The Green Mile (1999)

Superfilm, goede opbouw, sterke verhaallijn. Hanks zet een van zijn beste rollen neer! De moeite waard.

Roepen vanaf de zijlijn is nog altijd het makkelijkst. Discussies hier op moviemeter neem ik dan ook niet bijster serieus.

Het enige wat ik wil zeggen is dat zoiets simpels ongelofelijk complex kan zijn.

6*

Voor mij ook alweer een tijd geleden dat ik deze gezien heb, maar hij is prachtig. Absolute must-see!

Prachtige film met een échte boodschap zoals men ze niet meer maakt. Het stemt tot nadenken, pro of contra doodstraf?

Een film ter nagedachtenis van de vele onschuldigen in de dodencel? Het is immers bittere realiteit, sinds 1974 zijn er meer dan honderd (!) "criminelen" omgebracht waarvan achteraf bleek dat ze 100% onschuldig waren.

Tom Hanks speelt hier - net als in Forrest Gump - de sterren van de hemel. Na drie keer blijft dit toch de beste film ooit gemaakt (wat mij persoonlijk betreft natuurlijk..). De sfeer in de gevangenis wordt natuurlijk geromantiseerd, het betreft hier dan ook een "sprookje", maar dan wél een met een harde maatschappelijke en zelfs een pijnlijk actuele inslag. Die geromantiseerde sfeer maakt de film zo mooi, de regisseur kiest ervoor om volledig back to basic te gaan. Kijk verder dan je neus lang is en je ziet waar de film om draait.

Verder is het frappant dat men koos voor een neger als tot de dood veroordeelde, ik zie hier ook een steek naar de racistische neiging tot het ter dood veroordelen van gevangenen. Cijfers tonen immers aan dat in Amerika procentueel een neger (nog steeds..) véél meer kans heeft om terecht te komen op "the Green Mile" (wat een prachtige titel trouwens), al kan het natuurlijk ook gewoon toeval zijn en waarschijnlijk heeft men gewoon Duncan gecast omwille van zijn talent dat even groot is als zijn lichaamslengte. Hoe aandoenlijk was het ook om een twee meter lange gigant door die kleine gevangenisdeur te zien stappen.

Sommigen vinden de film hier "overschat" of "te houterig", nu moet ik toegeven dat men hier op MovieMeter vaak in een kuddegeest denkt, maar deze film is toch gewoon fantastisch?

Anderen vinden de film "onzinnig", "niet realistisch" of vinden zelfs dat The Green Mile zijn kijkers op "het verkeerde been" zet, die mensen moeten toch eens wat opzoekingswerk verrichten betreffende de hier aangehaalde thema's.

Daarnaast is niet alleen de film, maar ook het boek gewoonweg een must have voor iedere zichzelf respecterende amateur-filmisch/literair criticus. Stephen King is dan ook niets meer of minder dan een god!

Hoewel The Shawshank Redemption in wezen zeer veel gelijkt op deze film - wat verwacht je dan met eenzelfde regisseur en een sterk gelijkende opzet? - verdient deze film het mijns inziens om op de nummer 1 te staan.

Ik zie de hele film als een aanklacht tegen de doodstraf en een dikke middelvinger naar "the system".

Meer van dat, alstublieft!

P.S.:R.I.P. Michael Clarke Duncan.

PPS: Waar blijft die Golden Globe voor die fantastische muis?

Het feit dat er teveel de emo-tour opgegaan wordt, dat stoort mij (en ik vermoed anderen) heel erg, en dat is meteen ook wat het verhaal onrealistisch maakt.

Exact, en dan sleept het zich ook nog eens drie uur voort tot het voorspelbare einde. Personages en situaties zijn veel te zwart wit om mij zo lang te kunnen boeien.

Wat de ene meeslepend vindt, vindt de andere dan weer over the top. Da's nu eenmaal een gevoelskwestie, niet?

Het verhaal op zich vind ik bijlange na niet onrealistisch, als je de vlindertjes even wegdenkt, da's immers het sprookjesgedeelte van de hele film. Een onschuldige belandt op Death Court en wordt ter dood gebracht, terwijl de bewakers (op een enkele uitzondering na) vriendelijk blijven en respect tonen om respect terug te krijgen van de gevangenen. Die weten al lang dat ze toch de *** zijn, dus waarom nog verzet tonen?

Om een punt te bewijzen is het nodig bepaalde aspecten van mensen/een verhaal te overbelichten en een beetje te overdrijven, ik vind dit bijlange na niet storend in The Green Mile. Maar zoals ik al zei, smaak verschilt gelukkig van persoon tot persoon.

fijn sentimenteel, populair onder jongeren ondanks gebrek aan harde actie en snel.

Een goede film moet niet per se snel zijn. Als een film blijft hangen, is die in zijn opzet geslaagd. Al dan niet met of zonder actie:)

Een van de mooiste films die ik ooit heb gezien! Absolute must-see

Ja wat moet ik zeggen zonder te veel boze reacties. Snel scoren met goedkoop sentiment.

Zet ergens een grote neger neer laat hem huilen en iedereen vind het prachtig. De andere acteurs zijn gelukkig wat beter (Op Tom Hanks na dan) en het verhaal was redelijk. Maar de manier van zieltjes winnen door sentimentele troep vind ik zo goedkoop dat ik de hele film met een soort van irritatie heb zitten kijken. Ik ben echt niet vies van een goede drama film zolang het maar oprecht overkomt. Jammer dat ik het geen moment geloof

Hij krijgt echter nog steeds 2.* sterren omdat de film kwalitatief goed in elkaar zit. Sorry maar ik kan er niet meer van maken

Dat lees ik nu elke keer hier, maar mij doet dat helemaal niets

Goed opgemerkt. Akkoord, voor sommige zit er te veel suiker in de koffie maar je ziet en voelt dat Darabont een begenadigd verteller is.

Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken, maar het feit dat Green Mile, en zijn iets beter uitgevallen broertje Shawshank Redemption in een top 10 aller tijden staan, vind ik ongehoord.

Green Mile is het soort film wat door een 12-jarige wordt gewaardeerd om de simpele reden dat die een nog onvoldoende cinematografisch referentiekader heeft om films aan te meten, en om in te zien dat 't creëren van een emotionele spanningsboog die uiteindelijk in een traan eindigt, eerder een zwaktebod is dan het teken van een meesterwerk.

Hollywood drijft op formules en vaste ingrediënten die garant staan voor succes bij een groot Hollywood-geconditioneerd publiek. Uiteindelijk is het heel goedkoop en bombastisch scoren met emoties. Wie dat niet ziet is óf 12 jaar, óf heeft een dubieus kwaliteitsgevoel.

Jij gaat spijt krijgen......

Laat mij maar een dubieus kwaliteits gevoel hebben dan vriend. Ik moet mezelf entertainen, niet jou.

Eerste keer beken en wat een topfilm. Ik stoor me doorgaans verschrikkelijk aan amerikanisme. Meer Amerikaans dan dit wordt het niet, maar ik heb me er niet aan gestoord (!). Wat een prachtfilm over vriendschap, moraliteit, causaliteit, (en) of, de vrije wil. Wat is die King toch een filosoof!

zeer ontroerende film, inlevingsvermogen top.

een klassieker maar wat voor een.

Nog altijd mijn favoriete film !

Ik weet niet hoe vaak ik hem al gezien heb maar deze film weet me steeds te raken, en dat heb ik niet veel met films

Michael Clarke Duncan speelt zo ontzettend goed in deze film, dat heb ik niet vaak meegemaakt, heel jammer dat hij vorig jaar overleden is, vond dat echt een ijzersterke acteur.

Wat een baggerfilm. Is dít nu die film die... ; ja dit is het. Het is een geparfumeerde drol. Geweldig acteerwerk, soms mooie beelden, maar echt potsierlijke wendinkjes en flauwekulletjes. Gewoon genant. Ik wist niet wat ik zag; zooo kinderachtig en flauw bedacht. Dat mensen hier intrappen zeg!

Aardige film, maar ik begrijp werkelijk niets van dit hoge cijfer.

Beschrijving van het jaar voor mij. Vat in twee alinea's samen wat er mis is met The Green Mile en de Hollywood films in zijn algemeen. En dan doel ik niet op de Die Hard en Rambo films maar op dit soort tranentrekkers.

Fijn om weer eens te lezen dat een ieder die deze film goed vindt het verstand van een 12 jarige zonder enig referentiekader heeft. Ik heb sterk de indruk dat deze personen zelf iets missen........

Normaal gesproken sta ik altijd vrij sceptisch tegenover films die lang duren. Zo ook deze keer. Maar wat is dit een prachtige film zeg. De duur heeft mij totaal niet gestoord. Het inlevingsvermogen in deze film is prachtig, ik kreeg tranen in mijn ogen bij de laatste scenes.

Het mooie van deze film is ook dat er heel veel kleine en leuke verhalen door elkaar heen lopen die aan het einde van de film op een prachtige manier samen komen en deze film tot een ijzersterk geheel brengen waar de meeste films u tegen moeten zeggen.

Ik heb de indruk dat er gedacht werd dat dit een actie film was, als ik zo de reacties lees ... Dat is het totaal niet... Deze schrijver heeft een manier van verhalen schrijven waar je van houd of niet..

Ik heb zelf de pockets gelezen die toen uitkwamen eens per maand.. Het waren zes delen.

Op het moment dat de film uitkwam was ik erg skeptisch omdat er maar weinig boeken van Stephen King goed zijn verfilmd... Maar deze verfilming was echt geweldig... Alleen de scene met Delacroux was wat zachter gemaakt... Verder was hij perfect... En vooral de rode draad in deze was erg goed verfilmd... juist , de muis... Dat is een typisch Stephen King ding.... In bijna al zijn boeken heeft hij zoiets...

Acht je houd ervan of niet ... Maar voor mij is dit 1 van zijn best verfilmde boeken.

Toch besloten om van die 3,5 een 4,5 te maken.

Het gevaar zit erin dat ik ook in het vakje van "12-jarige zonder referentiekader" geplaatst ga worden door andere cinematografische experts die kunnen stoelen op een briljant inzicht door hun vergaarde kennis na jarenlange diepzinnige analyses van films die ze geobserveerd hebben.

Ik vind deze film prachtig om naar te kijken. En ik heb geen traan gelaten ... misschien toch abnormaal

En als je het ongehoord vind dat "Shawshank Redemption" niet in de top 10 aller tijden hoort, dan scheelt er echt iets aan mijn beoordelingsvermogen

4*

Ik heb niet alle meningen gelezen, dus ik ben ook niet zeker als deze er al tussen staat.

De karakters zijn enorm goed gecast en het verhaal strookt ook in grote lijnen met het boek, wat natuurlijk net iets beter is.

Maar dit is één van de enige verfilmingen van een King boek waar ik iets goeds over kan zeggen, de sympathie die je krijgt met de hoofdpersonages in de boeken, zijn zeer duidelijk overgebracht in de film.

Ik weet wel dat de meeste verfilmde boeken 'gebaseerd' zijn op het boek, maar deze steekt er met kop en schouders bovenuit.

3.5 ster

Topfilm.Spiritueel hoogstaand. Schitterend acteerwerk.

Een film die wisselt tussen sympathiek (zoals de scènes rondom de urineweginfectie, Mr. Jingles en de eeuwige strijd tussen Percy en de rest) en tenenkrommend sentimenteel (met als dieptepunten Clarke Duncan als analfabetische reus die bang is in het donker en diens monoloog over de pijn in de wereld, de genezing van Mrs. Moores en de flashbackstructuur).

De balans wordt in de eerste twee uur mooi opgemaakt door de nog relatief luchtige toon, waar de clichématige trucjes herkenbaar maar acceptabel zijn. Helaas slaat het sentiment in het laatste uur volledig door en gaat het gebrek aan grijstinten af en toe wel erg storen.