Michael Clayton (2007)

De film komt heel traag op gang, je zit het eerste half uur echt te kijken, waar gaat dit nou heen en waar gaat het over?

De film moet het dan ook hebben van een uitstekend acterende Clooney.

Naarmate de film vordert komt er eindelijk wat meer lijn in het verhaal en wordt het makkelijker/leuker om te volgen. Al blijven heel veel personages weinig uitgediept, bijvoorbeeld dat hele familieprobleem van Clooney en de relatie met zijn zoon werkt gewoon niet, gewoon beeldvulling.

Helaas blijft het verder allemaal bij niet al te boeiende onderwerpen en loopt het allemaal volgens schema af.

Middelmatig.

2*

Michael Clayton (George Clooney), een begenadigd manusje-van-alles in een groot advocatenkantoor, krijgt te maken met een grote zaak, dat wel een heel vies luchtje heeft. Een of ander mestbedrijf heeft een flinke aanklacht aan haar broek gekregen wegens het verspreiden van uitermate giftig spul. Het is de bedoeling dat hij deze zaak op weet te lossen en naar een goed einde weet te brengen. Naast deze perikelen passeren ook allerlei andere zaken uit het leven van Michael Clayton de revue en dat maakt het niet heel prettig.

De film stuitert alle kanten op en wordt onnodig ongecompliceerd, zeker in het begin. Zo wordt er af en toe aandacht geschonken aan zijn geldproblemen en zijn relatie met zijn zoontje, die zich vooral in zijn Mercedes afspeelt. Het voelt helaas nogal overbodig aan, terwijl in die tijd beter meer aandacht besteed had kunnen worden aan de grote rechtzaak, waarin Michael Clayton verzeild raakt. De climax plus einde zijn gelukkig wel bevredigend en er is nog een leuke rol weggelegd voor Tim Wilkinson, die een doorgedraaide advocaat neerzet.

Standaard verhaaltje dat het eerste halfuur misschien ingewikkeld lijkt door de haperige vertelstijl. Maar uiteindelijk blijkt het een goed uitgewerkt 13 in een 12 film te zijn.

Michael Clayton

Niet echt een fantastische film, vrij overgewaardeerd. Hier op MM valt het nog wel mee maar ik vind een 7,5 en maarliefst 7 oscar nominaties niet terecht.

Het verhaal ik vrij ingewikkeld en niet echt goed te volgen, beetje wazig allemaal. Michael Clayton wordt wel uitstekend neergezet door George Clooney, alhoewel ik het personage zelf niet echt interresant vond, een saaie man. Tom Wilkenson speelt ook prima. Tilda Swinton zette ook best een aardige rol neer, maar jongens een oscar .

Tegenvallertje 2,5*

Film met verschillende verhaallijnen. Had hier puur de aandacht moeten bij houden. Vond het thema en plot sowieso niet erg boeiend. Het acteerwerk is wel erg goed, vooral van Clooney en Swinton (die hier een Oscar voor kreeg) is erg goed. Krijgt een 2,5.

Zonder te weten waar de film over ging kostte het me iets meer moeite om in het verhaal te komen, maar vanaf de shot van Clooney bij zonsopgang bij de drie stilstaande paarden waarna zijn auto explodeert greep de film me wel bij de strot.

Mooiste rol was weggelegd voor Tom Wilkinson, die zijn personage zijn waanzin op weergaloze wijze vertolkte. Clooney zelf verraste me ook zeer positief, omdat ik hem toch meer gewend ben in luchtigere en komische rollen. De film vraagt in ieder geval met de kennis die ik nu heb nog om een herkijkbeurt, zodat ik me iets meer kan richten op de details.

Michael Clayton (George Clooney) is een 'fikser' en breit de waarheid zelf aan elkaar als het moet voor het oppermachtige bedrijf U/North. Een erg sterke en goed geschreven film. Clooney's rol als 'fikser' had wat meer aandacht mogen krijgen, maar verder een erg spannende en intrigerende film.

Uitstekend acteerwerk en bij vlagen ook goed spannend. Al mocht het net ietsje meer en had de vooruitblik in het begin niet per se gehoeven.

3,5*

Uitstekende legal-thriller/drama met een sterke cast. Een vrij complex verhaal waar je je aandacht goed bij moeten houden. Niet alles wordt namelijk helemaal uitgelegd, dus de film vraagt de kijker om over de rest zelf na te denken. Verder uitstekend te volgen en alle verhaallijntjes zijn van belang. Zeer onderhoudend en bij vlagen spannend.

Ik onthoud mij van stemming. Afgehaakt na een halfuur, het middenstuk overgeslagen, het einde gezien, het tussenstuk kun je zelf wel een beetje verzinnen. Het kon me niet echt boeien.

Een film waar je voor in de stemming moet zijn.

Ik weet niet of het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal en dat het geheel daarom in een bepaald jasje moest blijven, maar ik vond dat er wel iets meer in zat in deze film.
De spanning wordt prima opgebouwd, maar uiteindelijk gaat het geheel als een nachtkaars uit. Ik had zo gehoopt op een rechtszaak tegen het bedrijf U/North, maar net als je denkt dat het deze kant uitgaat, wordt het afgekapt met de goedkoopste manier, namelijk een gesprekje opnemen en nog even een fotootje nemen.

Ik had ook meer willen weten over de relaties tussen Michael en zijn 2 broers. Ook het meisje Anna was natuurlijk mooi geweest om te zien tegen de bazen van U/North in de rechtszaal.
Ook zijn band met zijn ex-vrouw en zoon is het allemaal net niet.

Camerawerk was prima, muziek was ook goed. Voor de rest heeft de regisseur qua verhaallijn zich er iets te makkelijk vanaf willen brengen vind ik. Het ging teveel volgens bepaalde vooropgezette lijntjes die je van heel ver zag aankomen. Ik wil juist verrast worden.
Dat Michael Clayton een gehaaide advocaat is zoals in de plot staat is ook niet helemaal waar.
Het is een loopjongen, een conciërge zoals hij wordt genoemd, het manusje-van-alles eigenlijk, maar niet zoals je bij het woord gehaaid en advocaat zou denken. Verwoed pokeraar valt ook wel weer mee. Aardig voor 1 keertje.

Tjonge wat een hoop moeilijk gedoe voor zo'n simpel verhaal. Heb ruim driekwartier lang gekeken naar allerlei ingewikkelde intriges, om er halverwege achter te komen dat die helemaal niet zo ingewikkeld waren. Veel hocus pocus van Gilroy, zoals altijd, om te verhullen dat het verhaal niet bijster veel om het lijf heeft, maar dan wel zo, dat het wel zo lijkt. Het is niet onvermakelijk hoor, maar verre van bijzonder. Zelfde voor het acteren, werd wel aardig gespeeld, maar vond het niet bijzonder. De oscar voor Swinton vind ik zelfs een beetje belachelijk. Zou niet weten wat er bijzonder zou moeten zijn aan haar rol.

Verder is het jammer dat het hele personage Michael Clayton maar zo zo van de grond komt. Hij is de fixer. Als hij een kamer binnenkomt, regelt hij het allemaal wel even. Daar heb ik dus heel weinig van gezien, vond dat totaal niet overtuigend. Zijn grote waarde voor het advocatenkantoor werd mij niet duidelijk. Ook z'n priveproblemen zijn er een beetje bijgeraapt. Dat hele restaurant-gedoe sloeg niet echt ergens op. Heb Clooney ook vaak al veel beter zien spelen.

Maar nogmaals, het is best vermakelijk. Redelijk spannend, aardig geacteerd, behoorlijk in beeld gebracht. Maar Gilroy is een beetje zo iemand, die op een verjaardag heel wat te vertellen lijkt te hebben, je luistert aandachtig, om er vervolgens achter te komen dat het allemaal niet zo bijzonder is wat hij te vertellen heeft. Je kijkt om je heen of er niet iemand vrij is om mee te praten, maar aangezien dat niet zo is, het niet helemaal onvermakelijk is en je toch al halverwege bent, luister je maar af. De volgende verjaardag, zal je waarschijnlijk liever een andere gesprekspartner zoeken. Een beleefd knikje kan er wel van af, maar meer dan vage kennissen worden van elkaar zit er niet in.

Aardig advocatenthrillertje met George Cloony met nog een best fijne plot dat weer een beetje in het leven van een willekeurige advocaat blikt en van wat ie allemaal op zijn bordje krijgt. Het is zeker niet geflipt met allerlij spectaculaire achtervolging en thriller scenes, nee, dit is een gewoon normaal soort biografie. Vooral die paranoide Arthur vond ik erg goed en het begin en het eind met dat weiland en dan de aaneenkoppeling van die beide scenes vond ik een mooie truc.

Prima wegkijkertje.

3,5*

Niet slecht.

Vlotte vertelstijl, weinig of geen inzakkingen ondanks de lange speelduur en overtuigende personages. Clooney is nu eenmaal een persoon die weinig verkeerd kan doen. Het is een geroutineerd acteur die zijn vak verstaat en dat hier voor de honderdste keer laat blijken. Min of meer hetzelfde geldt voor Wilkinson. Voorts een verteerbaar en aanvaardbaar verhaaltje, dat twee uur lang niet gaat tegensteken, maar je ook niet van de stoel doet vallen. Intrigerend tot op bepaalde hoogte, waarna het langzaam aan zijn afdaling begint.

3,00 (3,25)

Eens bekeken en hij is wat 'k er van verwacht had: Wat langdradig De film mocht voor mij gerust wat korter, maar gelukkig was het einde wel erg de moeite.

George Clooney speelt erg indrukwekkend al vond 'k de rol van Tilda Swinton eerder beperkt.

Zeker geen film die je moet bekijken na een zware dag werken, want dan vrees 'k dat je het einde niet zal halen.

Oerdegelijke thriller die, mits je er in verzopen bent, een behoorlijke impact kan maken. Echter is dit niet mijn favoriete thema en de gedachten dwaalden soms weg. Zakenmannen die voor zowel bedrog als de nodige redding zorgen en een zaak die grondig uitgepluist moet worden. De boel had iets compacter en concreter mogen zijn.

Michael Clayton, een goedgemaakte en uitstekend opgebouwde thriller, met een paar sterke acteurs, goede spanningsopbouw en sterk script. Echt bijster bijzonder was het allemaal niet en niet elk karakter is even boeiend of krijgt een even sterke uitwerking, maar Clooney en zijn karakter weten gelukkig goed te boeien. Wel opvallend trouwens dat Tilda Swinton de Oscar in de wacht sleepte terwijl haar rol toch verre van opzienbarend was. Een stuk sterker waren bijvoorbeeld de bijrollen van onder andere Sydney Pollack en Tom Wilkinson.

3,5 sterren.

Michael Clayton verteld het verhaal van misstanden in de juridische sector en wat voor invloed wroeging op het geweten krijgt. Alhoewel het verhaal prettig in elkaar steekt had ik constant het idee dat ik deze film al 4x had gezien, want het is allemaal niet bijster origineel natuurlijk. Maar uiteindelijk is het juist de invulling die de doorslag geeft.

Clooney zet namelijk een ijzersterke Clayton neer, en de regie van Gilroy is ingetogen en geeft toch de atmosfeer van het harde business wereldje goed weer. Daarnaast speelt vooral Wilkinson een erg sterke rol. Het eerste uur van de film verwonderde ik mij dan ook over het feit dat de film vanuit het oogpunt van Clayton werd gespeeld en niet vanuit Wilkinson, maar later voelde dat al weer wat logischer aan.
Vooral de donkere editting beviel mij goed. Als een soort metaforische wolk hangt er constant een donkere ruis over de scenes, wat de film veel harder en kouder maakt, en dat gaat perfect samen.

Het subplot met de persoonlijke drama’s van Clayton kan ik echter niet goed plaatsen in relatie tot de rest van de film, behalve met het feit dat Clayton genoeg heeft van ‘alles’. Daarnaast vond ik de meerwaarde van het knippen in de chronologische volgorde van de film niet duidelijk genoeg om op waarde te schatten, het voelde meer aan als een truc.

Het is daarnaast erg jammer dat we verder geen inkijk krijgen in de persoonlijke worstelingen die meerdere karakters moeten doormaken. Van Wilkinson hebben we al snel door dat zijn geweten al snel zo hoog opspeelt dat hij redelijk krankjorum wordt, maar zowel de vrouwelijke advocate van U/North (Swindon) als Clayton zelf vind ik hier wat minder in uitgewerkt. Swindon heeft hoogstens een scenetje op het toilet waar het allemaal wat teveel lijkt te worden, maar vooralsnog plaats ik dit meer als zorgen voor het bedrijf/baan dan dat ze daadwerkelijk lijkt te beseffen dat het bedrijf wat ze vertegenwoordigt is vergiftigd is tot het bot. Het is mij dan ook een groot vraagteken waar de Oscar vandaan komt.

Toch is de 2e helft van de film erg goed. De spanning is duidelijk aanwezig en ontwikkelt zich ook duidelijk tot een climax. Wel moet worden gezegd dat dit einde een beetje anti-climax aanvoelde (met het telefoontje), maar dit nemen we maar voor lief.

Echter heb ik nog een klein vraagteken, en dat is waarom Clooney bij de paarden ging kijken? Was dit gewoon omdat hij er tussenuit moest? Wel toevallig dan. Des te meer omdat in dat boek van z’n zoon een plaatje stond van 3 paarden bij een verlaten boom. Had gehoopt dat we als kijker hier nog een geniale hint zouden krijgen, maar helaas…

Daar deze film in een box zat met nog 3 andere (veel betere) filmen, tevens Oscarwinnaars, heb ik deze prent opnieuw bekeken, en blijf het een teleurstellende, middelmatige film vinden.

Heb bijgevolg niets te wijzigen aan mijn eerdere commentaar.

Deze film heb ik destijds in de bioscoop overgeslagen, ik had niet zo'n zin in wat me de zoveelste rechtzaakfilm leek. Verkeerde keuze achteraf, want met de doorsnee film uit dat genre heeft het weinig te maken. Het is een uitstekende thriller met een boodschap.

Acteerwerk is over het algemeen behoorlijk, een van de betere Clooney's, en de kritiek richting Tilda Swinton deel ik niet, ze zet een overtuigende ambitieuze en gewetensloze zakenvrouw/bitch neer die de top in de zakenwereld bereikt maar dit een maatje te groot is voor haar als zakenvrouw.

Het script is prima, dat de film met een flashforward begint vond ik niet erg, al is mij ook niet geheel duidelijk waarom hiervoor is gekozen, of het nut van die scene, die toch los van het geheel lijkt. Het begin, op die flash na, had wel wat introductie kunnen gebruiken, er gebeurt veel maar wat er gaande is wordt veel te onduidelijk overgebracht.

De veelbesproken paardenscene vond ik mooi, je ziet dat terwijl hij rijdt veel hem door het hoofd spookt, en dan stopt hij de auto en zoekt hij rust op. Qua timing natuurlijk wel erg toevallig, maar op zich niet vreemd.

Prima onderhoudende thriller.

Een thriller die qua opbouw zeer traag is en ondanks de machtspositie van een groot bedrijf weinig uitpakt. Of je dit nu subtiel of gemiste nadruk moet noemen laat ik in het midden. Het verhaal wil namelijk ook de hoofdpersoon Clayton duidelijk uitbeelden. Hiermee ligt het concept voor mij wat knullig in elkaar, aldaar Clayton niet zo´n heel erg boeiend persoon is. De nadruk had meer bij de machtspositie van het bedrijf mogen liggen, want daar had qua verhaal meer ingezeten.

Snap de kritiek die mensen hier geven op de paardenscène niet, er is een heel logische verklaring voor. En het verbaasd mij dat zo weinig mensen het hebben opgemerkt.

Michael's zoon leest het boek Realm and Conquest. Waarover hij zijn vader ook uitgebreid vertelt en aanspoort om te gaan lezen. Het boek met de rode kaft, die zijn zoon thuis bij Michael op de keukentafel heeft gelegd.
Arthur's telefoongesprek met Michael's zoon gaat over dit boek. Waardoor Arthur dit boek zelf gaat lezen en zelfs de documenten die de waarheid bevatten over U/North print met een rode kaft en zelfde titel.
Als Michael inbreekt in Arthur's huis na zijn dood, vind hij hetzelfde boek. Terwijl hij hier in bladert komt hij op een pagina tussen twee alinea's een afbeelding tegen. Hier staat een paard tussen de bomen op een heuvel.

Hierdoor stopt Michael op de landweg zodra hij op een heuvel de paarden ziet staan tussen de bomen. Deze plek doet hem denken aan zijn zoon en Arthur, de mensen om wie hij het meeste geeft in de wereld en hij voor zijn gevoel in de steek heeft gelaten.

Hoop dat hierdoor mensen de film wat beter begrijpen, want dit is toch wel de belangrijkste scène in de film naar mijn mening waar veel mensen blijkbaar over heen hebben gekeken of gewoon niet snappen.

Helaas is het mysterieuze gedeelte iets te vaag verteld waardoor ik nooit echt helemaal in het verhaal werd gezogen. Toch wordt het tegen het einde behoorlijk spannend waardoor deze film, overigens met een behoorlijke Clooney, een dikke voldoende uit het vuur weet te slepen.

De degelijkheid wordt hier op formaat bediend. Van deze prent mag je geen rare bokkensprongen verwachten, als ook geen ondermaatse uitwerkingen. Gewoon een standaard thriller. Vooral bedoeld voor mensen die van het concept houden. Dat concept bestaat uit strijdende partijen die zich aan de uitersten van het morele spectrum bevinden. Precies daartussenin bevindt zich natuurlijk de hoofdpersoon en boven alles prijkt natuurlijk de hamvraag welke kant hij zal uitwaaien. Vanzelf spreekt dat hij in eerste instantie, althans feitelijk niet geestelijk, verbonden is aan de roofdieren van het laatkapitalisme die hem inzetten voor de uitwassen waaraan ze zelf niet hun handen willen besmeuren. Van lieverlee raakt hij echter vervreemd van de amorele kapitaalkrachtigen en is het een kwestie van tijd vooraleer hij zich bij het kamp van de waarlijke vertegenwoordigers van het recht voegt. Iemand die zijn pragmatiek voor principes inwisselt. Dat is natuurlijk een beproefd recept, zij het dusdanig vakkundig uitgewerkt dat de clichés niet agiteren.

Dat het verhaal de titel van de hoofdpersoon draagt, mag niet van grote creativiteit spreken. Naast Michael Clayton volgen we immers de geestestoestand van twee mensen aan weerszijden van het morele spectrum. Beiden worden uitgediept op een redelijk boeiende wijze. Vooral wordt getoond welke prijs zij moeten betalen voor hun goed- en kwaadwillig. Enigszins tendentieus om de titel dan

aan de hoofdpersoon op te dragen.

De manische openingsrede beoogt natuurlijk de blikvanger van de film te zijn, maar weet toch niet te overdonderen, hoogstens lichtjes te intrigeren. In ieder geval een hoop gewauwel om de slotconclusie - warempel, het is toch niet helemaal kuis wat we met zijn allen doen! - mee in te leiden. Had je van mij

niet per se een doorgedraaide bipolair voor aan het woord hoeven te laten. Niet dat de stoornis van Wilkinson volledig geschrapt had moeten worden, maar zijn geestdrijverij wordt er wel heel erg bij de haren bijgesleept om de film per se met een bombastisch spektakelstuk van start te laten gaan.

“I'm not the guy you kill. I'm the guy you buy!”

Het is best wel moeilijk om dit soort films spannend en interessant te houden. Veel politiek gekonkel, chantage, intriges etc. We weten dat het er binnen het bedrijfsleven keihard aan toe kan gaan, en Michael Clayton doet op dat vlak niet veel nieuws. Maar het verhaal blijft interessant door de beklemmende sfeer, de stijlvolle regie van Tony Gilroy, en vooral het acteerwerk van Clooney, Swinton, Wilkinson en alle andere acteurs. Dit is een echte acteursfilm, en ze krijgen allemaal de ruimte om hun kunsten te vertonen. Het oerdegelijke script en de dialogen fungeren daarbij als perfecte aangevers.

Nog nooit gezien en dat moest er vanwege de positieve commentaren toch maar eens van komen. Inlossen deed de film dit in eerste instantie nog niet, maar een zekere degelijkheid verraad het geheel wel.

De interesse is in eerste instantie wel gewekt met het 'tegen wil en dank' karakter Clayton die als een soort troubleshooter de buitendienst van een advocatenkantoor vormt en waarmee meteen een louche beeld gecreëerd wordt. De bom en de scene met de paarden zijn evene bevreemdend als intrigerend.

Toch heeft Michael Clayton in het vervolg moeite te boeien met een aantal zaken die doorelkaar lopen. Crowder en haar U-north, Arthur Edens meltdown en niet in de minste het privé leven van Clayton die gedurende de film verandert in moreel kompas. Hoewel goed geacteerd door een altijd boeiende Wilkinson is het toch zoeken waar dit nu precies heen gaat en wordt het voor mijn gevoel rommelig gemaakt met Clayton's broertje en Edens betrekkingen tot Anna. Pas een half uur voor het einde begint er meer lijn in het geheel te komen en wat de uiteindelijke bedoeling is.

Michael Clayton is daarmee een film die niet geheel oninteressant is, en in het geheel niet slecht te noemen is, toch ontbrak het mij aan wat extra feeling met Clayton of het verhaal. De wow-factor bleef voor mij in die zin uit. Toch intrigeert de film me genoeg om me mogelijk bij een tweede keer wel in te laten pakken, een kans die de film zeker gaat krijgen.

Behoorlijke tijd geleden gezien en destijds vergeten te beoordelen. Niet zo gek om te bedenken waarom eigenlijk. Ik maak het niet gauw mee, maar dit was echt een film die me vrijwel de gehele speelduur niet wist te boeien en zelfs behoorlijk op mijn zenuwen werkte. En dan lijken twee uurtjes best lang. Pas het laatste half uur zat ik er een beetje in en kon het me wat meer bekoren, maar dan heb je natuurlijk al 3/4 van de film achter je, waardoor ook de climax eigenlijk nauwelijks impact maakt. Met Clooney in de hoofdrol - maar eigenlijk ook de rest van de cast - kon ik niet weinig, maar het grootste probleem is dat ik het simpelweg een duffe bedoening vond. De uitwerking van het verhaal vond ik totaal niet spannend, meeslepend, pakkend... of wat dan ook de bedoeling was van de makers.

1*

Saaie boel.

Het grootste probleem is wellicht dat het script op niets trekt en het onderliggende gegeven ook al niet bijster aanspreekt. Probeer er dan nog maar iets van te maken - en dat lukt dus ook maar matig, ondanks de overweldigend zware cast, en allemaal ook fijn bezig en in een rol die ze ligt. Met uitzondering van Clooney eigenlijk, maar dat kan aan mij liggen - ik vind hem meestal niet zo enorm overtuigend.

Qua beelden spreekt het ook allemaal niet zo aan - grijze mannen in grijze pakken in donkere kantoortjes. Doet me wat veel denken aan mijn werk vroeger.