Irréversible (2002)

Slik.

Eindelijk dan toch, een herziening. Precies 9 jaar geleden. Toen der tijd in een afgedankt filmhuisje of the like bekeken, maar het enige wat ik nog van die herinnering over heb is het gegeven dat ik ik in de pauze naar het toilet ben gegaan en er pas een uur later weer uit kwam. De oorzaak in het midden gelaten, had ik deze film zonder pardon een 0.5* gegeven.

Echter nu 9 jaar later kijk ik daar iets anders tegen aan. Vanaf de dwalende camera begin scene tot de hyperactieveflits eindscene 1 spektakelstuk van camerabewegingen. Vooral die scene met de ziekenwagen, absolutely marvellous!

Ik was natuurlijk al bekend met het een en ander, bijvoorbeeld de vertelstructuur, waar ik in eerste instantie eigenlijk mijn twijfels bijhad, aangezien ik dacht dat ik liever de tunnelscene op het einde wilde zien, voor een 'Antichrist effect', maar naarmate de huiskamerscene vorderde, realiseerde ik mij hou briljant het eigenlijk is. Deze vertelstructuur verdubbeld het uiteindelijke nare gevoel van de tunnelscene.

Uiteindelijk vind ik deze net iets beter dan Enter the Void, dit komt vooral doordat ik in eerste instantie beter kon meeleven met Alex en Marcus, maar ook omdat ik het camerwawerk iets vrijer vind.

Ik wil eigenlijk afsluiten met de naamvermeldingen van Belluci en Cassel, want mede door hun zeer overtuigende spel heb ik 95 minuten lang GEnoten.

Zware maar knappe film met luchtig einde - of moet ik zeggen met een luchtig begin, onomkeerbaar nietwaar?

Heeft er iemand een verklaring voor de beginscène met de naakte dikke man die incest bekent aan zijn vriend die mee met hem op het bed zit?

"Le temps detruit tout"

Ik meen daar op datzelfde bed ook vrouwenbenen te hebben gezien... of moet dat mijn verbeelding zijn geweest?

Die vent is de hoofdrolspeler uit Seul Contre Tous, de vorige film van Noé. Ook al zo'n vrolijke film. Ga ook maar eens kijken, dan kan je het begin van Irréversible wat beter plaatsen, al heb ik niet echt het idee dat je veel mist bij Irréversible als je die andere film niet hebt gezien.

Wat een zieke film is dit zeg !!

Dat dit mensen gewoon cinema noemen, ik snap het nut ervan niet, ik denk gewoon dat de makers van deze film gewoon wilde shockeren op de hoop dat ze ermee doorbreken en meer geld krijgen zodat ze een betere film kunnen maken.

Soms is een film shockend door briljante werk maar deze franse film is echt zoeken naar aandacht!

triest gewoon..

Als je deze film ziek vind dan heeft Gaspas Noé toch iets goeds gedaan. Dit is geen zoetsappige komedie maar laat wel even de realiteit zien. Het zal je maar overkomen...

Het is niet zoeken naar aandacht, het is gewoon een bepaalde manier van hoe je een film over kan laten brengen.

Over kan laten brengen? Nou ik vond requiem for a dream bijv. ook erg shockend maar wel op een briljante manier gedaan en irreversible meer op een manier om aandacht te trekken, misschien dat velen na het kijken van deze film denken wat een triest verhaal etc. maar alleen maar enkel door het onderwerp en shocking scenes en niet shocking scenes op een artistieke manier.. en daar draait films om vind ik, artistiek!

Dat is echt onzin, de films van Michael Moore zijn ook geen artistiek hoogstaande films, maar desalniettemin erg interessant om naar te kijken. En sorry hoor, maar hoe breng je in godsnaam een verkrachting artistiek in beeld? Hoe Noé dit in beeld brengt is juist briljant en zo realistisch dat het precies dat gevoel van walging opwekt dat jij nu zo verafschuwd. Alles lievr dan Frank Darabont die als het een beetje te heftig wordt in Shawshank Redemption een voice over van Morgan Freeman erover gooit. Of recentelijk nog Peter Jackson in The Lovely Bones. Dit is cinema in zijn puurste vorm, vernieuwend en vol durf. En over 'geld verdienen om een betere film te maken', dan moet je Enter the Void maar eens bekijken, daar zal je pas van achterover slaan, want daar worden nog een pak meer Hollywood regels overtreden. Het verschil tussen het maken van een film voor winst (kwestie van een bepaalde acteur casten en die 20 miljoen betalen) en omdat je iets wil vertellen is helaas heel groot.

De film van een gebrek aan artistieke intenties te verwijten, is inderdaad te gek voor woorden. Dat het je niet lig,t is een andere zaak. Ik vind Noë een provocateur, maar een geldwolf is hij ook allesbehalvet. Films als deze scoren meestal helemaal niet zo goed aan de kassa.

Dat vind ik dan ook weer lichtelijk overdreven. Zoals ik al eerder zei, gebruikt de film voor de verkrachtingsscène een oud trucje dat oorspronkelijk helemaal niet als 'vernieuwend' gezien werd. En tja, gedurfd zou je het wel kunnen noemen, maar de film is eigenlijk zo extreem dat het gewoon langs mij heen gaat. De bedoelingen van Noe zijn in elke scène zo overduidelijk, dat de film weinig reëel aanvoelt.

De film in zijn geheel is wel vernieuwend. Het gaat niet alleen om die verkrachtingsscène, het gaat om het hele plaatje. De opening, verkrachtingsscène en het einde. Sowieso kun je dit niet los van elkaar zien. De verkrachtingsscène stelt niet veel voor behalve dat het totaal niet geromantiseerd is en in youre face is vergeleken met het epileptisch begin waar je vrij weinig ziet en het einde dat juist rust en harmonie uitstraalt.

Ik blijf bij mijn mening: Ik vind het gewoon een zieke snuff-film waar niemand wat aan heeft..

Heeft echt niets met snuff te maken.

Nee maar zo lijkt het wel, shockeren voor aandacht... De regisseur dacht vast deze film blijft memorable, en ik moet zeggen klopt maar niet omdat het zo artistiek en goed en diep is maar omdat het Ziek is.

vergelijk de shock value van Black Swan of Requiem For A Dream of Shutter Island en Irreversible maar eens.. er is echt wel verschil hoor.

Verschil is dat Irreversible niet cinema is.. tis meer om te shockeren alleen

Het is een film die op MovieMeter staat. Tuurlijk is het cinema. Je hebt wel een erg bekrompen mening op deze manier zeg. Zou het horrorgenre maar overslaan als ik jou was.

Nou horrorgenre? valt deze film daar echt onder? Want Scream is ook horror en the exorcist..maar Irreversible is echt gewoon een snufffilm lijkt het wel vooral die verkrachtings-scene en met cinema bedoel ik artistiek, alleen Irreversible is meer een camera aanzetten en een man iemand laten verkrachten en iemand's hoofd inslaan..alsof het gefilmd werd met een telefoon en het echt gebeurd allemaal..ik vind zulke films te ver gaan.

@PhongForce: Bijzonder dat je alleen kritiek levert op de tunnelscene, dat is immers maar een erg klein deeltje van de film, er zijn ook nog 85 minuten waar er niemand wordt verkracht. Kan me niet voorstellen dat je dat kunt labelen met 'shoqueren om te shoqueren'.

Vind je kritiek op de tunnelscene wel begrijpenlijk, maar om daarom maar de film over diezelfde kam te scheren is nogal kort door de bocht. Je hebt bijvoorbeeld de woon/slaapkamer scene, het feestje, de metro, de speeltuin, kan me niet voorstellen dat je dat ook maar enigzinds shoquerend vond.

Ach ja, The American serveert hij af zonder hem gezien te hebben omdat Clooney in een Nespresso commercial speelt.

Mr Noé heeft een voorliefde om clubs die een centrale rol spelen in zijn film klinkende namen te geven. The Void vind ik een mooi begrip, Rectum daarentegen is enigszins humoristisch, maar ook plat en wat puberaal. Dit vergelijk kun je tot op zekere hoogte doortrekken voor de complete films.

De confronterende en choquerende verkrachtingsscène schiet mijns inziens haar doel voorbij. Dit is choqueren om het choqueren, haast puberaal kijken tot hoe ver je kunt gaan.

Het bevreemdende camerawerk en geluid, de vertelwijze, allemaal interessant, maar ik heb met moeite de film uitgekeken. Mr Cassel speelt op overtuigende wijze een onsympathieke proleet en ook het overige acteerwerk is prima. Het probleem zit hem in de weerzinwekkendheid en het onrealistische -niet helemaal het juiste woord- van de gebeurtenissen.

Zo vindt de verkrachting plaats op een plek waar een dame met gezond verstand nooit alleen doorheen zou gaan, ook al wordt zo geadviseerd door een verslaafde prostituee. Met andere woorden, cinematografisch is een tunnel een mooie plek om een brute verkrachting te doen plaatsvinden, maar het is niet erg realistisch dat een schitterende vrouw in dergelijke kledij eventjes alleen door zo'n tunnel gaat.Helemaal niet als ze ziet dat iemand anders bedreigd wordt. Nu moet u niet denken dat ik zoiets heb van 'ze maakt het er zelf naar, hoewel deze spagaat in het denken toch de kop opsteekt. In Serieus, die Marcus zal zichzelf nooit vergeven dat hij haar alleen naar huis heeft laten gaan. In die zin is het knap dat Mr Noé de kijker haast dwingt om over dergelijke morele kwesties na te denken. Beethoven is fraai zo aan het einde.
Drie½ bruin sterretje, ik vind de film persoonlijk wat te wild van stijl en hier en daar inhoud

Zeer vermakelijke film, de titel zegt het al haah,

ik lees dat veel mensen de verkrachtingsscene heftig vonden? ik zat er stiekem al een beetje naar uit te kijken maar het stelde eigenlijk niks voor, het was niet extreem hard ofzo. Natuurlijk is het wel heftig...

Voor de liefhebbers van andere "harde" films raad ik Baise Moi aan.

Ken park of Martyrs zijn ook wel leuk

Wow.

Geweldige film. De vertelstructuur doet echt ongelooflijk veel voor het verhaal. Ik had verwacht dat ik het misschien ingewikkeld zou gaan vinden (hou niet zo van niet-chronologisch) maar elk blokje maakt meer duidelijk, en bij elk blokje wordt het ook weer een stukje rustiger en normaler. Elk blokje is een klein filmpje op zich, met een eigen sfeer. Echt heel goed gedaan. De film is op deze manier echt duizend keer beter dan dat het andersom verteld zou worden.

Voordat ik deze film keek heb ik Seul Contre Tous bekeken, die ik qua geweld en schokkendheid nogal vond tegenvallen, dus ik was benieuwd wat dit zou worden. Maar het eerste half uur is echt geweldig, ik heb nog nooit zoiets gezien. Die beelden uit de Rectum in combinatie met de geluiden en de muziek maken het echt een uniek stukje film.

Wel jammer dat ik nauwelijks Frans versta, dat is altijd wel een nadeel aan een film die niet Engels- of Nederlandstalig is, je mist toch een hoop van de oorspronkelijke bedoeling.

De eerste drie kwartier vond ik audiovisueel geweldig, wat betreft het gesproken deel vond ik het minder. Verstond er geen woord van, allemaal door elkaar, onduidelijk, vraag me zelfs af of de Fransen het zelf wel kunnen volgen. Maakt het allemaal nog chaotischer, wat eigenlijk overkill is gezien de filmwijze.

Tja, en dan de beroemde verkrachtingsscene. Er is al veel over gezegd. Ik vond het uiteraard schokkend, maar niet zo vreselijk schokkend als iedereen altijd zegt, omdat je toch weet dat het niet echt is. Wat dat betreft vond ik de klappen die ze erna kreeg erger om te zien. Wat ik interessanter vind is hoe de mannelijke acteur zo'n scene beleefd, dat is waar ik aan zat te denken. Subliem geacteerd door beiden, maar bij hem vind ik dat toch wel een beetje discutabel, dat hij zo'n rol zo realistisch neerzet.

Doordat het bij het eind begint mis je op het laatst een beetje een climax of een clue, zoals je gewend bent bij normale films, maar dat mag de pret eigenlijk niet drukken door al het visuele en letterlijke geweld dat je in het begin al over je heen krijgt. Snapte alleen niet de bedoeling achter die laatste scene met het grasveld en daarna dat strobocopische licht?

Maar al met al echt een geweldige film, puur door de beelden en de vertelstructuur al een 3,5, met het acteerwerk en de rest erbij opgeteld een 4,5, die na herziening misschien wel een 5 kan worden.

Wat ik overigens een geweldig gevonden en schrijnend subtiel momentje vond (mits het expres een verwijzing was), is als Alex verteld over de droom die ze heeft gehad, en dat Marcus dan vervolgens nietsvermoedend en speels zijn hand voor haar mond doet. Erg pijnlijke verwijzing naar wat later nog komen gaat.

Bericht dat perfect duidelijk maakt hoe en waarom het hier pure exploitation betreft

Wat bedoel je daarmee?

Het begin van je tweede alinea lijkt me duidelijk genoeg

Als je bedoelt te zeggen dat ik deze film ging kijken omdat ik hoopte op wat bruut geweld dan heb je het mis hoor.

Misschien had ik de zin 'die ik qua geweld en schokkendheid nogal vond tegenvallen' anders moeten formuleren. Ik was niet uit op geweld, ik vond het alleen minder erg dan iedereen altijd beweerd. Was dus benieuwd of dat voor deze film ook op zou gaan, een film die sowieso al op mijn lijstje stond na de eerste Noé.

Als je de rest van mijn bericht gelezen hebt zie je ook dat het mij verder ook totaal niet om de shock-value te doen is, maar vooral om de vertelstructuur, en het effect dat het hiermee bereikt.

In eerste instantie had ik het gruwelijker verwacht, buiten de hoofdinslag en de verkrachtingsscene is er niets schokkend....en de verkrachting vond ik nu net niet schokkend genoeg en dus niet écht geslaagd, in realisme had ik meer 'weerstand' verwacht van de vrouw in kwestie...dat is het énige minpunt dat ik kan vinden...

De kracht van deze film zit hem in de lang uitgesponnen scenes zonder onderbreking!
Werkelijk fantastisch camerawerk en ultiem acteertallent....wat een improvisatie! Met dit in het achterhoofd is deze prent uitzonderlijk en buiten categorie!

Anders verwijder je je spoilers aangaande de schokkende scenes even Actarus..

Eindelijk gezien Zeer goede film.

Bizar..

Geen idee waar ik moet beginnen en waar ik moet eindigen.. Een beetje in stijl van de film dus.. Dat gelijk gezegd hebbende: de vertelstructuur is inderdaad geweldig. Chronologisch verteld had de film nooit zo goed geworden. Ook het feit dat de scenes aan één stuk opgenomen zijn doet de film goed. Dit laat je altijd nog intenser meeleven met de personages. Nu zat het daarmee sowieso wel snor, uiteraard door het verbluffende acteerwerk van de personages.

De film herrbergt twee behoorlijk heftige scenes. Misschien ben ik niks gewend, maar de scenes in Rectum vond ik behoorlijk ranzig. Porno (?). Nog niets gezegd hebbende over de rape-scene. Nu heb ik er twee daarvan gezien in The Last House on the Left & I Spit on Your Grave, maar zo bizar als deze waren die bij lange na niet. En bij die twee kreeg ik het al benauwd. Hier was het dus geen pretje. En ik kan me ook niet voorstellen dat iemand daar op een normale manier naar kan kijken. Daarom vraag ik me ook af of Noe het zover moest laten gaan. Was het nou nodig? En vooral de lengte van de desbetreffende scene. Het had toch ook vier minuten korter gekund?

Maar toch, ondanks de wrange smaak in mijn mond, pakte ik de draad snel weer op bij het verloop van de film. Gelukkig maar want voor de rest zit de film uitstekend in elkaar. De scene in de metro, de scene in de slaapkamer.. Prachtige cinema.

3,5*

Misschien wel een film die bij een herziening hoger uitvalt, maar behalve dat ik daar naar uit kijk zie ik daar eerlijk gezegd ook een beetje tegen op..

Als ik het goed begrijp vond je de film dus minder goed omdat die scènes zo heftig waren?

Ik snap je punt wel. Ik heb ook (staat volgens mij zelfs in mijn recensie) erg lang nagedacht over of ik die scène niet te lang vond en waarom het niet korter kon. Toch vond ik de uiteindelijke beslissing van Noé erg geslaagd en vond ik ook niet dat de scène ook maar een minuut korter moest duren. Alles (in de gehele film) was per scène aan één stuk door gefilmd. Als ze zo'n scène korter hadden laten duren had dat heel de geloofwaardigheid van de film naar beneden gehaald denk ik.