Koyaanisqatsi (1982)

Helaas nooit in de bioscoop gezien. Ik hoop dat hij nog een keer terugkeert.

Mooi gemaakte film, waarbij ik vooral geraakt werd door beelden uit de laatste drie kwartier van de film. Dan komen er vooral veel mensen in beeld en die vind ik persoonlijk altijd nog het meest interessant om te observeren.

O ja, de muziek van Philip Grass is prachtig, met name het laatste nummer.

3,5 sterren en wellicht 4 sterren wanneer ik deze film ooit zou kunnen bekijken en beluisteren op een plasmascherm met bijpassende audioapparatuur.

Ik moet altijd gelijk aan Koyaanisqatsi denken als ik weer eens in een immense rij voor de kassa van een supermarkt sta, of me tussen mensen door een roltrap op moet wringen.

Ja herkenbaar, vandaar misschien dat de 5-stemmers hier deze film zo SUPER vinden.

Wat ik vooral indrukwekkend vond was het samenspel tussen film en muziek. (ja,ja Philip Glass !!)

Vooral de camera die op het moment dat de muziek aanmerkelijk in tempo versnelt plots naar beneden duikt nadat het een tijdje rustig boven een aantal deprimerende flats ( Pruit Igoe Projects in St Louis geloof ik ) gezweefd heeft . Inderdaad kippenvel.

4 sterretjes

Ik vond dit de beste qatsi film. Het was naar mijn smaak beter georganiseerd dan Powaqatsi en Naqoyqatsi, en dus meer effectief.

Baraka (gemaakt door de cameraman van Koyaanisqatsi ) gezien?

http://www.moviemeter.nl/?film=9125

De maker van Baraka, Ron Fricke, was niet alleen de cinematograaf van Koyaanisqatsi, maar ook een van de drie schrijvers van die film, en de editor.

Fricke was niet zo tevreden met het resultaat van Koyaanisqatsi, schijnt (het was hem iets te "uitleggend" en moraliserend), en daarom is hij (zonder Reggio) Baraka gaan maken, waar je volgens hem meer richtingen mee uit kan (terwijl Koyaanisqatsi je een mening op zou leggen...).

Op Amazon staat door sommigen wat vermeld hierover:

Een gebruiker uit Canada:

”Koyaanisqatsi and Baraka come from the same filmmaker...so how can Baraka be a "wannabe" Koyaanisqatsi?

They are two different films taking different approaches on similar themes. One is clearly linear with a clear-cut, uncompromising message that basically dictates your experience of the movie (Koyaanisqatsi), while the other (Baraka) is non-linear, a patchwork exploration of critical contemporary issues that allows you to make your own subjective interpretations on what you are seeing.”

Weer een Canadees:

”It is important to note that this film is not an imiation of "Koyaanisqatsi" nor is it plagiarism, as it is sometimes labeled. Director Ron Fricke was the cinematographer, picture editor and co-writer of "Koyaanisqatsi," and when that film was completed, Fricke was disappointed with how negative the message of it was, so he set out on his own to create a film the would show positive images as well as negative ones, trying to relate a more coprehensive and objective view of man's effect on this planet.”

Koyaanisqatsi en Baraka scoren ongeveer even hoog qua cijfers, op imdb en op Amazon.

Baraka beviel mij zelf erg goed. Fraaie beelden, schitterende muziek. Geen Glass, maar hele mooie mystieke, wereldse klanken. Natuurlijk keek ik Baraka ook vanwege Dead Can Dance…

Binnenkort een berichtje typen dan maar.

Baraka toch maar eens kijken. Ik heb meer met Dead Can Dance dan Glass.

Ik vind Baraka toch beduidend minder......

In de nacht van donderdag op vrijdag op de ZDF, 00:50 tot 02:10 uur. Pas op voor aanzienlijke uitloop (is niet ongebruikelijk op de ZDF).

Zit er in deze film na te synchroniseren tekst? Als dit niet het geval is ga ik m wel kijken, of opnemen want dit is wel erg laat.

Sterker nog: helemaal GEEN tekst. Kijken dus!

Aha, goeie tip

Geinig dat 'ie net nu weer 's ter sprake komt. Had vannacht een machtig Koyaanisqatsi-moment, met de soundtrack in m'n discman langs de DSM en een tankstation fietsend..

Als er idd geen tekst in zit ga ik hem ook wel even opnemen dan...

ZDF had een paar jaar terug een mooie stunt: een nacht lang non-stop Koyaanisqatsi.

Steeds maar weer herhaald ofzo?

In slow-motion afgespeeld gotti.

Ik zou graag willen, maar ik kan ZDF niet opgeven als zender

Een prachtige collage van filmbeelden die een kritische blik werpen op de Westerse cultuur, enkel begeleid door de fantastische muziek van Philip Glass. Iets meer afwisseling in de beelden of een kortere speelduur had de film echter goed gedaan: het kostte me van tijd tot tijd veel moeite om aandachtig te blijven kijken. De geluidskwaliteit viel me ook wat tegen, maar dat kan met de leeftijd van de film te maken hebben.

3*

Godgloeiende.... ben ik het nog vergeten

Ik ook.... Door het IFFR

Same here

Nieuwe functie op MM: een herinneringsmailtje of telefoontje voor diegenen die zich daar voor opgeven .

(ik ben het dus ook vergeten...)

Daar voor kun je terecht bij cinema.nl

Daar hebben ze deze service.

Linda brengt me op een idee: 1 ster is ook wel genoeg.

Volgens mij gaan wij heel wat hartjes breken...

Ik ben inmiddels weer bijgekomen, werd zo moe van deze film dat ik van narigheid gelijk maar naar bed ging . Dit is wat mij betreft de meest overgewaardeerde film ooit op MM. Ik heb zelden zoveel moeite gehad met het uitzitten van een film(En dan duurt hij nog niet eens zo lang). 80 minuten lang kijken naar wolkjes, auto's, mensen enz. Wat is daar in godsnaam zo mooi aan? Als ik dat wil zien kijk ik wel uit het raam. Ik vond het dodelijk saai om naar te kijken, zeker omdat de meeste beelden veels te langdradig waren. De muziek van Philip Glass vond ik op zich nog wel aardig maar na een kwartier begon dit me ook te irriteren. 0,5 ster.