Raiders of the Lost Ark (1981)

Prachtig, vol met avontuur , spanning , effecten en natuurlijk leuk om Ford te zien in the good old days

Avontuurlijk, fantasierijk en visueel sterke film die een blockbuster werd en de aanzet naar meerdere eveneens door de massa gesmaakte vervolgen.

Doorheen het actievol gebeuren, enkele filmische vondsten en de spanning is er ook plaats voor humor (de James Bondfilms hadden dat ook), wat het geheel m.i. nog toegankelijker maakt en het loskoppelt van de vele onwaarschijnlijkheden.

Spielberg staat garant voor cinematografische hoogstandjes, maar om voor deze "Raiders of the lost Ark" storm te lopen...?

Deze had ik nog niet beoordeeld. Moet deze minstens tweemaal al gezien hebben, maar ik haal de memorabele scenes van de 3 oude 'Indy's' altijd door elkaar. Maar dit was dus deel 1; de slangenkuil, de meskunstenaar (gevolgd door een droge revolverknal, de Ark des Verbonds en de bodybuilder die in de vliegtuigpropellor eindigt.
De actiescenes zijn stuk voor stuk wel de moeite waard, het welbekende theme van Williams verveelt zelfs na 2 uur nog niet, en Ford is erg goed op dreef als Indiana Jones. Een aantal scenes (die hierboven beschreven staan), waren toch wel in mijn geheugen gegrift, en leverden het meeste kijkplezier op.
Het plot vind ik maar zozo, het einde is m.i. volstrekt belachelijk. The Raiders of the Lost Ark is een actiefilm zoals een actiefilm zou moeten zijn, maar gaat qua plot toch aardig de mist in. Gelukkig stoort dat niet al te veel; echt serieus probeert Spielberg volgens mij toch ook niet over te komen.
Een solide 4* voor deze eerste.
Ben nog wel benieuwd naar de twee vervolgen. Daar weet ik denk ik een stuk minder van te herinneren dan van the Raiders. The Crystal Skull hoef ik in ieder geval niet meer te herzien, want die vond ik zwaar matig.
Instant classic, leuk om nog eens op een vrije vrijdagmiddag herzien te hebben

Had nog niet gestemd op deze avonturenklassieker, die wat ouderwets aandoet (film is inmiddels ook al ruim 30 jaar oud). Een echte Spielberg, maar toch soms bloediger dan ik me kon herinneren.

Ford is prima als Indy, Karen Allen vond ik wat minder. De schurken kwamen niet helemaal uit de verf, waren er misschien ook te veel, beter hadden ze van de Gestapo officier en de Duitse expeditieleider één personage gemaakt. Het einde was mij iets te flauw, ondanks de exploderende en smeltende hoofden. Ogen dicht!

Het overbekende deuntje zit nog steeds in mn hoofd trouwens.

Indiana Jones and the Raiders of the Lost Ark

Wat blijft dit toch een briljante film. Een schitterend avontuur van Steven Spielberg met Harrison Ford als het iconische personage Indiana Jones. Sfeervol, actierijk, kleurrijke personages, humorvol en mooie locaties, Raiders heeft het allemaal en verveelt geen moment.

Ook bij herziening valt weer op hoeveel plezier en zelfvertrouwen de film aan alle kanten uitstraalt. Er zitten wat knulligheden in de film (de vechtscènes, zichtbare rotsblokken van piepschuim) maar het wordt allemaal zo vermakelijk gebracht en met zoveel flair dat het geen moment stoort. Vanaf het moment dat Indiana Jones een groot rotsblok achter zich aan krijgt tot en met het laatste gedeelte op een Grieks eiland houdt Spielberg de vaart erin met de ene schitterende (actie)scene na de andere. En dat allemaal gefilmd op prachtige locaties zoals Hawaï, Tunesië en Frankrijk. De strijd tussen Indiana Jones en Belloq en de Nazi's om de Ark des Verbonds wordt sterk gebracht en de tijdgeest (jaren 30) wordt ook goed gevat. Ford heeft zo ongelooflijk veel charisma dat hij met gemak de film draagt. Hij weet de serieuze en krachtige kant van Indiana Jones goed te spelen maar excelleert voor mij in de humorvolle, sarcastische en beetje "goofy" momenten. Ook Karen Allen is erg sterk en heeft een geweldige chemie met Ford. Het is altijd een genot om John Rhys-Davies in een film te zien en ook Denholm Elliott, Paul Freeman en Ronald Lacey zijn uitstekend op dreef. Raiders is jeugdsentiment optima forma en alleen het welbekende deuntje zorgt al voor de nodige nostalgie maar daarnaast is het ook een geweldige avonturen film die nog niets aan kracht heeft ingeboet. Een film zoals er nog maar weinig van gemaakt worden.

Na 35 jaar is het nog steeds een pareltje.

Sommige oude films die in hun eigen tijd goed waren zijn nu het aangluren niet meer waard.

Maar deze film behoud zijn kracht.

Wat mij betreft had er nog wat meer avontuur in mogen zitten ipv actie,

maar in het geheel genomen heb ik een heerlijke film gezien.

Prima cast, leuke karakters, subtiele humor en een aantal 'puntje op je stoel'-momenten.

*4.0

Toen de film uitkwam... sloeg ie in als een BOM. Zoveel kijkplezier, puntje van je stoel avontuur en humor. 5* dus. Vervolgdelen konden alleen maar teleurstellen. Die met Sean Connery was nog wel behoorlijk te pruimen (4*), hoewel qua gevoel eenzelfde film als deel 1 maar dan zonder de verrassing omdat die er al was met Raiders. Die met Connery kwam er overigens omdat Spielberg zelf niet happy was met deel 2 die in India afspeelt. Deel 2 krijgt een 2,5* en deel 4 een 1,5*. Die laatste vond ik goed waardeloos. CGI moest het gebrek aan een spannend nieuw epos verhullen.

Dit is toch wel een film van het kaliber "zo maken ze deze niet meer". Waanzinnig. Alles klopt.

Een klassiek avonturenverhaal met krachtige personages, fantastisch neergezet door o.a. Harrison Ford en Karen Allen. Ondersteund met muziek dat de geschiedenis mocht ingaan als één van de meest bekende en geroemde film thema's.En wat is de cinematografie mooi. Dat er destijds geen computers aan te pas kwamen straalt ervan af en toch zijn de sets innemend, waarschijnlijk juist daardoor. De balans van avontuur, romantiek en humor is uitmuntend. De film is daarmee ook enorm zelfbewust en zelfverzekerd op een prettige manier.

Spielberg moet geweten hebben dat hij met deze formule goud in handen had en dit zelfvertrouwen is terug te vinden in de film. Briljant!

Dit is nou een avonturenfilm hoe ze horen zijn.

Mooie locaties, afwisselende scènes en een lekkere vaart.

Op zich doet de film verder niets bijzonders, maar heb wel met veel plezier gekeken en dat moet toch ook ergens voor tellen.

Het enige mindere is dat Mr. Williams wel bijna één op één de score bij de liefdescènes heeft overgenomen van die uit Star Wars.

3,5*

Gisteren voor de vierde keer gezien, en het blijft een film die ook jaren na dato niets aan kracht heeft ingeboet. Eén van de beste van Spielberg, en voor mij de ultieme avonturenfilm, een echte must see. Van begin tot einde: alles klopt, een achtbaanrit die je moet ondergaan. Ford is ideaal als Indiana Jones, je moet er niet aan denken dan de destijds ook benaderde Tom Selleck deze rol had gekregen. Karen Allen zet een lekker stevige love interest neer, geen wonder dat ze in het vierde deel van de reeks nog een keer mocht opdraven. Als je de makers zelfs een enkel minder element(de te dik aangezette schurkenrol van Lacey, de aap was als boefje m.i. een stuk overtuigender) makkelijk kunt vergeven, weet je dat met een uitzonderlijk goede film van doen hebt. Grappig ook om hier een jonge Molina te zien als de onbetrouwbare gids in de opening sequence.

"The Ark"

Raiders of the Lost Ark is een van de beste avonturen films ooit gemaakt. Wat de film zo goed maakt is het plezier en liefde wat je gewoon voelt als je naar deze film kijkt. Dit is in alles zichtbaar, de regie, het script, production design, acteerwerk. Lucas volgt een beetje dezelfde lijn qua verhaal wat hij ook in de Star Wars films deed. De helden komen van de ene situatie in de andere. Het tempo ligt dan ook vrij hoog. En dat komt de film alleen maar ten goede. Het verhaal van de Ark is erg interessant en het is dan ook heerlijk om te luisteren naar het verhaal wat verteld wordt als Indy bezoek krijgt op de school waar hij werkt. Wat daarna volgt is een aaneenschakeling van leuke scenes. De shoot out in de bar, de manden achtervolging, de beroemde slangenkuil en natuurlijk het onvergetelijke einde. Daarnaast is de opening scene met de gigantische steen natuurlijk een van de meest memorabele scenes uit de serie. Toch mis ik hier net dat beetje extra wat Last Crusade wel heeft. En dat is dat is een beetje het epische wat de film bevat.

Je kunt je bijna niet voorstellen dat men eerst Tom Selleck wilde casten. Ik weet niet of de film dan een groot succes was geworden. Want Ford is toch gewoon Indiana Jones. Je kunt je niemand anders voor deze rol voorstellen. Allen is een erg fijne toevoeging en heeft een leuke wisselwerking met Ford. Jonathan Rhys Davies is erg memorabel als Sallah en Freeman zet een aardige bad guy neer.

Spielberg weet hier het beste uit iedereen te halen. Hij laat hier zien dat hij een erg goede regisseur is. Slocombe's fotografie is fantastisch. Vooral in de tweede helft van de film is het genieten. De editing is meesterlijk. Erg goede pacing. Burtt zet hiermee nog eens een geweldige sound desing op zijn naam. En misschien wel een van de belangrijkste elementen hier, is de geweldige muziek van John Williams. Vooral Marion's Theme is erg mooi.

Raiders is echt zo'n film die altijd tijdloos zal blijven en leuk blijft, hoe vaak je de film ook hebt gezien.

Over deze film zal wel zo ongeveer alles al gezegd zijn, en ik heb hem nou onderhand toch al zó vaak gezien, maar ook de tiende maal heb ik er weer van genoten, en opnieuw herinnerde ik me hoe ik indertijd in de bioscoop hardop heb gelachen toen ik begreep wat majoor Arnold Toht (de aimabele Nazi met de afdruk van het hoofdstuk van de Staf van Ra in zijn hand) met dat martelwerktuig ging doen, net als bij het moment waarop Indy op het marktplein afrekent met zijn tegenstander wanneer die een enorm kromzwaard trekt. De scène in, op, naast, achter en onder de vrachtwagen blijft ongeëvenaard, en hoe vaak zeg ik wel niet bij mezelf wanneer ik weer zo'n betrouwbare politicus op tv zie: "Top... men." De ultieme avonturenfilm.

Zoals Star Wars een herleving was van de Flash Gordon-space opera, is Raiders of the Lost Ark een herleving van de klassieke avonturenfilm. Het idee voor Indiana Jones had lang in de la van George Lucas gelegen en toen Spielberg graag een James Bond film wou maken wist Lucas iets veel beters. Het resultaat van deze samenwerking is een tijdloze film boordevol van avontuur en non-stop actie.

Een Amerikaanse Archeoloog moet zien te verhinderen dat de Nazi's de Ark des Verbonds uit de Bijbel zien te vinden. Perfect hoe de oorlogsthema wordt verweven met de oude avonturierverhalen en zelfs middeleeuwse graalqueestes.

De Hitchcockiaanse invloeden op Spielberg komen ook hier duidelijk naar voren. In het spelen met schaduwen zitten zelfs elementen van het Duits expressionisme verscholen. Naast het sterke camerawerk, de vooruitstrevende effecten en realistische stunts wordt de film natuurlijk ook gedragen door de briljante muziek van John Williams. Ook mogen we niet vergeten dat Harrison Ford, Karen Allen en John Rhys-Davies heerlijk acteerwerk hebben geleverd en naast Spielbergs slapstick-achtige momentjes ook voor wat subtiele humor zorgden.

Indiana Jones is terecht een iconisch personage geworden en deze filmreeks kan ik ontelbare keren zien zonder dat deze gaat vervelen.

Raiders of the Lost Ark is zo'n avonturenfilm die ook vandaag de dag nog staat als een huis. Vooropgesteld door het hoofdpersonage, op sterke wijze vertolkt door Harrisson Ford. Indiana Jones is een perfecte held; vaak stoer in zijn heldhaftigheid, maar tegelijkertijd verre van perfect, hij maakt fouten, kan lekker mopperig zijn en is verre van tactisch in zijn woorden en daden. Spielberg opent zijn film spectaculair met een memorabele sequentie (één van de hoogtepunten van de film, dat begin), maar laat gelukkig de film op dat niveau doordenderen. Veel tijd voor pauzes neemt men niet, de film springt van actiesequentie naar actiesequentie, elk voorzien van een sterke mix van spektakel en humor.

Qua toon is het bewonderenswaardig hoe Spielberg knullige slapstick weet te combineren met bijna horror-achtige taferelen en zorgt dat het werkt. Soms is de film flink gewelddadig en soms heerlijk gruwelijk - met name richting het einde. Maar tegelijkertijd is de film voor een groot deel een live-action versie van de Looney Tunes. Lekkere overdreven typetjes (fantastisch moment als die nazi met leren jas die kleerhanger in elkaar zet), een heel scala aan val- en knokpartijtjes, compleet met piepschuimen rotsblokken en uiteraard overal slangen en spinnen. Niet alle grappen slaan aan en soms is het wat aan de knullige kant, maar Raiders of the Lost Ark is rasechte entertainment met een hoofdletter E. Daarnaast heel fijn dat Karen Allen een leuke rol speelt, de vrouwenrollen in dit soort films zijn vaak niet zo best. Zie als bewijs het vervolg op deze film, Temple of Doom.

4 sterren.

The raiders of the lost Ark moet ik intussen toch ook al een keer of vijf gezien hebben. In tegenstelling tot de meesten hier vind ik net deze eerste film de monst boeiende van het drieluik van de jaren 80. The temple of doom en the last crusade vond ik telkens net dat tikkeltje aangenamer. Toch blijft The raiders of the lost Ark een aangenaam kijkstuk die ontegensprekelijk verbonden is met mijn jeugdjaren. De film heeft iets jongensachtig en sprak tot de verbeelding met de avontuurlijke schattenjachten.

De opbouw van de reeks is gelijkaardig met steeds een trigger als beginscène. De vliegtuigreizen gevolgd door een lijn op een landkaart komen in elke film terug en zijn zo typisch voor de Indiana Jonesfilms. Zijn karakter is of lijkt ook herkenbaar als dulle saaie lesgever die in een mum van tijd verandert in een aimabele sloddervos. Een echte superheld met vooral gebreken, maar met vol enthousiasme en doorzettingsvermogen. Telkens ook gekenmerkt met wat nodige humor en oneliners. Geweldige film om naar te kijken. Qua plotopbouw niet altijd correct en realistisch. Ook dit verhaal vind ik het minste van de drie. Vooral het einde laat me steeds met een onbevredigend gevoel achter.

Ook het liedje is zeer geslaagd en het karakter des te meer. Die zweep en cowboyhoed zijn legendarisch. Zijn angst voor slangen evenzeer. Alles draait om zijn persoon. Gelukkig krijgt hij in The last crusade leuk tegenwerk van Sir Sean Connery. Meer dan degelijke film. Ik kijk nu al uit naar de voor mij nog betere vervolgfilms!

Nee, hier vond ik nou echt niks aan. En op zich weet ik wel dat avonturenfilms doorgaans mijn ding niet zijn, maar ik had nog nooit een Indiana Jones gezien en wilde het eens proberen. Ontzettend saai ridicuul verhaal, en die stoffige zweterige Arabische setting maakt het er allemaal niet aangenamer op.

Maar ook los van persoonlijke smaak vind ik dit gewoon oprecht geen goede film. De humor is belachelijk, de nazi's zijn belachelijk, de gevechten zijn belachelijk. De effecten zijn hopeloos verouderd, maar vooruit, daar kan de film niet zoveel aan doen.

En de positie in de top 250 vind ik ook vrij belachelijk. Hier moet bij veel mensen toch wel jeugdsentiment achter zitten, dat kan niet anders.

De andere films laat ik lekker schieten, ik geloof het zo ook wel.

1,5*

Lost Ark vond ik altijd al het minste deel van de reeks, en hoewel ik Indiana wel leuk vond toen ik de serie voor het eerst zag, vind ik Lost Ark bij de herkijk eigenlijk best matig.

Deze keer viel me goed op hoe slecht en gedateerd de film eigenlijk is. Sommige scenes duren veel te lang, de gevechten zijn cheesy en slecht gechoreografeerd, de film is hier en daar slecht gemonteerd, de flauwe kluchterige situaties, de kinderachtige Nazi's-karikaturen en matige acteerprestaties.

Het enige leuke vind ik de chemie tussen Indiana Jones en Marion en de score van John Williams. Verlaagd van 4* naar 3*. In mijn herinnering zijn Temple of Doom en Last Crusade leuker, maar ik denk dat ik die bij een herkijk ook niet meer zo goed zal vinden als de eerste keer.

Niet verkeerd.

Toch wel een van de beste Spielbergs die er zijn. Ik was hiervoor eigenlijk nooit geïnteresseerd geweest in Indiana Jones, maar toen ik deze film had opgezet kwam er eigenlijk weer verandering in. De vervolgen waren niet slecht, maar dit blijft toch wel de beste.

De film is spannend, uiterst leuk om eten volgen en verveelt geen seconde. Leuke actie vermengt met veel avontuur dat ook weet te vermaken. Spielberg weet de actie net wat bloederiger neer te zetten waardoor de film soms ook een kille toon aanslaat.

Toch wel het grote voorbeeld van avonturenfilms. Fijn vermaak vermengt met boeiende actie en leuk acteerwerk.

Bijzonder vermakelijke en degelijke kennismaking met het personage Indiana Jones. Voor mij overigens persoonlijk niet de beste of leukste wegens verschillende factoren.

Leuke kennismaking met Indy die zowel voor de klas staat als in verlaten tempels honderd jaar oude vallen ontwijkt en alles op miraculeuze wijze en met een knipoog overleeft. Leuk gespeeld ook in deze film met Hitler/Duitsland in die zin, die inderdaad grote belangstelling hadden voor het occulte en met name Jezus. Daar hield het overigens niet op, veel SS versieringen en merktekens zijn of uit het boeddhisme of de Noorse mythologie gejat. En in Wevelsbrug wilde Himmler een soort van Koning Arthur, ridders aan de ronde tafel naspelen met zijn SS volgelingen. Kleine dingetjes waar je over zou kunnen vallen zijn dat rare vliegtuig, niet alleen heeft zo'n toestel nooit bestaan en zeker niet in '36, maar het model wat er het meest op leek experimenteerde men bijna tien jaar later mee aan het einde van de oorlog. Volgende is een Duitse U-boot in de middellandse zee niet alleen lag de marine toen nog redelijk aan de ketting, het is een redelijk modern model bovendien patrouilleerde men toen nog niet in de middellands zee. En als laatste, Indy zwemt naar die U-boot, klimt er op en vervolgens lijkt de boot onderwater naar de bestemming te varen want zouden ze boven water varen zullen er altijd uitkijkposten in de toren staan. Maar hoe lift Indy dan mee? Heeft hij al die tijd zijn adem ingehouden? Een luik open en naar binnen kan niet....

Goed, al die dingetjes even vergetende, mijn mee-kijker zei ook al; ja ja, het gaat allemaal wel erg gemakkelijk, en dat is ook zo. Maar dat is gewoon de toon van de film, een niet al te serieus te nemen avonturenfilm. De prent is gewoon erg vermakelijk met een prima verhaal, elkaar bevechten partijen, een leuke Karen Allen, een prima afloop en het nodige 'sterke' spektakel. Daarnaast humor, boosaardige Nazi's, en prima decors. De scene in de tempel vol met slangen is bij tijd en wijlen kostelijk. Prima soundtrack met het algemeen bekende thema. Toch vind ik de andere twee beter. Wegens de simpele reden dat The Temple of Doom een ongelofelijk stuk jeugdsentiment voor mij is, met heel veel schokeffect, de gang vol insecten, de offers en harten, en vooral de dinerscene natuurlijk, werkelijk waar kostelijk. En wat The last crusade betreft vind ik die heerlijke kibbelende wisselwerking met Sean Connery werkelijk briljant, en daar ook de droog komische actie en humor bijvoorbeeld in de tank en motorachtervolging. Inhoudelijk qua verhaal zal deze film beter zijn, en soberder, in de andere films hebben het schokeffect en de droge humor meer het overwicht en dat maakt ze net wat vermakelijker mede wellicht omdat er ook iets meer dialoog in zit en je Indiana Jones wat meer leert kennen. Vooral na deze film de indruk dat je niet weet wie Indy nu eigenlijk is.

Anyway, bladiebla, hele leuke en vermakelijke avonturenfilm en tevens kennismaking met de avontuurlijke professor. Niets mis voor een leuke avond vermaak.

Nu ik dan eindelijk vakantie heb waar ik toch wel erg naar uit keek is het eigenlijk de traditie dat ik bijna elke avond een filmpje op zet, heerlijk nergens geen zorgen over en dan kan ik eindelijke de ‘grotere’ titels eens onder handen nemen waar je wat aandacht voor moet schenken. Nu is mijn oog gevallen op de ‘Indiana Jones’ franchise en het leek me een erg leuk idee om zo de vakantie na de extreme hitte van start te laten gaan, en hopelijk haat het mijn filmdipje ook een beetje weg! Dit eerste deel is bijna fantastisch, dat komt omdat er een paar kleine dingen in de film zitten wat toch mijn volle stem weg nam. Het is in ieder geval goed, de film blijft constant interessant en de tijdsduur is nog zo lang niet.

De film draagt een echt jaren tachtig stijl met zich mee: Jones kan alles, doet alles en wint alles om zo toch eigenlijk wel een status op de naam ‘Indiana Jones’ te drukken. Is dat saai? Nee, totaal niet eigenlijk want de constante actie in de film houd het erg levendig en vermakelijk om te volgen maar soms was het iets te erg aanwezig waardoor je wel een makkelijkere zit in de kont kreeg. Neem bijvoorbeeld het gevecht tussen een aantal mannen met zwaarden en Jones, naja dat was wel iets te makkelijk blijk baar voor hem..

De kracht van Spielberg kwam erg naar boven en ik denk ook dat dit echt de aangewezen persoon was voor de film. Toch mooi dat Spielberg wederom iets met de nazi’s weet te maken tot een erg fijne film, de beste man heeft een kleine achtergrond met deze tijd en hij brengt altijd een bepaalde sfeer over bij deze mannen alsof je er zelf bij bent. Een sfeervolle film dus.

De cast vond ik zelf erg leuk, ook best apart om de jonge Harrison Ford weer eens te zien spelen, die ken ik eigenlijk alleen maar met zijn verouderde gezicht. Karen Allen speelde ook een leuke rol, al werd ik na een tijdje wel gek als ze zichzelf weer in de ‘nesten’ had gewerkt en dan constant dat irritante roepje naar Jones, bah! Maar ook Ronald Lacey sprong er uit als onderzoeker voor de nazi’s, een erg griezelige man die perfect oogde voor zijn rol.

Het verhaal en concept vond ik persoonlijk ook erg vermakelijk om te volgen. We volgen het leven van archeoloog en schatzoeker ‘Indiana Jones’ ook werkend als leraar op een school. Op een dag word hij bezocht door twee mannen van binnenlandse zaken en deze hadden erg belangrijke informatie over een operatie waar nazi-Duitsland mee bezig waren. Deze wouden graag een Ark waarmee ze onsterfelijk waren tijdens de oorlog. Jones word er op uit gestuurd deze eerder te vinden dan de Duitsers en zo de Ark uit slechte handen te houden. Helaas zitten er veel obstakels in de weg en moet Jones zich een weg banen met aardig wat actie.

Ja, vermakelijke film met een prima sfeer en een leuk verhaal. Een prima film om de vakantie mee af te trappen !

Blijft zeer vermakelijk en door het flinke tempo en het prachtige uiterlijk merk je er weinig van dat de film al bijna 40 jaar oud is. Door de flinke knipoog naar oude jaren 40 swashbuckler serials en de vele (vaak best leuke!) grapjes kun je de ongeloofwaardigheden vergeven maar een aantal dingen waren toch iets te gortig: aan een truck hangen met een touw (lijkt me dat je al je vel kwijtraakt dan) en vooral het meeliften met een onderzeeer die nota bene nog onderwater gaat ook....Indy kan zeker een etmaal zijn adem inhouden en de ijzige kou van zeewater weerstaan?

Hoogtepunt blijft de fantastische ark-scene met de smeltende gezichten, verbluffend goed gedaan. Popcorn vermaak dat een flinke grijns op het gezicht achterlaat en tegenwoordig helaas maar zeldzaam is. Als je dan ook nog nagaat dat George Lucas en Steven Spielberg de basis voor het verhaaltje gewoon op een vakantie bedachten...waar vind je nu die creativiteit en inspiratie nog?

Een film die altijd leuk blijft. Lekker tempo met al die actiescenes, leuke achtergrondmuziek en een tijdloos sfeertje. Sommige karakters zijn een beetje duf, zoals die chick die constant in de problemen raakt, maar dat zit de film niet teveel in de weg. Het laatste stukje met die smeltende gezichten blijft vet (ookal ziet het er nu gedateerd uit. En toch geen hoogtepunt aangezien er teveel hoogtepunten zijn om uit te kiezen. Een van mijn favoriete actiefilms, 4.5

Blijft een erg fijne en avontuurlijke film, met de nodige luchtigheid, mooie locaties en vermakelijke actie. Hét schoolvoorbeeld van de avonturenfilm. Ik heb de Indiana Jones films al jaren niet meer gezien, maar deze Raiders of the Lost Ark blijft prima overeind staan, ook zonder het nostalgische laagje, dat natuurlijk wel aanwezig is. De film heeft van begin tot einde enorme vaart en verveelt geen seconde. Harrison Ford straalt charisma en coolness uit zoals weinig anderen het kunnen, maar ook de andere personages zijn leuk in dit deel, vooral de geweldige John Rhys-Davies als Sallah. De bad guys zijn ook heerlijk vettig en over the top. En wat muziek betreft is het natuurlijk een open deur intrappen, maar het main deuntje is en blijft een van Williams z'n meest iconische soundtracks.

Vroeger vond ik dit altijd de minste van de originele drie, maar ik weet eigenlijk niet of dat nu nog wel het geval gaat zijn. De 4* blijven staan in ieder geval.

Het klappen van de zweep

Het meeste wat ik mij van de Indiana Jones films kan herinneren is dat ik de films gezien heb tijdens ontspanmomentjes op de middelbare school. De leraar die de films opzette was destijds enthousiaster dan mijzelf, maar ik herinner mij verder weinig over de inhoud. De hoogste tijd voor een herziening dus.

En deze herziening beviel mij overwegend goed. Dit eerste deel uit de oorspronkelijke trilogie zat voor zijn tijd erg goed in elkaar. Harrison Ford ís Indiana Jones en het is duidelijk zichtbaar waar de vrouwelijke tegenhanger van de avonturier (Lara Croft) haar inspiratie vandaan gehaald heeft. Het hoogtepunt vond ik een vrachtwagen achtervolging die ook vandaag de dag nog steeds erg spectaculair is om te zien en nog steeds erg goed in elkaar zit. Als je weet waar je voor tekent wanneer je hier aan begint (lees: het gaat hier om een onverslagen actieheld uit de jaren 80' die met niet meer dan een paar kleerscheuren en schaafwonden overal vanaf komt), en je zin hebt in een verzetje waar je niet al te veel bij na hoeft te denken, dan ben je hier aan het juiste adres.

Tot zover de positieve punten, want ik heb ook een aantal nadelen ervaren. Deze hebben helaas voor een groot deel met de tand des tijds te maken. Naar aanloop van de finale komen er al een aantal lelijke visuele effecten voorbij die vandaag de dag extreem gedateerd zijn, maar gelukkig niet al te vaak voorbij komen.

Helaas bevat een groot deel van de finale wél een enorme hoeveelheid aan visuele effecten die anno 1981 ongetwijfeld hoge ogen deden gooien, maar vandaag de dag nog onder zouden doen voor de gemiddelde hobbyist met een computerbewerkingsprogramma. Je kan het de regisseur destijds moeilijk kwalijk nemen, maar het levert wel een belangrijke les voor vandaag de dag op. Wat vroeger mooi was, is dit vandaag de dag beslist niet meer en kan een deel van de charme van een goed product onderuit halen. Helaas zie ik in hedendaagse Hollywood producties een nog veel grotere hoeveelheid aan effecten voorbij komen die er nu al heel matig uitzien, laat staan over tientallen jaren. Ze hebben hun lesje kennelijk nog niet geleerd.

Want Indiana Jones is des te indrukwekkender wanneer er gewerkt wordt met praktische effecten. Natuurlijk, de gevechten zijn typisch jaren 80'. Niet bepaald subtiel en over de top, maar dit past in ieder geval goed binnen de tijdsgeest van de jaren 80'. Dit heeft hierdoor ook een bepaalde charme t.o.v. de finale die nu gewoon pijn aan de ogen doet. Dit staat los van een aantal praktische effecten die in de finale toegepast worden, waar ik vandaag de dag nog steeds veel bewondering voor heb. Deze sneeuwen echter een beetje onder door de overdaad aan visuele effecten.

Het voelt misschien een beetje oneerlijk om een 40 jarige productie hier minpunten voor te geven, maar ik vind het eveneens veel te gemakkelijk om overal maar doorheen te kijken. Naast de effecten vond ik het gedeelte in Cairo voordat Indy zijn archeologische vondst doet, met momenten een beetje op een Bassie en Adriaan sequentie lijken. Daarnaast vond ik het personage van Marion ook met regelmaat behoorlijk irritant. Maar buiten deze twee irritatiepuntjes stoorde ik mij het meeste aan de effecten in de finale.

Mijn beoordeling is gebaseerd op hoe vermakelijk Raiders of the Lost Ark vandaag de dag nog is, en met een score van een nette behaalde 7 kun je zonder meer stellen dat zelfs 40 jaar naar dato, de film het bekijken nog waard is. En dat is al een prestatie op zich. Ik ben dan ook benieuwd naar de vervolgdelen.

3,5*

Avonturenverhalen zijn machtig mooi voor voorpuberale jongens en die fase ben ik ontgroeid. Veel deed de film me dan ook niet, al erken ik dat het een heel goede is binnen het genre: het heeft alles wat het moet hebben – veel halsbrekende avonturen, een beetje humor (dat de nazi’s een joods ding nodig hebben is trouwens ook grappig) en een beetje romantiek – en dat de film wat gedateerd racistisch (kolonialistisch) en seksistisch is maakt het stoere van de film helemaal af.

Het begin van de avonturen met Indiana Jones. Harrison Ford is nog in vorm, zodat de film meer actie kent dan zijn opvolgers. Raiders of the Lost Ark is dan ook een avonturenfilm met de nodige actie en een vleugje humor. Gaandeweg is de lijn tussen ode en zelfparodie alsmaar dunner geworden.

De film is een aaneenschakeling van legendarische scènes die later zoveel keer geparodieerd werden. Spielberg laat opnieuw zien dat hij een blockbuster kan maken. Verschillende films van hem zijn wat gedateerd, maar de echte spektakelfilms als Jaws, E.T., Jurassic Park en zijn Indiana Jones films doen het zeker nog altijd goed. Hij weet de balans te vinden tussen luchtige scènes en semi-karikaturale vijanden zonder het in absurde te trekken. Epische muziek erbij en de perfecte look voor de hoofdrolspeler met zijn hoed en zweep.

Briljante klassieker die op de onderzeeboot scene en een aantal gedateerde visuele effecten na, de tand des tijds doorstaan heeft en zich nog steeds probleemloos tot de beste avonturenfilms aller tijden mag rekenen!

Met het oog op het vijfde deel dat binnenkort in de bioscoop verschijnt vond ik het wel weer eens tijd voor het herzien van de eerste vier films. Het is toch zo'n tien jaar geleden dat ik ze voor het laatst heb gezien dus dat kwam mooi uit.

Ik heb deze film al een stuk of vijf of zes keer bekeken, maar dit blijft één van de betere avonturenfilms ooit.

Alleen de openingsscène al, een van de beste openingen van een film ooit. De manier waarop Indiana Jones wordt geïntroduceerd is fantastisch. Harrison Ford heeft van Indiana Jones één van de meest geliefde filmpersonages ooit gemaakt. Z'n ironische humor gecombineerd met alle moeite die hij doet voor het vinden van een oud artefact is een erg geslaagde combinatie.

Een goede film herken je vaak aan scènes die op je netvlies blijven staan. Deze film zit er vol mee, maar de achtervolgingsscène tegen het einde van de film is, naast de eerder genoemde openingsscène, fenomenaal goed in beeld gebracht. Zeker als je bedenkt dat Spielberg deze film in 1981 heeft gefilmd.

Een film met de perfecte balans tussen actie, humor en drama. Wederom geef ik 4.5*, maar het zit heel dicht tegen de volle 5 * aan.

Is het de eeuwig charmante Harrison Ford? Zijn het sfeervolle historische locaties? De opzwepende (pun intended) soundtrack? Of toch de heerlijke combinatie van actie, humor en een vleugje romantiek? Op bijna alle vlakken heeft Raiders of the Lost Ark voor mij de tand des tijds met verve doorstaan. En dankzij de 4K-restauratie ziet het er ruim 40 jaar later nog steeds geweldig uit.

4,0 * Filmisch artefact

Vandaag herbekeken, ditmaal op Bluray!

Toch vind ik dit deel niet de beste van de Indiana Jones films, ik miste vooral wat je in de Temple of Doom film wel ziet dat hij in de grotten loopt en daar allerlei avonturen beleeft, bewegende tempels, geraamtes, dieren en ander spektakel, dat is in deze film een stuk minder.

Dat mis ik in deze film, hierin maar een klein gedeelte in het begin en in het midden van de film een stuk.

Maar ieder zijn smaak, daarom vind ik Temple of Doom ook een stuk beter met meer actie en avontuur.

Zeker wel 3.5 sterren voor deze 1e Indiana Jones film, omdat er genoeg actie en avontuur voorbij komt en hij verveeld niet.

Na deze opnieuw gezien te hebben op de nieuwe 4k uitgave.

Met nog mooier beeld en geluid.

Dolby Vision beeld en Dolby Atmos geluid.

Een film die voor vele liefhebbers jeugdsentiment is.

Blijft een tijdloze en meesterlijke eighties classic film.

Een heerlijke luchtige en zeer sfeervolle, maar ook spannende film.

Met humor en uitmuntende practical effecten.

En een uitmuntende cast en film muziek.

En schitterende locaties en prachtig studio werk.

Blijft genieten deze classic film.

Niet direct mijn genre, maar wel een lekker spektakel met veel vaart en vol gevechten, en nog spannend ook. En gelukkig delven die enge nazi's het onderspit. Maar verder gaat het natuurlijk nergens over. De film begint waar het laatste deel van de 'The Adventures of Young Indiana Jones' eindigt, d.w.z. tien jaar later. Indy is afgestudeerd in de archeologie en reist de wereld over op zoek naar verborgen schatten. Alhoewel, deze eerste film met Harrison Ford dateert uit 1981, terwijl de 'The Young Indiana Jones Chronicles' weer van tien jaar later stammen. Snapt u het nog? Ik denk dat ik de vervolgdelen maar laat zitten.