A Shot in the Dark (1964)

Van de zetel rollen, uit het venster vallen, in het water vallen, zijn broek scheuren, het biljartlaken om zeep helpen, morsen met al wat ge in uw handen neemt, enz.....Ik zag het al van Laurel en Hardy en nog een pak anderen daarna, maw met deze "A Shot in the Dark" brengt Blake Edwards niets echt grappigs. De titel is best gekozen want een schot in de roos is deze film zeker niet.

Deze film en de eerste Pink Panther bekeken van dvd en daarna weggedaan. Sindsdien ben ik een stuk terughoudender geworden met het kopen van dvd's.

Vroeger op tv, dat was lachen geblazen maar inmiddels toch behoorlijk gedateerd en ook lang niet meer zo leuk. De nudistenscene is misschien nog de beste scene uit de film, maar zelf die viel al tegen, alleen dat hij in water valt kon ik nog om lachen, maar verder allemaal nogal flauw. Die films van "vroeger" kunnen vaak nu ook nog zo leuk zijn, maar wat betreft deze reeks kan ik er wel een punt achter zetten. 3.0

Peter Sellers is een grappige kerel, maar dat maakt nog niet direct een grappige film: de humor is vaak gewoon te makkelijk en te flauw om een echt lachsalvo te bewerkstelligen en bovendien worden bepaalde grappen ook gewoon te vaak herhaald (al moest ik wel gniffelen, elke keer als Sellers werd opgepakt en daarna Elke Sommer uit de gevangenis liet). Voor het overige heeft de film zoals verwacht maar weinig te bieden, maar dat is niet zo heel erg. 't Is een leuke om een keer gezien te hebben, al was het maar vanwege het grappige hoofd en accent van Peter Sellers: die man blijft toch wel een klein beetje een held.

2,0*

Was in mijn herinnering wel wat beter. Desalniettemin een verbetering op het eerste deel, om de reden die hier al meermaals voorbij is gekomen: Sellers als Inspector Clouseau is een genot om naar te kijken. Jammer van het einde, dat een beetje een domper is en wel erg makkelijk. Verder meer dan vermakelijk tweede deel.

3,5*

Edit: Ook leuk om te zien dat Clouseau veel weg heeft van maniertjes die Laurel & Hardy hadden, duidelijk een inspiratie voor Edwards geweest. De biljartscène is hier het beste voorbeeld van.

Voor 1€ gevonden bij free record shop. Kon ik niet laten liggen.

De beste uit de pink panther reeks. Ook al is de humor soms wat gedateerd, het scenario maakt veel goed.

Toch wel erg grappig. Ongeveer net zo leuk als deel 1 (maar ja daar zat een verschrikkelijk inkakmoment van 20 minuten in, hier niet). De slapstick is op zich niet uniek natuurlijk, ik snap zo'n reactie van Movsin wel. Toch vind ik de combinatie met het hele maffe mysterie, een aantal gimmicks, het personage van Clouseau (Sellers is een held), sommige geestige (establishing) shots en enkele meer originele (verbale, non verbale) grappen toch wel erg goed. Begin langzaam PP fan te worden, al heb ik de beste delen waarschijnlijk wel gezien. 4 sterren.

Vermakelijke Sellers-film. Niet erg bijzonder, maar weer met mooie lachmomenten.

Elke Sommer is erg goed als Maria, en het is leuk om de krankzinnigheid van Dreyfus 'te zien starten'. Vond em iets grappiger dan deel 1, maar in deel 1 was het verhaal beter. Tevens 3*

Aardige film waarin inspecteur Clouseau een moord probeert op te lossen. Peter Sellers kruipt hier voor de tweede keer in de huid van de klunzige inspecteur Clouseau. Het plot stelt weinig voor en de film moet het dan uiteraard ook hebben van de grappen. Deze zijn soms wat flauw, maar daardoor ook wel weer leuk. Nog net 3.0 sterren.

In mijn ogen de beste van Peter Sellers als Clouseau. Alle oude Pink Panther films toen in een weekend gezien en deze is mij het meest blijven hangen. Dreyfus blijft vooral de meeste grappen bezorgen in de film en dat blijft zo in de gehele serie.

Dit begint langzamerhand toch wel erg pijnlijk te worden. Ik vond vroeger de Pink Pantherfilms echt fantastisch. Zo vaak moeten lachen om alle flauwekul en dan heb ik het over iets meer dan tien jaar geleden en verder. Ik had wel zin in droge humor en slapstick, maar anno 2015 brengt het vaak hooguit een glimlachje op mijn gezicht. Cato zit er in, maar waar ik jaren geleden over de grond rolde van het lachen, zat ik nu teleurgesteld toe te kijken. Ik zie precies wat er gebeurt en ik weet exact wanneer en waar om gelachen moet worden, maar het prikkelt me simpelweg niet. In elk geval is dit beter dan de eerste film, maar daar is het ook wel mee gezegd. Ik wilde dit zo graag weer leuk vinden, maar het is me niet gelukt. Nog drie films te gaan...

Dit is één van mijn favoriete Pink Panther films en stukken beter dan de eerste, omdat nu de nadruk op de geniale komedie van Sellers ligt daar waar in de eerste film de nadruk meer op sir Charles Lytton (The Phantom) lag en Clouseau maar een bijrol had.

The Pink Panther (1963) was eerder een romantische komedie, maar vanaf A Shot in the Dark (1964) beginnen de Pink Panther films puur voor de humor te gaan. Een slimme zet van Blake Edwards.

De hoofdrol was nu niet meer weggelegd voor David Niven maar voor Peter Sellers als de blunderende inspector Jacques Clouseau. In deze film lijkt zijn typetje Clouseau sterk op dat in de eerste Pink Panther film, maar Sellers gaat meer aan zijn 'frans' accent werken (dat in het grootste deel van de eerste film naar mijn mening meer op een Italiaans accent leek).

Ook de bijrollen van George Sanders als monsieur Ballon, Herbert Lom als chief inspector Dreyfus en Burt Kwouk als manservant Kato worden heel goed ingevuld. Elke Sommer als Maria Gambrelli is dan weer heel beminnelijk, speels en bijzonder aantrekkelijk.

Blake Edwards zou na deze film nog 3 topfilms in de Pink Panther-serie met Peter Sellers maken: The Return of the Pink Panther (1975), The Pink Panther Strikes Again (1976) en Revenge of the Pink Panther (1978). De films die daarna gemaakt werden (en ook Inspector Clouseau (1968)) tellen we voor de goede orde maar niet mee.

De muziek van Henry Mancini en zijn orkest verhoogt de kwaliteit van de film nog meer. Het bekende Pink Panther theme mankeert wel in A Shot in the Dark, maar laat zich niet al te veel missen.

Haha, ongelooflijk. Ik heb de Pink Panther films wel honderd keer bekeken en stuk voor stuk vond ik ze briljant, maar ik wist niet dat dit ook een onderdeel hiervan was. Schaam me kapot. Ga deze gauw kijken!

Vond deze toch iets minder dan de andere delen. Clouseau was natuurlijk weer de dwaas der dwazen, maar toch iets minder dan de andere delen. Dreyfus speelde natuurlijk ook weer hilarisch met zijn oog.

3.5*

Grappig en stuntelende Clouseau, al met al vermakelijk maar ik heb er nu 2 gezien en dat was wel voldoende.

Deze heb ik toevallig vannacht zitten kijken. Blijft erg leuk! De Amerikaanse blu ray box van Shout! met alle films, incl. eindelijk ook met Return.., is een aanrader en in de best mogelijke kwaliteit.

Was heel lang geelden dat ik deze film nog eens had gezien, maar het blijft een uitstekende film.

Misschien wel de beste uit de Clouseau reeks.

Heb er alvast weer hartelijk mee kunnen lachen, kreeg zelfs de slappe lach op een gegeven moment.

Heeft u daar een vergunning voor ? Eigenlijk waren dat wel de leukste grappen van de hele film , verder was het eigenlijk een beetje middelmaat troef met veel glimlach momenten maar echt schateren ? nee dat had ik geen moment .

Sellers doet het goed als komische kop met zijn gezichtsuitdrukking maar hij moet gewoon betere grappen krijgen .

Matig.

Peter Sellers speelt wederom Clouseau in deze opvolger van The Pink Panther. Ik vind deze misschien ietsje beter dan laatstgenoemde, al zijn het toch films die ik vrij snel met gelimiteerde aandacht volg. De slapstick is mij vaker niet dan wel gegeven, maar zo zijn er nog wel meer gedateerde zaken aan deze film. Desalniettemin niet heel slecht, maar ik had hem wellicht grappiger gevonden als ik in 1964 films keek.

2,5

Ik kan de Peter Sellers humor wel waarderen. The Pink Panter vond ik ook goed. Ik denk ook wel dat je van hem houd of haat. Ik zeg al, ik mag zijn soort humor wel. Die kluns die echt alles wat hij aanraakt sloopt en de manier waarop. En je moet ook niet vergeten dat dit uit begin jaren 60 is, en toen waren we niet zo verwent als tegenwoordig. The Party vind ik ook nog steeds een prachtige film.

De eerste Pink Panther ging eigenlijk over de diefstal van de diamant Pink Panther met Clouseau in een leuke bijrol. Nu mag hij in deze whodunit zelf op de voorgrond schitteren. De opening is heerlijk en bouwt het verhaal op van mysterieuze moord: het schot in het donker. We krijgen dus niet alleen de stuntelige Clouseau te zien, maar ook andere acteurs waarvan 1 persoon waarschijnlijk de moordenaar is. Het bekendste gezicht is George Sanders, die ik onlangs nog in All about Eve zag.

A shot in the dark is de blauwdruk voor de latere Pink Panther films, waarin het typetje van Clouseau helemaal wordt neergezet zoals we dat kennen. Nog meer dan in het eerste deel. Ook figuren als Cato en commissaris Dreyfus krijgen we hier voor het eerst te zien. Acteur Graham Stark, die Clouseau's assistent Hercule speelt, speelt in veel sequels ook telkens een andere rol.

De tweede film in de Pink Panther reeks. In tegenstelling tot zijn voorganger komt de focus hier echt op inspecteur Clouseau te liggen. Ook worden bekende (en terugkerende) personages als commissaris Dreyfus en Cato geïntroduceerd. Het plot is wat rommelig en (uiteindelijk) niet al te interessant. De ontknoping stelt ook lichtelijk teleur. Er zit wel best aardige humor in deze film, maar de volgende twee films in deze reeks zijn wat mij betreft aanzienlijk grappiger en zitten ook verhaaltechnisch beter in elkaar. Toch wel de moeite waard.

En toch maar verder met de Pink Panther en Inspector Clouseau, in dit geval dus met A shot in the dark. En Ik verbaas me nog steeds over dat dit dus in mijn jeugd zo mid/eind jaren 80 als vermaak gezien werd. Hier ging je echt voor zitten, zoals zo vaak inmiddels gezegd, ingegeven door de weinige zenders die er toen waren. Maar Clouseau vertoont beterschap na de tegenvallende Pink Panther.

En jeetje mina wat een lange aanloop vanuit de begingeneriek. Uiteraard knap gemaakt en valt het pistoolschot waar alles mee begint, maar in eerste instantie ben ik er niet van overtuigt dat dit veel beterschap gaat brengen. Maar gelukkig toont de film daarna snel beterschap met een iets vlottere aanpak, een hoger tempo en grappen die iets simpeler zijn dan de in mijn ogen nogal gezochte humor en ongemakkelijkheid uit het eerste deel. Niettemin stuntelt Clouseau er hier ook weer lustig op los en bevestigd hij andermaal zijn naam als ongeloofelijke kluns.

Desalniettemin is het humor die mij meer aanspreekt en regelmatig laat lachen in tegenstelling tot The Pink Panther, zo zit er meer pit en dynamiek in het karakter Clouseau, is er een mooi tijdsbeeld van Frankrijk en hebben we ook voor het eerst Cato ten tonele die de chaos alleen maar verhoogd. En verder zijn dingetjes zoals Clouseau die iedere keer in de kraag gevat wordt door de politie terwijl hij undercover is best grappig. Voor de purist zal dit wellicht te plat en simpel zijn, toch kan ik hier meer om lachen dan om de vorige. Overigens had ik het idee dat sommige grappen inspiratie gevormd hebben voor Austin Powers. Afijn, beterschap zoveel is wel duidelijk. Nu kijken hoe de volgende delen met afgaan.

Redelijke film, maar niet echt bijzonder. Hier en daar wat leuke/soms flauwe grapjes.