Raiders of the Lost Ark (1981)

Klassieker in het avonturengenre. Het verhaal is erg leuk, de actie is spectaculair, en de chemie tussen Harisson Ford (als Indy) en Karen Allen (als Marion Ravenwood) spat van het scherm. De exotische locaties zijn een mooie achtergrond, en het laten meespelen van nazi's is een goed excuus voor veel achtervolgingen en zijn dan ook de ultieme vijand. Spielberg maakte met dit meesterwerk de start van een nieuwe reeks films.

In 2011 zie ik voor het eerst deze film en eigenlijk heb je alles al eens gezien in allerlei programma's en andere films. Ik weet niet of het in 81 helemaal orgineel was maar ik zag veel voorspelbare dingen. Dat is verder geen probleem eigenlijk want Raiders of the Lost Ark is een erg leuke avontuur film met veel goede elementen. Hij duurt ook niet te lang en er zijn een aantal hoogtepuntjes. Vooral wanneer ze op het laatst die kist openmaken

Kan iemand dat einde even uitleggen of heeft dat verder geen speciale betekenis? Ik doel op die loods waar de Lost Ark naar toe word verplaatst.

Voor mij is dit één van de beste avonturenfilms ooit gemaakt. Een geweldig verhaal biedt Harrison Ford de mogelijkheid te schitteren als Indiana Jones, en Karen Allen speelt een perfecte bijrol. Verder hebben we nog John Rhys-Davies die weer eens een heerlijke rol neerzet.

De locaties zijn top, de humor is geslaagd, John Williams schreef een geweldige soundtrack en het is allemaal ook nog eens spannend en meeslepend. Absolute topper!

Een film als Raiders of the Lost Ark is lastig op waarde te schatten als je bent opgegroeid met de films van de afgelopen 10 jaar lijkt me. In 1981 was dit “state of the art”, het neusje van de zalm! Meer in perspectief: toen deze film uitkwam in juni 1981, zaten we een klein jaartje na de release van “Star Wars: Episode V: The Empire Strikes Back” en dat was erg “hot” op dat moment. Er was niets wat enigszins aan het genre “Indiana Jones” deed denken en niet geheel toevallig heeft George Lucas bij deze Indiana Jones-film ook een flinke vinger in de pap gehad (hij schreef het verhaal en deed de productie).

Leuke anekdote: de duikboothaven is “geleend” van de makers van “Das Boot”

Voor wie destijds deze film in de bioscoop heeft gezien, is het op waarde schatten van dit stukje filmgeschiedenis niet zo moeilijk. Ik heb deze film destijds helaas niet in de bioscoop gezien (het kwam er toen gewoon niet van zoals je dat tegenwoordig ook hebt) maar ik heb een herkansing gekregen! Zondag 23 oktober jl. draaide deze film namelijk nog 1x in zo’n 40 bioscopen in Nederland en dat wilde ik niet missen. Nou, het viel niet tegen! Sterker nog, het was fantastisch om deze film te zien waar die voor is bedoeld. Immers, je gaat Star Wars ook niet op je laptopje bekijken lijkt mij....

De bioscoopervaring is echt geweldig en dat de special effects meer dan 30 jaar oud zijn, mag duidelijk zijn maar het zit goed in elkaar en stoort mij totaal niet. Het is de combinatie van humor, actie, mooie locaties, het verhaal rond de ark, de typische personages (bad guy/good guy) en mooie vrouw met een liefdesverhaaltje. En dat allemaal goed gefilmd met vaart in de film (die toch bijna 2 uur duurt).

Over de inhoud van de film is al heel veel gezegd: de openingsscene die de persoon Indiana Jones introduceert en vervolgens komt het werkelijke verhaal lekker op gang en stopt pas letterlijk en figuurlijk bij de aftiteling.

Ieder zijn of haar mening en ik zie het hier wel vaker: de oudere films komen er vaak slecht van af bij het jongere publiek. Dat is niet te voorkomen, het gaat hier om meningen en die krijg je dan ook.

De 5 sterren zijn voor deze film dan ook makkelijk gegeven door mijn persoontje. Het is nog steeds een van mijn favoriete films allertijden!

Avonturenspektakel in optima forma. De zweep, de hoed, de man; ik ben bij de tune al om. Niks geen stoffige set-up, maar meteen een overdonderende opening met boobytraps en de hele reutemeteut. Tempo ligt onverminderd hoog en alhoewel er wel eens grapje de mist in gaat, straalt het zoveel plezier uit, dat er van weerstand geen sprake is. Natuurlijk is het allemaal onzin van de bovenste plank, neem alleen al de lift met Das Boot, maar als een Duitse kolonel I am uncomfortable with this Jewish ritual bromt, raakt het de juiste snaar. Om over de lachspieren maar te zwijgen.

Ik kan ook wel genieten van onnozele momentjes als die van een vreemde snuiter die even spiedend boven z'n krantje uitkomt of de enorme schaduw van Indy die achter Marion opduikt wanneer ze elkaar weer ontmoeten. Het is ook niet de enige keer dat Spielberg een silhouette gebruikt om z'n held vorm te geven. Harrison Ford heeft dan weer de charme om er een icoon van te maken. De opzwepende muziek, de diverse locaties en een dikke dosis actie (die achtervolging met de legertruck staat nog altijd als een huis); het is toch telkens weer genieten met deze Indiana Jones.

In de herziening...al was de vorige keer dat ik hem zag zo ergens rond 1983.

Tsja Steven Spielberg's hommage aan de avonturen-matinee-film is zelf eigenlijk ook voornamelijk dat en inmiddels zijn we al weer de nodige Tomb Raiders verder.

Leuke opeenvolging van allerlei actie-scenes, maar het plot past ruimschoots op een bierviltje.

Krijg er maar geen genoeg van,zit nu weer te kijken,voor de zoveelste keer:blijft briljant en voor mijn gevoel absoluut niet gedateerd.Een blauwdruk voor de perfecte avonturen film.

Na de film in de loop der jaren diverse malen bekeken te hebben kom ik op 3.5* waardering. Het is en blijft een solide productie, met de immer charismatische Harrison Ford in zijn op het lijf geschreven rol van avonturenheld, inclusief 9 levens en onuitputtelijke vermogens.

Er is spanning en humor in de film en verder mooie lokaties, goede actie, etc.

’You want to talk to God? Let's go see him together, I've got nothing better to do.’

Geweldige avonturenfilm met Harrison Ford in de rol van zijn leven. Ford maakt van Indiana Jones een memorabel personage, vol charisma en met een geweldig gevoel voor humor, dat voor diverse grappige momenten zorgt. Hij beleeft de avonturen, waar je als jongetje van droomt en Spielberg brengt het op een geweldige manier op de kijker over.

Het begint al gelijk met één spectaculaire opening, waarbij we zien dat Indian Jones al met een avontuur bezig is, dat zo zijn gevaren kent. Hierdoor zit je als kijker gelijk in het avontuurlijke sfeertje, dat Raiders of the Lost Ark de gehele speelduur weet uit te stralen. Het tempo is enorm hoog en samen met Indy komen we van de ene in de andere leuke situatie terecht. Er zitten genoeg komische momenten in, maar de scène, waarbij Indy met een pistoolschot een zwaardvechter neerschiet, is echt geweldig. Zo zitten er nog genoeg van dat soort komische momenten in.

Daarnaast heeft Raiders of the Lost Ark ook een fantastische score. De tune is enorm herkenbaar en vandaag de dag denkt iedereen aan Indiana Jones, bij het horen van deze tune. Naast Harrison Ford spelen ook Karen Allen en Ronald Lacey prima rollen. Vooral die laatste is erg goed als nazi-officier. Als ik dan toch een minpunt moet noemen is het wel dat de effecten op sommige momenten wat gedateerd beginnen te raken. Vooral richting het einde, met de ontwikkelingen rondom de Ark, zien de effecten daarbij en nogal nep uit.

Maar over de gehele linie gezien, is dit nog steeds een prima film. Veel en heerlijke overdreven actie soms, leuke hoofdrolspelers, geweldige humor en een fijne aanstekelijke score maken dit tot een terechte klassieker. Het is ook duidelijk de beste van de hele reeks.

4,5*

Teleurstelling van jewelste.

De Indiana Jonesreeks spreekt me eigenlijk niet echt aan, maar deel 3 is niet mis en omdat Raiders Of The Lost Ark een klassieker is heb ik het toch maar een kans gegeven.

En dat had ik beter niet gedaan.

De spectaculair bedoelde intro van de held met zweep kan er nog net mee door, maar nadien is het één en al aanklampen. Vooral het eerste uur is amper door te komen. Grappig bedoelde scènes zijn niet grappig - het befaamde duel tegen de zwaardvechter is dat wél, maar als dat alles is...-, het spektakelgehalte ligt erg laag ondanks veel actiescènes en op Indy en Sallah na zijn alle personages strontvervelend.

Harrison Ford is niet onaardig, maar ook hier heeft hij een sidekick nodig om staande te blijven; John Rhys-Davies vult hem goed aan.

Helaas halen de overige castleden amper niveau. Vooral Karen Allen is vreselijk.

Raiders Of The Lost Ark is ook behoorlijk ingehaald door de tijd. Nu niet dat dat zó erg is - elke periode heeft z'n charme -, maar de climax bv ziet er wel heel erg nep uit.

Ook muzikaal is het allemaal pover. Het Indy-deuntje wordt tot in den treure toe herhaald en ook andere muzikale dingen zijn vooral lawaai.

1,5

Een heel aardige avonturenfilm met een enorme vermakelijkheidsfactor. Toch kunnen een aantal slordigheden niet onopgemerkt blijven, en ook de laatste paar scènes hadden wat mij betreft wel anders gekund. Natuurlijk is dit een invloedrijke film en geen vervelende zit, dus 3,5 ster is dit zeker waard. Overigens was sommige humor een beetje misplaatst, maar de meeste grappen kwamen goed aan en natuurlijk vooral het moment dat de in het zwart geklede Egyptenaar zijn zwaard trekt en vervolgens neer geschoten wordt was echt een voltreffer. Ik ga me toch maar aan de andere delen wagen.

De Indiana Jones reeks is eentje die ik nog wel eens compleet wilde herzien. Vandaar dat ik een week geleden rustig een begin heb gemaakt met Raiders of the Lost Ark. Wegens enkele omstandigheden schrijf ik de review wat aan de late kant. Ik moet wel zeggen dat ik best enthousiast ben over deze film.

Raiders of the Lost Ark is gewoon een erg leuke avonturenfilm. Het bevat humor en mooie actiescenes. Op het begin oogt het allemaal wat 'druk', maar aan de andere kant is dit positief want je zit direct middenin de actie. Harrison Ford is gewoon Indiana Jones, hij speelt het personage zoals het hoort. Ik kan het me niet anders voorstellen. Maar ook de rest van de cast waaronder Karen Allen en Paul Freeman doen het prima. Het verhaal is goed bedacht en de uitwerking ook. De film blijft ook, mede door de meer dan aardige special effects die zorgen voor een vlot geheel, gedurende het gehele speelduur interessant. Ik moet er wel bij zeggen dat de film in meerdere gevallen, losstaand van het verhaal (dus bijv. als Jones onder de auto gaat hangen) ontzettend onrealistisch was. Zelfs op zo'n manier dat ik erom moest lachen. Aan de andere kant lijkt me dit ook de bedoeling te zijn geweest. Vervelend was het absoluut niet, maar het viel me gewoon op.

Dit eerste deel uit de nog steeds bekende filmreeks is toch wel erg leuk moet ik zeggen. Het verhaal is lekker fantasierijk, de film bevat prachtige beelden, leuke personages, is grappig en alles ziet er voor die tijd nog gewoon goed uit. En niet te vergeten: de fenomenale muziek van John Williams. Ik vraag me af of de man ook ooit slechte filmmuziek heeft gemaakt. Het sluit perfect aan bij het thema en de gebeurtenissen van de film. Van begin tot eind gewoon zeer vermakelijk en deze heeft me absoluut nieuwsgierig gemaakt naar het volgende deel. Ik zie wel dat ik mijn stem iets te hoog heb staan dus die verlaag ik. Het kan echter zomaar zo zijn dat hij weer uiteindelijk stijgt, want deze film is voor herhaling vatbaar.

3,5*

Ruim dertig jaar oud is deze film ondertussen, maar niets ervan voelt gedateerd aan. Sterker, eigenlijk is dit wel een schoolvoorbeeld van hoe je een avonturenfilm maakt. Spannend, vlot, mooie en niet al te geloofwaardige actie. Met een stoere held die direct tot icoon verwordt, en een mooie dame om af en toe verrassend uit de hoek te komen. Heel knap ook dat de film zo makkelijk herkijkbaar is; in plaats van herhaling wordt dat tot een feest van herkenning. Je weet allang hoe het afloopt, maar toch blijf je op het puntje van je stoel.

Dat komt dan vooral door de aaneenschakeling van goed getimede en vrijwel allemaal goed getroffen grappen die in het geheel verweven zijn. De zwaardvechter, de duitser met z'n kleerhanger, om er maar een paar te noemen. Dat het plot behoorlijk rammelt en de acties af en toe wel heel onwaarschijnlijk zijn is dan niet meer zo erg - en valt ook maar nauwelijks op.

Met deze eerste van ondertussen vier films is de naam van Indiana Jones meteen gezet. Bijna even bekend als James Bond. En terecht. Perfect gespeeld door Harrison Ford. Met prima tegenspel van Karen Allen, half buurmeisje half vamp - niet de mooiste, maar wel de leukste. Wat hier misschien nog net wat teveel mist is de rol van de sidekick, John Rhys-Davies krijgt daar net ietsje te weinig ruimte voor. Maar dat komt in de latere delen wel goed.

Raiders of the Lost Ark

De Indiana Jones serie behoort waarschijnlijk wel tot de bekendste avonturenserie ooit gemaakt. Ik zou mij eigenlijk moeten schamen; ik ben er nu pas aan begonnen. Alle vier de film maar gelijk binnen gesleept en beginnen met kijken dan maar. Toch dacht ik eerst dat ik naar Jeff Goldblum aan het kijken was. Ik heb het even opgezocht en het bleek toch echt Ford te zijn! Ben ik nou gek of niet...

Het verhaal van deze film is erg mooi. Avontuurlijk, een tikkeltje religieus en spannend. De openingsscène staat al gelijk als een huis. Je valt direct in het verhaal van Jones. Na de openingsscène kan het verhaal natuurlijk alle kanten op. Ik vind dat ze een leuke richting hebben gekozen. Alles wordt op een zeer logische manier verteld. Als dan eenmaal de Ark gevonden is gaat het iets achteruit. De daarop volgende minuten bestaan alleen maar uit het achtervolgen van de Ark door beide teams.
Tot slot is het einde leuk bedacht. Het is spannend en je zit op het puntje van, in mijn geval het bed. De slotscène sprak boekdelen. Ik denk niet dat ik het daar over hoef te hebben.

Qua acteerwerk laat de film echt wat steken vallen. Zowel Ford als Allen laten meerdere steken vallen.
Ford had als avonturier niet eens zo'n hele moeilijke rol. Gewoon een beetje spanning van je gezicht laten aflezen toch? Ik had echter de hele tijd het idee dat hij al wist dat het goed ging komen. Erg jammer.
Allen wist ook geen enkel moment echt te overtuigen. Ze heeft een iets gecompliceerdere rol, dat moet ik toegeven, maar dat geeft juist veel ruimte voor een goede prestatie! Allen echter laat geen enkele keer overtuigende woede, diepe emotie of extatische vreugde zien. Ik vond haar zelfs een beetje irritant op sommige momenten (zoals de scène met Jones in de tent)
Paul Freeman weet dan als slechterik wel iets goeds neer te zetten. Hij wist perfect een vervelende man te zijn. Hij is het personage dat niets doet en toch alles krijgt. Dat laat hij perfect zien. Je bouwt tijdens de film een mengelmoes van sympathie en woede tegen hem op, omdat je toch aan de kant van Jones staat. Goed gedaan!

Raiders of the Lost Ark is een pareltje voor het oog. Zowel de jungle als de woestijn en de tombe's zien er gelikt uit. Geen goedkope achtergronden maar alles op de juiste locatie geschoten. Ook de daarbij behorende muziek zorgt voor genoeg spanning in de film. Goed gedaan.

Deze film is zeer vermakelijk en een lust voor het oog. Ik denk alleen dat Spielberg er nog veel meer uit kunnen halen. Hij krijgt dus ook een goed cijfer, maar er is nog genoeg ruimte om dat te verbeteren.

3.5*

Nou, ik ben erachter; ik hou niet van schatzoekfilms. Archeologie interesseert met net zo weinig als complottheorieën, om over ongeloofwaardige actiescènes nog maar te zwijgen, en dus zijn films als Tomb Raider, National Treasure (vooral die, dat behoort echt tot het slechtste wat er al gemaakt is) en ook de Indiana Jones-serie niet aan mij besteed.

Van deze had ik nog wel goede hoop, gezien z'n notering in de top-250. Op z'n minst een avondje vermaak, zou je denken. Maar nee, al snel blijkt de film simpelweg te stompzinnig om te kunnen amuseren. Een zoektocht naar de Bijbelse ark, waarbij de strijd gaat tussen Indiana Jones en jawel, de nazi's. (Waarschijnlijk hebben Spielberg en Lucas lang zitten dubben wie ze zouden gebruiken: de Russen of de nazi's. Uiteindelijk hebben ze vermoedelijk voor de nazi's gekozen omdat ze hierin nog meer clichés kwijt konden.) Dit plot wordt opgeleukt met de standaard-actiescènes vol mensen die op allerlei zogenaamd hilarische manieren sterven, zoals we dat kennen van dit type film. En dan breekt de zinderende ontknoping aan, waarbij alle nazi's het loodje leggen door de onvermoede krachten die vrijkomen uit de ark, terwijl Indiana en zijn vriendin aan dit gruwelijke lot ontsnappen door simpelweg hun ogen dicht te doen. Ik kan oprecht niet begrijpen dat zo'n infantiel scenario door veel filmkijkers gepikt wordt.

Gelukkig duurt het allemaal niet al te lang, en bieden een paar exotische scenes in Egypte nog enig amusement. Het camerawerk is binnen het genre alleszins acceptabel en ook de muziek is wel goed op zijn plek. Verder is Raiders of the lost ark echt drie keer niks. Vermoedelijk houdt vooral jeugdsentiment deze film in de top-250.

Prachtige film waarin de schatzoeker Indiana Jones op het spoor komt van Ark des Verbonds. Een onderhoudend verhaal en avontuurlijker als dit zal een film niet snel worden. Mooie locaties, originele actiescenes en een lekkere dosis humor. Een uitstekende en inmiddels uiterst herkenbare melodie van John Williams. Verder zit Harrison Ford goed op zijn plek hier als de sarcastische en droge Indy.

Herzien, voor het eerst in heel veel jaren en het is weer geweldig bevallen. Raiders of the lost ark is een fantastisch avontuur, met een geweldige Harrison Ford, een zeer vermakelijk plot en heerlijke actie. De film ziet er ruim 30 jaar na dato nog uitstekend uit en van de themesong blijf ik genieten. John Williams heeft er een van de meest iconische melodietjes van gemaakt die ik in een filmreeks heb gehoord. Dit soort films worden helaas nog weinig gemaakt. Lekker over de top, maar tevens wel zeer genietbaar en spannend. Alleen al die opening in de jungle, met het gouden beeld En de Nazi's zijn een uitstekende tegenstander voor Jones.

4,5* stonden en blijven staan.

een film van voor mijn tijd zeg maar... Zo leuk en zo old fasion! I love it!

Raar dat deze kinderfilm in de top 250 staat, want dit is echt rotslecht.
En dat is best jammer. Niet alleen omdat het een verspilling van mijn tijd is, maar ook omdat ik van tevoren een film verwacht had die toch wel dik in orde was. (De regisseur zijn reputatie in acht genomen).

Waar begin ik?

- Elk personage is een karikatuur die verzuipt in de clichés die met zichzelf verbonden zijn.
Beste voorbeeld zijn de nazi’s in deze film: Die zijn zo dom dat je je nog gaat overvragen hoe het komt dat ze in 1940 de weg vonden naar het Westen.

- De actiescènes zijn lachwekkend slecht. Als je houdt van slapstick, is dit wellicht iets voor jou. Ik kan er helemaal op kijken.

- Over het verhaal valt eigenlijk niets te vertellen. Standaardverhaaltje dat onderling inwisselbaar is met andere films van deze soort. Als je 1 zulke film gezien hebt, heb je ze allemaal gezien. Op geeneen moment doet de film de moeite om uit te stijgen boven het moeras der cliché’s. Elke stap die de personages zetten zie je op het voorhand aankomen.

- Daarnaast rammelt de praktische uitvoering van het verhaal langs alle kanten. Werkelijk in elke scéne zit een nieuwe facepalm verborgen. Halverwege de film eens begonnen met enkele van deze zaken neer te schrijven:
* In een bepaalde scéne komt Indy in een kamer waar de ark zich bevind. Die kamer zou al meer dan 2000 jaar afgesloten zijn van de buitenwereld, en toch krioelt het er van de slangen.
Eerlijk gezegd zou ik eerder zo’n slang meegenomen hebben, dan de ark. Die beesten zouden me wel eens de sleutel naar het eeuwige leven kunnen zijn, aangezien een slang doorgaans niet ouder wordt van 25 jaar. (Als je ze nooit eten geeft worden ze zelf zo oud niet).
* Enkele van die slangen kunnen zelfs zweven. Ze kunnen uit een 2de, afgesloten, kamer in een gat op meters van de grond kruipen.
* Uiteindelijk kan Indy die kamer verlaten langs een soort van 2de ingang. Via een stenen poort komen ze vrij gemakkelijk op een boogscheut van het nazi-kamp uit.
Het krioelt er al wekenlang van de nazi’s, die intensief het hele gebied uitkammen op zoek naar een geheime tempel waar de ark zich bevind, en niemand die er op kwam om eens te kijken in dat stenen tempeltje op 50m van het kamp?
Zelfs mijn 3-jarige buurjongentje zou die ark vinden nog voor het vallen van de eerste avond.
* Wat later volgt een achtervolging. Eerst zien we de colonne door een dorpje rijden, en enkele seconden later zien we een Duitse soldaat van een voertuig geknikkerd worden. Het landschap er rond bestaat uit stenen en zand en lijkt kilometers van de bewoonde wereld te liggen… maar enkele seconden later zien we de auto’s in volle actie door een soort van jungle rijden.
Hadden die nazi’s een manier gevonden om hun auto’s naar een andere plaats met een ander klimaat te teleporten? Of is dit gewoon een extreme knulligheid?
* Indiana Jones weet van het smokkelschip te ontsnappen, en kan op een Duitse onderzeeër kruipen. De kapitein van die boot laat direct weten te zullen duiken. Toch zien we Indiana Jones in de volgende scéne in de Duitse haven zitten. Indiana Jones moet vast de longen van een Walvis hebben.
Aangezien Indiana Jones de duikboot ziet toekomen in de haven, moet het zijn dat ie op het laatste een voorsprong pakte op de duikboot, om eerst in de haven toe te komen. Een duikboot kan een snelheid tot 80 km/h halen, dus moest Indiana Jones een hogere snelheid ontwikkeld hebben als hij voor die boot wou aankomen. Waarom is de man niet gewoon professioneel zwemmer geworden? (Ter vergelijking: Michael Phelps haalt op de 100m een snelheid van 7,23 km/h!).
* Die geheime Duitse basis ligt op een Grieks eiland. Sinds wanneer is Griekenland een bondgenoot van Duitsland? Het landschap ziet er trouwens niet echt Grieks uit ...
* Op het laatste wordt elke Duitser vernietigd door vuur uit de Ark. Indiana Jones blijft gespaard omdat hij niet naar de Ark keek (Heeft hij op voorhand de instructies gelezen?). Het touwtje waarmee ze vastgebonden waren brandt wel door. Het touw heeft wel gekeken?
* Maar er zijn nog veel meer zulke flaters te vinden. Te veel om op te noemen…

- En dan is er nog de (historische) achtergrond.
* Het lijkt me weinig waarschijnlijk dat Egypte (Officieel een onafhankelijk land, officieus een Britse vazalstaat) een buitenlandse troepenmacht zou tolereren op haar grondgebied. Dit zou een flagrante schending zijn van de soevereiniteit van dit land. In deze film lijken toch enkele Duitse divisies zich in Egypte gevestigd te hebben.
Tuurlijk zijn Duitsers als toerist, of als archeoloog, welkom in dit land. Maar dan moeten ze zich houden aan de regels van dit land.
Zo zijn er sterke aanwijzingen dat de Duitsers - die officieel waarschijnlijk aan archeologie doen, en op die manier een toeristenvergunning verkregen hebben - die vrouw vast houden in hun kamp. Had Indiana Jones niet gewoon de Egyptische politie kunnen inlichten over deze onrustwekkende verdwijning?
* Nergens in de film komen de Egyptische autoriteiten voor. Alsof Egypte toen een anarchistisch land is waar de democratie nog moet uitgevonden worden. Als je ziet hoe de gemiddelde Egyptenaar afgeschilderd wordt, dan zie je duidelijk dat Aladin een geweldige inspiratie was voor de scriptwriters.


Die scriptwriters kijken waarschijnlijk nog vol nostalgie terug naar hun kindertijd. Toen ze in de zandbak om ’t er eerst op zoek moesten naar de schat, die ergens begraven lag.
Jammer genoeg is men in dit niveau blijven steken.

De overdreven knulligheid waarmee deze hele film gemaakt is doet me vragen stellen bij het professionalisme van de hele crew. Is er eigenlijk wel research gedaan voor men aan de film begon?


Een hoop anti-ideeën en cliché’s op een hoop gooien noem ik geen film maken. Zeker als die rammelt langs alle kanten en totaal ongeloofwaardig is.
Aangezien ik geen pluspunten zie kan ik haast niets anders dan dit een 0,5 geven.

[quote]AGE-411 schreef:

Raar dat deze kinderfilm in de top 250 staat, want dit is echt rotslecht.

En dat is best jammer. Niet alleen omdat het een verspilling van mijn tijd is, maar ook omdat ik van tevoren een film verwacht had die toch wel dik in orde was. (De regisseur zijn reputatie in acht genomen).

Waar begin ik?

Haha ja zo denk ik er ook over echt een slechte kinderfilm

Eén van de allerbeste avonturenfilms met een onvermoeibare Indiana Jones. Een hels tempo, geweldige humor, top gefilmde scènes en een exotisch verhaal vol opwindende actie. Raiders of the Lost Ark blijft ongeëvenaard. Zo'n films worden gewoon niet meer gemaakt. Nu nog vraag ik me af hoe ze sommige scènes in elkaar hebben gestoken. Een film die iedere filmliefhebber deze naam waardig moet gezien hebben

Voor de tigste keer herzien, ditmaal met m'n twee neefjes van 9 en 13 jaar. Altijd leuk om te zien hoe een nieuwe generatie deze klassieker ervaart. Ze waren beiden behoorlijk onder de indruk, al werd m'n jongste neefje op gegeven moment wel een beetje moe van 'al die vergaderingen'. Ik neem aan dat hij de dialoogscenes bedoelde, hahaha. En het einde vonden ze allebei een beetje nep. En ik? Dit is wat mij betreft de beste avonturenfilm ooit gemaakt. Toen ik 'm zag in de bioscoop als kind van 12 en nu nog steeds.

Heeft vrij lang geduurd voordat ik deze eindelijk bekeken heb.

En ik vond 'em gewoonweg saai. Wat ik niet echt verwacht had. Alle omstandigheden waren goed, dinsdagavondje, alleen thuis, lichten gedimd, en tijd vrijgemaakt om een toch wel legendarische film te bekijken. Ik had er ooit wel eens een aantal fragmenten van gezien, maar nu wou ik 'em eens volledig kunnen kijken + beoordelen.

Toch een film met een bepaalde status (maar niet persé in "filmliefhebberskringen"), en de film kwam regelmatig terug als gespreksonderwerp in m'n vriendengroep (er werd wel eens wat afgeneuried in die tijd). Dus ik was aardig benieuwd wat ik ervan zou gaan vinden.

Maar helaas...

Toch alweer een tijd terug dat ik deze had gezien, maar in het kader van de Spielberg-herzieningen kwam ook deze uiteraard aan de beurt.

Opvallend genoeg zit in deze film bijzonder veel dat mij normaal zou irriteren. Niet alleen een enorme zooi aan onlogica en bullshit, maar ook veel actie dat allemaal per ongeluk ontstaat (tankwagens die beginnen te lekken, et cetera). Toch wordt dit alles teniet gedaan door de pure fun die de film overbrengt. En nergens valt de film stil, er zit geen scène te veel in en de scènes die er in zitten zijn stuk voor stuk legendarisch en erg genietbaar. En Ford is dan wel geen geweldig acteur (verder dan een opgetrokken wenkbrauw komt hij niet) maar hij heeft een goede kop en een eindeloos charisma, perfect voor zulk een hoofdrol. Ook de brijrollen worden allemaal heerlijk ingevuld, vooral de Duitser in zijn zwarte jas en zijn kleerhanger. Sowieso, wat betreft dat laatste, de humor is soms echt fantastisch (al gaat The Last Crusade nog verder) met het neerschieten van de zwaardman als hoogtepunt.

Maar het is vooral het talent van Spielberg dat zich laat gelden – hij weet als geen ander actie te regisseren. Geen duizend-en-een cuts per minuut, maar gewoon shots die langer dan vijf seconden duren, ook nog eens helder in beeld gebracht met veel overzicht en doorspekt van humor en toch opwindend. Wat het precies is, dat weet ik niet, maar ik kijk er altijd graag naar. Verder zijn de locaties vrij, ziet de film er netjes uit en is de muziek van Williams ongekend, al wordt die af en toe net iets te vaak gebruikt, maar dat is dan ook de enige kritiek.

Al met al blijven die 4,5* staan, want ik heb me wederom twee uur prima vermaakt.

Op mijn werk hebben we het wel eens over "De Lijst", een verzameling films die niet noodzakelijk goed zijn, maar die je wel gezien moet hebben gezien de culturele impact die ze hebben gehad. Er is natuurlijk nooit helemaal overeenstemming welke films er echt op moeten staan, maar van films als Pulp Fiction, The Godfather en Star Wars lijkt het me wel duidelijk. Zonder deze film ooit gezien te hebben had ik erg het idee dat Raiders of the Lost Ark als moeder van alle avonturenfilms er ook bij hoort. Tijd dus om een keer te kijken.

Ik moet zeggen dat ik niet veel verwachtte. Wat ik van Spielberg heb gezien neigt vaak naar sentimentalisme, ik ben totaal geen fan van zijn vaste componist John Williams met z'n bombastische scores. Daarboven is de film ook al redelijk oud, en ik heb geen jeugdsentiment bij deze film, wat vaak het een en ander kan verzachten.

Het blijkt toch wel uit de beelden dat de film gedateerd is. Er wordt nogal eens voor een scherm gespeeld, en de effecten op het einde waren echt zo slecht dat het weer komisch werd. Muziek viel eigenlijk nog wel mee, dit soort scores passen toch wel redelijk bij dit soort films, al werd dezelfde deuntjes wel iets te vaak herhaald, waardoor het me alsnog uit de neus kwam.

Ik geloof dat niemand het meer in zijn hoofd haalt na 9/11 om mensen uit het Arabische gedeelte van de wereld zo knullig uit te beelden, daaruit blijkt ook de ouderdom van de film. Het levert wel een grappig moment op, als een Egyptenaar woest met een kromzwaard staat te zwaaien en Jones hem droog neerschiet. Dit zonder een one-liner, wat ook wel eens verfrissend is. Dit soort humor maakt de film toch nog redelijk vermakelijk, al was het op z'n best aan het begin in de indianentempel met hoe de slachtoffers van de vallen soms aan het publiek gepresenteerd worden.

Aan het einde begon het toch wat langdradig te worden, maar over het algemeen heb ik me ook weer niet verveeld. Duidelijk een film die op De Lijst thuishoort, maar verre van geweldig. 1,5*.

In m'n herinnering vond ik Temple of Doom de beste Indiana Jones maar daar moet ik misschien op terugkomen. Raiders of the Last Ark komt iets 'volwassener' over, al was het maar omdat er niet constant een Aziatisch jochie doorheen jengelt en huppelt (desondanks blijf ik Temple wat grimmiger vinden).

Niet dat Raiders of the Last Ark nou zo serieus is want de bekende comic reliefs zorgen voor relativering; een mooie balans met de avonturentocht, de actie (hoewel niet goed in beeld) en de geheimzinnigheid binnen vreemde culturen. Dat laatste geeft een leuk inkijkje in het oriëntalisme in Amerikaanse grote films toendertijd (de westerse blik op het oosten, of: het niet-westen).

De opbouw is lekker vlot (intro -> wegplukken vanaf de universiteit -> het vliegtuig in -> eerste locatie), alleen in het tweede deel wordt een en ander langdradig zoals de vrij langgerekte achtervolgingen. Een leuk oldschool detail vind ik trouwens de weergave van de vliegtuig-vluchten via een doorlopende rode streep over een landkaart met het bekende deuntje. Blijft een toffe (jeugdsentiment)film.

Persoonlijk is dit niet mijn favoriete Indiana Jones maar deze eersteling is wel honderd maal beter dan Last Crusade en die laatste waarvan de titel me nu even ontsnapt. Drama, avontuur, actie en zelfs humor en nog een boeiend verhaal en karakters ook. Een film die het herkijken waard is nu en dan.

Raiders of the Lost Ark is een leuke actie/ avonturen film. Deze film kijkt makkelijk weg. Maar deze film heeft ook zijn minpunten.

Harrison Ford speelt in deze film voor het eerst Indiana Jones en Ford doet dat meteen heel erg goed. Karen Allen als Marion acteert ook goed al vond ik Marion wel een beetje een irritant personage. De badguy,s worden niet zo goed neergezet. Paul Freeman als Belloq acteert niet zo goed en dat geld ook voor de andere schurken. Ze worden niet zo goed neergezet door de cast en de schurken komen ook niet charismatisch over ( Dat is laatste is een minpunt van meerdere Indiana Jones films ) . John Rhys-Davies als Sallah en Denholm Elliott als Dr. Marcus Brody acteerde dan wel weer wel goed.

De actie scènes zijn allemaal vermakelijk. Geen enkele actie scene springt er echt tussen uit. Maar elke actie scene is meer dan degelijk en is leuk om te zien. Op het gebied van actie heb ik in deze film niks te klagen.

De special effects in deze film zijn voor die tijd wel redelijk. John Williams componeert voor deze film goede muziek. Zijn Indiana Jones theme is briljant maar ik vond het thema wat Williams componeerde voor de Ark ook erg goed. De actie muziek van Williams is ook goed. De actie muziek is spectaculair en tegelijkertijd ook lollig en dat past goed bij deze film. Vooral tijdens de achtervolging door de woestijn vond ik de muziek van Williams erg goed.

Het tempo van de film ligt te hoog. Bij deze film heb je niet het gevoel dat het allemaal te langdradig is. Je hebt meer het gevoel dat het allemaal wat de snel gaat. Er gebeurt zo veel in een korte tijd, dat je als kijker af en toe wat behoefte krijgt aan rust. De film had wat meer rust momenten mogen hebben om de kijker wat op adem te laten komen.

Al met al is Indiana Jones and the Raiders of the Lost Ark een leuke actie/ avonturen film. Maar de twee vervolgen spreken me meer aan. Temple of Doom omdat dat deel lekker mysterieus en donker is. En the Last Crusade vanwege de geweldige vader en zoon relatie tussen Indy en zijn vader ( een hele sterke rol overigens van Sean Connery als Jones senior ). Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull vind ik dan weer een niet al te beste film. Raiders of the Lost Ark spreekt me op de een af andere manier dus wat minder aan dan de twee vervolgen. Maar toch vind ik dit wel een vermakelijke film, met een aantal vermakelijke actie scènes.

3 sterren voor deze film.

Indiana Jones is en blijft één van de populairste helden van het witte doek en Raiders of the Lost Ark is het legendarische eerste deel uit de reeks.

Een ode aan de oude avonturenfilms uit de jaren ’30, maar qua entertainment, trucages en actie ontstijgt ze moeiteloos z’n inspiratiebronnen. De eerste samenwerking tussen regisseur Steven Spielberg en producent George Lucas had geen beter resultaat kunnen opleveren.

De film is op elk punt geslaagd te noemen! Een spannend en avontuurlijk verhaal boordevol spectaculaire scènes die aanvoelen als een rit in de achtbaan. Harrison Ford is perfect als Indiana Jones (ondanks dat hij niet de eerste keuze was voor deze rol). De film kreeg nog 3 vervolgen en was een grote inspiratiebron voor vele actie/avonturenfilms die hierna volgden.

Inderdaad een top film

die ik al vaak gezien heb.

Veel actie zoals het hoort.

En ik vind Harrison Ford

gewoon echt heel goed