Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Sorry maar ik kan jouw mening niet serieus nemen. Het enige argument wat jij maakt waar wat in zit is de nasynchronisatie, ik ben het met je eens dat leidt de eerste paar minuten een beetje af.

Maar deze film heeft prachtige beelden, het is juist perfect gedaan hoe sommige dingen net buiten beeld blijven.

En zelfs als je deze film persoonlijk niks vind, kan je ook nog wel een klein beetje objectief blijven. 1.75/5? Dat staat gelijk aan een 3,5, dat is een hele ruime onvoldoende, wat nergens op slaat. Als ik dan wat andere stemmen van jou zie (Barry Lyndon: 0.5, Finding Nemo: 1.0, There Will Be Blood: 1.0, A Clockwork Orange: 1.5, The Departed: 1.5, The Godfather II: 1.5, Goodfellas: 1.5, Raging Bull: 1.5, Raiders of the Lost Ark: 1.5, etc. etc.), dan is het redelijk duidelijk dat jij dat dus niet kan en jouw mening zegt dus niks.

Ik wilde eigenlijk hier niet op reageren, het boeit me eerlijk gezegd weinig of iemand mijn mening serieus neemt of niet. Maar ik kan het toch niet laten op te merken dat ik eerlijk gezegd niet in objectiviteit in het beoordelen van films geloof en heb dan ook zeker niet de pretentie om objectief te zijn.

Vind spaghetti lekker maar niet elke dag!

De combinatie van Eastwood samen met Van Cleef , perfecte muziekscore, extreme close-ups, terwijl ik in slaap val bij Once upon a time in the west wat men als één van Leone's beste films beschouwd, blijf ik deze film met plezier uitzitten, echt het type film wat men nooit meer kan gaan evenaren. Klasse

Dit is cinema zoals het bedoeld is. Met de techniek van toen, wist fantast Sergio een prachtig verhaal op het doek te zetten, met prachtige shots, prachtige muziek, prachtige personages, en prachtige thema's. Sergio Leone heeft alle andere westerns overbodig gemaakt. Hij overschaduwde alles met zijn gevoel voor sfeer, gezichten, decors, personages, muziek, thema's. Once Upon a Time in de West en deze film, zijn de toppers in het genre. Alles wat daarvoor gemaakt is kan zo de prullenbak in, komt niet in de buurt van deze films. Hoe onrealistisch de scherpschutter talenten van de heren ook zijn, het verhaal blijft schitterend.

Niet alleen Eastwood en Van Cleef, maar vooral Eli Wallach zet hier een prachtig personage neer als Tuco. Schitterend de scene met zijn broer, de geestelijke, de een koos voor religie, de andere werd boef.........en dan nog opscheppen over zijn broer die hem nooit een kom soep zou weigeren, terwijl hij hem net een dreun verkocht heeft. Tuco weet je sympathie te winnen, je gaat toch van hem houden en je gunt hem toch een rijk bestaan. Zoals je Van Cleef dood wenst, en Blondy..is ie nu wel 'The Good' ? Soms wel en soms ook niet........maar wel de slimste.......

Een tijdloze film, die tevens laat zien hoe zinloos oorlog is. De close up's, de sfeer, gewoon prachtig.

[/quote] ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik sommige zinnen in je eerste alinea met een korreltje zout wens te nemen... [/quote]

Mag het ook iets méér zijn?

Mooie woorden!

Klassieker !!

Zo ist maar net!! En mn Itialiaanse held Morricone heeft eindelijk zn welverdiende Oscar binnen!!

Morgen in Rialto. Na bijna vijftien jaar ga ik hem weer zien.

Dat is wel heel aanlokkelijk, moet ik zeggen. Ik ga het ook even overwegen...

Als het nu niet helemaal in Amsterdam was, was ik er ook zeker heengegaan

Niet zo lang geleden nog eens gezien in Royal Heerlen.

Enige minpunt was het wat blikkerige geluid.

Ja, dat is nooit echt het sterke punt van de Italiaanse films uit die periode geweest. Zonde.

Weergaloze film op een prima 35mm print trouwens. Het laatste half uur met kippenvel zitten kijken.

De sfeer is weergaloos en ongeëvenaard. Western is niet echt mijn ding maar toch heb ik behoorlijk genoten.

Poeh, wat een ongelooflijk meesterwerk is dit toch. De vorige keer zag ik hem op een kleiner scherm en met stereogeluid, ditmaal op m'n 4k-tv en 5.1-geluid; valt me nu pas écht op hoe fantastisch alles oogt en klinkt.

Van de mooiste close-ups waarin de zweetdruppels in het zonlicht schitteren tot de prachtigste vergezichten, een geweldige montage, de epische score die het kippenvel op je armen zet, de ijzersterke acteerprestaties, enzovoorts; meesterwerk van begin tot eind.

Het verschil met de andere twee delen is trouwens een stuk groter dan ik dacht. Ook erg mooie films, maar lang niet zo groots en episch als deze.

Door velen is dit de ultieme western genoemd, een boude uitspraak daar er zoveel uitstekende westerns zijn gemaakt.

Maar inderdaad good bad en ugly zal altijd in de top drie van mijn westernlijstje staan. De vergelijking welke op dit forum vaak met dat andere meesterwerk van Leone wordt gemaakt is in mijn ogen totale onzin, once upon a time is aan de ene kant een heel andere film, aan de andere kant hebben beide films heel veel raakvlakken en komt het vergelijken aan op persoonlijke voorkeur.

Onlangs de film nog weer gezien, ik kijk deze film ongeveer om de drie a vier maanden, net als once up on a time. Steevast herhaal ik dan weer het laatste half uur, wat een geweldige climax van een prachtig verhaal.

Zoals in veel van zijn films heeft Leone de tijd genomen om het verhaal te vertellen, of beter het verhaal zich te laten ontwikkelen, daarbij helpen de acteerprestaties van vooral Wallach enorm, Eastwood is wederom, zoals in de voorgaande twee delen van de dollar trilogie,solide als de zwijgende "gunslinger", die met zo min mogelijk moeite het maximale uit zijn acties probeert te halen en daarbij toch wel een beetje aan een ander denkt. Van Cleef is mijn inziens in deze western om zijn markante, havikachtige kop als bad guy neergezet niet vanwege zijn acteer talent. Maar een kniesoor die daar op let, het gaat in deze film om het verhaal, gepaard aan de prachtige beelden welke Leone ons voorschotelt en dit alles ondersteund door de geweldige muziek van Morricone.

Wanneer je eens goed naar de extreme close upps kijkt welke Leone ons laat zien in deze film, dan valt wel op dat slechts een handjevol een min of meer redelijk uiterlijk hebben, veel "koppen" zijn nou niet bepaald moeders mooiste, Leone heeft duidelijk gekozen voor good en bad guys, maar tegelijkertijd creëert dat wel een bepaalde sfeer, een sfeer van hebzucht, onverschilligheid, egoïsme en lak aan mensenlevens hebben.

Die close upps is wel het handelsmerk van Leone geweest, gek eigenlijk dat hij als regisseur niet zo veel films op zijn naam heeft staan.

GBU is de laatste van de z.g dollartrilogie en ook de beste, in alles, qua sfeer, camerawerk, scenario, acteren en ook muziek, de voorgaande twee delen waren op zeker geen slechte films, maar deze film is gewoon uniek, daarom mag deze nergens in een toplijstje ontbreken.

Na Once Upon a Time in the West werd het hoogstens tijd voor dit genoemde meesterwerk van Leone, en een meesterwerk dat is het! Visueel vrijwel identiek, maar qua andere aspecten weer totaal anders.

Ik heb de extended versie gezien. Weet de verschillen met het origineel niet, maar hierin zaten af en toe wat overbodige stukken tussen, maar dan wel tussen hele, hele goede stukken. Gelukkig heeft werkelijk waar élk shot zo'n fijne oldskool western sfeer dat elke overbodige scène stiekem toch zijn meerwaarde heeft. Geniaal hoe The Good de andere 2 steeds weer te slim af is, tot het einde aan toe. Hele fijne plotwendingen, en dan het einde... die is zó goed. Lekker groots opgezet en wat een briljante omgeving.

Excellent acteerwerk van allen. Eastwood zijn optreden weet ik niet in woorden te beschrijven. Die kalmte, fantastisch.

Vond de soundtrack niet zo veel waarde hebben als in Once Upon a Time in the West, maar dat neemt niet weg dat deze er niet mag wezen, want dat mag ie zeker. Fraai geluid. Vooral in het eerder genoemde einde kwam ie helemaal los.

Begrijpelijke notering in ik denk elke toplijst waar die maar voor geschikt is.

Het is een flinke tijd geleden dat ik deze western klassieker voor het eerst heb gezien. Ik zag dat ik er op Moviemeter nog niet op had gestemd, dus in ieder geval vóórdat ik mijn account hier aanmaakte. De lange speelduur heeft me er telkens van weerhouden om hem weer op te zetten, maar de western challenge is een goede reden om het toch weer een keer te doen!

Ik kijk bijna nooit westerns, maar ik vind films met een setting als deze altijd heerlijk sfeervol. En dat is ook waar meteen het grote pluspunt zit bij The Good, The Bad and The Ugly: de sfeer is superfijn. Dat heeft het ook vooral te danken aan de geweldige herkenbare soundtrack. Ik weet nog wel dat ik vroeger met mijn ouders in de auto zat op vakantie en we dan luisterden naar een cd met de prachtige muziek van Ennio Morricone. Deze soundtrack maakt voor mij de film.

Het verhaal is tof, al is lang niet alles interessant door de lange speelduur. The good and the ugly zorgen voor de leuke momenten en de gedeeltes met the bad vind ik eigenlijk niet heel boeiend. Clint Eastwood is het equivalent van cool in deze film en Eli Wallach is ontzettend vermakelijk.

*4

Het eerste half uur waarin The Good, the Bad and the Ugly worden voorgesteld is fantastisch en het wordt alleen maar beter, de film is ontzettend traag maar ondanks de speelduur van bijna drie uur heeft de film nergens een minder stuk. Alle scenes zijn vermakelijk dankzij de constante ontmoetingen tussen Clint Eastwood, Eli Wallach en Lee van Cleef. Deze ontmoetingen zijn heerlijk om naar te kijken met de eindscene als hoogtepunt.

Net zoals met Legends of the Fall werd ik hier ook weer verrast door een fantastische oorlogscene. En met deze waren er nog vele interessante scenes zoals het geld verdienen door het uitleveren van the Ugly en de scene met de explosie van de brug

Ik ben bij dat niet alle films in dit tempo afgewerkt worden maar bij Il Buono, il Brutto, il Cattivo is het geen enkel probleem, Wat een heerlijke film om voor het eerst te zien.

15 december bestaat de film 50 jaar!! Ben benieuw of ze er nog iets mee gaan doen en of hij dan ook weer een keer in de bioscopen draait. Doen ze ook wel eens met andere klassiekers.

lakte99

De film heeft enkele jaren geleden weer in de Nederlandse bioscopen gedraaid (in gerestaureerde versie)

Na het zien van de remake he Magnificent Seven (2016) blijkt toch weer dat het maken van een goede western een vak apart is. Je hebt goede films en je hebt legendarische films. Deze hoort zeker in het laatste rijtje. Waarom? Zie de vele reacties hierboven

Wat een mooi werkstuk is dit! Ik heb maar een paar keer zitten denken dat er wat overbodige minuten voorbij kwamen, maar het was vooral gewoon erg gaaf. Het idee dat er een goed verhaal in beeld wordt gebracht moet worden is eigenlijk de krachtige basis. Vanaf de eerste minuten weet je dat je dit wilt afkijken, de volle 3 uur! Via allerlei mooie twists komen de drie uit de titel in de finale uit, die gewoon episch is! Het acteerwerk, de muziek en die prachtige beelden maken dit meesterwerk af tot een ware klassieker.

De Goede doet het goede slecht, en de Slechte doet het slechte goed, maar de lelijkerd blijkt bij nader inzien een stuk sympathieker. De Goede heeft geluk en is ook slim, de Slechte kent slechts één trucje maar de Lelijkerd warmt ons hart. De Goede wint (daarom heet hij goed), de Slechte verliest (daarom heet hij slecht) en de Lelijkerd (dat zijn wij) valt er tussen in.

The Good, the Bad and the Ugly 50th Anniversary Blu-ray Edition

- 4K transfer of the Original U.S. Theatrical Cut

- 4K transfer of the Extended Cut

“I've never seen so many men wasted so badly.”

Fantastische western van de meester Sergio Leone. Alle bekende Leone kenmerken zitten er weer in. Langgerekte scènes, gezichtshots waar de zweetdruppels vanaf druipen, prachtige overzichtshots en natuurlijk de legendarische muziek van Morricone.

Het verhaal zit eenvoudig in elkaar en het gaat dan ook meer om het samenspel en de relatie tussen ‘the Good’, ‘the Bad’ en ‘the Ugly’. Perfect geacteerd door rouwdouwer Eastwood, keiharde bad guy Van Cleef en de grappige, slinkse en brutale Wallach. Vooral deze laatste heeft een aantal fantastische momenten en vooral de scènes met Eastwood springen eruit. Prachtige scènes ook rond de Amerikaanse Burgeroorlog. Met de laatste confrontatie tussen de drie als spetterende climax. Vakwerk van Leone.