Natural Born Killers (1994)

NBK wat ben jij toch een juweeltje van een film, eerst zag ik je zo'n 15 jaar terug op 51cm en nu een paar weken terug op 222 cm met geweldig geluid en dat verdien je natuurlijk ook en dat heeft mij van 4,5 naar 5 sterren laten gaan, jouw omverblaas-effect komt voor mij toch het beste tot z'n recht als je daar ook een beetje de ruimte voor hebt.

Wat een meesterlijke film.

Hier kan Scott Pilgrim nog wat van leren! Ik moest er in het begin wel aan wennen, de cartoons, schuine beelden, effecten en zwart/witte beelden ertussen. Maar dat was zo gebeurd en eenmaal als je erin zit kom je er niet meer uit. Je aandacht wordt er continu bijgehouden door de verschillende plaatjes.

Yesss, lekker rauw zit het in elkaar en het kwam erg fresh op me over.

'Story by Quinten Tarantino' en dat was er ook wel vanaf te zien.

Woody Harrelson is erg geschikt voor deze rol want hij kan zowel grappig als sirieus overkomen en ook hier speelt hij weer een boeiend karakter.

Juliette Lewis had ik nog niet eerder gezien en vond ik ook prima met 'n shotgun.

Het hele gevangenis-gebeuren vond ik nét iets te lang duren. Hier zat wel een leuk muziekje onder, een of andere Arabische moskee.

Nog een paar geniale uitspraken zaten ertussen. ' Je draaft te ver door. Ga maar plaatjes schieten' ( ipv knallen -> filmen ).

Toch miste ik een hoogtepunt en ietsjes meer betrokkenheid. Mede door al die losse shots word de film 'n beetje opgesplitst in kleine stukjes.

Maar ik ben erg verast. Aparte movie, zeker een bijzonder werkje.

Wrede combinatie, paddo's en twee seriemoordenaars.

Rauwe en keiharde film waarbij zonder pardon gemoord wordt en men lak heeft aan alles. Geen saai gewauwel met een supervoorspelbare Hollywood-einde, maar 100 procent actie. Geeft bovendien een reeël beeld van de media en maakt een lange neus naar iedereen die ook maar een beetje braaf en burgerlijk is. Het verbaasd me dat n.a.v. deze film nog geen Columbine-achtige toestanden zijn ontstaan.

Absolute topfilm, ook vanwege de details die doen inzien dat een moordenaar een mens is die gewoon een verkeerde opvoeding gehad heeft. Ode aan de natural born killers van deze wereld.

5.0

Tarantino was toch niet blij met deze film? Hij beweert zelfs dat die hem nooit heeft gekeken, omdat Stone ging kloten met het script. Dat hoorde ik een keer in een interview tenminste. Kan er misschien iets naast zitten, maar volgens mij zat het wel ongeveer zo.

Toen ik deze film voor het eerst zag was ik gelijk al in de ban door de geweldige opening inclusief muziek. Blijft gewoon een heerlijke film met een ijzer sterke cast.

Wel een aparte film die zich toch wel onderscheid door de af en toe aparte montage en verschillen in zwart-wit en kleur. Je kon steeds niet verwachtte dat ze ook maar enig medeleven hadden, waarbij je op bepaalde momenten denk die mensen gaan nog wel gered worden, maar nee hoor.

Hij was er inderdaad niet blij mee. Film heeft ook een totaal andere filmische stijl dan Tarantino's films die vaak toch veel rustiger zijn. Weet niet wat Stone er aan veranderd heeft, maar het heeft in ieder geval goed uitgepakt.

Overdose.

Natural Born Killers kun je het beste omschrijven als een gestoorde, hyperactieve uitbarsting van seks en geweld. Een weirde trip vol met verschillende filmstijlen en een sterke cast. De razendsnelle mix van verschillende filmstijlen pakt niet altijd even goed uit, maar als een geheel ben ik er toch positief over. Vooral het stukje sitcom vond ik sterk. Alles gaat heel snel aan je voorbij en ik kan me voorstellen dat de je misselijk wordt van het afwisselende zwart-wit en kleurgebruik en de schuine hoeken van de camera.

Ik ben er tevreden over, mede dankzij de erg sterke cast. De muziek is ook in orde, vooral Nine Inch Nails bracht sfeer in het geheel.

Een geslaagd experiment, had ik niet verwacht van Stone overigens. 3,5*.

Die reclame met ijsberen trouwens, geweldig.

Ik heb al vaak de neiging gehad om me hier in te schrijven en mijn mening te geven, maar deze film heeft mij over de grens getrokken.

Iemand rade mij deze film aan, maar wat een tegenvaller zeg. Ik lees hier dat Tarantino er iets mee te maken had, maar dat zijn werk te weinig naar voren is gekomen. Dit is ook duidelijk terug te zien. Wat een prachtig surrealistisch stukje kunst zou kunnen zijn is voor mij een toonbeeld van wat er fout is aan de Amerikaanse maatschappij. Wat een diep trieste film.

Fantastisch stijlproductje,

Want als er iets is dat deze film heeft, is het stijl. Meteen in het begin wordt de toon gezet. Het lijkt wel of Oliver Stone van alles opgenomen heeft en een randomgenerator alles door elkaar heeft laten husselen. Het resultaat is een (Oliver) Stonede trip: zwart/wit, animatie, slow motion alles wordt door elkaar gegooid in deze film. Huh wat doet dat konijn opeens op mijn beeldscherm? Er vliegt opeens een mes in slow motion door het beeld. Een beeld van een demoon verschijnt een fractie van een seconde. We zitten opeens in een sitcom. Beelden van de Tweede Wereldoorlog worden getoond op de achtergrond terwijl er rustig dialoog wordt gevoerd. We kijken opeens naar een coca-cola reclame met ijsberen, ondertussen laten Micky en Malory een spoor van bloed achter en worden ze door de media opgeblazen tot grootheden.

De hele film blijft heerlijk stijlvol al zwakt het in het midden ietwat af en lijkt het zelfs even een normale film te worden. Althans, normaal binnen de grenzen van Oliver Stone want hij bewijst hier toch wel even dat hij meer kan dan films maken over de Vietnam oorlog. Het is haast een grap dat dit dezelfde regisseur is van Platoon, dat kán gewoon haast niet. Goed, middenin wordt het dus even wat minder stijlvol maar op het einde barst Stone weer los en is het genieten geblazen van de grootste chaos die ik tot nu toe ooit in een film heb gezien. Die gevangenisopstand is misschien wel het hoogtepunt van de film, aangewakkerd door de fantastische scéne waarin Micky een mop verteld en opeens de aanval inzet.

De twee massamoordenaars worden zeer goed neergezet door Harrelson en Lewis. De rol van Robert Downey Junior vond ik af en toe een beetje vervelend en over the top maar had tegelijkertijd ook wel wat.

Heerlijke filmpje dus. Enige probleem is de soms nogal overkill aan visuele effecten en plaatjes tussendoor, het voelt niet echt pretentieus aan maar toch is het soms nét iets teveel van het goede. Dikke 4*

Als dat nou net niet is wat Oliver Stone hiermee wou bereiken

Wat een wansmakelijk zooitje.

De enige reden dat ik Natural Born Killers wilde zien, was vanwege het script van mijn grote held Quentin. Ik heb begrepen dat hij zelf niet blij is met de film, en dat ben ik ook niet. Het geweld is totaal willekeurig, het verhaal veel te zweverig en ik heb een bloedhekel aan Juliette Lewis. Wat is zij lelijk, talentloos en wat is ze een mis-cast. De film ontspoort tegen het einde grandioos en draagt voor mij geen enkele boodschap uit. Op welke LSD-trip moet je zitten om dit te kunnen waarderen?

Het enige posititieve aan de film is de overige cast. Tommy Lee Jones is geinig als gekke gevangenisbaas, Downey Jr. is cool als maffe reporter en Tom Sizemore doet het leuk als doorgesnoven agent.

Te (nodeloos) gewelddadig, te surrealistisch en overall gewoon behoorlijk klote.

1/5

Misschien was dit juist wel de bedoeling...

Wat een waardeloze film, het verbaast me nog steeds dat veel mensen hier voor gaan. Met zoveel geweld, vloeken porno Irritant camerawerk en een slecht verhaal toch nog zoveel sterren, ik zie iets niet wat de rest wel ziet denk ik...

Originaliteit.

Ik kon echt helemaal niets met deze film, de visuele effectjes lijken me puur experimenteel en falen dan ook keihard op vele momenten. De animaties voegen geen reet toe, net zoals dat vervelende zwart/wit de hele tijd tussendoor. Als iemand mij het nut kan uitleggen van dit vervelende gebruik van kleuren, graag. Ik kon er in ieder geval weinig mee.

Film begon nog wel aardig, mede dankzij die leuke sketch met Rodney Dangerfield, maar dat is wat mij betreft samen met die medicijnenwinkel het enige geslaagde visuele trucje wat Stone(d) uit de hoge hoed heeft weten te toveren.

Voor de rest is het allemaal maar strontvervelend en eigenlijk voegt het ook 0,0 toe aan het verhaal. Als het verhaal zich er voor leent om visueel flink uit te pakken(Fear and Loathing in Las Vegas) kan ik er nog wat mee, maar hier probeert Stone een visuele trip te maken terwijl dat alleen maar afleid en niks toevoegt aan de film(behalve irritaties).

Achteraf gezien heb ik ook geen snars van de film gevolgd, simpelweg omdat de hele film me verder ook niet wist te boeien. Ook de vele acteurs irriteerden me mateloos. Van Downey Jr. tot aan Lee Jones en Lewis. Wat dat betreft vind ik alleen Harrelson op zijn plek in de film.

Totale deceptie en niet interessant. Er zijn wel betere visuele tripjes te vinden dan dit wanproduct.

1,5*

De stijl wisselt volgens mij naar gelang de personages en hun verknipte toestand op dat moment. Chaotisch, onpeilbaar, gek, agressief, het is niet slechts een visuele trip vanwege experimentele redenen. Het staat in principe op dezelfde wijze in dienst van de perceptie als Fear and Loathing alleen met een andere oorzaak.

Had je verder niet door dat de film de geweldsgeile media representeert die in de jaren negentig opkwam? Erg leuk dat het middel om dat weer te geven (een gewelddadige film) ook indirect zelf bij die geweldsverheerlijkende media hoort, althans voor mensen die het onderscheid niet kunnen maken tussen satire en werkelijkheid. Haast iedereen keurt geweld moralistisch af maar tegelijkertijd scoort dat in het nieuws, op televisie en in films enorm en haalt men er stiekem genoegdoening uit, vooral in Amerika met de populariteit van serial killers. Die mensen zijn dus zelf verantwoordelijk voor de opkomst van die media. Of de media wakkeren het aan, het is maar hoe je het ziet.

Dat bedoel ik, de dubbele bodem wordt vaak niet eens opgemerkt, eigenlijk zijn het verkapte complimenten

Je zag het wel, maar het komt wel relatief gedatteerd over wat mij betreft. Dat aandachtsgeile gedoe van de media komt wat dat betreft wel duidelijk naar voren in de persoon van Downey Jr. Maar de manier waarop alles in de film gebracht wordt stond me gewoon niet aan. Ook dat overacting vond ik eigenlijk ongepast, vooral Tommy Lee Jones vond ik strontvervelend.

Daarnaast trek ik de geestelijke gesteldheid van het duo ook wel in twijfel, ik denk niet dat ze zo gek zijn als je wilt doen beweren. Volgens mij twijfelden ze in de film daar ook over en vonden ze ook dat ze precies wisten wat ze deden.

Maar ik blijf erbij, ik vind het visuele de film totaal niet ondersteunen eigenlijk. Dat ze misschien verknipt zijn oké, maar wat heeft dat constante gewissel naar zwart/wit beelden daar in godsnaam mee te maken? Het is ook niet zo dat we vanuit hun perspectief keken toch?

Niet letterlijk hun point of view maar het maakte me er wel deelgenoot van, werkt versterkend die geflipte montage. Plus dat ik het er geweldig vind uitzien al die psychedelische kleuren, zwart-wit, close ups etc., verknipt zoals de inhoud. Heerlijke bijrollen ook van Tommy Lee Jones en Downing Jr, weet niet meer wie precies maar een van hen moet de media uitbeelden dus past die overacting daar prima bij.

En gedateerd mjah, volgens mij is het alleen maar erger geworden sinds die tijd en zal het altijd blijven. De 'boodschap' zelf is misschien wat oubollig en is iets wat al gepasseerd lijkt, maar hoe het verwerkt zit in de film (dacht vooral het einde) vind ik tof.

Ik waardeer de uitleg van Bottleneck en ik snap wat hij zegt. Voor mij is het echter eerder een pretentieuze poging van "kijk-mij-nou-regisseur" Stone om artistiek te doen.

Echt een volledig wanstaltige prent. Net als Rep vind ik de uitwerking dusdanig, dat de zogenaamde boodschap en de driedubbele bodem me echt geen reet meer interesseert.

een 0.5 voor deze film?!?! WTF? dit is een heerlijke over de top geflipte kill movie, love it!!

Alleen al de geweldige (en ook zeer gewelddadige) opening met het schitterende nummer "Shitlist" van "L7" is minimaal al een 2 waard. De film was destijds best wel een schok voor veel bioscoopbezoekers want velen verlieten vroegtijdig de film, sommigen al na de openingsscene

Okay het ziet er gedateerd uit but who cares??

Kan het goed begrijpen dat er mensen zijn die de visuele aanpak van Stone overbodig vinden en je moet t zekers kunnen waarderen.

En ik kan op zich wel genieten van overacting, maar helemaal als acteurs als Jones en Downey het doen natuurlijk

Ik vind deze film er juist echt allesbehalve gedateerd uitzien i.t.t. bv. een Pulp Fiction.

VET! .

Hier volg ik je niet echt. Vind Pulp Fiction toch wel tijdlozer dan deze film, dat overduidelijk een product van de begin jaren 90 is.

Nog redelijk lang tijdens de film kon ik niet bedenken wat ik er precies van moest vinden. Bijzonder is wellicht de beste omschrijving van Natural Born Killers. Dit afdoen als actie/misdaad is wel heel karig. De film is een surrealistisch en psychedelisch meesterwerkje. De manier waarop bruut geweld met humor, muziek of bizarre zaken afgewisseld wordt, doet me sterk denken aan A Clockwork Orange. Nog zo’n meesterwerk. Hoewel de stijl van die film me beter aanstaat, vind ik het fantastisch hoe hier kleurgebruik, camera’s van verschillende leeftijden, camerastandpunten in snel tempo veranderen. Duidelijk een product van de jaren ’90. Dan zijn er nog de heerlijk overdreven acteerprestaties. Die van Tommy Lee Jones voorop. Van wat ik van hem gezien heb is dit zijn beste rol ooit. Woody Harrelson is eveneens voor dergelijke rollen geknipt. Aan Julliette Lewis ben ik helaas nog niet gewend.

Natural Born Killers zet je in ieder geval wel aan het denken, omdat moordenaars er als helden worden neergezet. Precies op een manier zoals A Clockwork Orange je aan het denken zet. De film is ook hier heel slim opgebouwd in twee stukken. Heel interessant gedaan. Veel mensen zullen het te schokkend vinden, maar dat zal exact de bedoeling van Oliver Stone geweest zijn.

Voor mij waarschijnlijk niet schokkend genoeg want ik viel na 1½ uur in slaap. Ligt niet aan de film want ik was gewoon ontzettend moe. Gelukkig heb ik het einde nog kunnen zien zodat het mij pas goed duidelijk werd waar het in deze film allemaal over ging. Niet veel gemist dus.

De eerste keer toen ik de film zag zo'n ongeveer 15 jaar geleden kon ik deze film absoluut niet waarderen. Ik nam het allemaal veel te serieus, ik had niet door dat deze over de top moordfilm niet meer dan een parodie was op het Amerikaanse mediaconsumisme van de jaren negentig.

Nu moet deze film het van mij niet direkt van het verhaal hebben maar meer van de cinematografie én de soundtrack. Die vond ik meer dan voortreffelijk. Ook het acteerwerk trouwens, in het bijzonder van Juliette Lewis die ik uitstekend gecast vond voor de rol van de volledig ontspoorde tiener Mallory.

3,5*