The Godfather: Part II (1974)

Oke bedankt

Ik had dit uiteraard wel verwacht maar is me niet goed opgevallen!!

Ik had nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar deze film is eigenlijk op meerdere vlakken ietsjes beter dan het eerste deel.

Er is een betere uitwerking van de personages, meer familietragedie aanwezig en de film speelt zich af op meerdere mooie locaties.

Ook het verhaal van de jonge Vito Corleone is mooi in beeld gebracht en is zeker en vast een meerwaarde voor de film.

Aangezien het tweede deel meer om het lijf heeft, gaat mijn voorkeur toch uit naar deel 1. Daar was ik vanaf de eerste kijkbeurt gefascineerd en echt serieus onder de indruk, terwijl mijn wauw-gevoel tijdens het tweede deel minder was. Ook de allereerste kennismaking met de familie spreekt mij meer aan.

Oke mikey

thanks!!!!!!!!!!

Dat zal ik toch eens terugkijken

The Godfather: Part II Trailer (1974) HD - YouTube

Weer eens herzien, was ook weer eens tijd want was veel vergeten.

Niet zo goed als deel 1 maar dat is geen schande- nog steeds een zeer goed epos, waarin de perikelen van de huidige Don Michael afgewisseld worden met de begindagen van Don Vito. Aantal zeer sterke scenes maar het is allemaal net iets minder- het paardenhoofd in deel 1 maakt meer indruk dan het dode hoertje in deel 2, de bodyguard uit deel 2 mist de dreiging van Luca Brasi, Al Pacino is geen Marlon Brando etc. Het is natuurlijk niet eerlijk de films op die manier te vergelijken maar onwillekeurig deed ik dat toch.

Het drama tussen Michael en Kay kwam nu meer aan de oppervlakte- ondanks de korte screentijd een geloofwaardige rol van Keaton. Ook Cazale speelt weer geweldig als loser Fredo- wat een goeie acteur was dat toch. Pacino speelt de Don kil en zakelijk, die slechts één doel voor ogen heeft en bereid is alles daarvoor op te offeren. Maar eigenlijk zijn alle acteurs goed, net als de zorg voor detail, de muziek, camerawerk- en ondanks lange speelduur geen seconde te veel.

Een vrij goede film, maar ik blijf de voorkeur wegdragen naar het eerste deel. Al Pacino weet me minder te pakken dan Brando als Don en sowieso weet de verhaallijn in het 'heden' me minder aan te spreken. De flashbacks naar het verleden vind ik dan wel weer heel goed en van het niveau van de eerste film. De Niro zet hier zeker een heel goede vertolking neer. Verder ademt de film natuurlijk de sfeer uit van toen, je wordt er zo in meegetrokken.

Ik bedoel heden qua chronologie in de film. Het verleden zijn die flashbacks.

HEEL sterk weeral ik vond 1 wel iets beter daarom de 4,5! Al pacino is fantastisch als nieuwe godfather, speelt zijn rol zo overtuigend en sterk!

Normaal schrijf ik altijd gelijk mijn recensie na het bekijken van de film, maar ik heb dat voor deze film expres niet gedaan juist om hem goed in mij te laten werken. Wat wilde Coppola (all right, Mario Puzo) bereiken met het personage Michael Corleone. Het antwoord was net zo doordacht als dat het simpel is: geen macht of geld, maar vooral vervreemding. Vervreemding van zijn vrienden, familie (zeker zijn vrouw), maar toch vooral van zijn vader en zichzelf.

De jonge en onschuldige Michael waar je in de vorige film kennis mee hebt gemaakt is na het overnemen van de taak van zijn vader verandert in een keiharde en duistere man. Niemand kan hij meer vertrouwen, zelfs zijn eigen broeder niet. Vijanden liggen overal op de loer en Michael moet met lede ogen aanzien hoe hij zichzelf ziet veranderen in een bloeddorstige machtswellusteling door zijn paranoïde ideeën over zijn veiligheid. Geniaal gespeeld door Al Pacino die met deze rol in mijn ogen heeft bewezen tot één van de beste acteurs allertijden te horen. De Niro was natuurlijk ook geweldig in zijn rol als Vito Corleone. Het risico van het in beeld brengen van de jeugd van zo'n icoon is dat de acteur te opzichtig de rol overneemt van Marlon Brando. Dat gebeurde naar mijn mening tenminste wel in bijvoorbeeld Hannibal Rising waar Gaspard Ulliel zo opzichtig Anthony Hopkins na probeerde te doen dat ik er niet meer serieus naar kon kijken.

De Niro is een veel betere acteur dan Ulliel en dat bewees hij hier. Hij wist het personage Vito Corleone zijn eigen karakter te geven. Een best wel nuttige toevoeging van Puzo want hier wordt pijnlijk duidelijk dat Vito een veel rustigere man is dan zijn zoon. Hij gaat tegenslagen niet uit de weg en grenzen worden bij hem makkelijker doorbroken. Hieruit kun je al concluderen dat Michael niet alleen door de naam ''Corleone'' altijd in de schaduw blijft van zijn vader, maar hij daar zelf aan meedoet door te veel angst te tonen voor het verlies van zijn rijkdom. Het is dus een verhaal van vervreemding, maar ook angst. Daardoor is dit verhaal veel dieper en duisterder dan deel 1.

Toch heb ik meer met deel 1 aangezien die film een enorme drive in zich had die ik toch wel mistte in deel 2. In het laatstgenoemde deel gaat het echt af op de personages en hun gedachtes over hun nieuwe wereld waar ze in leven. Je kan het geweldig vinden of niet, maar ik ben dan toch meer een voorstander van het dynamische deel 1. Daarom voor 1 een 4,5 en 2 een 4.

Wauw. Waar ik al overdonderd was door deel 1, ben ik dat nu des te meer door deel 2. Deze film presteert het om 200 minuten aan te laten voelen als 20 minuten. Vanaf het begin wordt je meegesleurd in een verhaal dat zowel drama-als thrillerkenmerken heeft. Wat hierin al meespeelt is het feit dat je deel 1 reeds hebt gezien, waardoor de karakters geen introductie behoeven en je meteen in het verhaal zit.

Deel 1 toonde de kijker het ´grote verhaal´; het tijdperk van de grote Don Corleone en de opkomst van diens zoon Michael.

In deel 2 wordt uitgebreid de tijd genomen om 2 andere plotlijnen te volgen: niet alleen de gebeurtenissen na deel 1, maar ook de jonge jaren van Vito Corleone worden onder de loep genomen. Een verademing, want dit maakt de trilogie nog groter en voegt zoveel aspecten toe aan het al bekende verhaal van deel 1.

Alles is weer fenomenaal: de cast ( Al Pacino, Robert Duvall, De Niro; wat een helden ), de beelden, het verhaal; ik kan geen minpunt bedenken. Lang is deze film zeker, maar zoals eerder gezegd, de ruim 3 uur voelden aan als 20 minuten. Van mij had ie nog langer mogen duren.

De diepgang die deze film met zich meebrengt zorgt ervoor dat je helemaal wordt meegezogen. Dik 5* en een plaats in mijn top 10. Ik weet niet of ik hem na 1 kijkbeurt boven deel 1 kan zetten, omdat beiden fantastisch zijn. In deel 2 was wat meer ruimte voor extra verhaallijnen en details, in deel 1 gebeurde ( mijns inziens ) het meeste. Laat ik het erop houden dat ze beiden geweldig zijn. Ben erg benieuwd naar deel 3.

EDIT: fantastisch overigens ook hoe de geschiedenis een rol speelt in deze film, als we glimpen opvangen van de Cubaanse revolutie van ´59. En in de laatste scene een Pearl Harbor-referentie.

Dit maakt ook dat het verhaal ontzettend realistisch gebracht wordt

Terecht dat ik deze trilogie lang heb laten liggen; deel 2 begint al vervelend te worden.

Opnieuw is het verhaal lastig te volgen, mede door de slechte belichting in veel binnenopnames. Weet werkelijk niet wie nu wie is als de acteurs de hele tijd in het donker staan. Al die accentjes klinken hetzelfde: onverstaanbaar gemompel. Daarnaast is deze film eigenlijk opgebouwd uit twee films: een prequel én een sequel op het origineel. Ook dat maakt het alleen maar warrig, want het zijn niet eens flashbacks waar het om gaat. Om onduidelijke redenen cut de film elke keer naar het verleden, zonder dat het iets toevoegt aan het verhaal in het heden. Hier had Coppola gewoon twee films van kunnen maken.

Dat verhaal is verder ook niet meer zo bijzonder. Veel is een herhalingsoefening van het eerste deel. Intriges, verraad, en incidentele schietpartijen; deel 2 gaat verder waarmee deel 1 eindigde. Het flashback verhaal is interessanter. Nu krijg je meer van Italië en het dorpje Corleone te zien, de roots van de familie en de strijd van Vito die opklimt van arme immigrant naar maffiabaas. Dit deel is over het algemeen wat vlotter en bestaat minder uit pratende mannen in donkere kamers. Het laat goed zien wat een verderfelijk systeem de maffia eigenlijk is. In Zuid-Italië tot op de dag vandaag, zie films als Gomorra.

Ondanks het leuke flashback deel, kan ik hier geen voldoende voor geven, daarvoor is de rest van de film te lang, te oninteressant en te lelijk. 2,5*

"There are many things my father taught me here in this room. He taught me: keep your friends close, but your enemies closer."

Het vervolg op het meesterwerk The Godfather. Het schijnt dat deze net zo goed zou zijn als zijn voorganger. Daar ben ik het niet mee eens. Dit vervolg is zeker niet slecht, zelf heel goed. Maar niet even goed of beter als zijn voorganger. De film voegt niet zo veel toe. Ik vond dat het eerste deel een heel mooi einde had, daar had het kunnen ophouden.

Al Pacino vertolkt hier weer zeer sterk Michael. Robert De Niro doet het ook zeer goed als de jonge Vito. Mijn complimenten over hoe hij de stem en persoonlijkheid van Marlon Brando's personage heeft weten te spelen. Verder is de cast ook weer heel sterk. Herkende nu voor het eerst Talia Shire (Rocky) had haar het vorige deel niet herkend.

In dit deel zien we hoe de jonge Vito in Amerika terecht komt en een machtige gangster word. Ook zien we hoe Michael in de jaren '50 aan het hoofd van de familie staat. Er word een aanslag op zijn leven gepleegd en hij moet een aantal belangrijke zaken regelen. Weer een sterk verhaal met de nodige drama, toch heeft het veel wendingen die ik 'spijtig' vind.

Weer een mooie soundtrack net als het vorige deel.

Verder zijn de kwaliteiten van de film ook wel gelijk aan de vorige. Grappig dat in deze film telkens als er een sinaasappel op het scherm is iemand vermoord gaat worden, wat verwijst naar Vito die met een sinaasappel in zijn mond stierf.

Een erg goede film. Vreemd dat deel 3 zolang op zich liet wachten.
-Acteurs 8/10
-Verhaal 8/10
-Muziek 9/10
-Cinematografie 9/10
-Algemeen 9/10

Na een lange tijd de dvd-collectie weer eens uit de la getrokken. Hier ben ik erg blij om, aangezien deze spetterende trilogie mij altijd amuseert.

Het verhaal maakt een kleine sprong vooruit sinds deel 1. Michael is ondertussen de echte 'made-man' van de familie en alles is 'puur zakelijk'. Hoe hij van een jongvolwassene in deel 1 die niks met de illegale activiteiten wou te maken hebben naar een man die zo kil en koelbloedig is gaat, is lastig te begrijpen. De recente gebeurtenissen zijn zwaar voor hem geweest, maar het is interessant hoe hij wordt neergezet als de niet vergevingsgezinde i.p.v. de lieve jongen van deel 1. Wat mij het meeste fascineerde was hoe hij zijn broer Fredo een stevige knuffel gaf en troostte nadat "Mama Corleone" was overleden, maar toch opkeek naar Al Neri en de blik die duidelijk maakte dat Fredo dood moest. Hoe Al Neri hierop reageert door zijn ogen dicht te laten vallen en naar beneden te kijken geeft weer hoe hecht de Corleone's zijn, maar toch bereid zijn om alles te doen voor hun Don.

Verder is er ook nog een verhaallijn over de jonge Vito Corleone en de jonge Clemenza die later in het Caporegime van de Corleone's zit. Robert De Niro zet een prachtige vertoning neer en blijft ten allen tijde, wat hij ook is op oudere leeftijd, rustig. Geen geschreeuw, geen zorgen en een zachte zware stem opgezet. Hoe hij voor de wijk opkomt en Don Fanucci afknalt is ook slim gedaan, aangezien de man net wordt doodgeschoten tijdens het luide geknal van vuurwerk. Dan het einde, wat toch het meest ontroende is. Michael die terugdenkt aan de oude tijden toen Sonny nog leefde en het allemaal goed was. Echter behoudt hij nog steeds dezelfde kille blik en het bewijst weer wat een beest het eigenlijk was.

Ronduit, een brilliant kunstwerk met goed acteerwerk en een prachtige soundtrack.

In het begin van deel 1 zegt Michael: it's my family Kate not me. Alle minuten en uren daarna gaan eigenlijk over maar 1 ding: uiteindelijk heeft Michael geen controle over zijn leven. Ook al houdt hij de schijn hoog. Het is een rotsblok dat naar beneden rolt/dendert, zonder enige controle. Ik zou willen dat ik meet dan 5 sterren mocht geven.

"Aanrader"

Is de 200min zeker waard! TOPFILM!

Nog eens herzien, maar deel 1 maakte toch meer indruk. Zo vond ik het verhaal op een aantal punten wat minder logisch en vond ik ook de dialogen niet zo sterk als deel 1. Bovenien is het einde is erg voorspelbaar. De Niro vond ik echter heel goed spelen. De muziek en cinematografie blijft mooi.

Vond ik deel 1 nog heel behoorlijk deel II kakt ie toch behoorlijk in. Vind sowieso dat the Godfather is overgewaardeerd. Hij heeft zeker een mooie uitstraling en prachtige muziek wat zeker ook geldt voor dit deell, maar verder is ie behoorlijk rommelig in elkaar gezet. We zien fragmenten van Vito's jeugd (mooi maar het komt de film niet echt ten goede). En gezien alle namen weet je soms niet meer wie wie is en wie er vermoord moet worden en waarom. Het laatste stuk van deze film slaat werkelijk alles waar de hele familie bij elkaar zit en Vito doodleuk zegt dat ie in dienst gaat. En zo fluctueert de film nogal van jeugd naar heden. Toch wil ik hem geen onvoldoende geven omdat hij best wel lekker weg kijkt. Dat geldt niet voor het tempo. Spanning zit er ook al niet echt in. En de donkere scènes maken het geheel niet echt sprankelend. Moet deel III nog bekijken en hoop toch wel iets meer spanning te krijgen. Deel II had een stuk van deel I moeten meekrijgen. Maar de vijanden werden daar al omgelegd. Jammer. Het doorkabbelen van deze film doet hem niet echt goed al vond ik zijn jeugdtijd wel leuk om te zien.

Net als het eerste deel is dit tweede deel ook top! Goed het verhaal neergezet en ook leuk om te zien hoe Vito opgroeit en de hoge man word in de maffia . Ik geef deze daarom net als het eerste deel 5 sterren ! Een film die je gezien moet hebben met goed acteerwerk

Een magistraal vervolg op The Godfather !

Meesterlijk is deel 1 zeker en bevat een paar memorabele momenten. Des te knapper is het om een film te maken die dat niet alleen evenaard maar ook voorbij streeft. Wat het zo bijzonder maakt is natuurlijk dat alle aspecten als een puzzel in elkaar passen. Script, regie, cast, sound en productie zijn van een uitzonderlijk kwaliteit. Het was gewoon een kwestie van de camera te laten draaien and let the geniuses do their work.

Als karakter ontwikkeling kunst is dan zou je The Godfather, part 2 met van Gogh kunnen vergelijken of met Beethoven's 9e symfonie. Superlatieven kom ik tekort om de acteer prestaties te omschrijven. Nee, ik zat niet naar acteurs te kijken maar naar Michael, Vito, Kay, Fredo, Tom en Hyman Roth. Mensen van vlees en bloed. Ga niet de hele cast opnoemen al verdienen ze dat wel.

De Corleone's, een weerzinwekkender familie bestaat niet maar ergens kun je een gevoel van sympathie niet onderdrukken. Nu ambieer ik geen carrière als maffiosi daarvoor zijn hun maniertjes me iets te gelikt en te gladjes. Geur van olijfolie in hun haar maakt dat de drempel nog hoger komt te staan. Het eindshot waar Michael zielloos en alleen een sigaret rookt en zijn zonde's overdenkt is één van de mooiste scène ooit gefilmd. Je zou het beeld in willen lopen om hem te troosten om met een innige omhelzing te verdwijnen.

Ik denk dat je wat minder alcohol moet drinken tijdens het film kijken

Heerlijk vervolg op het eerste deel. Vooral het verhaal rond de beginjaren van Vito Corleone (een geweldige Robert de Niro) is fantastisch. Het verhaal rond Michael Corleone is wat minder dan rond Vito in het eerste deel maar nog steeds interessant om naar te kijken. Al Pacino speelt fantastisch en laat de interne strubbelingen die Michael heeft goed zien. Vooral de blik die hij Kay geeft nadat zij hem heeft vertelt dat ze abortus heeft gepleegd is ijzingwekkend. Speciale vermelding voor Cazale, wat een fantastische acteur (ook in The Deer Hunter) en jammer genoeg te vroeg overleden.

Iets minder dan deel 1, maar wederom veel spanning, een verhaallijn die boeit. Dus ook hier weer: doen, geweldige film!

Weer eens herzien en iedere keer weer kippenvel. De transformatie van Pacino van The Godfather (aimabel, inlevend, ogenschijnlijk relaxed), naar The Godfather II (verbitterd, berekenend, nietsontziend) is weergaloos en doet mij iedere keer weer versteld staan. Wat een acteur. Wat een held. In sommige scènes krijg je even de masterclass mee, zoals met het kusje aan Cazale en dan die blik. Of de 'overdracht' met Roth. "Keep your enemies closer". Die ingehouden woede van Pacino, maar het laten overschaduwen met voorkomen, tact en eloquentie. Non verbaal, verbaal, het maakt hem niet uit. Al Pacino is de naam.

Persoonlijk vind ik het vervolg beter

Helaas vond ik hem niet zo vermakelijk als het eerste deel.

Het verhaal vond ik bij vlagenl een beetje onduidelijk en het wist me gewoon allemaal niet zo te boeien als het vorige deel.

Misschien bij de 2e kijkbeurt dat ie mij dan beter bevalt.

3,0*

??

Net als deel 1. Wat een magere film. Hij duurt veel te lang en het verhaal is erg mager. Ik heb veel betere maffia-films gezien. Nee, waarschijnlijk moet je een hoog cijfer geven om het gevoel te hebben om er zogenaamd bij te horen.