Vantage Point (2008)

Ik sluit me bij kos aan: ontieglijk slechts script met vele ongeloofwaardigheden, clichées en gaten. Maar ook de vertelstructuur slaat nergens op. Niet alleen vind ik het raar dat men na 4 of 5 keer afwijkt van de formule (men gaat opeens meerdere personen volgen), het voegt ook absoluut niets toe (zoals een Rashomon dat wel doet). Regisseur had alle personages gewoon tegelijkertijd kunnen volgen in een chronologisch vertelde actiethriller. Maar ja, dan had ie de kijker dus niet enkele keren op een zeer flauwe manier kunnen 'verrassen': Ik gaf de film echt op toen in verhaaltje 4 of 5 bleek dat er ipv de president een dubbelganger was gestuurd. Te flauw voor woorden. Gekunsteld dingetje dit. Af en toe best vermakelijk nog (achtervolgingsscene was best aardig) daarom een krappe 2*.

Het einde was ook een misser. Niet alleen plottechnisch maar ook qua clichées (de bodyguard die zijn beste tijd gehad heeft saves the day. Whitaker die problemen heeft met zijn vrouw en kinderen redt een kind en krijgt een 'emotioneel' telefoontje van vrouw en kids, de president van Amerika gaat over tot actie tegen zijn kidnappers)

Misschien dat door de vaart van de film users de slapte van het script niet willen zien?

Toch wel hoor. Het vertelt op verschillende manieren iets over perceptie, dat wij allemaal dingen zien, maar er een verschillende werkelijkheid op nahouden (een beetje gelijkaardig als Rashomon eigenlijk). En iedereen redeneert dan vanuit zijn eigen perspectief, met soms erg nefaste gevolgen.

Valt wel mee (in het echt werken presidenten tenslotte ook met dubbels), het zorgt in elk geval weer voor een plottwist en verse spannende actie.

Ja, de hele film is uberhaupt precies een beetje In The Line of Fire en Air Force One ineen (onder andere), verpakt met een vleugje Accidental Hero en een Rashomon-insteek. Maar goed, het blijft interessant materiaal en zo lang het goed/leuk uitgewerkt wordt...

Ach ik vond het allemaal wel meevallen. Maar misschien moet je er ook een beetje de humor van inzien (de clichees en simplistische sprongen liggen er soms zo dik op dat het grappig wordt ). Geweldige action theme ook.

Nee hoor. Dat is nu juist het punt dat ik wilde maken. De verhaaltjes hier (vanuit verschillende personen gezien) vormen samen 1 verhaal en 1 waarheid. Gewoon een plot dus, dat je ook van a naar b had kunnen vertellen. In Rashomon worden de verschillende perspectieven gebruikt om aan te tonen dat er geen waarheid bestaat. Dat is echt een enorm verschil. In Vantage Point is de structuur niet functioneel.

In The Line of Fire en Air Force One kwamen dus ook bij mij op en ik vond de actiescenes best aardig, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Ja, maar de interpretatie van de waarheid verschilt vanuit de verschillende ogen, iedereen redeneert vanuit zijn eigen positie (en achtergrondbagage) en men trekt vaak ook te snel conclusies (frappantste voorbeeld is wellicht de ogenschijnlijke flik die dreigt neergeknald te worden als ik me goed herinner). Sowieso is het eens interessant om zien hoe elk personage de ramp op zijn manier meemaakt, welke dingen die gezien heeft en vanuit de persoon hij/zij is, hetgeen het op zich al functioneel maakt.

Hoedanook, als er iets is dat Vantage Point duidelijk maakte met zijn puzzel-structuur, is het in elk geval wel dat als de waarheid de optelsom is van wat jij persoonlijk als individu gezien hebt (en uit geconcludeert hebt), dan kom je er niet. Zoals ik al zei, vertelt het dus veel over perceptie.

Dat maakt deze film net zo duidelijk als elk ander thrillertje dat gewoon van A naar B wandelt en je af en toe even op het verkeerde been zet of een bepaalde onthulling uitstelt. Structuur is totaal overbodig en de film heeft weinig tot niets over perceptie te melden. Bij andere thrillers tel je de zaken die je ziet ook gewoon op. Deze film wil iets doen, maar slaagt daar gewoon niet in. Dat is een misser.

Beetje off-topic, maar ik denk niet (weet haast zeker) dat In the Line of Fire zo'n 'gatenplot' als dit heeft. Eerder één van de weinige politieke thrillers met een fatsoenlijk script en dito acteerprestaties.

Dat wou ik even kwijt, ga verder niet in op de discussie tussen jou en Djelle.

Wie beweert er dan dat er gaten in het plot van die film zitten The Last?

Nee want zoals ik al zei krijgen we met de Vantage Point methode te zien hoe ieder personage op zijn eigen verschillende manier hetzelfde drama doormaakt. Daardoor krijgen we een beter inzicht in de verschillende karakters; waarom ze op een bepaalde manier reageren, waarom ze welke conclusies trekken enzovoorts.

In een standaard A naar B plotje kan je daar nooit zo uitgebreid aandacht aan besteden zonder aan te slepen en verwarrend over te komen. En nogmaals: het is sowieso een geslaagde meerwaarde alleen al als stijlmiddel die ervoor zorgt dat deze actiethriller nu net niet zomaar verdwijnt als grijze muis (zoals de meeste in zijn soort). Pulp fiction's door elkaar liggende scenes hadden ook niet per se 'een doel', maar het maakt het er wel aparter en dus interessanter op. Dat een atypische vertelstijl hier dan plots als 'overbodig' moet bestempeld worden lijkt mij vreemd.

Ik kan me nog een klein beetje voorstellen dat bepaalde users dat een aardige toevoeging vinden. Maar dat verhaal over interpretatie en bagage is niet toepasbaar op deze film. De wissels van perspectief hebben enkel een narratieve functie. Het legt geen diepere laag bloot over perceptie of wat dan ook.

Een diepere laag is een groot woord. Ik stond iig wel even stil bij het gegeven dat niet iedereen kan zien wat ik zie, ook al zien we hetzelfde. Door telkens dezelfde ramp vanuit de ogen van de verschillende karakters te laten meemaken, vind ik toch wel dat deze film daar meer over zegt dan de gemiddelde A naar B thriller.

Dat inzicht krijg je ook in een normale vertelstructuur waarin verschillende personages tegelijkertijd gevolgd worden. Dat wordt dan ondersteund via de montage of soms via flashbacks of wat dan ook.



Ach kom: Magnolia, Short Cuts, rampenfilms met een ensemble cast. Allemaal net zo duidelijk.



Dat onderschreef ik hierboven dus al , maar het is wel een enorm leeg stijlmiddel. Voorbeeldjes: we moeten 3 a 4 verhaaltjes wachten, tot we te weten komen dat er voor de president een dubbel is gestuurd. In het perspectief van Weaver zien we dat Quaid schrikt van iets dat ie op het beeldscherm waarneemt. We moeten 3 verhaaltjes lang wachten (totdat we in het perspectief van Quaid terecht komen) om te zien wat dat nu precies is. Dat is erg flauw, en in een normale structuur stellen ze zo'n onthulling ook gewoon uit. Maar dan zonder quasi-interessant gedoe.

Het gebeurt vaker dat er verschillende personages gevolgd worden, maar dat is doorgaans om de plot minder eenzijdig/eentonig te houden. [Zij zoeken dan meestal mee naar een oplossing oid, zonder dat er echt diep ingegaan wordt op hun personage of iets.] Door eens niet van de hak op de tak te springen krijgt de kijker ongestoord een goed beeld van de personages en hoe die het meemaken. Dat is het verschil met een doorsnee thriller, waarbij slechts fragmentarisch gespongen wordt naar personages omdat hun verschil in perceptie simpelweg geen issue an sich is.

Deze films nog niet gezien, maar in elk geval is het zo dat ik het normaal gezien erg verwarrend en vooral ook te bombastisch vindt als er teveel personages gevolgd worden (War of The Worlds deed dat bv goed door zich vooral op Cruise' gezin te focussen). Op die manier kan je ook moeilijk ten volle meeleven met elk personage, iets waarop Vantage Point dan tevens een streepje voor heeft met zijn vertelmethode (nog een reden trouwens waarom je het allesbehalve niet-funtioneel kan noemen).

Het gaat dan ook niet enkel over de onthullingen (uiteraard wordt dat voor later gehouden) maar vooral over de verschillende wijzen waarop de ramp door verschillende mensen beleefd wordt (ook van quaid krijg je dat al te zien, die ontknoping staat daar los van). Door de ogen van de TV Ploeg, de securitymensen (Quaid), de toerist etc... Op zich al boeiend, en apart, en sowieso onderscheidend aan soortgenoten die het inderdaad zonder 'quasi interessant gedoe' doen, waardoor ze als grijze muis in de massa verdwijnen.

Het maakt echt geen flikker uit hoor. De personages krijgen hier net zo veel screentime (en ruimte voor diepte) dan in elke reguliere thriller of ensemble piece. Bovendien kapt de regisseur na 5 verhaaltjes en gaat ie op de gewone toer verder. Ik vind trouwens toch al dat de karakteruitdieping hier nihil is. Ook brengt de herhaling van gebeurtenissen een saaiheid met zich mee die enkel doorbroken wordt door een onthulling op het eind van ieder segment. Wisselen van perceptie dus puur om het plot verder te helpen. Iedereen beleeft de ramp op dezelfde manier nl: ze vinden het kut. De structuur heeft geen enkel nut of meerwaarde, op een 'ja, het is eens wat anders' na dan misschien. In combinatie met de platte karakters en de plot met gaten blijft er dan amper nog iets over van de film. Toch een grijze muis dus.

Maar daar worden we het dus niet over eens...

Nee, ik vrees van niet. En ik heb ook niet de indruk dat we elkaar volledig begrijpen (met een verschillende beleving bedoel ik wel wat anders dan het logische feit dat ze het allemaal uiteraard niet zo prettig vinden bv). Maar goed, we zijn al vaker oneens geweest over iets denk ik.

Inderdaad. Dus we laten het hier maar bij.

Leuk concept, maar na de 4e keer moest ik wel zuchten en steunen van het rewinden". Forest Whitaker was ook een lachertje en de "twist" zag ik al van ver weg aankomen. Het meest belachelijke was nog de CGI helikopter aan het einde, doe het dan gewoon niet als je zo'n gedrocht laat opstijgen.

Nou, Vantage Point is de eerste film die ik op Blu-Ray gezien heb. Ik moet zeggen, Blu-Ray is toch wel van (nog) betere kwaliteit dan DVD. Blu-Ray beviel me erg goed. Maar over de film, die vond ik ook erg goed.

Het verhaal van de film vond ik erg leuk, maar vooral origineel. Ik bedoel, het gebeurt niet vaak dat je een stuk of vijf, zes keer dezelfde scène ziet maar dan uit ander perspectief. Wat ik dan ook zo knap vind, is dat de film niet gaat vervelen wanneer je elke keer dezelfde scène ziet.

Ook de plottwist vond ik erg leuk, dit is typisch zo'n film waar een plottwist goed past. Ik had hem niet zien aankomen, wat het nog leuker maakt natuurlijk.

Verder vond ik de acteerprestaties wel oké, maar niet meer dan dat. Ik vond niemand echt bijzonder en ik vond Forest Withaker als de toerist niet echt goed. Ook vond ik dat Sigourney Weaver een beetje aan het over acteren was. Voor de rest ging het wel.

Ik vond het ook een beetje onrealistisch dat die toerist zo dapper was. Hij ging meteen overal achteraan en ging de politie helpen enzo, terwijl hij gewoon een normale man was. Hij had toch wel wat angstiger mogen zijn, vind ik.

Maar ja, het was verder een prima film, hij was erg leuk en ik vond hem als eerste Blu-Ray die ik gezien had niet tegenvallen. Leuke flm.

Cijfer:

Van een schaal van 1 op 10: 7.6

Hier op moviemeter: 3.5

Als je de cover leest en de beschrijving hierboven dan denk je dat het een thriller is met een vernieuwende insteek.

Niets is minder waar. Vantage Point laat een gebeurtenis 5 maal achtereen zien, elk vanuit een ander oogpunt. Ik heb dit nog niet eerder zo gezien, maar helaas werkt het niet. Wat ook opvalt is het soms zeer slechte acteerwerk.

Na deze gebeurtenis ontaardt de film in een standaard actie film, die eigenlijk een aaneenrijging van cliche's is. Het script is, zoals hier al vaker gezegd, om te huilen. Voorspelbaar, flauw en vol cliche's. Het einde is ook zo voorspelbaar...............doe eens wat anders. Laat het een keer helemaal fout aflopen. Laat die ambulance ze nu eens wel aanrijden of zo, dan shockeer je een beetje en blijft de film misschien langer dan een kwartier hangen. . Nu is het een standaard actiefilm geworden met matige actiescenes die nooit echt interessant wordt. Een thriller kan ik het niet eens noemen.

Film kijkt wel lekker weg en is niet echt saai, dus toch nog redelijk wat punten.

De plothiaten doen mij toch besluiten tot een 2,5 bij deze vermakelijke en onderhoudende thriller. Dit concept had beter moeten worden uitgewerkt. Redelijk.

Dit vind ik een uitstekende actie-thriller, met een wel zeer speciaal kenmerk.

Het gegeven, de aanslag op de president, wordt door een paar personages beleefd en je ziet het ook elke keer weer vanuit dat personage, dus in het eerste uur zie je de aanslag wel een paar maal gebeuren, maar toch vond ik het niet vervelend die herhalingen, omdat bij elk gezichtspunt de puzzelstukjes in elkaar beginnen te vallen en er steeds meer duidelijk wordt.

De film eindigt ook razend spannend en met een boel actie, waaronder een spectaculaire achtervolging door de straten van de stad.

Het scenario zit goed in elkaar en wordt ook goed gebracht.

Dennis Quaid is in topvorm en ook Forest Whitaker doet het hier knap.

Verder heb je enkele grote namen, waaronder ook Sigourney Weaver in een iets kleinere rol.

Het is geen lange film dit, maar hij heeft me elke seconde geboeid.

Voor iemand die van spanning houd met voldoende actie, is dit wel een prima film.

leuke film,

alleen valt het eerste half uur vaak in herhaling...

jammer daarvan maar heb erg genoten bij het zien van dese film.

Het begint allemaal erg goed, met een origineel concept. Je krijgt nl. meerdere malen hetzelfde te zien, maar vanuit andere hoeken. Leuk is dat daarbij iedere keer iets meer duidelijk wordt. Het lijkt complex, maar dat is het niet. Het laatste half uur verzandt de film dan in een over de top actie film en dat haalt het geheel toch omlaag. De snelheid in de film wel weer lekker.

Heerlijke verfrissende film. Goed origineel concept. Film die blijft boeien.

Tegenwoordig is het moeilijk een goede actie/thriller te maken omdat er al zoveel van zijn. Toch is Vantage pointvan begin tot eind een boeiende film. Het oogt misschien even wat rommelig, maar dit hoort nu eenmaal bij de opzet van de film. Ook het camera werk is zeer goed, zowel de verschillende hoeken als de actie scenes.

Merkwaardige film. Een totaal ongeloofwaardig plot, maar toch staat het door cameravoering en actueel thema nog best dichtbij de realiteit. Spannend a la United 93. Daar doet het geforceerde zijlijntje van Whitacker en die koter eigenlijk weinig aan af. Het levert zelfs nog een aardige opsteker op, hoe moralistisch ook: zelfs dit soort terroristen houden er niet van een meisje van 10 plat te rijden.

De vertelstructuur zorgt, hoe gekunsteld het ook aandoet, er wel voor dat de film 1,5 uur doorraast met net genoeg wendingen om elke "setback" te verantwoorden. Het maakt de blinde paniek en totale wanorde erg voelbaar.

Mja, niet teveel bij nadenken denk ik, ook al neemt de film zichzelf wat dat betreft nog net iets te serieus.

En wat lijkt die Hurt op Jeff Bridges zeg.

3,5*

Goede film, helaas wordt alles herhaalt vanuit een ander kijkpunt.

verhaal is goed en de scènes ook

3,5*

Grappig de diversiteit aan reacties ik vond het echt een top film mooi gefilmd interessant uitgewerkt, het enige waar ik een beetje mee zit is dat het allemaal iets te makkelijk bij elkaar komt op het eind maar toch de moeite waard

niet verwacht dat dit zo een goed film ging zijn. het verhaal zit zo goed ineen. zeer goed in beeld gebracht. alleen het terug gespoeld elke keer is soms beetje te. alleen vind hij de president nogal rap terug.

Dennis Quaid speeld zijn rol zeer goed.

4*

Je ziet de situatie vanuit verschillende perspectieven; de pers, de president, een toerist, de terroristen en de beveiligers. Steeds wordt alles een beetje duidelijker.

De film verschaft de kijker een complete blik op het hele gebeuren; zo verklaar ik de titel 'Vantage Point' ('uitkijkpost') dan ook.

Het tempo zit lekker in deze film, dit maakt het vermakelijk. De acteurs zijn prima en het verhaal is acceptabel; niet super realistisch maar wel actueel en redelijk boeiend. Uiteindelijk is het, voor mij, allemaal niet spannend en memorabel genoeg.

Persoonlijk heb ik het niet zo op het eindeloos herhalen van scenes... Dit is wel nodig voor dit concept.

Ik ga mij er een beetje aan irriteren. Dit is ook de reden dat ik de hooggeprezen film Memento niet zo 'hoog prijs'...

Ondanks het feit dat deze film maar 80 minuten duurt, was het voor mij een lange zit. Waarschijnlijk komt dit vooral door de herhalingen.

Kortom: 3,5*

Gezien in een sneak preview. Wat leuk begint met verschillende standpunten van een terroristische aanslag, wordt al gauw een gimmick die niet weet te verhullen dat we hier met een redelijk oppervlakkige actiethriller te maken hebben. Maar wel een uiterst vermakelijke actiethriller met goede prestaties van de acteurs en vakkundig gefilmd.

3 sterren.