Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Dat je nog hebt getwijfeld. Door jouw 4,5* trouwens naar 4,24*? Morgen weer #6!

Ik zal dan maar ook eens stemmen. Ik zie dat ik dat nog niet gedaan heb

Heb hem gisteren kunnen bewonderen voor de zoveelste keer, dit maal de Extended Version op BluRay!

En ook deze keer vlogen de 179 minuten om. Deze film is zo sterk, dat ik achteraf niet kan vertellen welke scenes er uit zouden moeten voor de normale release van 161 minuten. Het is echt een avontuur om te zien, dat helemaal geen 1 vast verhaal hoeft te volgen.. Er gebeuren genoeg dingen die helemaal niets met het doel de schat te maken hebben, maar de film zeker aangenamer maken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan die slag bij de Baton(?)bridge, schitterend!. Dit maakt deze film tot een waar epos.
Het laatste uur kan voor mij makkelijk in de top van beste film ooit gemaakt. De settings die hier worden gebruikt, kosten nog moeite worden gespaard om de kijker een verhaal te vertellen.. Het begint al met het dorpje dat onder vuur ligt van artillerie, echt alles is kapot. En inslaande granaten en de bijbehorende shootout ertussen, echt smullen. Maar dat is maar het begin. Leone neemt ons nog mee naar de frontlinie van de Burgeroorlog, waar er bergen sfeer aanwezig zover tot het oog kan reiken. De bijbehorende explosie van de ontploffende brug is echt een enorme klapper geweest, niks special effects, gewoon opblazen die hap!. Vanaf dit punt wist ik al dat dit een meesterwerk was, deze scene kan zich meten met Helm's Deep (LotR) en de opening van SPR.

De acteurs spelen hun rollen werkelijk fantastisch, Wallach en Van Cleef zijn echte ouderwetse klootzakken zoals ze weinig meer worden gemaakt! Ook Eastwood speelt sterk, maar voor mij stelen Van Cleef en Wallach toch echt de show. Vooral de kleine humoristische momentjes met Tuco vond ik leuk.

De allerlaatste shootout op het kerkhof is natuurlijk ook fenomenaal. In de scene waar The Ugly over het kerkhof rent op zoek naar het goud, ondersteunt door l'Estasi dell'Oro van Morricone, is echt geweldig. De camerastandpunten die Leone gebruikt zijn stuk voor stuk geweldig uitgekozen en van hoog niveau. De film krijg nog een van de beste afsluiters die ik mij kan heugen, als een hele vette dikke kers op een al heerlijke taart.

Zijn er dan minpuntjes? Eigenlijk was het enige dat mij stoorde dat de score niet altijd aansloot op de film. De soundtrack van TGTBTU is toch wel redelijk bombastisch op sommige momenten, waar er op het doek toch eigenlijk vrij weinig gebeurd. Ik herinner me bijvoorbeeld een scene waar Blondie en Tuco wegrijden op het paard, en dat onder een compleet orkest. Gelukig is de score wel wat gevarieerder dan in de andere 2 Dollarfilms, wat weer sterk is.

Ik kan niets anders dan die 3 uur durende meesterwerk de volle punten te geven. Chapeau!

Precies! Ook vanuit het niets op #1?

P.S. Waarom is dat hele laatste stuk gespoilerd?

Voor het geval mensen te positief de film in gaan of zo

Ho ik heb het aangepast .

En wat bedoel je met vanuit het niets op #1 chevy?

Ik zie hem op #1 in je top 10 en volgens je profiel is dit de eerste keer dat je erop stemt.

Je kan op een film stemmen, hem vervolgens verhogen en dan laat je profiel inderdaad zien: Stem was 4,5*. Je kan je stem ook helemaal verwijderen en dan weer opnieuw stemmen. Dan is het gewoon meteen 5,0*

Maar waarom zou je dat doen?

Omdat het kan?

Omdat het verschrikkelijk lelijk staat vindt ik. Als ik een film verhoog of verlaag verwijder ik ook altijd mijn stem en plaats ze dan terug, al heeft het er bij mij ook wel mee te maken of ik er een mening bij heb gezet of niet want in de eerste dagen van de filter liep dit nogal eens mis en had ik dezelfde recensie 2x staan op 3 dagen.

Oja, maar ik denk dat ik ongeveer op 10% van alle films die ik heb gekeken daadwerkelijk heb gestemd op MM.

Het is meer dat ik veel aan het herbekijken ben, en dan de dag erna gelijk een verse review wil droppen hier. Vele films heb ik al gezien, maar kan ik alleen nog maar op 'gevoel' beoordelen.

Zo vind ik bv Apocalypse Now een steengoeie film, maar heeft nog geen rating. Als ik hem zou kijken zou ik waarschijnlijk een top 10 plaatsje eraan geven .

Zo zijn er zat voorbeelden.

Ik kom gewoon zo nu en dan een filmpje beoordelen hier .

Het is dus niet zo dat ik gisteren TGTBTU voor het eerst heb gezien en gelijk op 1 gooi.

Prachtige review!

Krijg er honger van

Opnieuw gezien,...voor misschien wel de 20ste keer. Naar mijn mening de "Beste" film die ooit gemaakt is. Mijn persoonlijke favoriet is Forrest Gump, maar er is geen enkele film die in de buurt komt bij de klasse van deze Western klassieker. De muziek, het verhaal, de decoren de sfeer. Wat een meesterwerk.

Leve de dubbelzinnigheid?

Ik heb deze film in huis, maar nou hoorde ik dat dit het derde deel van een trilogie was/is. A fistful of dollars, For a few dollars more zouden deel 1 en deel 2 zijn, maar of dit zo is?

Trilogie of niet?

Mocht het zo zijn dan wil ik uiteraard beginnen met A fistful of dollars.

nee hoor losstaande verhalen dus je kunt gewoon met deze beginnen. Eastwood speelt alleen in alle 3 de films een zelfde soort persoon. Deze wordt wel als beste ervaren door de meeste dus als je oplopende kwaliteit wil zou je het nog kunnen overwegen.

Het is inderdaad het leukste om met a Fistful of Dollars te beginnen, en dan zo te ervaren hoe Leone zich heeft ontwikkeld op het gebied van westerns. Voor het verhaal maakt het verder geen donder uit.

Ik had me voorgenomen om in de vakantie mijn top 10 te herkijken. Nu is dat met slechts 2 films gelukt (The Holy Grail en Johnny Got His Gun). Ik vond toch dat ik met een dergelijk voornemen op z'n minst de nummer 1 moest herkijken. Op de valreep heb ik dat vandaag dus gedaan en niet zonder succes.

The Good, The Bad & The Ugly is één van de meest complete films die ik heb gezien. Het heeft alles wat ik in een film zoek: Drama, komedie, spanning en vooral overdonderende beelden. Daar bovenop doet men nog een wereldfame score (met de meest epische soundtrack) en je hebt een prachtige film.

Nu doet Leone er meer mee. De koning van de stillevens van de film weet het te presteren je 3 uur lang ademloos te laten kijken naar een verhaal wat in een half uur net zo goed gedaan had kunnen worden. Het begint al bij de openingsscène. Ik ken weinig regisseurs die het aan zouden durven om er zo'n lengte voor uit te trekken. De uitgerekte, droge vlaktes zijn hier uitermate geschikt voor en je kunt er niet omheen dat Leone gewoon subliem werk aflevert, betreffende de sfeer.

"We hebben nu een prachtige locatie en een leuk verhaal, wat nu?", zoiets dergelijks moet Leone gedacht hebben. De cast uiteraard. Nu weet ik niet of Leone dit epos al klaar had, voordat hij begon met de Dollartrilogie, want anders was de keuze voor Eastwood en Van Cleef gauw gemaakt. In tegenstelling tot Per Qualche Dollaro in Più zijn ze hier eens elkaars tegenpolen. Ik heb echter deze eerder gezien, dus ik weet niet hoe het is om een dergelijke overstap te ervaren. Andersom was het een leuke twist. Waarschijnlijk heeft Leone goed opgelet tijdens Wallach' carrière, want hij heeft hem perfect gecast. Voor sommigen is hij dé man, zo ver wil ik niet gaan, maar hij zorgt zeker voor de nodige humor in de film. Leone heeft hem gecast vanwege How the West Was Won, las ik, een film die nu dus op mijn verlanglijstje komt.

Als laatste had hij nog iemand nodig voor de score. Zijn eerdere twee samenwerkingen met 's werelds beste componist waren zo goed bevallen, dat hij de score weer in de handen legden van Morricone. Zwaar terecht overigens! Evenals bij de overige delen van de Dollartrilogie maakt de muziek van Morricone er een nog betere film van dan het al was. Zelden past de muziek zo goed bij de film. En nooit zaten beeld en geluid zo goed in elkaar. Eeuwige herhaling van de soundtrack? Morricone en Leone komen er mee weg. Sterker nog, het is een enorme pro. De soundtrack is zo sterk dat het van mij nog wel een paar keer meer erin had gemogen.

Maar wat te denken van het prachtige lied van de soldaten in het kamp. Het is ontroerend, prachtig en enorm aangrijpend. Luister zelf maar. Het komt op een perfect moment in de film en de contrast tussen beeld en geluid is af en toe niet te bevatten. Hoe kan zoiets nou met zulk geluid vertoond worden? Complementair is het enige woord dat past bij deze scène.

De score opzich staat al garant voor een aantal prachtige moment die je allesbehalve emotieloos doorkomt. Ik zou deze dan ook aan iedereen aanraden!

We hebben nu dus beeld, geluid, script en de cast. Wat maakt The Good, The Bad & The Ugly dan zo goed? Ik denk niet dat daar een duidelijk antwoord voor is. Het beste antwoord: realisme. Niks is geforceerd, er wordt niks overdreven, het is een zuiver meesterwerk. Het is geen ingewikkelde film, je kunt niet eeuwige discussiëren over eventuele complottheorieën, maar gewoon een hele simpele film. Een film die je moet voelen, die je moet beleven. De emoties die de hoofdpersonen vertonen zijn zuiver en oprecht. Alledrie zetten ze hun personage zonder enig foutje neer. Dat is uiteraard mede te danken aan Leone, perfectionist pur sang. Om even een voorbeeld daarvan te geven:

De scène waarin Clint het touw van Tuco door moet schieten is niet zonder slag of stoot verlopen. Wallach had al tegen Leone gezegd dat het paard zou schrikken als hij de knal zou horen van het knappende touw, maar Leone wilde daar niks van weten. Wallach kreeg echter gelijk en het paard schoot er vandoor, terwijl Wallach met zijn handen aan elkaar gebonden zat. Hij had zijn nek zo kunnen breken. Volgens Wallach (vertaald): "Het eerste wat Leone tegen mij zei was dat we de scène nog een keer over moesten doen". Met andere woorden, met een beetje pech, hadden wij dit meesterwerk nooit te zien gekregen hebben. Dat noem ik nog eens toewijding!

Eigenlijk wil ik deze recensie kritiekloos doorkomen, maar ik ontkom er niet aan. Het is echter geen kritiek op de film zelf, maar op de productie. Ik heb ditmaal de re-release gekeken en de extra scènes waren verschrikkelijk. Niet zozeer dat de scènes slecht waren, maar de voice-overs kwamen niet van de acteurs zelf. Eén of andere rare gast vond het blijkbaar geoorloofd een Lee van Cleef te laten spreken met iemands anders stem. Ook waren Clints en Eli's stem niet meer zoals ze vroeger waren, waardoor het lijkt alsof er iemand anders spreekt. Dit neemt echter niet weg dat het beeld prachtig is. Veel beter dan zo'n beetje elke film anno 2010. Wat een visueel feestje was dat zeg.

Als laatste wil ik nog één scène in het bijzonder noemen: de eindscène. Het is met stip gewoon de beste scène ooit. Het panoramashot met het overzicht afgewisseld met close-ups. De scène bevat zoveel spanning, dat is niet te beschrijven. Het soort spanning waar menig thriller nog een puntje aan kan zuigen. Prachtige muziek... de climax wordt opgebouwd... het wordt spannender en spannender... gebeurt er nou nog eens wat?... Oh, kom op, deze spanning wordt teveel!... Het is zo'n beetje mijn belevenis van deze scène de eerste maal. En sindsdien elke keer dat ik deze film kijk. Zelfs losstaand verliest deze scène nauwelijks kracht. Het is de ultieme climax...

...van de ultieme film.

zoo, dat is nog eens een lekker lange recensie

Leone schoot toch vrijwel al zijn shots zonder direct sound sync? Ik dacht dat er maar een paar indoor scenes waren in de hele film waar het daadwerkelijke geluid is opgenomen. Het overgrote deel van de film is later ingesproken. Schijnt ook dat Leone tijdens het filmen gewoon allemaal dingen naar z'n acteurs riep (het geluid werd immers toch niet opgenomen )

Is de scène met Lee in het ford ook een extra scène? Die vond ik namelijk waanzinnig mooi.

Nee, ik doel dan ook op deze uitspraak:

De complete film was 1 en al voice-over, dus waarom je dan de extra scenes bekritiseerd verbaasde me een beetje

Er is een verschil tussen een voice-over en een voice-over. Stel dat je bij de extra scènes opeens Donald Duck heb als voice-over, dan is dat toch raar? Het gaat mij er niet om dát er een voice-over is, maar dat de voice-over niet gelijk is aan de originele voice-over.

Gaat het hier over een voice over of over een dub (nasynchronisatie) vraag ik mij af?

Voice over is dit namelijk:

Voice-over (commentaar) - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Naja chevy bedoelt met voice-over meer de post dubs. Oftewel, Eastwood en Van Cleef hebben na de film alle dialogen helemaal opnieuw ingesproken.

En natuurlijk alle Amerikanen die de Italianen opnieuw hebben ingesproken.

Van Cleef was al dood, die heeft niets meer ingesproken.

Ik leer nog van dag tot dag