Michael Clayton (2007)

Niets meer dan lof voor Clooney, die fantastisch is. Echter werd het vrij simpele verhaal nogal onnodig ingewikkeld op scherm gebracht, dat de film geen goed deed. Maar verder goed vermaakt, 3,5*

De aftiteling was trouwens erg 'anders' op een positieve manier.

Uitstekende thriller. Ijzig in beeld gebracht met lastig definieerbare achtergrondnoise en sfeervolle ambientmuziek. Allemaal heel strak en zakelijk wat een dreigende, bevreemdende sfeer met zich mee brengt, zeker in combinatie met de koelbloedigheid waarmee sommige mensen in deze film handelen. Alsof ze willoos door de zaken en belangen gecontroleerd worden. We krijgen daardoor ook weinig expliciete beweegredenen te zien. Vooral zo'n kerel als Arthur (geweldig vertolkt ook) blijft constant boeiend door zijn wispelturigheid.

Ja, gaaf. Jammer dat de projectie niet helemaal vlekkeloos was, maar dat kan een DVD verhelpen.

4*

Je ziet de wallen van Clooney groeien! Prachtig subtiel in beeld gebracht hoe hij er langzaam achter komt hoe zijn wereld in elkaar zit.

Aardig.

Film weet uiteindelijk toch niet veel nieuws te vertellen. Dat dergelijke zaken in dat advocatenwereldje gebeuren is niet nieuw, waardoor verassing ontbreekt. Film gaat ondanks zijn pretenties niet heel erg diep en de personages wisten me amper te raken. Interessantste rol vond ik nog van Swinton; een vrouw die hopeloos in een wereldje probeert te leven wat niet het hare is. Door druk van haarzelf om maar te presteren en 'er bij te horen' maakt zijn grote fouten...

Het acteerwerk verder is goed, en een aantal mooie scenes zijn absoluut aanwezig (de paarden), en qua sfeer zat het ook wel goed. Minpuntje is nog de muziek van Newton Howard die de koude sfeer extra probeert te versterken met een ambientscore, maar het is duidelijk dat zijn talent daar niet ligt. Cliff Martinez is toch een bekende bij de producers, en had de toon beter aangevoeld denk ik.

Al met al aardig en ik heb me niet verveeld, maar de prent verdiende meer body dan dat het nu kreeg.

3*

Goede film die wordt gedragen door de uitstekende George Clooney. Helaas hebben heb ik dit soort verhalen eerder gezien en blijft het geheel wat afstandelijk. Verder viel vooral de rol van Tom Wilkenson mij op. Een karakter die een aantal vreemde beslissingen neemt in de film, waarvan uiteindelijk niet geheel duidelijk wordt waarom hij doet wat hij doet. En dat vond ik jammer.

George Clooney wenst naar verluidt nimmer samen te werken met een debuterend regisseur, maar het interessante gegeven van 'Michael Clayton' en het feit dat de regisseur van dienst voorheen zijn brood verdiende als scenarist van de Bourne-trilogie, deden hem duidelijk afwijken van deze instelling.
In 'Michael Clayton', een prent over de wrange dualiteit van de Amerikaanse advocatencultuur en de advocatencultuur in het algemeen, krijgt hij vervolgens de rol toebedeeld van de advocaat des duivels. Een rol die hij overigens op uiterst ingetogen en doorleefde wijze neerzet.

Volgens de traditie van het recente 'Zodiac' en klassieke thrillers als 'All the President's Men' en 'The Parallax View', leidt Gilroy ons zonder enige poespas en met een ongeziene beheersing doorheen een doolhof van eindeloze ontgoochelingen en hoeken zonder einde.
De ijzige gevoelens, de sobere sfeer en de abstracte vormgeving benadrukken hierbij perfect het gegeven van de kleine eenzame man, die zich al lang heeft overgeleverd aan de harde wetten van een groter 'systeem', een systeem waar hij al jarenlang deel van uitmaakt.

'Michael Clayton' heeft zijn gebreken (het gebruik van een flash-forward bij aanvang en enkele onnodige explicaties waaraan de intelligente kijker absoluut geen behoefte heeft), maar de fascinerende simpliciteit waarmee men een complex en problematisch gegeven aan de kaak stelt, is zondermeer bewonderenswaardig.

3.5* ...maar de 4* lijken haast een zekerheid bij herziening...

Deze film doet zich voor als een diepgaand, episch legal/corporate industry intrige, maar het verhaal heeft bitter weinig om het lijf.

Alleen al de aftiteling met de taxi moet heel sophisticated overkomen, maar het is niet gepast in deze middelmatige film. Er wordt goed geacteerd maar het verhaal is soms erg onsamenhangend en langdradig. De ontknoping is nog een beetje leuk ("let me get a picture while I'm at it") maar de rest van de film is vrij matig.

2.5 sterren

Goed debuut.

Vooral de sfeer is erg goed in deze film. Erg somber qua vertelling en erg sterk in beeld gebracht. Zie je niet zo heel vaak bij dit soort films. Vaak is het toch meer verhaal is het belangrijkst, laat de rest maar door de automatische piloot gedaan worden. Mede hierdoor doet Gilroy me wel een beetje denken aan Soderbergh.

Acteerwerk was degelijk, maar zie niet zo heel erg goed in waarom bijna iedereen genomineerd is voor een oscar, alleen Swinton snap ik wel een beetje. Maar Clooney mwa, hij irriteerde me niet. Maar hij blijft toch teveel hetzelfde doen.

Aardige soundtrack ook, haalde niet helemaal het onderste uit de kan. Maar had wel zo zijn momenten.

3.5 sterren.

Geen onaardige films die genomineerd zijn dit jaar bij de Oscars overigens, alleen Atonement scoort onvoldoende bij mij (maar vond het nou ook weer niet een waardeloze film) en There Will be Blood nog niet gezien (PT Anderson =voldoende ). Maar ben blij dat de waar gebeurde en Eastwood films dit jaar ontbreken.

Ondanks een aantal zwakke punten vond ik deze film erg boeiend. Vooral Tom Wilkinson speelt (zoals altijd, lijkt wel) de sterren van de hemel. Fantastische telefoonscène met hem en Clooney's zoon.

Ik sluit me bij cameron aan met de vermelding dat ik Tom Wilkinson in de rol van Arthur Edens erg sterk vond. Met name het moment waar hij zijn vermeende verwardheid even loslaat en Clayton daadkrachtig toespreekt; 'If you want to do this, Michael, you better have your balls in order because the one place you don't want to see me is in court!'. Die Shiva...

Anyway, binnen z'n soort is dit een absolute aanrader.

4*

De uitdrukking 'het is al eerder en al beter gedaan' is slechts half van toepassing op Michael Clayton, namelijk de eerste helft. Het schimmenspel rond luxe advocatenkantoren en hun dubieuze clientèle is niet van vandaag, niet van gisteren en ook al niet van eergisteren, maar Michael Clayton is spannend, vlot, gelaagd en ja, zelfs indrukwekkend in haar haast simpele oprechtheid. Iedereen is een mens, iedereen heeft een prijs, maar zelfs de schijnbaar meedogenloze Swinton heeft scrupules.

Swinton's oscar komt overigens wat overdreven over, dan vond ik de heren Clooney en Wilkinson meer indruk maken, maar afijn. Spanningsopbouw perfect, verhaallijntjes prima uitgewerkt, sterke cast, Michael Clayton is Hollywood kwaliteit dat het met terugwerkende kracht tot m'n top 10 van 2007 brengt.

4*.

Dit is het soort film waarmee Hollywood graag adverteerd dat het ook intelligente films kan maken. Michael Clayton is onder dit type films echter niet bijster opvallend. De film was bijna geheel wat ik ervan verwacht had: uitstekend gemaakt, goed geacteerd (maar niemand hoefde hier een Oscar te winnen van mij), waterdicht gescript, stijlvol gefilmd, maar uiteindelijk ook vrij emotie- en spanningsloos. Zelfs het einde is heel erg typisch voor dit soort bedrijfsthrillers, al blijf ik er een zwak voor hebben. Michael Clayton is daarmee prima kijkbaar en voor de liefhebbers van het genre wellicht een meesterwerk, maar echt indruk maken doet de film op mij niet. Goed, maar niet groots.

Ik snap alleen niet hoe men kan denken dat Clayton met auto en al ontploft is. Moeten ze niet iets van stoffelijk overschot vinden of zo? Ja, Clayton gooide zijn horloge en nog wat spulletjes in de brandende auto, maar dat kan toch niet voldoende zijn?
3*

Viel mij mee,

De opening van de film zet gelijk de toon voor een lekker dreigend sfeertje. Lang wordt er in het midden gelaten wie de persoon Michael Clayton nu eigenlijk is, hierdoor wist ik niet aan welke kant hij nou werkelijk stond.

Clooney is niet echt een favoriet van mij, maar hier kon ik hem goed uitstaan. Waarschijnlijk omdat hij nu eens op zijn hielen werd gezeten. Qua montage en geluid oogt het allemaal best wel verzorgd en zelfs modern. Wat toevalligheden en een kleine anticlimax na een geweldige climax konden weggelaten worden maar richten weinig schade aan. Vermakelijk en richting het einde wordt er met een sterk staaltje beeldtaal nog wat diepgang in het verhaal gestopt. Voor de een misschien wat geforceerd. Ik vond het allemaal wel best. Tom Wilkinson was lekker op dreef, vooral zijn gedetailleerd weergeven ervaringen over uitspattingen met Litouwse hoertjes maakten van hem naast een gek vooral ook een grappig personage. 3,5*

Moest deze film gemaakt zijn in Europa of VK was dit beter geweest, maar het Hollywoodsausje smaakt dit keer averechts op het genre dat men wil aansnijden. Hollywood probeert buiten de lijntjes te gaan met deze thriller, maar heeft de 'ballen' niet (excusez-moi les mots) om ver genoeg te gaan. Resultaat is deze vage en soms vrij kabbelende film die z'n weg zoekt en af en toe sterke pogingen heeft.

Zo heeft de film een mooie opening met de voice-over van Tom Wilkinson en krijgt de film ook een mooi opbouw door enkele cruciale scenes als lokaas uit te werpen. Wilkinson acteert trouwens zoals we dat van hem gewend zijn, heel sterk. Clooney kan beter en past niet echt hier op z'n plaats. Z'n rol wordt veel te oppervlakkig gespeelt en had door pakweg een Edward Norton of Matt Damon met meer excentrieke trek beter tot z'n recht gekomen. Denk ik toch... Ook waren rollen als die van Tilda Swinton vrij overacht naar mijn zin. Origineel is dan weer wel de scenes als ze het woord voert bij zittingen gemengd met de momenten dat ze haar zinnen wikt en weegt en zich voorbereid. Vond ik wel leuk gedaan.

Qua regie zit het dus niet slecht, al had ik het gevoel dat de teugels door Hollywoodproducers te strak werden aangehouden. Ook af en toe een miscasting helaas. En een meer gedurfd script had wel gemogen.

Maar als ontspanning viel het wel mee, misschien met een herziening dat er meer uit de bus valt, al betwijfel ik het. Hoe deze aan zoveel Oscarnominaties komt is me ook een groot raadsel.

Er zijn zo van die films waarmee het haast niet fout kan gaan. Soderbergh, Pollack en Clooney als producers, en die laatste ook in een veeleisende hoofdrol - dat zegt veel over de kwaliteit van het scenario. De uitdaging voor debutant Tony Gilroy was om een film in elkaar te boksen die verder reikt dan een intelligent verhaal en goeie acteerprestaties, en daar slaagt hij dan ook keurig in. Neem de allerlaatste scène waarbij de aftiteling begint: zoiets is volstrekt origineel (volgens Reinbo echter geleend van 'The Long Good Friday'?) en tegelijk diepgaand - het zijn m.a.w. de puntjes op de i.

We mogen echter niet vergeten dat 'Michael Clayton' in vele opzichten een brave film is: het waarom van de openingssequens wordt al snel duidelijk, maar Gilroy neemt rustig de tijd om de plot te ontwikkelen. In se is dit duidelijk een thriller (en wat voor één), maar psychologisch worden de pluimen verschoten op een eerder wringende subplot. Met Clooney kan je alle kanten op, maar de persoonlijke struggle (met het chronisch dollargebrek) heeft te weinig draagkracht om zelfs hem te laten schitteren.

We hoeven 'Michael Clayton' echter niet te beschouwen als "de film van de gemiste kansen", want in zijn genre behoort hij nu al tot de top. Wat overblijft is immers een kanjer van een politieke thriller: smaakvol, goed uitgevoerd, spannend tot en met zijn verrassende ontknoping. We kunnen een cineast als Gilroy alleen maar beter zien worden - en dat is een fijne gewaarwording.
3,75*

De film komt heel traag op gang. En in het begin vind ik de film gewoon ronduit saai. Je ziet allerlei beelden die je niet kan plaatsen.

Pas halverwege de film wordt de spanning een klein beetje opgebouwd. Maar pas vanaf het moment dat er wordt uitgelegd hoe de autobom geplaatst is wordt het pas echt spannend. Dat vind ik helaas een beetje te laat. Het zou niet nodig moeten zijn om een uur te wachten tot een film spannend gaat worden.

Ach, zo ingewikkeld is het nu ook weer niet? Advocaat vraagt zich, na jaren zwoegen, af waar hij nu eigenlijk mee bezig is en krijgt wroeging. Degene die vanuit de advocatenfirma gestuurd wordt om hem weer op het rechte pad te krijgen vindt eigenlijk dat zijn collega gelijk heeft en gaat zich hetzelfde afvragen. Dit wordt niet in dank afgenomen door de multinational die ze moeten verdedigen in een smerige zaak tegen kleine boeren die pesticide met schadelijke bij-effecten hebben gebruikt. Deze multinational neemt dan ook passende maatregelen. Film is niet geheel chronologisch en bewandelt ook wat zijpaadjes wat het wat ingewikkelder maakt.

Op zich heb ik wel een zwak voor dit soort bedrijfsthrillers en Michael Clayton is een aardige poging. Aardig maar uiteindelijk niet echt indrukwekkend. Ben het wel eens met Film Pegasus dat de film de ballen mist om het onderwerp eens echt goed bij de horens te pakken.

Resultaat is dat het een prachtig vormgegeven maar enigszins nietszeggende film geworden is. Temeer omdat eigenlijk deze film al decennia lang is ingehaald door de werkelijkheid. Dat grote bedrijven wel met heel veel wegkomen en hun (juridische) verantwoordelijkheden ontlopen is mij allang bekend. Ik noem bv de ramp met de Exxon Valdez en meer nog de Bhopal ramp veroorzaakt door het chemieconcern Union Carbide. Het verhaal van Michael Calyton leek me toch wel een beetje op dat laatste geënt echter is de waarheid vele malen gruwelijker.
In dat opzicht deed Michael Mann het met The Insider toch een stuk beter, realistischer en bovendien scherper en intenser . Daarmee vergeleken blijft dit toch een wat tamme gemiste kans.

Acteerwerk van vooral Wilkinson was erg prettig en sterk, Clooney doet wat hij moet doen maar kan beter. Waarom Swinton in aanmerking kwam voor een Oscar is mij ook een raadsel, ze geeft een aardige impressie van een soort Sarah Palin maar echt opzienbarend is het nu ook weer niet.

Het middenstuk van de film is soms ook wat saaiig en te weinig gefocust.
Ook het einde (afgedwongen en ongemerkt opgenomen confessie) is verre van origineel en komt toch een beetje uit de standaard-Hollywood-trukendoos en wist mij nu niet echt van mijn zetel te blazen.

Vermakelijk en mooi gemaakt is het wel maar mist de scherpte die dit soort films echt boven de middenmoot kunnen doen uitstijgen. Al met al wel een aardige film.

3*

Mooie thriller met een ijzersterke cast. Soms ietwat voorspelbaar maar door de goede vertolkingen en het onderhoudende verhaal de moeite waard. Goed.

Redelijke film, maar er had meer in gezeten. Clooney is goed gecast als fixer en weet direct je vertrouwen te winnen. Je krijgt zelfs medelijden met hem, al is hij zelf ook niet helemaal clean.
De vertelstructuur maakt de nogal eenvoudige plot een stuk interessanter en je zit direct in de film. Ook mooi kleurengebruik. De grijze tinten met die bruine paarden in het begin en direct daarna de kleurrijkekinderkamer. Prachtig. Naarmate de film vordert wordt het weer steeds grijzer. Ook een sterke soundtrack die voor een klein beetje spanning zorgt. Verder mooie rollen van Wilkinson en en Swinton, die met de minuut er slechter uit gaat zien.
Toch is de film van onevenwichtig. Het lijkt of er niet een keuze kon worden gemaakt tussen een aanklacht of meer op de psychologie van de karakters. Dat laatste is nog wel het meest interessant maar te weinig uitgediept. En de aanklacht zelf hangt er ook wat losjes bij (The Insider en zelfs een Erin Brockovich deden dit veel beter) had dan meer voor de psychologie gekozen. De film had wat mij betreft langer mogen duren, de tijd ging immers nel voorbij. En enige karakter uitdieping van meerdere karakters had wel gemogen. Want allemaal zijn ze goed noch slecht. En dan een Swinton die steeds meer tegen de wet ingaat om te redden wat er te redden valt (vooral haar eigen positie) en ook Clooney neemt geld aan voor de afbetaling van het restaurant. Wilkinson heeft al jaren gehandeld wetende dat hij verkeerd bezig was. En dat is dan jammer dat daar niet meer inzat. Anders had er een hogere score zeker ingezeten.

Prima film, maar wel één die direct je volle aandacht vereist. De film wordt wat mij betreft gedragen door de sombere, dreigende sfeer en een ijzersterke George Clooney. Het verhaal is opzich niet erg moeilijk denk ik, maar dankzij de vertelmanier lijkt dit dus wel zo. Daarom is het ook vooral in het begin opletten geblazen en ik denk dat een tweede kijkbeurt eigenlijk wel goed zou zijn. Ik vind het jammer dat de film nooit een hoogtepunt bereikt. We worden steeds maar meegesleept zonder dat we echt een indrukwekkende situatie voorgeschoteld krijgen. Visueel is het ondertussen allemaal prima en de score van Newton Howard mag er ook zijn, maar ik heb toch het idee dat de film veel wil, maar uiteindelijk op geen punt de eindstreep bereikt. Een overuidelijke vaag punt is trouwens het moment wanneer ze denken dat Clooney dood is. Hmm, hij zat niet in de auto, dus ze hebben geen lijk. Hoe zijn ze dan zo zeker van hun zaak? Beetje slordig punt eigenlijk. Ben voor de rest niet echt kapot van Wilkinson, maar Pollack was wel weer leuk om bezig te zien. De scéne met de paarden in het land - en dat boekje - is misschien wat makkelijk gevonden, maar is er wel één die mij het langste bij zal blijven denk ik, vooral door het feit dat de film voor de rest niet veel indrukwekkends bevat.

Wat een saaie film. Heeft vooral te maken met de moraal en de enorm trage opbouw. Pas 20 minuten voor het einde wordt deze thriller daadwerkelijk spannend. Goed acteerwerk van Clooney, dat dan weer wel.

2*

"Lawyers think you're a cop, cops think you're a lawyer..."

Knap hoe een eigenlijk heel simpel, eenvoudig verhaal heel ingewikkeld wordt verteld binnen een zeer duistere en mysterieuze sfeer.

Het plot wordt langzaam opgebouwd, waardoor je steeds meer te weten komt over Micheal Clayton. De keuzes die hij maakt, de relaties die hij heeft met zijn familie en het beroep dat hij uitoefent. Zeer boeiend om deze mooie vertolking van George Clooney te zien veranderen van begin tot eind, met als toppunt de climax. Alles klopt aan deze film.

De lage score gemiddelde score hier verklaar ik doordat het verhaal nogal langzaam wordt opgebouwd. Het is een politieke thriller in de trend van Syriana en dat zal niet iedereen even interessant vinden, maar deze film zal mij waarschijnlijk nog een tijd bijblijven.

4*

Een vermakelijke thriller, niet heel speciaal maar mede door het acteerwerk is het zeker de moeite waard. Het verhaal stelt niet heel veel voor, maar is wel spannend genoeg om als thriller gezien te worden, alleen af en toe is het wat saai en onduidelijk. En de muziek was ook goed, lekker sfeervol.

De film mag vooral geprezen worden om zijn cast. Er wordt ongelooflijk goed geacteerd. George Clooney verraste me weer met een uitstekende rol. Ook Swinton speel heel erg, een terechte Oscar voor haar ook. Wilkinson en natuurlijk Pollack zijn ook erg goed.

3.5*

Enorm saaie bedoeling van een film die wel 4 uur lijkt te duren. Erg leeg gedoe eigenlijk over een onbenullig en nietszeggend verhaal. Ook zo'n lekker flauw einde erachter aan geplakt waar nog geen klein sprankje fantasie voor gebruikt is.

Clooney die ook maar als een houten klaas rondloopt en totaal vervangbaar is draagt natuurlijk ook niet bij aan de filmervaring. Dat deze film vorig jaar genomineerd is voor een Oscar is natuurlijk een farce. Nee hier zit werkelijk heel weinig in.

1,5*

Ik vond dit echt een hele langzame film. Ik heb hem wel afgekeken, maar zal hem niet nog een keer kijken.

2,0

Tja, dan kun je net zo goed geen stem geven als je de helft toch gemist hebt.

Any way, ik vond het wel een sterke film.. Dit is echt zo een film waarbij je op het eind alle knopen met elkaar kunt verbinden.

Het is af en toe wel verwarrend, maar toch wel de moeite waard om te kijken.

3, 5 Sterren van mij.

Deze film was best oke gemaakt door de perfecte rol van George Clooney.

Het feit dat deze film een lage rating heeft, is gewoon omdat deze film te moeilijk is voor de huidige pubers en jongeren (hoewel ik ook een puber ben, begrijp ik die wereld in deze film wel)

Er is weinig mis met deze film, er zijn nog ergere films vindt ik.

Betrapte mezelf erop dat ik er na een tijdje met een half oog naar begon te kijken. Clooney en Wilkinson zijn goed, maar het zeurderige verhaal doet de film de das om. Spannend is het eigenlijk nergens -het is namelijk al meteen duidelijk na de autobom dat Clooney op de één of andere manier in to deep raakt[/i] .

Laat Gilroy maar weer kruipen achter zijn schrijftafel en het regisseren aan anderen overlaten...


2*

Michael Clayton

Erg interessante, goed uitgewerkte en spannende dramathriller. Het was erg fijn dat Gilroy de eindscène ook als beginscène gebruikt. Hierdoor wordt het vrij overrompelende begin een stuk duidelijker en vallen natuurlijk meer zaken op. Goed in elkaar gezet, daarover valt zeker weten niet te klagen. Ik wist niet wat te verwachten bij deze regisseur aangezien ik nog geen film van hem gezien heb. De eerste is in ieder geval erg goed bevallen.

George Clooney is wel een bekende naam, een acteur waarvan ik dacht dat hij alleen van die Nespresso-rollen speelt zoals in Ocean's Eleven, Batman en Robin en die vreselijke komedie met Catherine Zeta-Jones met een titel die de film mooi beschrijft: Intolerable Cruelty. De enige film waarin ik Clooney wel erg sterk vond spelen was Three Kings, na gisteravond mag je het personage Michael Clayton daarbij voegen want dit is veruit zijn beste rol. De bijrollen zijn ontzettend goed bezet, ik ben vooral fan van Tom Wilkinson die in deze film een lekker doorgedraaid figuur mag spelen na goede rollen in o.a. In The Bedroom en Batman Begins. De prestatie van Austin Williams, Clayton's zoontje, was groots en Tilda Swinton was prima.

Door naar het verhaal en camerawerk, over beide zeer onder de indruk. Erg strak maar wel mooi gefilmd, met vaak een keurig contrast. Vele opnames van Clayton zijn van veraf, past goed bij het vrij 'emotieloze' personage dat hij speelt. Behalve bij de scènes met zijn zoontje en met de paarden, daar mag hij een beetje ontdooien. De 'harteloosheid' van zijn baan wordt ook mooi door deze scènes onderstreept, maar vooral Arthur Edens met z'n overdreven gedrag laat Clayton realiseren dat hij zichzelf al jaren is aan het voorliegen.

De film moet je beetnemen, maar dan is het ook echt een goede, anders blijft een weinig spannende film die alleen maar minder interessant wordt omdat het verhaal zelf steeds minder te bieden heeft. Het gaat niet om de zaak zelf, maar het geeft een kijk op de levens van een aantal mensen die allemaal met die zaak te maken hebben, met als centrale persoon: Michael Clayton!