Babel (2006)

Dat is wel lichtelijk overdreven, nietwaar? Die jacht komt toch niet op tv? Alleen de vermeende aanslag in Marokko en de gevolgen voor het directe slachtoffer. En omdat ze een aanslag vermoedden, wilden ze weten hoe dat wapen in Marokko kwam. En wilden ze een praatje maken met degene op wiens naam dat geweer stond - een Japanner die op vakantie is geweest in Marokko. Zo gek is dat toch niet?

Wel wat ver gezocht.

Ik snap best dat de spraakverwarring in het verhaal wordt vewerkt. Ik vind het idee leuk, maar ik vind dat het niet goed is uitgewerkt. Het wordt mij niet echt duidelijk waarom alle communicatie problemen van alle personage's invloed op elkaar hebben. Bij een heel hoop verhalen gaat mij dat te ver.

Ik snap wel dat die oppas-moeder de kinderen mee neemt over de grens. Maar ik vind het het er nog steeds bij gesleept. Het verhaal met die oppas zit maar op één punt ingeweven met het verhaal van Brad Pitt. Er had zoveel meer mee gedaan kunnen worden, maar dat gebeurt niet. Ook weven alle verhalen zich in op de Marokkaanse jongen. Waarom maak je niet een script waarbij het Japanse meisje verstrikt raakt door de problemen van de oppas.

Het blijft voor mij een discutabele film die het qua vertelstructuur toch niet helemaal goed doet.

Dat ben ik ook wel met je eens. De kracht zit hem, zeker als je achteraf gaat analyseren, niet in de constructie van het verhaal en uitdieping van het thema.

Daar ben ik het mee eens.

Ik denk dat je je niet te veel moet blindstaren op het weven van alle verhalen. Een Japanse verhaal valt er helaas een beetje buiten, maar de andere drie verhalen vind ik mooi in elkaar passen en zijn allemaal verhalen opzich. Daarvoor hoeven ze niet veel met elkaar te maken hebben. Wel is het zo dat verhaal 1 (Japan) verhaal 2 (Marokkaanse jongetjes) in werking zet, die verhaal 3 (Brad Pitt) en vervolgens verhaal 4 (de kinderen) in werking zet. Dat vind ik wel subtiel gedaan.

Ik denk dat het deze keer niet zoveel om de verhaallijnen gaat, maar meer om de thema's die de film aansnijdt.

Het blijft verbazingwekkend dat iedereen het altijd beter weet, en beter zou hebben gedaan... achteraf!! Blijft een beetje een zwaktebod om een mooie film als "Babel" kritisch proberen te benaderen door te zeggen dat je hetzelf beter zou hebben gedaan.

Daarnaast kun je bij jouw oplossing ook weer zeggen: "waarom raakt het Japanse meisje verstrikt in de problemen van de oppas? Het is veel sterker om 1 centraal punt te nemen, die de oorzaak is van alle problemen. Hierdoor krijg je een doorzichtig verhaal dat zich niet verzinkt in onnodig ingewikkelde verhaallijnen. Daarmee zou de film zichzelf te serieus nemen."

Mijn mening is dat het een degelijke film is, maar dat mensen kritiek gaan geven hoe het anders kan, is nogal makkelijk.

Lees ten eerste mijn eerste bericht. Daarin geef ik aan dat ik Babel een mooie film vind met prachtige beelden en ik heb de film 3,5* gegeven.

Ik geef kritiek op het verhaal omdat Alejandro González Iñárritu in zijn vorige werken zijn 'speciale vertelstructuur' ook al heeft gebruikt. Ik vond het verhaal van de Marokkanen en het verhaal van brad prachtig, wat ik in mijn eerste bericht ook al heb verklaard. Maar omdat Alejandro González Iñárritu blijkbaar graag met een andere vertelstructuur werkt, krijg ik het gevoel dat er 2 verhalen bij worden gesleept. Vooral het verhaal van de Japanners vind ik erg ver gezocht. Ik snap best dat het Mexicaanse verhaal in de film wordt verwerkt, maar het doet mij niets. Ik proef de sfeer niet en het komt gewoon geforceerd op mij over.

Tuurlijk is het makkelijk voor mij om kritiek te gaan geven hoe het anders kan maar ik kan dan ook tegen de regisseur zeggen dat hij ook eens met wat anders mag komen.

Prachtige film, maar weet iemand wat er op het briefje staat dat het japanse meisje aan de politie agent geeft?

Het is een detail. Maar het zou leuk zijn om het te weten.

Ben het hier wel weer mee eens, zou het inderdaad vergezocht vinden als het Japanse meisje verstrikt zou raken in de problemen van de oppas, dan zou het scenario denk ik wel hele rare kronkels krijgen.

Ik vond de film prima zoals hij was!

En kreeg ook niet het gevoel dat die twee verhalen er zijn bijgesleept, de verhalen passen perfect in elkaar.

Heb gisteren het plezier gehad om naar een "blind date" vertoning te gaan. Kwam dit beestje uit de doos gekropen! Of je kan misschien beter zeggen dat je deze film in je strot geramd krijgt, en hij bleef zwaar op de maag liggen. Hierbij wil ik zeker niet zeggen dat hij slecht was, integendeel, hij blijft aan je knagen. Rijk, arm, Noord, Zuid, de scherpe kantjes van de westerse overheersing,... zoveel dingen om eens bij stil te kunnen staan. Alles zit hier in verwerkt en nog zoveel meer.

Heb de film nog maar 24 uur in mijn hersenspinsels laten spoelen, maar hij zal er altijd blijven.

Net zoals die keer dat ik , op een mooie zondagochtend, mijn vader en moeder betrapte met doktertje spelen.

Een herinneringsbeeld dar bij je blijft voor de rest van je leven, of je dat nu wilt of niet!

Heel indrukwekkend, goed geacteerd in alle verhaallijnen.

Mooi contrast tussen de jeugd in Marokko en Japan.

Prachtige film!
Na het kijken van deze film rest mij maar een conclusie,
deze film draait om ironie:
Een amerikaanse vrouw die in het uitgestorven rifgebergte in marokko slachtoffer wordt van wapenhandel en niet in het hol van de leeuw: amerika.
Een doofstom meisje dat letterlijk en figuurlijk alles kan lezen en schrijven met haar hartsvriendin, maar haar niet kan vertellen dat ze ongelukkig is.
Een marrokaans politieteam dat op een amerikaanse manier een vossenjacht begint.


En zo kan ik er nog wel een paar noemen...

Aparte film, wel grappig in elkaar gezet. In die zin vernieuwend maar niet heel spectaculair. Vermakelijk met mooie muziek aan het einde...wauSSSSS

Dat vind jij...

Sterke film, hoor. Zeker de tweede beste film die ik dit jaar al heb gezien.

Veel rauwe scenes met geweldige acteurs(en die Bernal deed ook al mee in de beste film van dit jaar in mijn ogen, nl. La Science des Reves). Ook Brad Pitt levert een geweldige prestatie en dan vooral bij het telefoongesprek.

4* voor een zeer aangrijpende film die ik zeker op dvd wil, om hem mss nog een 0.5* extra te geven

Ja, goed opgemerkt.

Volgens mijn vriendin zat er een storende fout in de film.

Wanneer je de jongetjes gaan schieten op de bus staan ze (vanuit de bus gezien) aan de rechterkant van de weg en dus ook van de bus. Brat en Cate zitten echter in de linkerstoelen van de bus en de kogel komt door het linkerraam naar binnen en raakt dan Cate. "De kogel kwam van links" zogezegd.

Is meer mensen dit opgevallen of zien wij het verkeerd en is er wél een logische verklaring?

Voor zover ik me kan herinneren klopte de hoek wel degelijk, de bus rijdt op de jongens af, maar van rechts naar links, de jongens schieten van links naar rechts, dus op de linkerkant van de bus.

'Babel' blinkt uit door zijn rauwe realistische stijl en prachtig acteerwerk, maar er is ook een heleboel dat schort. De Innaritu-vertelstijl hebben we ondertussen al wel gehad, net als zijn steeds wederkerend plot, dat in feite een goed vermomende soap is. Steeds weer heeft de kijker bovendien het onaangename gevoel dat de links tussen de verhalen bijzonder artificieel zijn en dat maakt het einde ook bij 'babel' veeleer een constructie dan wel een climax. Maar het schoentje wringt echter vooral bij de lange speelduur. Met schaamrood op wangen geef ik toe dat kwartiertje voor einde letterlijk in slaap ben gesukkeld in de cinema, wat toch een érg veeg teken is. 'Babel' beschikt over grote troeven en het switchen tussen de verschillende continenten werkt wonderwel, maar laat Innaritu alsjeblieft afstappen van zijn ensemblefilms. We hebben het wel gezien. Desondanks de hoge quotering van 3* want 'Babel' is absoluut verdienstelijk.

We voelen met je mee.

Spreek voor jezelf Olivier, hoe kun je oordelen over een film waar je het laatste kwartier niet gezien hebt Niets van dat onaangename gevoel hier, ik hou wel van die "speciale vertelstructuur" van Iñárritu, zowel de beelden (moderne Japan / woestijnleven Marokko/ kleurrijke Mexico) als het acteren zijn van hoog niveau. Telefoongesprek vader/ zoon vanuit beide oogpunten gefilmd, disco, grens Mexico/ US...Voor mij geen minuut te lang

Amores Perros/ 21grams/ Babel als drieluik mag er best wezen

4*

Heeft "de kijker" dat gevoel of heb jij dat?

Deze "kijker" had er iig totaal geen last van...

Zegt denk ik meer over jou dan over de film...

In één woord: WOW !! ( ni waar sjonny sjumpers?)

ff ter verduidelijking, aangezien ik enkele jaren trug m'n doctoraat behaalde in de japanse taal kan ik jullie vertellen dat er op het papietje het volgende staat : " ik haat mijn harig monster!! "

n dikke 4* trouwes...

yoooooooooo

beste heer matti, gelieve hier enkel serieuze reacties te plaatsen. ik hoop dat u beseft dat u zich niet op het forum van sjonny sjumpers bevindt.
en zinnen als: ik haat mijn harig monster zou u beter als spoiler invoegen.
hopende dat u hier rekening mee houdt in de toekomst, alvast dank bij voorbaat

Waarom altijd deze flauwe kinderdiscussie? Natuurlijk is het MIJN mening, maar ik voel me niet geroepen om constant als een klein kind in de ik-persoon te gaan spreken. Blijf echter standvastig achter mijn standpunt staan: 'Babel' is maar wéér eens een herhaling van wat Innaritu nu wel àl te vaak heeft gedaan. Daar komt bij dat hij deze structuur zelf niet eens heeft uitgevonden, dus dat argument kunnen we OOK niet bovenhalen. Overloos lange gesprekken, allemaal uitgesproken door lijkbiddersgezichten, maar uiteindelijk toch wel niet erg diepsnijdend. Korte opsomming van mijn problemen met 'babel'.

Natuurlijk mag je problemen hebben met Babel en natuurlijk is dat jouw mening!

Maar schrijf het dan ook zo op, of zoals bebdn zei: Spreek voor jezelf. (En niet voor de kijker in het algemeen.)

Snap trouwens niet wat het met kinderen heeft te maken...

Jouw mening is de waarheid. Een film 'is mooi' is hetzelfde als 'ik vind deze film mooi' Rua

Soort Moviemeter conventie.

Een indrukwekkende, meeslepende film.

Een film met vier verhaallijnen, van verschillende culturen die bijna geen een moment van verveling bevatten.

Ieder verhaallijn heeft een thematiek die verder gaat dan de connectie tussen de personen en het geweer.

Thema's die ik onder andere boeiend vond waren, het verwesteren van Japan, hoe een Marokkaanse kwajongensstreek meteen gelinkt wordt aan het terrorisme en het vluchtelingenthema aan de Mexicaanse grens.

Gewoon een indrukwekkende, meeslepende, multiculturele en boeiende film, een dikke 4 waardig.