Kill Bill: Vol. 1 (2003)

Hou toch op, man. bergijp heel erg goed waarom mensen deze film kut vinden. Als je graag een beetje een realistische film wilt zien is Kill Bill een afrader. De bedoeling van deze film is inderdaad overduidelijk niet de overtuiging van realisme, maar blijkbaar valt dit niet in zijn smaak. Trouwens, als echte Tarantino-fan (want dat ben je neem ik aan, als ik zo je profiel zie) moet je toch weten dat Quentin hate it or love it films maakt. Mensen vinden zijn films of geniaal, of vrijwel klote. Sorry, dat ik me er mee begin te bemoeien. Maar als ik ergens een hekel aan heb zijn het films die te gevoelig bij mensen zit. Moviemeter = discusiëren, niet zeiken.

Wat heb ik toch genoten van deze film. Dit uniek exemplaar is zeker een meesterwerk wat je gaat waarderen (als je een Tarantino fan bent). Het 2de deel is even goed.

Dikke aanrader!!! *****

Topfilm dit, heerlijk over the top op bepaalde momenten en nergens vervelend. Leuke scenes om keer op keer te bekijken.

Bouwt goed op, heeft humor, ijzersterke personages en een uitstekende soundtrack. Don't let me be misunderstood is perfect getimed en gewoon een heerlijk nummer. Alleen dat vouwelijke, japanse bandje maakt verschrikkelijke muziek.....

Nog zo'n superfilm van Tarantino (eigenlijk vind ik van hem alleen Jackie Brown niet geweldig). Die gast kan zo goed vrouwen neerzetten (sterk, onafhankelijk, mysterieus).. Geweldige (over the top) actiescenes en fantastische muziek, al zijn films hebben een geweldige soundtrack die mij laten kennismaken met nummers uit de oude doos die ik van begin af aan goed vind. En de geluidjes ook, zoals bij het gevecht met die Chinees-Amerikaanse, dat waterval-instrument

Naar mate ik meer films van Quentin Tarantino kijk, des te meer ik hem ga waarderen. Kan hij alleen maar meesterwerken maken?

Orgineel verhaal, heerlijke actie en genoeg humor .

Jammer dat de actie wel zo overdreven nep is, maar dat hoort bij zijn filmstijl heb ik gemerkt.

De manier waarop hij met de camera kan 'spelen'. Geweldig. Één van de weinig regisseur die zo speciaal kan filmen. Of die mij heeft kunnen boeien dmv het filmen zelf.

Gewoon een 4,5 en straks Vol. 2 kijken

'Wiggle your big toe. Hard part's over. Now let's get these other piggies wiggling'

In 2003 of 2004 voor het eerst gezien en maakte toen enorm veel indruk op me. Het was ongeveer de eerste film die ik zag waarin Japans gesproken werd, de eerste film waarin ik kennis maakte met animé en de eerste film waarin ik bloederige martial arts zag. Daarvoor kende ik wel Jackie Chan-ongein maar dit was weer een klasse apart. Nu, zes jaar later, kan ik wel een beetje stellen dat dit de basis heeft gelegd voor mijn liefde voor Aziatische films, animé en martial arts. Maar ondertussen heb ik van alle drie de subcategorieën wel betere films gezien.

Quentin Tarantino kan bij mij sowieso heel weinig fout doen. Een aantal van zijn films zijn ware klassiekers, dus van een simpel wraakverhaaltje als Kill Bill weet hij wel wat speciaals te maken. Zoals in veel van zijn films zijn het juist de weirde characters, leuke dialogen en grappige situaties die de film na een hoger niveau tillen. Zo zijn de camera angles erg goed, de muziek vaak goed, hoewel misplaatst bij het eindgevecht. De bloedsproeiers draaien op volle toeren en de zwart-wit beelden vond ik wat misplaatst, het leek me leuker als de boel in kleur was, of alleen het bloed rood. De ode aan Bruce Lee is ook mooi, maar de gevechten in zijn films zijn wel wat beter. Veel gevechten in Kill Bill deden mij niks. Komt ook door Thurman, die waarschijnlijk slechts een paar weekjes les heeft gehad voor de opnames. Het ziet er niet helemaal natuurlijk uit. Het gevecht met Gogo is wel tof - komt vooral door de stoerkijkende Kuriyama, maar het gevecht met O-Ren is een anti-climax. Wel een paar mooie kills tussendoor, dat wel.

Het was ook de eerste kennismaking met een animé, naast filmpjes als Pokémon. Ik wist eerst niet wat ik ervan moest denken, maar al snel vond ik het heel cool. Erg tof getekend, lekker veel bloed; een 'tekenfilm' hoefde dus niet altijd alleen maar zoet te zijn.

Met Uma Thurman heb ik een haat-liefde verhouding. In sommige films vind ik haar goed, in sommige niet. Zelfs in deze film vond ik het soms wat twijfelachtig. Hier speelde ze wel goed, maar kon ze me niet goed overtuigen als killing machine. En Lucy Liu al helemaal niet. Die moet gewoon in tutfilms als Charlie's Angels blijven spelen, want als killer komt ze echt tekort. Zie de scène waarin een yakuzabaas commentaar op haar heeft. Verder een leuke rol voor Sonny Chiba en Chiaki 'De Neus' Kuriyama vind ik altijd leuk om te zien spelen.

Het geheel voelt aan als Tarantino; spelen met licht, kleur, geluid en beeld. Een aantal memorabele personages en weirde humor.

Maar weer eens herkeken, en de top 10-notering blijft geheel terecht.

Voor mij Tarantino's topper met een heerlijke Asian-tint. En zo'n bloody revenge movie ben ik altijd wel voor te vinden.

Regie is wonderfull. Soundtracks ook. Shots en kleurgebruik volstaan ook.

Cast is ook geweldig, op geen een iets aan te merken. Uma Thurman had ik de eerste keer dat ik het keek nog nooit van gehoord en hoefde haar dusdanig ook niet perse in de hoofdrol te zien, maar moet zeggen dat ze het fantastisch doet.

Vlotter en actievoller dan deel 2 en dat doet het goed voor mij. Wat gemoord en wat anime-actie tot aan de heerlijke killing-spree op het einde (alleen jammer dat veel ook in het zwart-wit valt, wat voor mij het niet helemaal deed) allemaal gepaard met liters bloed.

Zal nog wel een tijd in me top-10 meegaan, en waarschijnlijk er niet meer uit gaan.

Was al een tijdje benieuwd hoe ik Tarantino's Kill Bill films nu zou ervaren.

Het matige acteerwerk en dito script verwachtte ik al wel maar vond het visueel vooral wat tegenvallen. Erg gestileerd is de film zeker maar hierdoor is de film erg inconsistent en vind ik ook dat Tarantino lang niet alle stijlmiddelen even goed toepast. Geheel komt erg slordig over wat deels ook veroorzaakt wordt door het camerawerk en de kadreringen. Tarantino weet soms nog wel een sfeervol shot te creëren maar briljant vind ik het echt niet.

Verder is dit wel entertainment. Geweld is lekker over the top en vooral het gevecht tegen de 88 is erg tof om te zien. Toch vind ik het allemaal wat pover gezien de potentie en het superieure deel 2.

Kleine 3*

Van de ene kant is het een zeer simpele film. Maar van de andere kant is hij weer briljant. Het acteerwerk is niets bijzonders, het verhaal (in alleen vol. 1) is ook niet veel en de vechtscènes vaak overdreven. Maar toch is het een zeer mooie film. Het gebruik van verschillende 'filmbeeldtypes' (kleur, zwart-wit, anime) was mooi. En het camerawerk sowieso leverde mooie shots op.

Zeer goede film van Tarantino.

Het geweld is erg overdreven maar dat is natuurlijk ook de bedoeling. Scene's zoals hoe The Bride zoveel man verslaat is natuurlijk overdreven. De laatste actie van The Bride wanneer ze Q-Ren Ishii met een samoerai gescalpeerd en dat je haar hersens ziet is wel spectaculair. De Japanse Anime ziet er ook goed uit. Ook bevat deze film best mooie muziek. 4,0.

Ooit ooit lange geleden stond deze film bij mij op 1 magere ster ! Bram schaam je.

Ik heb er een uitkomst voor en dat is ? Dankzij moviemeter is mijn filmsmaak zover ontwikkeld dat ik zie dat dit een puur meesterwerk is.Weetje bij Kill Bill is de ene scene indrukwekkender dan de andere.Er zit zoveel power en plezier in deze film dat voel je gewoon ! Alle acteurs/actriese's spelen lekker in een flow en dat kijkt erg fijn weg.Tja wat moet ik er over schrijven ? Dat de film vreselijk laag staat ?. Het is gewoon een meesterwerk.Die niet iedereen zal bevallen, dat geloof ik graag. Je moet effe beetje in verdiepen want het is een visueel spektakel en behoorlijk speels gefilmd tot manga tekenfilm tot zwartwit beelden. !

Kill Bill is tot nu toe Quentin Tarantino's beste, en kijk die scene die goongumpa linkt. Zo goed !

Eindelijk dan gezien,

De inhaalrace die ik moest maken ten opzichte van Quentin Tarantino was groot. En na IB reservoir dogs, heb ik Kill Bill aangeschaft net als Sin City. Kill Bill was eerst aan de beurt.

En het is geweldige film. Het Amerikaanse antwoord op Aziatische Martial-Arts en Anime. Deze stromingen waren dan ook rijkelijk vertegenwoordigt. Het anime deel was werkelijk fantastisch. Echter zijn er nog meer scènes die fenomenaal zijn. Zoals die eerste ontmoeting tussen The Bride en Hattori Hanzo, geweldige dialoog tussen hem en zijn bediende . De creativiteit spat van deze film af. En zit dan ook vol met leuke vondsten. Had bij de gevechten wel wat betere choreografie verwacht, en Thurman overtuigde ook niet altijd. Toch is geen standaard wraakfilmpje. En dit komt door de cast en de regie. QT drukt echt zijn eigen stempel op deze film door de filters, overschakeling naar anime etc.

Het bloed vloeide rijkelijk, en we krijgen flink wat afgehakte ledematen te zien. En ondersteund door de heerlijke soundtrack, waarvan die japanse liedjes me erg deed denken aan 'Omohide Poro Poro'. De film is eigenlijk bijna perfect, alleen zijn er wel wat minpuntjes zoals de cast. Thurman doet het zeker goed, maar laat soms wat steekjes vallen. Lucy Liu als O-Ren overtuigt niet, kan er weinig van maken. Buiten wat minpuntjes om blijft dit een geweldige film.

Binnenkort snel Vol.2 halen in de winkel wat met deze cliffhanger wil je wel verder kijken. Voor de Vol.1 een 4.5*

Here comes the bride

Gisteravond kwam ik terug van een schoolreis naar Londen. We moesten nog een paar uur op de bus zitten er werd geopteerd voor een film op te zetten. De keuze bestond uit Kill Bill - Volume 1 en een deel van Pirates of the Caribbean. Mij kon het allemaal niet veel schelen, had toch al beide films gezien, maar gelukkig zat ik nogal dicht bij de televisie toen er voor deze werd gekozen.

Daar ben ik wel blij voor want in de heenreis hadden we The Other Boleyn Girl gezien maar daar zat ik zo slecht dat ik maar ben gaan slapen. Soit, terug naar gisteravond en Kill Bill. Toen ik de film voor de eerste keer zag, ergens rond het uitkomen en nog op VHS, was het allemaal wat teleurstellend. De tweede keer dat ik de film zag kon ik de film meer waarderen maar voelde het toch nog altijd niet aan als een volwaardige Tarantino. Ik was benieuwd of dit met een derde keer weer zou gebeuren en dat was inderdaad het feit. Eindelijk is het kwartje gevallen en snap ik wat iedereen zo fantastisch aan de film vind. Het begint al in een magistrale openingsscène waarin al direct de toon wordt gezet voor het verdere verloop van de film. Naarmate de film vordert wordt het allemaal maar bloederiger en krijgen we meer afgehakte lichaamsdelen en waar ik het vroeger overdreven vond, de liters bloed die spoten vond ik zelfs vrij irritant, kwam ik nu tot de conclusie dat dit gewoon heerlijk vermaak was. Oké, het is en blijft allemaal serieus over the top maar het mag duidelijk zijn dat Tarantino er voor heeft gekozen om zijn film zo te maken. Wat natuurlijk ook leuk is, is dat ik een aantal van de vele filmverwijzingen beter kan plaatsen. De maskertjes van de Crazy 88 vond ik vroeger ontzettend gay maar na kennis gemaakt te hebben met de geweldige Bruce Lee als Kato in de Green Hornet kon ik het allemaal veel beter plaatsen. Voor de rest doet Tarantino hetgeen waar hij goed in is, de film boeiend maken. Nergens zitten er saaie stukken in maar voelt het allemaal ontzettend verfrissend aan, hoewel dat overduidelijk niet het geval is want de film zit bomvol 'gestolen' stukken. Ik weet eigenlijk niet of het de bedoeling was maar sommige stukken deden me vaak hard aan de Kenshin reeks denken. Nu ben ik niet zo heel bekend met de Japanse cinema dus ik weet niet of Kenshin het zelf van andere films heeft gepakt maar types zoals Hanzo die geen zwaarden meer wilt maken omdat hij zich schuldig voelt door de vele levens die zijn genomen door zijn werk komen in in beide voor. Soit, dat maakt eigenlijk nu niet veel uit.

Iets wat ik ook ontzettend mooi vond, in mijn herinnering was het weeral niet de moeite waard, was het geanimeerde hoofdstuk dat de oorsprong van O-Ren Ishii weergeeft. Zelf ben ik wel fan van anime maar dit was echt ontzettend mooi gemaakt. Ik verschoot er zelfs van dat het zo lang duurde want ik dacht dat het maar een kort fragmentje was. Leuke verrassing dus dat het gemakkelijk 10 minuten duurt, voor mij dan toch want voor mijn busgenoten kon het allemaal niet snel genoeg stoppen. Commentaren als slechtste film ooit werden dan ook vaak genoeg uitgesproken. Wat me ook opviel was het uitstekende gebruik van muziek in de film. Normaal gezien let ik daar niet zo heel hard op maar om de één of andere reden valt de keuze me in de films van Tarantino altijd hard op. Ook hier zitten weer een paar uitstekende keuzes, allemaal afkomstig van Tarantino's eigen collectie, met als hoogtepunt het nummer dat door het bandje wordt gezongen vlak voor de start van het gevecht met de Crazy 88, hoewel Bang Bang, My Baby Shot Me Down ook wel recht heeft op die titel.

Het idee van The Bride bestond al ten tijde van Pulp Fiction waar Thurman voor het eerst het gegeven aan Tarantino opperde. Tarantino bleef spelen met het idee en gaf dan ook de hoofdrol aan Thurman. Normaal gezien ben ik niet zo'n fan van haar, uitgezonderd van haar rol in Pulp Fiction, maar hier doet ze het echt uitstekend. Ik had niet geweten wie ik liever in de rol van The Bride had willen zien, ze doet het gewoon uitstekend. Ook Lucy Liu is uitstekend gecast in de rol van O-Ren Ishii. Ze is ook weer een actrice waar ik niet zo bijster veel van moet hebben (Charlie's Angels zegt al wel genoeg) maar ook zij lijkt hier boven zich uit te stijgen en één van haar beste prestaties neer te zetten. Hetzelfde geldt voor Daryl Hannah die de rol van Elle op zich neemt. Ze heeft niet zo'n grote rol als de andere maar het bekende deuntje dat ze fluit, toch ook maar eens achter Twisted Nerve aangaan, geeft haar al een legendarische status in mijn ogen. Leuk zijn natuurlijk ook de vele bijrollen van al even legendarische acteurs waaronder Sonny Chiba, Michael Madsen en de jammer genoeg overleden David Carradine. Kan eigenlijk niet wachten om Volume 2 terug op te zetten om die laatste twee nog eens aan het werk te zien.

Het was een lange zit, zeker voor een busrit, maar Volume 1 van het Kill Bill tweeluik verveelt geen moment. Het verhaal loopt vlot, de effecten zijn heerlijk over the top en de personages zijn geweldig. Visueel ziet het er heerlijk uit en de vele verwijzingen zijn altijd leuk om te zien. Binnenkort Volume 2 nog eens opzetten want dat is ook al een eeuwigheid geleden.

Dikke 4* al kan dat misschien nog wel wat meer worden.

Lang geleden al een keer gezien, toen niet helemaal bevallen, maar daar moet ik toch (een beetje) van terugkomen.

Heel erg stijlvol (de opdeling in chapters, het mangastukje erdoor was top, zwart-wit scènes), weer erg coole personages, toffe bloederige gevechten en een prima soundtrack. Verhaallijn is in dit eerste deel erg dun. Je komt ook erg weinig te weten over The Bride (dat wordt in deel 2 enigszins goedgemaakt).

Fim is eigenlijk een rollercoaster die van de ene coole actie-scène naar de andere gaat en je daardoor constant aan het scherm gekluisterd houdt.

Enige minpuntje was de eindscène waar Thurmans personage het opneemt tegen een heel leger vechtjassen, bah, dat had voor mi niet gehoeven. Overdaad schaadt.

Maar voor de rest prima en aldus een verhoging.

Eindelijk dan eens gezien. Ik kon tot nu toe alle Quentin Tarantino's films waarderen. Al had ik er maar 3 gekeken. Pulp Fiction, Reservoir Dogs en Inglourious Basterds had ik erg hoog beoordeeld en staan nog steeds erg goed op mijn netvlies. Zijn trouwens ook films die ik veel mensen aanraad om te kijken. Kill Bill was volgens velen een klassieker, vandaar dat ik de box heb aangeschaft en wanneer het weer wat was afgekoeld en ik tijd en zin had, samen met me zussen en me moeder de film aangezet.

Kill Bill is een erg creatieve film, met spanning, mooie en lange dialogen en wat geweldige, uitdagende, riskante montage-trucs. 't gehele stuk in anime en het overschakelen, d.m.v. een knipoog (letterlijk en figuurlijk?) slaat het beeld in zwart wit was natuurlijk totaal niet wat je verwacht. Maar dat is juist zo leuk aan de stijl van Tarantino. Heerlijk ook de vrij lange vecht scènes met de nogal onrealistische kijk erop. Ik kon het wel waarderen. Kill Bill vraagt 50/50 om serieus te worden genomen, maar de andere kant ook weer niet. Denk dat je na de film er serieus over gaat nadenken, van wat er nou precies mee bedoelt word. En tijdens de film kan je een grote glimlach op je gezicht toveren. Leuk om zo over een film te denken.

Geweldige muziek, erg genoten van al die mooie nummers. En soms lachwekkende nummers die samenvoegen met nogal aparte filmbeelden.

Hoewel de film eigenlijk alles is wat ik achteraf van een Tarantino film verwachtte. Lag deze soort misdaad mij niet erg. Kill Bill is trouwens mijn eerste Japanse vecht-film. En dan is het soms wel even van... Oké... Ook het idee om anders te zijn, kwam soms naar mijn idee ver naar voren. Misschien omdat hij zo hoog geprezen word door recensies zoals die van mij. Het willen van anders zijn, is natuurlijk hartstikke fout. Je bent anders, of niet. Maarja, ik waardeerde het. Alleen de tweede gedachten vond ik niet zo. Wellicht bedoelt Tarantino dit niet. Maarja, hij is wel bekend als een regisseur met een eigen stijl. Ik had ook meer dialogen verwacht zoals in zijn andere films. Maar ik hoorde dat dat helemaal goed komt in volume 2. Ik kan in ieder geval niet wachten! Na de Oranje-gekte is die aan de beurt.

4 sterren

Het valt me op dat ik ik zo weinig mensen hoor over de verwijzing naar Tobe Hooper's Eaten Alive (My name is Buck and I'm here to fuck'), dit stak tussen alle verwijzingen naar Japanse (en in mindere mate Chinese) films toch wel erg vreemd uit.

Over de film zelf: leuke verwijzingen naar Japanse (en in mindere mate Chinese) cinema. Kill Bill blinkt niet uit in originaliteit, maar heeft voor een Hollywoodhommage het hart zeker op de juiste plaats. De rol van Sonny Chiba was voor mij persoonlijk wel het hoogtepunt, want echt memorabele personages heb ik nu ook weer niet voorbij zien komen. Misschien dat dit in deel 2 wat verandert, maar ik heb nog weinig voeling voor Thurman gevonden.

De actie was enkele malen zeer goed, maar het eindgevecht met Liu viel me ietwat tegen. De scene tegenover de vijftig man met Kato maskers was daarentegen zeer goed te doen. Tarantino zorgt hier voor goede camerastandpunten en leuk cartoongeweld, alleen vind ik het toch zeer jammer dat er een groot gedeelte zich in zwart-wit moet afspelen. Het was allemaal zeer leuk gebracht, maar ik kan me serieus niet voorstellen dat een gedeelte als dit te hard zou zijn en daarom op zo'n manier gecensureerd moet worden.

De soundtrack was prachtig, leuke combinatie van samurai- en western-tracks. Ik ben erg benieuwd naar deel 2, benieuwd of er daar iets meer gelet wordt op de kleine foutjes.

Ik wist niet wat ik van deze film moest verwachten. Dit komt doordat ik nog nooit een Tarantino film gezien had (en dat noemt zich een filmliefhebber...) en ik hoorde iedereen praten over de aparte manier van films maken.

En ik moet zeggen dat die stijl me heel erg bevalt. Hij doet (in deze film in ieder geval) heel veel anders dan die ik in andere films heb gezien.
De camerastandpunten zijn vooral tijdens de actiescènes erg origineel. Dit maakt de hele beleving van deze scènes erg leuk.
Ook het overdreven vele bloed dat er uit iemand spuit vind ik niet storend. Eerder grappig of 'het hoort erbij'.

Het verhaal is in principe niet veel bijzonders. Maar alles wordt op een erg mooie manier vertelt. Dit maakt de hele film nog interresanter om naar te kijken.
De niet-chronologische volgorde is in het begin wel even apart, maar daar moet je gewoon even je kop ervoor bij houden ("Twinkle you big toe." - Heel verhaal - "...but first: Twinkle you big toe). Erg mooi gedaan.

De acteerprestaties zijn van iedereen dik in orde. Door de manier waarop ze spelen komt alles toch nog wel een beetje realistisch over.

Deze week deel 2 kijken, hopelijk is die net zo goed als deze.

Geweldige film....ben een fan van Tarantino en van Uma Thurman. deze film blijft boeien in al zijn facetten.

Een film die uiteraard voornamelijk bekend is wegens zijn regisseur, de albekende Quentin Tarantino. Na het zien van deze film(s) (heb 1 en 2 in een zucht doorgekeken) begrijp ik ook wel waarom. De film is erg mooi geregisseerd, de camera angles zijn mooi verwerkt, mooie muziek en de 'old-fashioned' geluideffecten geven het verhaal een aparte sfeer mee en ook de 'chapter-indeling' was leuk gedaan.

Ondanks dit heeft de film me niet echt weten te pakken. Het verhaal was naar mijn mening te uitgekloven. Normaal zou ik er geen enkel probleem mee hebben als een film wat langer duurt (daar ben ik zelfs een groot fan van), maar in deze film... nee. Het verhaal dat al eens is uitgerekt in 2 films, is ook nog eens per deel van lange duur. Nou kan ik niet ontkennen dat er veel actie plaatsvind maar gedurende de film had ik zelfs momenten van verveling en zin om de fast forward knop te gebruiken. Daarnaast vind ik het verhaal ook niet echt leuk en zelfs vrij slap.

Het acteerwerk zat evenals het visuele gedeelte prima in elkaar, vind Uma overigens vanaf haar nek omhoog echt geen mooie vrouw (alles daaronder zeker wel), maar acteren kan ze prima. Ook de rest van de cast deed het goed.

Verder weinig op aan te merken; een film die naar mijn mening een slap verhaal naar buiten brengt, maar wel erg mooi in elkaar gezet (vaak is het juist andersom). Al met al een voldoende, maar niet meer.

Aardige Tarantino. Het ziet er allemaal prima uit, zeker de gevechtscenes. Mede daardoor blijft het ook de hele tijd de moeite waard, maar het verhaal is wat mager. Zal ook niet het belangrijkste aspect zijn. Aardig om een keertje gezien te hebben, maar niet iets om nog eens te kijken.

3*

De film toch een keer herbekeken. Ondertussen heb ik al wat materiaal bekeken dat pakken beter is dan dit. Films waar Tarantino zich door liet inspireren. Kill Bill is dan ook een zeer mooie voorstelling voor wie niet vertrouwd is met films buiten Hollywood. Bij het herzien was ik dan ook minder overdonderd door vele scènes en keek ik wat door de film door. De film is dan ook zeer gefocust op die ontmoetingen met de vijanden van The Bride en kijkt veel minder naar achterliggende zaken. Weinig passie dus ook buiten de verwachte wraakgevoelens. Het acteerwerk is ook niet echt denderend, maar wordt gelukkig goed gemaakt door de gevechtsscènes die de film toch nog wat interessant maken. Al kan het duidelijk beter.

Gemalen gehakt.

Hier met die arm, fontijnen van bloed. Kill Bill blijft een sterke film met een aantal toffe scenes, met name het begin is superstrak geschoten. Lekker debiele Tarantino sounddesign en over the top geweld maken dit een bloederige utopie. Helaas is de film soms wat te houterig om echt te schitteren, met name de editing laat te wensen over, zeker de garden (sneeuw) scene is wat slordig genaaid, verder zijn het kleine puntjes zoals, ''1 month later'' die de film wat stroef maken.

Desondanks weer een zeer vermakelijke Tarantino met sterke personages. Oh, en een vet manga stukje. Geen Reservoir Dogs maar gelukkig ook geen Jackie Brown. Goed.

Geweldige beelden!

Met Kill Bill weet Tarantino een boeiende en ook visueel prachtige film neer te zetten. De film heeft prachtige beelden en ook enorm goede muziek. Tarantino weet voor elke sfeer de perfecte muziek te kiezen, de intro is heel knap met die muziek en zwart-wit beelden. Ook één van mijn favoriete scènes uit Volume 1 is de scène waarin Elle Driver het ziekenhuis binnenkomt, en het legendarische deuntje fluit. Die scène zit perfect in elkaar, ook met het beeld dat dan in 2 delen wordt gedeeld.
Ook de tekenfilm in het midden van de film is origineel.

Maar Kill Bill is meer dan visueel spektakel. Er zijn geweldige acteurs en actrices. Thurman is schitterend en ik vind Daryl Hannah (Driver) ook super spelen.
Tarantino stopt in dit actiespektakel ook superdialogen en boeiende karakters en personages.

Tarantino is er dus weer in geslaagd een pareltje te maken.
Hij onderscheidt zijn films van de andere Amerikaanse actie's door er boeiende gesprekken in te stoppen, fantastische acteurs te casten en ook op het gebied van audio en visueel origineel te zijn.

Aanrader!!! 4.5*

Nog eens herbekeken en net als bij de eerste zit kreeg de magie me weer niet helemáál te pakken. Kill Bill zindert niet zoals Reservoir Dogs en vooral Pulp Fiction. De dialogen swingen minder en de vele gevechten weten me niet echt aan het scherm te kluisteren. Op zich kunnen martial arts me dan ook gestolen worden. Anderzijds liet De Kin zich inspireren door de spaghettiwestern, wat dan voor mij persoonlijk wel weer goed uitpakt. Ook de rol van Thurman kon me enorm bekoren: cool maar tegelijkertijd erg kwetsbaar. De soundtrack vind ik bij vlagen geweldig en visueel ziet het er allemaal verzorgd uit. Geen meesterwerk wat mij betreft, wel het zoveelste bewijs dat Quentin Tarantino’s talent uniek is.

Ruime 3,5*

Toch een keertje goed zien waarom dit zo leuk gevonden wordt.

Het is best een leuke film met een typische Tarantino stijl. Dat de film in hoofdstukken verdeelt wordt en een aparte keuze van muziek. Dat anime-stukje over O-Ren is ook een apart stukje dat halverwege bij wordt gemonteerd, weer iets nieuws voor mij. De film bevat wel een paar abrupte halt-stukjes. 1ste gevecht tussen Thurman en Vernita Green, wanneer haar dochter binnenkomt en ze meteen stoppen met vechten en Driver's opdracht om The Bride tijdens haar coma te doden, maar toch ermee moet stoppen nèt voordat ze het doet als voorbeeld.

Personages zijn goed uitgewerkt, Thurman's gevecht tegen de 88 is best een indrukwekkende stukje (volgens mij ook het bekendste scène van de hele film), al dat overdreven hak- en bloedwerk. Alleen jammer dat het deels zwart/wit wordt gefilmd. Ook de dialogen zijn goed en strak uitgewerkt.

Een vermakelijke film, maar niet het allerbeste wat Tarantino tot zover heeft gemaakt.

Op naar 2 dan maar.

Kill Bill is een erg leuke film van Tarantino. Ik vind zijn films niet bijzonder goed maar ze zijn wel vermakelijk. Wat ik hier vooral goed vond was de muziek en natuurlijk de vechtscenes. Lekker overdreven met al dat bloed

De film heeft een leuke cliffhanger dus ik ga binnenkort maar eens opzoek naar Volume 2. Deze krijgt voor nu een 3,5*

Een erg goede film. De film heeft een ijzersterk verhaal dat precies zo uitgewerkt wordt als ik het wou zien. De film verzwakt niet en is voortdurend spannend. Uma Thurman speelt een goede bitch. De muziek is bij elke scène perfect gekozen en de finale is geweldig. De rillingen lopen over mijn rug als The Bride O-Ren Ishii confronteert in dat Japanse restaurant. De soundtrack 'Death Rides A Horse' van Ennio Morricone lijkt hier wel voor geschreven. Het uiteindelijke duel tussen The Bride en O-Ren is geniaal vormgegeven. Agressie, respect en spijt worden er prima gemengd. Een heel mooi, ontroerend einde trouwens. 4,5 ster

Wederom een leuke Tarantino-film. In het begin vroeg ik me af waar ik naar zat te kijken maar het wordt wel duidelijk. De film bevat leuke fragmenten, waaronder natuurlijk vooral de vechtscenes. Die waren erg overdreven, maar juist daardoor wel genietbaar. Vooral wanneer Lucy Liu nog een halve minuut blijft staan en iets zegt terwijl de helft van haar hoofd is afgehakt Verder wordt de film ook goed geacteerd, en verveelt hij eigenlijk niet. Ik had er misschien ietsje meer van verwacht, maar de film is me ook niet echt tegengevallen.

3,5*

Ik vond het trouwens erg opmerkelijk dat de DVD alleen maar voorstukjes bevatte van Tarantino-films.

Bloederige, maar meer dan degelijke wraakfilm.

De manier waarop Tarantino z'n films vertelt vind ik wel te pruimen. Vooral in het begin zit er dan veel vaart in, waardoor je als kijker extra geboeid kijkt. Ook de introductie van de verschillende personages zijn altijd de moeite waard. Hier springt de introductie van O-Ren Ishii in het oog.
Voorts heeft het verhaal weinig tot niets om het lijf. The Bride wil Bill vermoorden, maar daarvoor moet ze eerst z'n handlangers in de pan hakken.
De vechtscène op het einde vond ik stijlvol in het zwart-wit, in kleur beviel me dat minder. Het duurt ook zo lang, en het duel The Bride - O-Ren stelt wat teleur. Opeens zie je daar een halve schedel vliegen, en hupakee, dat was't dan.

Uma Thurman is goed in haar rol. Lucy Liu als killerbitch is ook meer dan geslaagd, en zelfs David Carradine die Bill speelt, maar niet geheel in beeld verschijnt, weet z'n rol spannend te houden.

Tarantino wisselt stijlvolle momenten af met wat mindere. De gevechtscènes zijn niet altijd geslaagd. Wat wel geslaagd is, is de muziek (Morricone?). Wat een genot! Dat pamfletdeuntje en de muziek tijdens de cartoon zijn geweldig.

Op naar deel ll.
3,5

In de herziening!

Uma Thurman in Bruce Lee-outfit op de revenge-tour.

Aan de Tarantino-top en volgens mij ietsje beter dan deel 2 (maar dat kijk ik volgende week nog even na).

Post-modernistisch meesterwerkje ten top natuurlijk net als zo'n beetje alles van Tarantino, maar ja de man zag precies dezelfde films als ik ... geen flauw idee wat je hiermee aan zou moeten als de average filmkijker maar het wordt door een groot publiek gewaardeerd en da's ook prima.

Georghe Zamfir bij Sonny Chiba briljant!