The Green Mile (1999)

,Hollanders

Deze film is van de eerste plaats gesmeten door mijn nieuwe favorieten film allertijden: into the wild. Ik had een beter gevoel bij into the wild maar deze blijft in mijn top 10 staan. Maar dat valt eigenlijk nog af te wachten hoeveel fantastisch goeie films ik nog te zien krijg

Wat een vreselijke mooie film.. Zo'n droevig verhaal dat ik echt vreselijk heb moeten huilen.. dat zo'n grote brede man iets los bij mij kan maken was fantastisch..!!!

De verhaallijn was ook erg interessant en ik heb zitten genieten..Zeker ook gelachen

Het verhaal is leuk en aardig, en het einde DRA-MA! Daar gaat het bij mij in deze film totaal niet om. Bij mij geeft de hele setting, het sfeertje en het acteerwerk het gevoel dat ik 4 sterren moet geven, niet het nogal simpele verhaal wat achter deze film zit.

Zondag shawshank redemption gezien voor het eerst. Ik moest hem kijken en dan zou die zeker in mijn top 10 komen werd me verteld.

Ik zet een film niet zomaar in mijn top 10, dus of SR er in gaat komen moet ik nog even over nadenken.Maar nu over deze geweldige King-verfilming. The green mile heb ik nu zeker 10 keer gezien en de emoties blijven maar bij mij loskomen. De rustige soms saaie stukjes met die muis etc. zijn soms wel goed om even tot nadenken te komen. Anders zou het wel erg veel tranentrekkerij worden. Deze film doet me iets en weet nog niet pcies wat dat iets dan is, maar niet veel films brengen dat bij mij boven. I am sorry for what I am, tering das een pakkende zin! Hoge notering hier heeft deze film gewoon verdiend. Niks meer niks minder.

Als het zo'n goede film is, waarom dan 'slechts' een 4,0?

Je hebt al zoveel goede films in je Top 10 staan, maar er moet tochwel ergens ruimte zijn voor TSR?

Ja maar ik kan niet na 1 keer kijken al zeggen of/wanneer en waar die dan in mijn top 10 terecht komt en welke film ik er dan uit weg moet doen. Ik ga hem eerst nog een keer helemaal alleen kijken, want nu werd er soms even doorheen geluld(omdat zij hem al eerder hadden gezien). "Nu komt er mooi stukje etc." Irritant soms. SR komt er vast wel in, maar dan moet er een ander pareltje het onderspit delven. Ook zo zonde he? En een 4 voor the green mile is zwaar voldoende toch

Was altijd dik tevreden met een 8 als cijfer op school. Films die ik meer geef zijn nog net iets meer mijn genre of bezitten nog net wat meer the film-x-factor voor mij.

Nou ja.. 4,0 is voor mij een film die goed te kijken is en een beetje extra heeft.

Volgens jou beschrijving (10x gezien en nog steeds supergoed) zou ik minimaal een 5,0* hebben gegeven .

Maar ja.. ieder z'n eigen maatstaf

Uiteindelijk voor de eerste keer de film helemaal gezien.
Wat ik jammer vind / vond zijn de stukken die eigenlijk helemaal niet kunnen. (ik hou daar niet van, alles kan op een paar kleine dingen na
Maar ik nu het hele verhaal mee heb gekregen begrijp ik het beter en kan het meer waarderen, wat een ongelooflijk goed verhaal en zeer vakkundig verfilmd...

Wel een mooie filmpje,alleen Davidmorse speelde een stuk beter in the rock en had een leukere bijrol in the 12 monkeys,en ik vond hem ook erg sterk in the crossing guard met jack nicholson ook een leuke bijrol van Gary sinrise , die natuurlijk goed bevriend is met Tom hanks vanwege forrest gump en apollo 13 ookal was gary echt in zijn prime in de film of mice and men de broer van een anderre sterke acteur.Michael jeter met zijn mice was natuurlijk tof in water world en briljant met een bij rol in fear and loathing in las vagas dat stukje over the rank of cool.Michael clarke duncan kreeg na dit leuk acteer werk bij rolletjes, in the Island speeldt hij een soort gelijke rol als green mile waar hij als een brede gast erg zielig kan spelen ,dear davil en sincity rollen lijken ook veel op elkaar van hem. Graham greene zagen we dus al eerder als kicking Bird in daces with wolves(wat een mooie film was dat een tydje terug) was ook zelf depessief voor the green mile.Sam Rockwell vond ik het beste als billy the kidd samen met doug hutchison als een wazig figuur, die spelen de rest toch wel ver weg. De actrices Bonnie Hurt en PatriciaClarkson kennen elkaar en spelen een stuk beter in de Jumanji. Voor de rest een draak van een film een 3 voor het acteer werk

Eh... Okee?

Gaat dit over de film of over de acteurs?

Draak van een film, maar een 2,5?

Wat een bericht! Geweldig gewoon. Vanaf nu af aan ga ik die user volgen. Kom niet meer bij van het lachen!!

Heb hem nu al een paar keer volledig/stukken gezien. Hij blijft boeien! Ik zie geregeld in andere films acteurs terug die een bijrol hadden in deze film... gedachte die dan altijd opkomt; verrek, die zit ook in The Green Mile. Oftewel, een bijna niet te overtreffen film.

Vond het een aardige film Beste rol van Dunkan als John Coffey.

Paar stukjes die ontroerend zouden moeten zijn maar te hollywood naar mijn smaak.

Verder vind ik dit een van de mindere verhalen geschreven door Stephen King.

De karakters zijn te voorspelbaar.

Net als het einde van de film en dat is jammer.

Daarom krijgt deze film van mij 2 ster`n voor de moeite.

De beste Stephen King verfilming ooit....en niet te vergeten Misery was ook wel een goeie verfilming van het boek!

ik vond TSR toch mooier

Ik niet ,

mijn favoriet is toch The Green Mile , ik vind het allebei topfilms, maar deze blijft toch de beste.

"Een Duistere, Magische Drama Film Die Emotioneel Diep Raakt"

The Green Mile. Al een hele tijd wilde ik deze zeer hoog gewaardeerde fantasy film zien. Ik was er een beetje huiverig voor, de film had tenslotte een erg lange speelduur waardoor ik bang was dat hij te langdradig zou zijn. Het tegendeel is waar: de film grijpt je vast vanaf de eerste minuut en heeft nog niet losgelaten als de aftiteling begint.

Dit komt door een mengeling van mysterie, spanning, humor en personages waarmee je je makkelijk identificeerd. Regisseur Frank Darabont laat je meevoeren in The Green Mile, laat je lachen om de gevangenen, laat je verbazen door de magische krachten van Coffey en laat je Percy Wetmore tot op het bot haten. Tja, ik haatte hem in ieder geval erg hard toen hij zijn "foutje" maakte bij de stroomstoel.

Verder word er door alle acteurs erg goed geacteerd. De Oscar-Nominatie voor Michael Clarke Duncan is terecht. Maar ook Tom Hanks en David Morse speelden goed en andere bijrollen werden prima gespeeld.

Ik heb slechts één kritiekpuntje: ik vond dat de magie van Coffey een beetje over the top was. Die dingen die hij elke keer uitspuugde vond ik eerlijk gezegd nergens op slaan. De visuele effecten die daarvoor gebruikt zijn beginnen ook aardig te dateren.

En op het einde kreeg ik een zeldzaam geval tijdens het kijken naar een film: tranen. Toen dat muisje uit de doos kwam gekropen werd ik heel diep geraakt, dat was gewoon zo mooi gedaan. Echt iets dat ik niet had verwacht.

The Green Mile is een prachtige, sfeervolle film die geen moment verveeld. Je word geboeid door de mysterieuze John Coffey en zijn vreemde soort magie en je word wakker geschudt door de humor die ook regelmatig zijn intrede gemaakt. Een zeer sterke film van Darabont die mij op het einde serieus raakte.

4,5 sterren.

De hocus-pocus is zo jammer aan de film, uiteindelijk is ''The Shawshank Remdemption'' beter

4*

Het blijft een uitermate curieuze zaak hoe films uit de top 250 overlopen van de schijnemotie en overvloeien van de hypocrisie, terwijl praktisch ieder 'gemiddeld' mens ze om exact tegengestelde redenen de alom verlichte hemelen in triomfeert.

Wel, vooraleer ik me zal richten op de inhoud wens ik me te sturen op hetgeen voor mij persoonlijk het meest belangrijk is binnen de dynamische werelden van het audiovisuele medium, zijnde de vorm, die zich met trage stappen beweegt in de richting van de creativiteit, om deze, wanneer hij eenmaal binnen zijn nabijheid verkeert, niet slechts in vijf, zes stukken te slaan, en zelfs geen tevredenheid vergaart met het simpelweg vaporeren van zijn substantie door middel van een wrede vermaling, maar daarentegen besluit om zijn ziel te vernietigen, want wat een formulaire, op doorzichtige schema'tjes gebaseerde film is dit.

Allereerst het visuele, dat niet zozeer wanstaltig, alhoewel tevens deze bij niet ál te zeldzame vlagen van verschrikking zijn tol opeist, als wel erg oninteressant is: het natuurlijke 'effen' kleurgebruik, gecombineerd met een vleugje gezellige feeëriek die voortvloeit uit de binnen de context - de gevangenis, want binnen 'het sprookje' dat het verhaal constitueert past het natuurlijk wel - alleszins veel te vrolijke belichting, de veelal ronduit alledaagse, monotone, dan wel lelijke kadrering en de montage die simpelweg is gemaakt om nimmer de aandacht van de kijker te trekken vormen tezamen een vormelijke synthese die niets dan je reinste desinteresse weet op te wekken, wellicht tegader met een zeldzame grijns om enkele visuele knulligheden.

Het muzikale aspect, daarentegen, stijgt mijlenver uit boven de grenzen der desinteresse, zich compleet onbewust zijnde van het feit dat hij de verkeerde kant op vliegt, richting de onderwereld, de hel, de tartaros, waar ergernis heerst. Werkelijk, hoe oversentimenteel, flauw en simpel kan een soundtrack zijn, zowel wat betreft gebruik als met betrekking tot zijn inhoud? Het blijft me vreemd hoe mensen niet ofwel ten onder gaan aan de irritatie, ofwel een walgelijk reusachtige grijns op hun gezicht te voorschijn toveren wanneer ze zulksoortige bombastiek voorgeschoteld krijgen (in combinatie met een inhoudelijk hoogtepunt) .. zo'n quasi-spannend muziekje onder een foutieve executie monteren is toch hilarisch?

Alom badende in een meer van kitsch bleken overigens tevens de uiterst geforceerde, weeral oversentimentele acteerprestaties en dialogen, die werkelijk enorm onnatuurlijk, fake, flauw en in een onfris aantal gevallen niets minder dan ronduit slecht op me overkwamen, met name gedurende de momenten waarin het allemaal iets emotioneler moest, wat allicht, tenminste in mijn geval, resulteerde in meligheid (en, op de lange termijn, in ergernis). Nu, tot zover de vorm.

De inhoud, het verhaal, interesseerde me an sich simpelweg niets: hij streelde me niet, sloeg me niet, raakte me zelfs niet aan, maar ging, althans op emotioneel vlak, volledig langs me heen. Helaas beperken mijn gevoelens zich opnieuw niet tot slechts desinteresse, doch strekken zij hun armen uit naar de vlakten der irritaties, want uit wat een ongeloofwaardigheden, clichés en twijfelachtige moralen is dit verhaal opgemaakt. Uit een korte brainstorm volgen met name:

* Het bewust niet bewateren van de spons zou toch iemand moeten zijn opgevallen, niet op de laatste plaats de veroordeelde zelf? Er droop zowel geen water op de grond als van het hoofd van Delacroix, en dat zou niemand, Percy's haat tegenover de betreffende persoon in gedachten houdende, opvallen? Kom aan. Toen het dan eindelijk, enkele seconden nadien, wel de aandacht trok van Hank's personage luidde hij niet eens onmiddellijk de alarmbel, maar staarde de beste man slechts als een idioot voor zich uit terwijl de seconden voorttikten.
* De film lijkt te pleiten voor het selectief toestaan van sadisme: wanneer je de muis van een gevangene die je frontaal uit zat te lachen op een uiterst onzeker moment doodt ben je een onmenselijk en slecht persoon dat gedoemd is om te rotten in de diepste krochten van de hel, doch wanneer je geweld en sadisme benut om zo'n dergelijk 'gemeen' persoon te wraken heft God zijn duim in de lucht .. mja.
* De climax van de film is, door het simpelweg ontbreken van een werkelijke noodzaak om John te executeren - immers, moest je hem presenteren aan (een stel wetenschappers in dienst van) de overheid, dan zal zij zonder twijfel besluiten dat het onderzoeken van zijn gaven voorrang heeft boven de wraakgevoelens van een ongelukkig gezin - ronduit idioot, al was het allicht noodzakelijk om de vergelijking met Christus te vervolmaken.
* Paul geeft tóe dat hij John slechts niet wil doden omdat hij bang is dat de toorn des Gods hem zal treffen waardoor hij niet toegelaten zal worden in de hemel, welks gepresenteerd wordt als iets goeds, iets Christelijks, terwijl zo'n redenering uiteraard puur egoïsme betreft (evenals het gemekker dat hij - boehoe - lang zal blijven leven).

Darabont levert met deze film doordachte, perfect uitgevoerde kitsch af, maar da's simpelweg mijn ding niet omdat ik er helemaal niets bij voel. 1*, want door de vaart van de film hoefde ik me nimmer wérkelijk te vervelen.

Leuk, kan mezelf quoten. Herzien, 3,5 is genoeg, het is wel een aparte film maar ook op veel momenten erg corny en te lang. Ik kan 'm wel aanraden om 1 keer te zien. Hoge plaats in Top 250 is overdreven, hoort niet boven films als "Pulp Fiction", "The Good The Bad and The Ugly" en vele anderen. Ik denk vooral een film voor niet al te grote filmfans die niet zo veel films hebben gezien, vandaar de hoge rating hier, IMDB is meer realistisch.

Gisteren nog eens bekeken en het blijft voor mij één van de mooiste films.

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Stemmen

Plus enkele onzinnige berichten verwijderd.

animosh we weten ondertussen dat je erg slim bent, kun je nu voor 1 keer je mening in verstaanbare taal neertypen?

Gaan we nu mensen afstraffen omdat ze hun mening genuanceerd kunnen verwoorden? Ik stoor mij persoonlijk veel meer aan "recensies" waar het enige gebruikte adjectief "goed" is.

John Coffey, just like the drink only not spelled the same way

Geweldige film, arme John Coffey......

Want? De audiovisuele wereld verschaft hordes mooie drama's die wél prachtige, treffende, subtiele en sfeervolle muziek bevatten.