Irréversible (2002)

ik snap wel wat Nightbreed bedoelt.

het lijkt ook heel erg statusverhogend te zijn om van Japanse/Franse Italiaanse films te houden lijkt het wel.

Soms zie je hier wel eens een top 10, met geen ENKEL bekende/amerikaanse/engelse titel, dat je denkt:

vind je dat nu allemaal ECHT goed of is het deels niet gewoon ook beetje interessant doenerij...

Dat is nou PRECIES wat ik bedoel, daar kan ik niets meer aan toevoegen

Verschilt toch niet van een Top 10 of 4.5/5* lijst met ENKEL Engelstalige films ?

Vind het allemaal maar bullshit om eigen onbegrip te vertalen naar iets dat aanvaardbaar is voor zichzelf. Sommige mensen vinden dat ECHT goed ja, zo vreemd dan

het kan, zeker ja, zonder meer.

ik twijfel alleen soms wel eens aan de oprechtheid ervan.

laat het er maar bij; er is namelijk niets wat je nu weer kunt antwoorden dat mij van gedachten doet veranderen.

Discussie over wat hip is en wat niet svp verder in het forum.

Ik heb deze film echt járen geleden gezien, en zag dat ik er nog niet op gestemd had. Vond 'm verschrikkelijk, maar juist omdát ik 'm verschrikkelijk vond geef ik 3,5*. Die verkrachtingsscene is om misselijk van te worden.

Kocht deze film een keer uit nieuwschierigheid, was me werkelijk nog van geen kwaad bewust tot dat ik begon te kijken. Maar de film bleek zo ontzettend schokkend, griezelig, misselijkmakend, dat ik op meerdere punten heb overwogen om hem uit te zetten (dacht dat ik wel wat gewend was.) De film heeft me daarna nog dagen achtervolgt en kon hem maar niet uit mijn hoofd krijgen. De film is in tegenstelling tot 100 andere van dit soort films briljant, teneerste al de manier waarop het gefilmt woord van achter naar voren dit geeft een geweldig effect. De beginscene vind ik echt een van de meest schokkende die ik ooit in een film gezien heb (en ik zal heus niet de enigste zijn de manier waarom je in het begin al misselijk wordt gemaakt met een draaiende camera en een heel eng geluidje vond ik echt geweldig gedaan en dan die scenes erna in die homoclub je hebt gewoon echt het idee dat je daar zelf bij bent, en dan die scene met die brandblusser kwam zo realistisch over ik weet niet hoe ze het gedaan hebben maar het zag er o zo schokkend uit. Ook de verkrachtings was zo hard, zat echt met haat in mijn ogen naar het scherm te kijken, en wou die gozer wel vermoorden. Al de scenes hierna waren briljant, de manier waarop het geheel nog wat wordt aangedikt door, te laten zien hoe gelukkig belucci en cassel wel niet met elkaar waren, en de scene waar blijkt dat belucci zwanger blijkt te zijn kreeg ik echt kippenvel. De regisseur noe is aan de ene kant een gestoorde gek, maar hij heeft deze film op zo'n briljante wijze gemaakt, dat ik hem alles vergeef. Kortom een film waar het woord schokkend niet genoeg voor is, de film is prachtig gefilmd, is ontzettend mooi uitgewerkt, vakkundig geregisseerd, en vooral door cassel geweldig geacteerd.
4,5 sterren (voor een ervaring die ik nooit van mijn leven zal vergeten)

Ps:heb de film nog maar 1 keer gezien, het gebeurt niet vaak dat ik een film na 1 keer kijken al een 4,5 geef dan moet echt briljant zijn en dat was deze film ook zeker, ga hem binnekort weer eens herkijken, zie er op een of andere manier erg tegenop weet niet hoe dat komt, kan iemand mij zeggen wat zijn ervaring was met een tweede kijkbeurt, ik weet het is voor iedereen anders maar zou toch graag willen horen wat jullie ervan vonden na een tweede keer kijken.

Heb de film een aantal jaren geleden gezien, en ik moet zeggen dat ik zelden een film heb gezien met zulke wrede scenes. (Alleen de honkbalknuppelscene uit casino komt in de buurt) De verkrachtingscene lijkt uren te duren en is zo realistisch dat het bijna niet om aan te zien is. Het is de regisseur goed gelukt het publiek te shokeren. En mij ook, hoef em dan ook niet nog een keer te zien!

Heb deze film gisteren gezien. De eerste 5 minuten dacht ik echt 'waar zit ik naar te kijken' maar gaandeweg werd het me duidelijk (wist ook niet waar de film over ging). De scene in het Rectum met het brandblusapparaat en de verkrachtingsscene zijn 1 van meest wrede en realistische scenes die ik ken. De verkrachtingsscene vond ik eigenlijk te schokkend en had van mij daarom wel korter gemogen.

De cinematografie vond ik erg goed. Het thema 'de mens is slecht' en het beginshot met de verwijzing naar het maatschappijbeeld van Noé zijn pakkend.

Desalniettemin 4 sterren door de (té) lange verkrachtingsscene.

Deze film zadelde me met de droom op regisseur te worden.

Het zal bij een droom blijven, je sais.

Knappe film. Die scène met de branblusser zag er vrij echt uit, en dat muziekje op de achtergrond maakte de sfeer compleet . Die verkrachtingsscène vond ik minder realistisch overkomen ...

Ik snap trouwens niet dat de meesten deze film zo choquerend vinden Ik had toch niet echt de neiging om het af te zetten. Als je echt eens choquerende scènes wilt zien: Cannibal Holocaust.

je hebt wel gelijk

shokerende film, realiteit is de echte horror!

Goed kijken : het is NIET Lintworm die Marcus' arm breekt. Ze slaan de verkeerde dood.

In het begin dacht ik echt WAT IS DIT nou weer, ik werd helemaal gek van die muziek, vreselijk irritant camera werk en dacht dat ik één of andere gayporn film keek.

na een tijdje had ik het wel door en werd er eindelijk wat rustiger gefilmd. een vrij orginele film, regisseur geinspireerd door memento??

en heb em toch maar afgekeken. verkachtingsscene is wel vrij realistisch maar niet echt schokkend.

2 ster omdat Vincent Cassel zo geniaal speelt

niet schokkend

Zojuist voor de 3e keer gezien en hij blijft mooi in mijn top 10 staan, De tijd maakt alles kapot.

Kan toch?

Nee sorry, ik moet hier ook gaan voor:

niet schokkend ???

Ik voelde me niet echt gemakkelijk tijden het kijken van die scène, maar dat kwam meer door de lange tijdsduur, want echt schokkend vond ik het ook niet itt de intro.

Heavy film. Niet zozeer tijdens het kijken, hoewel die twee scenes natuurlijk behoorlijk ver gingen, waarbij ik trouwens kan antwoorden op de vraag hoe die brandplusserscene is gemaakt: je ziet (bij wijze van impactversterking) dat bij het slaan het beeld telkens iets sneller gaat. vond het beetje knip en plak werk. Verkrachting: kut. Het geschreeuw van belucci en die ranzige taal van die gast maken het nog honderd keer erger. Maar ben ooit erger geschokt geweest..

Ik hoor hier allemaal discussies over te duidelijke boodschap en te dik erbovenop en inderdaad, als belucci het eerst over levenspaden heeft die vastliggen en dat je daarvan soms droomt, om het vervolgens ook te dromen, ligt er ook dicht bovenop feit blijft: het contrast is geweldig: hoe gelukkiger de hoofdpersonen gaandeweg worden, hoe misselijker je je als kijker gaat voelen.

Waar ik overigens echt van kan genieten is de film/muziek-stijl in het begin. En dan heb ik het niet over die ranzige gasten wat daar bezig zijn, maar die freaky, niet te plaatsen geluidspulsen in combinatie met het rode licht. Zó angstaanjagend, daar kan geen leatherface tegenop.

En Monica Belucci is lekker.

Irréversible is een film die het voornamelijk moet hebben van twee veelbesproken scènes waarrond voor de rest een redelijk standaard verhaal met uiterst zwak neergezette personages is gebreid. Noé beoogt het harde, rauwe realisme van een gewelddadige samenleving en slaagt hier enkel op visueel vlak in. De wervelende capriolen van de alles observerende camera brengen het onherbergzame en grimmige sfeertje van een grootstad efficiënt in beeld. Noé faalt echter grandioos het visuele realisme op inhoudelijk niveau door te trekken. De personages zijn eendimensionaal en hun onderlinge verhoudingen worden op een jankerige, opdringerige en alles behalve realistische manier neergezet. Irréversible begint sterk, maar na een halfuurtje blijf je met lege handen achter en duikt al snel de irritatie op.

Zelf heb ik niet zo'n grote behoefte om de film te zien, maar de befaamde scene met de brandblusser was ik toch wel redelijk nieuwsgierig naar...

Aldus een paar keer achter elkaar gekeken (op Youtube). Het blijft geen prettig gezicht (lekker cynisch) om te zien, maar de zogenaamde hardheid ontgaat me nogal. De befaamdheid van dat stuk verbaast me dan ook nogal. Het zal wel weer aan mij liggen.

Iemand die letterlijk de hersens wordt ingeslagen met een brandblusser, 'realistisch' in beeld gebracht, en de hardheid ontgaat je?

Overigens is de verkrachtingsscene uit deze film veel beruchter (befaamd is het verkeerde woord).

In de context van de hele film voelt het als een enorme schop in je kloten. Op zich zelf staand werkt zo'n scene natuurlijk veel minder. Nogal vreemd om hem dan ook zo te gaan beoordelen, zonder verdere kennis van de rest van de film...

Ik wilde hetzelfde zeggen als gotti. De hele opbouw naar dat moment toe is minstens zo belangrijk als het moment zelf.

De hele opbouw naar dat moment toe? We hebben het nog steeds over het eind (dat dus echt behoorlijk aan het begin van de film zat)...?

Ja dat begrijp ik, ik heb het ook over die specifieke scène, niet de hele film.

Je hebt het over een hele opbouw. Welke vraag ik me dan af, dat gedoe dat die gast (die je dan helemaal nog niet kent) over de rooie is? Vond het ook een vrij pittige scene, maar hij krijgt pas effect later in de film.

Even voor de duidelijkheid: ik ga er vanuit dat U96 alleen het stukje met de brandblusser heeft gezien. Met een "hele opbouw" doel ik niet op de gehele film, anders had ik dat wel gezegd. Voor mij had het brandblussermoment juist zoveel effect door het onrustige camerawerk en het doeltreffende gebruik van geluid en muziek dat er aan vooraf ging. Daarmee wordt al een zodanig naar gevoel gekweekt, dat ik die aanloop minstens zo belangrijk vindt als het moment zelf.

Dat je alles tegen het einde van de film pas in de juiste context kan plaatsen lijkt me verder niet echt relevant, die scène is op zichzelf ook al schokkend, zolang je 'm maar in zijn geheel ziet.