Day of the Dead (1985)

Minder dan deel 1 en zeker minder dan deel 2. Over het algemeen best ok, maar het is meer een slappe herhaling van vooral het tweede deel, dan (weer) een heel vernieuwende zombiefilm. 3*

Heb een marathon gehouden van de trilogie van Romero met twee mensen. Night of the Living en Dawn of the had ik al gezien. De eerste moet het erg van spanning hebben, met veel muziek, waardoor een erg apart sfeertje ontstaat. De tweede is vooral erg komische en actievol, met een diepere achterliggende gedachte. De tweede vond ik altijd al de beste voor mijn gevoel. Nu de derde die ik nog nooit had gezien. Vond het maar inspiratieloos en onzinnig, geen ziel, geen sfeer, een standaard survival film. Score van John Harrison is nog wel aardig. 2 sterren en nu nog Land of the Dead.

dit is echt een zombie van een film

goed geacteerd leuk verhaal en erg gave eet scenes

(van de zombies)

5 sterren

Omdat de originele Dawn maar liefst 140 minuten duurt, en dat niet zo makkelijk wegslikt op een werkavond, deze alvast maar gezien. Toch niet zo dat er in horrorvehikels als deze geweldige spoilers te verwachten zijn in vervolgen.

Vond het wat beter dan Night ot Living Dead. Sfeertje is wat luchtiger, soms wat té idioot met die wetenschapper en z'n Bub, maar de gore maakt nogal wat goed. Leuke effecten, al zag het er allemaal best nep uit. De make-up was dan weer van serieus minder niveau.

Verder weer een te lang begin. Zombies zijn wat saaiig en veel achtergrond hoef ik er ook niet over. Blijft voor mij ook een obstakel dat het overweldigend gevreesde gevaar zichzelf laat tegenhouden door een kut-ijzeren hekje van amper 2 meter hoog. Wat een dreiging!

Paar leuke gore stukjes, maar het mooiste zie je eigenlijk al helemaal in het begin. Echt gave zombie met z'n tong uit z'n bek. Net zoals bij NotLD verschiet Romero echter z'n beste pijlen alweer in het begin, is het middenstuk té saai en weet het einde nog net een beetje goed te maken.

2.0*

Enigszins teleurstellend deel na Dawn Of The Dead. De film kent een aantal vermakelijke scenes maar is vaker saai. De idiote "remake" uit 2008 kun je maar beter overslaan. Gemiddeld.

Geweldige horror/zombie flick van Romero. Tom Savini levert weer top werk af. Geweldige gore scenes. Geweldig hoe die man in de jaren 80 soms betere gore kon maken dan dat je nu ziet.
Ook vond ik het erg goed van Romero hoe hij het publiek ( mij tenminste) goevoel kon geven voor de zombie Bub. Ik durf zelfs te zeggen dat het beste acteerwerk van Bub kwam. De scene dat Bub de proffesor dood ziet liggen vond ik erg geslaagd.
Verder was de muziek weer goed geregeld.

Kortom een topper in het Zombie, Horror en gore type film.
Ook nog een plaatsje in mijn top 10.

Vermakelijk zombie film van Romero. Veel vermakelijker dan Night en Dawn of the Dead.

Alleen die had toch wat meer sfeer en meer andere ingrediënten. Ondanks dat, heb ik hier toch echt wel van genoten Het blijft voor mij toch wel een film die er mag zijn. Ook lekker van dat gore. Het is toch een film die de voorgaande delen niet verpest heeft. En ook mag deze niet buiten gesloten worden uit mijn favoriete horror films van de jaren 80. Een 3,5 is misschien wat laag, maar ooit zal ik een herziening geven. Tot nu toe 3,5.

Wat een onverwacht teleurstellend einde van de Dead-trilogie

Na het sterke ''Night'' en het nog wat betere ''Dawn'' had ik van dit 3e deel ''Day'' toch wel het nodige verwacht. Maar dat werd een forse teleurstelling.

Er is namelijk geen drol aan deze film. Het is gewoon allemaal erg flauw en oninteressant. Het wordt niet spannend, het wordt niet boeiend, het wordt nauwelijks goor en de massale zombie dreiging uit de 1e 2 films zie je gewoon nauwelijks. Ik had echt grote delen van de film niet het gevoel dat ik naar een Romero zombiefilm aan het kijken was. Een beetje aan het begin en in de laatste 20 minuten had ik dat gevoel nog een beetje. Maar het is veel te weinig om deze film te redden. Vooral het totale gebrek aan spanning kilt deze film volledig.

Neem daarbij de zeer ergerlijke personages met als dieptepunt die irritante ''leider'' die steeds zo irritant aan het schreeuwen en vloeken was en je weet dat dit geen prettige zit was om te kijken. Gelukkig kwam die gozer wel lekker wreed aan zijn einde op het einde als zombies hem helemaal verscheuren. Net goed!

Verder vond ik de muziek ook storend. De jaren 80 waren voor films erg goed, maar de muziek in de periode was nou niet je van het. Jammer.

Ik kan nog net een krappe 2* voor deze film geven vanwege een paar geinige momentjes met zombies en gore plus de laatste 10 minuten van de film. Maar dit was niet best.

2*

Herzien op BD en dit deel komt gewoon op hetzelfde niveau als Dawn of the Dead en Night of the Living Dead. Wat een geweldig sfeervol werkje dat Romero cinematografisch op zijn best toont. Prachtige beelden vaak, vooral in de 'zombie-zone', achter de hekken. Schitterende score ook. Ongelofelijk dat Romero zo in de fout is gegaan met zijn nieuwe zombie trilogie. Meesterwerk.

5*

Vermakelijke zombieflick uit de tijd dat zombies nog gewoon zombies waren en geen agressieve wilden die de gemiddelde marathonloper eruit rennen. Dit is pas mijn derde Romero overigens, iets waar ikzelf ook verrast van ben want ik dacht dat ik meer bekend was met zijn werk.

Natuurlijk heb ik Dawn of the Dead wel gezien en wat die film erg goed deed was het gevoel van totale machteloosheid creëren. Overal zag je enorme zombiemassa's die je langzaam strompelend maar zeker af zouden slachten. En dat hele gevoel is hier niet te bekennen. Je merkt nauwelijks wat van de dreiging die er zogenaamd in de buitenwereld afspeelt. In plaats daarvan zie je een groepje militairen en wetenschappers die een paar zombies gevangen nemen om daar experimenten op uit te voeren. Dat was best geinig, maar was meer komedie dan horror.

Om het toch allemaal wat chaotischer te maken liggen de militairen en wetenschappers voortdurend met elkaar in de clinch zodat er toch nog wat spanning ontstaat. De dreiging kwam dan ook meer van de mensen onderling dan van de zombieplaag. Want het viel me op dat je op een gegeven moment een half uur geen zombie ziet, maar alleen maar een grote bek van die irritante militaire leider. Gelukkig gooit de film op het einde de remmen los en mag er volop geshowt worden met liters bloed en heerlijke, sappige ingewanden die er zeer goed uitzien voor een filmpje van 25 jaar oud. De make-up is soms wel wat mager viel me op. De ene zombie is helemaal uitgedost met verrot vlees en uitvallende ogen terwijl de andere alleen een blauwe kop vol schmink heeft en ook weinig moeite lijkt te doen om zich als een doodgewone zombie te gedragen. De lekker ouderwetse soundtrack heeft ook zijn charmes bij zo'n antieke zombieflick. Filmpje is soms wat slap, maar overall zeker vermakelijk.

Het is pas bij de derde poging echt raak. Deze overklast z'n voorgangers op ieder vlak. Visueel is hij aan z'n plafond, qua gore valt het niet te overtreffen en de algemene drukkende sfeer, door meerdere factoren (zombies én onderling), weet continue te boeien. Het laat nergens een steekje liggen en dat is wat mij zo heeft bezig gehouden. Waar ging hij dan eerder mis? Waarom werkt het nu wel? Wie weet is het gewoon tijd voor een herziening van zowel Night als Dawn

Hoe dan ook, de liefhebbers prijzen hem de hemel in en ik vroeg me altijd af of ik dan niet met een dode mus eindig. Gelukkig bleek het tegendeel dit keer waar. Als liefhebber kun je niet misgaan met deze onmiskenbare klassieker. Het is typerend voor het hele genre en een heus boegbeeld voor de (zombie)horror. Een echte zombieliefhebber zal hier z'n heilige graal in vinden, no doubt.

Kan wel door blijven gaan met het kontlikken van Romero, vooral omdat ik er eindelijk écht reden toe heb. Man, wat was dit genieten. Één van de beste binnen z'n genre, en ik ben blij dat ik dit zo laat nog kan ontdekken

Heerlijke zombiefilm met lekkere gore, standaard maar leuke personages en aantal sterke scenes. Vooral de beginscene vond ik super. Verder lekker foute, maar soms ook ietsjes misplaatste '80 muziek. Heb me zeker vermaakt.

Beter dan de remake.

Valt in het eerste uur iets tegen wat actie betreft, voornamelijk praatjes hier en daar. Maar gelukkig wordt het toch deels levend gehouden door de toffe characters; zoals bijv. de piloot of dr. Frankenstein met z'n herhalingen en vreemde teksten. In het slotstuk overigens toch nog genoeg actie (/gore) vertier.

Make-up en effecten zijn ook prima ondanks de tijdsoverbrugging. Visueel op het einde in de grotten ook best wat sfeer. Verder een af en toe sfeervolle soundtrack en Symphony No. 9 for the heck of it.

3,5*

Your ignorance is exceeded only by your charm

Zonder dat het eigenlijk de bedoeling was, is de filmavond van gisteren op een Romero avond uitgedraaid met eerst Land of the Dead om dan af te sluiten met deze Day of the Dead. Het eerste deel van Romero's eerste trilogie (Night, Dawn en Day) had ik al eens eerder gezien en ben ik niet meteen zo'n fan van en het tweede deel heb ik jammer genoeg niet in mijn bezit (is ook niet meer gemakkelijk te vinden heb ik de indruk?) maar ik hoopte maar dat het op zich niet noodzakelijk ging zijn dat de twee eerdere films noodzakelijk waren om deze te zien.

Misschien dat ik een paar verwijzingen of iets dergelijks heb gemist maar Day of the Dead is voor de rest gelukkig perfect te volgen zonder voorgaande titels en om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit is de beste Romero tot nu toe. Het is ondertussen de 5e film die ik van de regisseur zie en de eerste die ik met een 4* kan belonen. De reden hiervoor is dan ook simpel, namelijk de uitstekende special effects. Dat Tom Savini een naam in het make-up wereldje is, dat was me al langer duidelijk maar het valt me nu pas op waarom. Wat hij hier in samenwerking met Romero laat zien is gewoon fantastisch te noemen. Zelden zoveel gore gezien in één van Romero's zombiefilms maar het ziet er allemaal dan ook nog eens erg geslaagd uit. Erg aangenaam verrast en dit is qua sfeerschepping toch superieur aan alles wat met de computer kan gemaakt worden.

Het valt op dat Day of the Dead en Land of the Dead wel wat overeenkomsten hebben. Dat is blijkbaar te wijten aan het feit dat Romero geen budget had voor zijn film en dus een deel van het verhaal heeft overgebracht naar Land of the Dead om de kosten te drukken. Op zich ben ik daar blij om want volgens mij had hij een vrij lange film moeten maken om heel het plot deftig verteld te kunnen krijgen. In ieder geval valt het op dat Day vrij veel dialoog bevat. We krijgen op zich niet zo enorm veel zombies te zien, met uitzondering van de climax natuurlijk, maar juist hiermee wordt de film in mijn ogen een stuk interessanter en krijgt hij meer diepgang. Daar komt dan nog eens bij dat er een heerlijke jaren '80 soundtrack aan is verbonden die het geheel afmaakt. Cast doet het trouwens op zich ook meer dan behoorlijk met Joseph Pilato als een heerlijk typische klootzak.

Erg aangenaam door verrast, zeker omdat ik Night het zwakste uit Romero's oeuvre vind. Ben in ieder geval erg benieuwd geraakt naar Dawn (de remake van Snyder vond ik op zich ook al vermakelijk) maar moet toch dringend eens werk maken om de rest van zijn films te checken. Kan nog een mooie tijd worden.

4*

Na lang wachten dan toch de derde film uit de Romero trilogie gezien. Ik dacht altijd dat ik deze maar niets ging vinden en dat leek tijdens de eerste helft ook zo. Het was soms te veel gepraat, te weinig zombie-actie en misschien wat veel karakters om er een band mee te krijgen. Heel knap bedacht vond ik het trainen van de zombies en dan die scène waarin dr Frankenstein aan Sara zijn lugubere experimenten toont op zombies alsof het een proefneming als een ander is, man dat was wel echt goor en gestoord Heel goed in beeld gebracht was het conflict tussen wetenschappers en militairen. Naar het einde toe dan toch meer zombie-actie en behoorlijk expliciete gore. Qua verhaal misschien beter dan Dawn, maar Dawn vind ik dan weer beter qua karakteruitwerking en ontwikkeling. Dawn blijft mijn favoriet. Night is te gedateerd na het zien van deel 2 en 3.

Gaaf. Spannend is het natuurlijk allang niet meer, maar het heeft absoluut de zombie charme van toen. Tof opgemaakte ondoden, ja. Vies, vaal en rottend, lekker traag en onnozel grommend, maar in groten getale maken ze het sfeertje van zo'n film wel compleet uitzichtloos en frustrerend.

Met dat laatste lijkt Romero iets te willen doen via zijn cast. Wat dat betreft jammer dat zijn personages meteen al stijf staan van de stress. Dan zit je direct opgescheept met alsmaar brullende en ruziënde militairen die het bloed onder je nagels vandaan halen. Geen compliment in dit geval.

Daar wordt logischerwijs op gepaste wijze mee afgerekend, maar iets meer ontwikkeling op dat vlak had het, onder andere, gemakkelijker te verteren gemaakt. De wijsheden van de heli piloot zijn ook niet al te subtiel, maar ik heb me dan wel weer vermaakt met Dr. Frankenstein en zijn onderzoek.

Ook vanwege Bub uiteraard, een van de trekpleisters van deze dag. Een andere is zonder meer Savini's sappige bijdrage. Goor, smerig en noem maar op, de betere handvaardigheid. Soundtrackje pakt wat wisselvallig uit, maar met een spetterende finale blijft dit filmpje met gemak overeind.

Goeie film waarin een groep overlevenden experimenteert met zombies in een ondergrondse bunker. De spanning komt vooral voort uit de perikelen tussen de personages. Hierdoor komt deze zombie-film wellicht wat stroef op gang, maar maakt het uiteindelijk wel wat boeiender. Vooral tijdens de finale komt er nog genoeg gore aan bod en de make-up effecten zien er 30 jaar na dato nog goed uit.

"Come on, Johnny! We're countin' on ya to fly us to the Promised Land!"

Kwalitatief toch wel echt het beste deel van George A. Romero's Dead-trilogie. Maar ook dit deel is weer niet echt perfect te noemen.

Met het acteerwerk is niets mis, grote verbetering ten opzichte van de vorige films. De film komt maar wat langzaam opgang en er zijn behoorlijk wat dialogen. Dat zou erg goed hebben kunnen uitpakken maar uiteindelijk hebben we vooral vervelende militairen die ruzie maken en wetenschappers met meningen over waar het onderzoek nou over moet gaan. Ik vind het wel een goed idee om eindelijk onderzoek te laten doen naar zombies in plaats van ze gewoon neer te schieten of mensen op gevreten te laten worden.

De muziek van John Harrison was prima. Eindelijk geen gedateerde royalty-free muziek meer. Niks mis met de typische 80s geluiden al had de muziek waarschijnlijk beter onder een actiefilm gepast. John Carpenter of Goblin (weer) hadden het veel beter gedaan.

De gore was erg sterk. De zombies zien er erg goed uit, misschien een beetje ongeïnspireerd af en toe. Maar in ieder geval veel beter dan die in Dawn of the Dead. Aan het eind van de film breekt de slachtpartij gelukkig alsnog los en de special effects waren toen gelukkig ook erg sterk. Er is ook veel meer aandacht besteed aan de make-up waarschijnlijk omdat er in het begin ook veel minder zombies in beeld zijn.

De stripboek-achtige humor uit Dawn is gelukkig veel minder hier. Alleen de zombie Bub was misschien een klein beetje belachelijk maar toch ook weer leuk eigenlijk. Aanvankelijk had Romero veel ambitieuzere ideeën voor Day of the Dead maar het lukte hem niet om de financiering rond te krijgen. Later heeft hij het originele script alsnog verfilmt als Land of the Dead, toch heeft Romero gezegd dat dit zijn favoriete werk is.

Ook dit deel had weer veel beter gekund en is misschien ook een beetje langdradig door de dialogen maar ik vind dit persoonlijk het beste deel uit de reeks. Misschien mist het wat van de sfeer maar toch is de film kwalitatief beter. Ik moest onwillekeurig steeds aan een 80s actiefilm denken bij de mijn-scènes.

Zombiefilms blijft toch altijd iets gevaarlijk en snel gedateerd. Al heeft Romero enkele pareltjes gemaakt in het genre. We zijn ondertussen iets dynamischer zombies gewoon. De wezens uit Walking Dead, 28 days later, Resident Evil of I am legend zijn dreigender dan deze slome doden. De focus ligt ook meer op de mensen in dit 3e deel. Al komt dat zombie-gedeelte wel goed in de scènes met Bub en vooral de gore finale. Verder nog van gevarieerde kwaliteit waarbij de mensen het niet altijd even goed doen helaas. Leuk om zien, tijd om de andere Romero's nog eens te bekijken.

Een groep wetenschappers heeft het gered, whoehoe, en probeert zich staande te houden tegen de onophoudelijke stroom zombies. Helaas vliegen ze elkaar ook wel eens de haren in en bestaat de eerste helft uit veel geruzie en gepraat tussen hen. Alleen wat freaky scenes met een chirurg die zich ook als gedragsdeskundige opwerpt zijn wel grappig. Hij probeert ondermeer een zombie te 'temmen'. Maar goed, dan komt er toch een bevredigend laatste halve uur, dat er bovendien ook nog erg grafisch uitziet. Toch wel weer een vermakelijk zombiefilmpje, ook al is het recept telkens hetzelfde .

Toch wat teleurstellend vervolg dat zich te eenzijdig afspeelt in dezelfde setting; iets wat hier niet goed uitpakt. De spanning moet met name komen van de karakters onderling, niet zozeer van de zombies die pas op het einde echt in beeld komen. Mede door de oninteressante karakters werkt dit niet.

Day of the Dead was altijd al mijn favoriet van de oorspronkelijke Romero trilogie. En nu ik de trilogie opnieuw heb gezien, blijf ik nog steeds bij dat standpunt. Je zit er meteen helemaal in, Day of the Dead heeft dan ook een voortreffelijke openingssequentie, waarbij we niet alleen zien dat de wereld zo goed als vergaan is, maar eveneens meteen zien dat de make-up effecten hier van bijzonder hoog niveau zijn. Groot contrast met voorganger Dawn of the Dead; ditmaal geen smurfenschmink, maar hoogstaande make-up en gore. En dat weten de makers ook, want ze laten gedurende de hele film alles in geuren en kleuren zien. De special effects in Day of the Dead staan nog steeds als een huis!

Maar zoals we inmiddels weten is Romero niet enkel geïnteresseerd in slenterende kadavers, maar vooral in de personages. Hij geeft ons een handjevol erg leuke figuren. Sommige zijn weliswaar wandelende stereotypes en subtiel kun je de film niet noemen, maar de clashes tussen de soldaten en de wetenschappers levert spannende momenten op; het zijn de confrontaties tussen Ben en Cooper in Night of the Living Dead in het kwadraad. Joe Pilato is een over de top schreeuwende psycho, maar dat maakt hem tevens enorm memorabel. Sowieso zijn de figuren in Day of the Dead erg memorabel; van de Ierse alcoholist McDermott, de schreeuwlelijk Steel, piloot John en natuurlijk Logan en zijn huisdier Bub. Die laatste is wat mij betreft een fantastische creatie, het moment dat hij het lichaam van Logan vindt is oprecht aandoenlijk. Daarnaast creëert Romero voor het eerst in zijn trilogie een oprecht sterk en interessant vrouwelijk hoofdpersoon met Sarah. Toch van een heel ander kaliber dan Barbara en Francine.

Hoewel elk van de Dead films zich afspeelt op één locatie, Day of the Dead voelt nog het meest claustrofobisch. Was het winkelcentrum in Dawn of the Dead nog ergens een aangename plek, de ondergrondse bunker geeft Day of the Dead een uiterst naargeestige sfeer. De voortdurende dreiging komt vooral door de spanningen onderling en eigenlijk vrij weinig komt van de zombies. Day of the Dead bevat veel scènes met dialoog, vaak intrigerend, maar na 40 minuten ben je langzaamaan wel klaar met het gepraat. Maar dan komt de film ook met een enorm spannende climax, waar iedereen moet rennen voor zijn leven en de hele bunker volloopt met ondoden. Van de drie films bevat Day of the Dead zonder twijfel de spannendste climax. Akkoord, de scare en de cut naar Sarah, John en McDermott op het eiland is ineens erg plotseling. Alsnog voelt de film wel af en is al met al een ijzersterk slot van een uitstekende trilogie. Ergens jammer dat Romero vele jaren later toch nog wat matige sequels uit de mouw moest schudden.

4,5 sterren.

Een redelijke horror over een wereld waarin enkel nog zombies en her en der nog wat groepjes mensen leven. Ook in deze film die in een soort van serie behoort, is dit het geval. Militairen en onderzoekers wonen in een complex, toegewezen door de overheid en samen omdat de een bescherming behoeft en de andere op zoek is naar een ultieme manier om de zombies te vernietigen of naar de mens zijn pijpen laat dansen.

Dansen doen ze regelmatig in deze film maar anders dan wij weekends in disco's doen. Dansen doen ze hier als de kogels hen om de oren vliegen.

Helaas gaat het onherroepelijk mis, zoals altijd als je verschillende mensen/groepen bijeen zet. Ook in deze "Day of the dead" menen sommigen het beter te weten dan anderen. Waar dat toe kan leiden, zie je in deze film.

Hoe verder in de film hoe "spannender" deze wordt.

Een 6,5.

Derde deel van de Romero zombietrilogie. En hoewel vermakelijk, en dat de film niet met de twee anderen te vergelijken is, lijkt de film toch net iets minder dan de anderen.

Anders dan de uitbraken die de groepen in de andere twee films mee maken, is de uitbraak hier al even geleden en wordt er vooral gefocused op het zoeken naar een oplossing. Iets dat niet door iedereen goed begrepen wordt. En vooral de wrijving die ontstaat tussen de mensen die al aanzienlijke tijd, behoorlijk uitzichtloos, tot geestelijke uitputting aan toe, op elkaars lip zitten is best wel boeiend om te zien. Vooral Frankenstein is erg interessant. Veel zombies en spanning komt er niet aan te pas, van zombie/horror lijkt op een gegeven dan ook niet echt sprake. Als zombiefilm schiet Day of the Dead dan ook wel een beetje te kort, tot de pleuris uitbreekt richting het einde, desondanks is het allemaal niet minder interessant.

De cast is nagenoeg onbekend en van de soundtrack krijg je zowaar tranen in de ogen, zo slecht. Veel maakt het niet uit want de speciale effects en make up is in deze prent is wel op zijn best. Daarmee is Day of the Dead een zit die even op gang moet komen, maar na alle problemen tussen de overlevenden en overkomelijke problemen op het einde, is Day of the Dead vermakelijk zeker de moeite waard.

“I'm running this monkey farm now Frankenstein and I wanna know... what the fuck you're doing with my time?”

Na drie pogingen dan toch eindelijk in staat mijn mening eens te typen voor deze film. De film die ik al een geruime week geleden heb gezien, maar ook onder andere dankzij mijn vakantie van afgelopen week waar ik geen tijd en ruimte had deze weg te typen heeft de mening even opzich moeten wachten. Hoewel ik het daarom ook wel graag wat korter wil gaan houden (want er staan nog een paar films meer te wachten), kan ik wel zeggen dat ‘George A. Romero’ met deze film mij erg goed heeft weten te verassen, waarbij ik toch denk dat deze film wel mijn favoriet is uit zijn eerste zombie-trilogie. Een heerlijke film vol met bloed, coole zombie scenes en een fantastische make-up waar de zombies voor die tijd al erg realistisch oogden en ook behoorlijk goor, zo was er bij eentje het hoofd half weg en zag je een open mond waar de tong nog in hing.

Hoewel het verhaal niet altijd even interessant was en de film toch in het midden wat weg kakte heb ik me uitstekend vermaakt met vooral het begin en de ontknoping, toch de films waar de filmwereld en vooral ‘Romero’ nog een beetje experimenteert en uitvogelde hoe nou de beste zombies er uit moeten zien: ook hier weer een kleine look verandering waar de wezens hun blauwe kleur langzamerhand kwijt raken. En uiteraard dat de zombies nog hersenfuncties hebben waardoor eentje zelfs met een wapen overweg kon, weer eens wat anders en zeker vermakelijk om te zien.

4.0*

Het derde deel in Romero's Zombie-trilogie zakt halverwege in tijdens Terry Alexanders overbodige monoloog, bovendien zijn de soldaten zijn te karikaturaal neergezet. Op de andere fronten doet 'Day of the Dead' echter niet onder voor zijn illustere voorgangers. Sterker nog: de make-up en de special effects van Tom Savini zijn aanzienlijk verbeterd en zeker in de finale is er dan ook veel te genieten voor de liefhebbers van extreme gore. Deze keer is de strijd tussen de overlevenden net zo relevant en gevaarlijk als die tegen de zombies, die zich buiten een ondergrondse fabrieksruimte in groten getale verzamelen. Onder leiding van Dr Logan [Richard Liberty] doet een klein groepje wetenschappers experimenten op zombies in een poging ze te 'pacificeren' zodat ze kunnen integreren in de moderne maatschappij. Gezien het enorme numerieke overwicht van de zombies denkt Logan dat het de enige manier is om te kunnen overleven. Zijn gruwelijke experimenten krijgen echter steeds minder steun van een groep militairen die onder leiding van Captain Rhodes [Joe Pilato] proefkonijnen vangen, iets waarbij meerdere soldaten al zijn omgekomen. De spanningen tussen de soldaten en de wetenschappers lopen extreem hoog op, met onvoorziene gevolgen.

Sherman Howard maakt indruk als Bub, een zombie die als een huisdier is vastgeketend in Logans laboratorium. Het idee dat zombies over menselijke instincten beschikken die mogelijk geconditioneerd kunnen worden geeft deze film een uniek uitgangspunt. Liberty balanceert op de grens van waanzin in zijn fraaie rol als Dr "Frankenstein" Logan en dankzij het vakwerk van Savini is zowel de opening als de gruwelijke finale indrukwekkend. Minder goed dan zijn twee voorgangers, maar nog altijd intelligent geschreven en onmisbaar voor liefhebbers van het horrorgenre.

Voor mij persoonlijk de minste film van de drie. Ik vond de combi wetenschap en militairen en het machogehalte dat sommigen tentoonspreidden maar niets, irritant zelfs bij momenten. Maar flapdrollen heb je altijd en overal, ook in een apocalyptische zombiewereld. Ook al kwamen de militairen er in zijn geheel toch vrij eenzijdig uit.

Leuk was wel het personage van dokter Frankenstein met zijn experimenten en onderzoeken, dit om een oplossing te zoeken naar een veiligere wereld. Redelijk wat gore hier, de typische eighties horror darmen en hersenpulp dat de revue passeert. De zombies zagen er overigens prima uit, nou ja, prima ...

Fijn vertier en vermakelijk, alleen bleef ik qua plot een beetje op mijn honger zitten al is dit in dit soort films niet het allerbelangrijkste. Uitstekend werd van Romero die net als de zombies evolueerde als zombie filmregisseur.

Ik vond deze eigenlijk beter dan Dawn of The Dead. Ik weet niet direct waarom maar misschien komt het omdat ik de 2004 versie van Snyder beter vond dan het origineel (of toch in mijn herinnering). Nu komt de dreiging niet alleen van de zombies maar ook van de legercommandant. Verder is ook het onderzoek naar het gedrag van zombies weer origineel. Een rode draad door Romero's film lijkt wel een personage met een zwarte huidskleur. Meestal in horrorfilms gaan ze snel dood (soort van stereotiep lijkt het wel?) maar Romero zorgt in zijn films net dat het sterke mensen zijn met leiderskwaliteiten. Deze film heeft behoorlijk wat speciale figuren en dat maakt het opvallend. Een alcoholist, een roeptoeter Steel, een krankzinnige legercommandant, een bitch, een onethische dokter en ga zo maar door. Ook dit is in feite single location wat ook een wederkerend iets is in Romero's Zombie-trilogie. Het zijn 3 behoorlijke films maar zeker niet mijn favorieten binnen het genre.

George A. Romero's derde zombiefilm is eigenlijk perfect om tijdens Halloween te kijken! Al was het alleen al voor de opening waar je Sarah ziet, zittend in een kamer in de bunker en kijkend naar een kalender met een pompoenveld en waar de het laatste vakje van de maand oktober is afgestreept. Dit wordt gevolgd door een heerlijk jump-scare!

De film is daarnaast ook de meest pessimistische van de drie! De mensheid is zo goed als niet te redden, is niet in staat of bereid met elkaar te communiceren of om compromissen te sluiten. Hij tegen zij, wetenschappers tegen militaire er heerst alleen verdeeldheid en wantrouwen. Waardoor de beschaving faalt! Dit voelt dus pijnlijk relevant aan. En helemaal positief hierdoor ontbreekt ook bijna elk sprankje van humor!

Afgezien van die mistroostige boodschap bezit de film ook de grofste en bloederigste scènes van de trilogie! Ja het talent van SFX-maestro Tom Savini bereikt hier een hoogtepunt. De zombie-effecten zijn ongeëvenaard in de carrière van deze meester, zijn misschien zelfs wel zijn magnum opus! Door de grafische details is het zo'n beetje een natte droom voor de gore-hound!

Het acteerwerk was goed en doordat de personages alle opvallende persoonlijkheden bezitten, zullen ze ook heerlijk botsen! Dit geeft de film iets minder zombie-actie. Maar naar twee films, weer die menigte rottende dode lichamen, mensen te zien achtervolgen, die dan in een ruimte komen vast te zitten en worden opeten was wel voldoende! Voor mij was dit dan ook de meest sfeervolle van George A. Romero's Dead-serie, mede veroorzaakt door gedenkwaardige Carpenter-achtige elektronische synth-soundtrack van John Harrison!

Onlangs heb ik de soundtrack van John Harrison gekocht. Een prachtige dubbelelpee met de vinyl in gele splatter kleur, uitgebracht door Waxwork Records in 2013. Binnen in de klaphoes vind je liner notes van wijlen George A. Romero die zoals te verwachten erg lovend is over de soundtrack. Omschrijft het zelfs als één van de beste scores die hij ooit gehoord heeft en dat hij ermee rondrijdt in de wagen. En ja zelf vind ik het ook een geweldige electro score zoals ze die alleen in de jaren ‘80 konden maken.

Enfin dat is dan ook een reden om de film nog eens op te zetten want al te veel wist ik er nu ook niet meer van.

En ik heb genoten van begin tot eind. De horror zit hem grotendeels - zoals zo vaak in dergelijke films - ook in de manier waarop de survivors met mekaar omspringen. En ja we hebben hier een stel karakters samen. Behalve de psychologische spanning tijdens het gros van de film is er naar het einde toe een fysieke ontlading. Het is te zeggen dat Tom Savini al zijn talent mag aanwenden om het zombieschransfestijn waardig weer te geven.

Leukste moment van de film: wanneer Bub naar de 9e van Beethoven luistert op de walkman. Zo’n cheesy moment maakt het helemaal af.

Regisseur George A. Romero toont zich bekwaam wanneer het aankomt op make-up effecten, want die komen bijzonder indrukwekkend voor de dag. Zeer grafisch en verfrissend gedetailleerd, waardoor het extra zonde is dat het bijna een geheel uur duurt voordat het zombieplezier definitief mag beginnen. De eerste 60 minuten worden besteed aan opbouw en introductie, maar geen van de castleden beschikt over passend acteertalent. Terry Alexander is de enige die een zekere charme kent, maar zijn rol is dermate minuscuul en afgedankt dat het voor de puntenregeling geen effect heeft. De finale is gelukkig spetterend en de actie wordt prettig opgevoerd naarmate deze slotfase vordert, maar de bestempeling met een echte klassiekerstatus had van mij niet gehoeven. Het personage van Joseph Pilato was overigens een ware verschrikking om naar te kijken, echt ongelooflijk dat dit figuur zo'n bekende status heeft weten te bemachtigen.