderen.

Filmsite: http://video.movies.go.com/...

Meesterlijke film met een aantal ijzersterke scenes a la pulp fiction, maar dan net ff anders.

Veel van verwacht, en hij is dan ook goed maar niet super. Vooral het einde vond ik tegenvallen. Had wat meer spanning willen zien. En Tommy Lee Jones bemoeit zich weinig met wat er gebeurd. Visueel en acteerwerk zijn in orde. En de mooie prairie doet ook veel goed. Maar gewoon wat meer spanning verwacht en een beter einde.

3*

Is wel een goede film. Hij verloopt alleen te sloom om een topfilm te zijn.

Ik heb me wel vermaakt, maar zal deze niet als eerste noemen als iemand mij vraagt of ik nog een leuke film weet.

Het personage Chicurgh vond ik goed gevonden en was een genot om naar te kijken. Hij blaast een auto op, alleen maar, zodat hij even wat medicijnen kan pakken . Ook het karakter van hem was perfect gevonden. Alleen voor wie werkt hij dan? Want er staat huurmoordenaar, dan werk je toch voor iemand?

Voor de rest een prima film

3,5*

No Country For Old Man

Mijn vijfde van mijn favoriete regisseurs is wederom goed. NCFOM is een rustige film met geweldige acteerprestaties. Javier Bardem zet hier een wereldrol neer als gestoorde pschycopatische huurmoordenaar. Ook Josh Brolin zet hier een goeie rol neer Tommy Lee Jones zijn rol vond ik wat overbodig het kat en muisspel tussen Brolin en Bardem wat veel beter .De film vond ik ook wat inzakken op het moment dat Josh Brolin wordt doodgeschoten.

Toch zeker een goeie film die vier sterren verdient .