Toy Story (1995)

Tja, jeugdsentiment hè. Als kind zijnde mijn favoriete film, misschien wel 15 keer gezien. Jaartje geleden zag ik 'm weer, na al die jaren, en nog steeds prachtig.

Een mooie film, en origineel natuurlijk. Zonder deze hadden we ook nooit van nr. 2 en 3 kunnen genieten. Die twee vond ik iets beter dan deze, wat op zich al veel zegt over de kwaliteit van de hele reeks. Zelden zijn vervolgfilms even goed of zelfs beter. Er zit naar mijn mening meer verhaal, meer personages, en (vanzelfsprekend) betere animaties in de vervolgfilms. Van deze vond ik dat het iets teveel rondom Andy en Buzz bleef hangen waardoor ik het ietsjes minder goed vind dan 2 en 3.

Maar hoe dan ook erg goed en verplichte kost voor iedereen die van goede animaties houdt.

Leuke animatiefilm uit de 90s...je kan echt zien dat de animatie films van nu er zo veel beter uitzien....maar goed voor die tijd zag deze film er echt geweldig uit.

Visueel gezien een mijlpaal in de filmgeschiedenis. De eerste volledig met de computer vervaardigde animatiefilm. Toch vond ik de animatie toendertijd niet zo heel erg spectaculair en als je de film tegenwoordig bekijkt is ze behoorlijk gedateerd.

De humor en de personages daarentegen staan nog altijd als een huis. Met name Buzz Lightyear blijft het leukste personage was Pixar ooit heeft gecreëerd. Daar steekt die saaie Woody maar schril tegen af.

ontzettend leuke film met die nare buurjongen! hij blijft leuk!

Toy Story

Voor mij is Toy Story 1 van de beste animatie films die zijn. Wanneer ik aan Toy Story denk of kijk moet ik gelijk denken aan mijn jeugd. Deze films heb ik namelijk dood gekeken (1&2). En wat zijn ze toch vermakelijk. Ook dit geld natuurlijk niet voor iedereen. Mijn nummer 1 animatie film is The Lion King. Maar daarna volgt dan toch Toy Story. Het punt van denken was het bij mij erg, het leek mij wel gaaf altijd als mijn speelgoed ook kon lopen etc. maar goed. Dat kan helaas niet ! Het verhaal van Toy Story vond ik zeer geslaagd, en het concept is uiteraard erg leuk! De soldaatjes heb ik altijd het vetst gevonden van hun allemaal, en dat is het nu nog steeds Dikke pluim en zeker het kijken waard!

5.0* ongetwijfeld.

Uiteraard kijk ik waarschijnlijk te verheerlijkend naar Toy Story, omdat deze film uitkwam toen ik 9 jaar oud was en dit dus een film is die ontzettend veel indruk gemaakt heeft. Ik was helemaal in de ban van Woody en Buzz Lightyear en bleef 's nachts zo lang mogelijk wakker in de hoop dat mijn speelgoed ook zou gaan leven (helaas is dat nooit gebeurd).

Ik ben dus waarschijnlijk bevooroordeeld en kijk niet helemaal objectief naar deze film maar heb me er altijd prima mee vermaakt en vindt de humor nog steeds meer dan geslaagd dus een 4,5* is meer dan verdiend!

4,5*

9/10 (IMDB)

Ik ben geen frequente MovieMeter bezoeker, maar bij deze film wil ik toch mijn zegje doen.

Hoewel ik het verschijnen van deze film zelf helemaal niet meer herinner (Toy Story 2 dan weer wel) was ik volgens mijn ouders gebeten door deze bacterie. Ik was pas 3 toen deze film uitkwam. Deze bacterie heeft zich echter ook voortgeplant in mijn volwassen leven, maar dat doet er nu niet toe.

Hetgeen ik hiermee wil duidelijk maken is dat mijn beoordeling van 5 sterren op meer dan enkel de kwaliteit van het verhaal, en de animatie slaat. Dit is de enige film waarbij ik eerlijk kan toegeven dat ik om puur persoonlijke redenen dit altijd al als een van mijn favoriete films heb beschouwd.

Desalniettemin blijft dit een knap staaltje van beide bovengenoemde kwaliteiten. Het verhaal gecombineerd met de verschillende karakters zal altijd ongeëvenaard blijven naar mijn mening. Hoe kan het ook anders. In welke animatiefilm krijg je nog een aardappel verkocht?! Het blijft ook fantastisch hoe de karakters blijven evolueren naarmate je de film (als volwassene) blijft zien.

De soundtrack op zich is al fantastisch. Bedankt Randy Newman! Prachtig gecomponeerde muziek en herkenbare levensliedjes. Ik hoef m'n ogen maar te sluiten en ik zie Buzz indrukwekkend op het bed staan. In België werden de gezongen liedjes gebracht door Arno, waarmee ik de West-Vlaamse provincie deel.

Al deze elementen laten me geen andere keuze dan de volle 5,0* toe te kennen aan de allereerste computergegenereerde langspeelfilm.

“We toys can see EVERYTHING!”

Toy Story heeft zijn leuke momenten, maar haalt niet het niveau van het derde deel of andere animatiefilms. Het derde deel bracht ook echt een emotionele lading met zich mee (Andy die naar College zou gaan) en dat miste ik hier.

Woody ontmoet Buzz en samen met het andere speelgoed beleeft hij avonturen, that’s it. Op het einde van Toy Story 3 zat ik echt met kippenvel op de bank en dat gevoel had ik hier geen moment. Gelukkig is de interactie tussen het speelgoed wel leuk gedaan en je moet de credits geven aan de makers voor hun fantasie en inspiratie. Het ziet er allemaal fantastisch uit.

Wat kan ik nog zeggen over deze zeer bekende animatiefilm van de mannen (en vrouwen) van Pixar. Zeer toegankelijke film, en tegelijkertijd schitterend uitgewerkt, waarbij het verhaal niet wordt geschuwd, en ondersteund met de nodige grollen. Is niet het beste deel van de reeks, maar heeft mijns inziens wel een tijdperk van sterke animatiefilms ingeluid! 3.5*

Toy story is en blijft een geweldige nostalgische animatiefilm. Deel 2 en 3 liggen dit weekend ook nog (samen met de kids) op me te wachten. Toy story is grappig en spitsvondig én bevat bovendien een leuk verhaal. Ook het thema en de boodschap die erachter zit spreekt aan, zowel voor volwassenen als voor de kinderen.

De karaktertjes zijn eveneens geweldig. Woody is de grote ster, maar voelt zich bedreigd door nieuwkomer Buzz. De minder goede kantjes komen dan naar boven met alle gevolgen van dien. Gelukkig overwint berouw en vriendschap alle slechte issues. Mijn kinderen genoten van de film en keken vol verbazing naar het ronddartelende speelgoed. Benieuwd of ook zij vanavond stiekem hopen of hun speelgoed tot leven zal komen. In de leefwereld van het speelgoed zijn een aantal belangrijke mijlpalen. In deze film is dit omgaan met nieuw en hipper speelgoed. De andere delen bevatten soortgelijke thema's. Fijn uitgewerkt, mooie boodschap ook rond recycleren en zorg dragen voor je spullen. Mooi!

Puur jeugdsentiment, waarschijnlijk één van mijn eerste bioscoopervaringen en een film die mij als groot fan van speelgoedpoppetjes altijd erg tot de verbeelding sprak. Maar wat opvalt is dat een film met computereffecten van bijna 25 jaar oud nog zo overeind staat. Uiteraard zijn bepaalde elementen verouderd, maar deze zijn wat mij betreft enkel echt zichtbaar bij de sequenties rondom Scud, de hond van Sid. De hoofdpersonages zijn stuk voor stuk enorm sterk en levendig, met een prima en passende voice-cast, die gelukkig vooral bestaat uit een paar hele sterke komieken. Toy Story is een warm en charmant product, enerzijds met een simpel maar doeltreffend verhaal en anderzijds een enorm hoge grapdichtheid met veel ruimte voor spektakel en avontuur. En dat dit anno 2018 nog werkt als een trein is een hele prestatie!

4,5 sterren.

Leuk

Hier begint het allemaal voor onze cowboy Woody en zijn vrienden,en dat begin is helaas wat slapjes.

Maar zeker niet slecht en bij vlagen vermakelijk.

Woody zelf vind ik ook een lastig personage om van te houden,hij heeft nogal een vreemd uiterlijk.

Al met al wel een leuke film,die je wel moet zien als je de vervolg films wilt bekijken

Leuk.

Vroeger was dit mijn favoriete animatie, nu zie je toch wel dat het oud is geworden. De animatie is vrij houterig geworden en niet echt beter geworden. Waarschijnlijk als dit in de remake gaat zal het er veel beter uitzien.

Het verhaal zelf is erg leuk bedacht en ook leuk uitgevoerd. De scenes zijn uiterst vermakelijk en leuk in beeld gebracht. De personages zelf zijn ook vrij lollig, als is die Woody natuurlijk wel wat standaard. Simpel maar oh zo leuk.

Kinderen zullen dit gemakkelijk slikken, volwassenen kunnen er makkelijk naar kijken maar de film is meer naar de eerder genoemde doelgroep gericht.

This isn't flying, this is falling with style!

In mijn herinnering was Toy Story één van de leukste Pixar films en naar aanleiding van het toekomstige vierde deel alweer, had ik besloten om de reeks nog eens te gaan kijken. Ik verwachtte op voorhand al dat ik een mengelmoes van deel 1 & deel 2 had gemaakt, dus ik was benieuwd naar hoe dit overeind ging blijven staan. Met The Mighty Ducks reeks was dat indertijd wat tegengevallen (alle goede stukken uit de films waren tot één film gekneed in mijn hoofd) en wat blijkt?

Dat is voor Toy Story niet het geval. Er zijn nog altijd stukken die ik mis zoals een Mrs. Potato Head, maar dat zal dan voor de opvolger zijn. Dat neemt gelukkig niet weg dat dit eerste deel een erg leuk filmpje is geworden. Ondertussen ken ik wat meer van de geschiedenis achter de film (de DVD bevat trouwens een interessante making-off met veel archiefmateriaal) en dan kun je dit eigenlijk nog net iets meer waarderen. Animators die schoenen aan een plank nagelen om na te gaan hoe de speelgoedsoldaten zouden moeten bewegen.. Het is een soort detail dat wel wat extra aan de film geeft. Verder is het ook gewoon een enorm goede keuze om dit niet als musical te profileren, maar meer als een buddyfilm. Woody is en blijft een ietwat geniepig personage, al heeft het er op een bepaald moment nog heel wat erger uitgezien blijkbaar, maar de combinatie met Buzz en de andere speelgoedfiguren is goud waard. Slimme zet ook om dit niet continu in de kamer/huis van Andy te laten afspelen, maar ze ook even in de buitenwereld te introduceren. Die scène met al die aliens is geweldig in al zijn eenvoud.

Ondertussen is de film alweer bijna 25 jaar oud en hoewel je dat hier en daar wel merkt, is het indertijd toch een serieus huzarenstukje geweest. De animatie is algemeen gezien nog goed overeind gebleven, maar veel van de kracht zit hem toch ook in de stemmencast. Zo is Tom Hanks de enige die Woody gestalte zou kunnen en mogen geven en heb je een fijne dynamiek met Tim Allen die de rol van Buzz op zich neemt. Ook in de bijrollen veel goeds te ontdekken met onder andere Don Rickles, Jim Varney (Ernest!) en Wallace Shawn die allemaal hun stem komen verlenen aan een speelgoedfiguur. Als er dan toch één minpunt is, dan is het toch de muziek. Vloeken in de kerk waarschijnlijk, maar de soundtrack van Randy Newman is me echt te stroperig.

Als extra op de DVD staat nog een kortfilm genaamd Tin Toy. Naar het schijnt is dat eigenlijk hetgeen waarmee het allemaal is begonnen, binnenkort ook maar eens even opzetten. Ik krijg alvast zin in het tweede deel en al helemaal in de derde film + de 2 kortfilms die ik nooit heb gezien. Zolang de kwaliteit van deze eerste film wordt behouden, dan ga ik nog een leuke tijd tegemoet.

4*

Tijdloos vermaak, voor jong èn oud. Het is natuurlijk een kinderfilm door en door, maar er zitten af en toe toch wat verwijzingen naar andere films of woordgrapjes in die je als kleine knaap niet ziet. De animatie ziet er na 25 jaar nog steeds heel mooi en kleurrijk uit. Verouderd, ja natuurlijk, maar het zal z'n charme niet zo snel verliezen. Verder is het hele concept gewoon leuk, is het verhaal lekker kort en rechtlijnig, en zijn vooral de vele toys heel erg tof. Woody en Buzz zijn het leukste (en vooral Woody wordt echt geweldig ingesproken door Tom Hanks), maar ook de andere figuren zijn een voor een charmant. De eindsequentie is heel goed. Over het algemeen behoort het toch wel echt tot de top van de animatiefilms, zonder twijfel. 3.5*.

Kerstmis nadert en daarom is het speelgoed van Andy [John Morris] in grote spanning. Moeten ze vrezen voor concurrentie? En wat betekent dat dan voor hun toekomst? Andy’s favoriete speelgoed is cowboypop Woody [Tom Hanks], die zichzelf opstelt als een woordvoerder voor en leider van het speelgoed en zich zorgen maakt wanneer Andy dolenthousiast blijkt te zijn over een nieuw stuk speelgoed: Buzz Lightyear [Tim Allen], een ruimtevaarder die (denkt dat hij) kan vliegen. Woody probeert van Buzz af te komen met behulp van buurjongen Sid [Erik von Detten], die zijn speelgoed op zijn zachtst gezet niet al te zachtzinnig behandelt. Maar Woody komt daarbij in hetzelfde schuitje te zitten waardoor hij en Buzz gedwongen zijn om samen te werken om terug te keren bij Andy. Grensverleggend als eerste avondvullende animatiefilm die volledig met behulp van een computer is gemaakt, maar het zijn de kleurrijke karakters, de stortvloed aan visuele grappen, het intelligente verhaal en de perfecte stemvertolkingen (door een briljante cast) die dit werkelijk memorabel maken.

Aan de vormgeving zie je af en toe wel dat deze film al weer 30 jaar oud is (bij het lopen lijken de voeten van de personages af en toe nèt boven de vloerbedekking te zweven, en het uiterlijk van de speelgoedfiguurtjes is soms wat simpel, maar dat kan ook de bedoeling zijn omdat speelgoed vaak van zichzelf niet erg "gedifferentieerd" oogt), maar qua insteek en qua humor is deze eerste Toy story wat mij betreft nog net zo fris als toen ik hem indertijd voor het eerst zag. Sommige scènes lijken me niet geschikt voor al te jeugdige kijkertjes, want het rariteitenkabinet in Sids kamer deed me regelmatig denken aan de chirurgische experimenten van The island of Dr Moreau, en die spinnebaby lijkt me rechtstreeks uit John Carpenters The thing weggelopen, maar verder is dit een eindeloos inventieve film met voor elke leeftijd wat wils, en met in de kern de mooie animositeit tussen Woody en Buzz (of beter gezegd de wrevel en de jaloezie van de eerste tegenover de laatste) en daarna hun ontroerende samenwerking. Eén van de leukste Pixars die ik ken, maar dat lijk ik onderhand wel te zeggen bij èlke Pixar die ik herzie. (En wat een geweldige stunt: R. Lee Ermey als de sergeant!)

Herzien in de bioscoop. Mijn stem stamde nog uit 2007 en ik ben er vrij zeker van dat ik hem daarna nooit meer heb gezien en ik betwijfel zelfs of ik toen de film wel voor het laatst zag want in die periode heb ik geregeld stemmen een halfje lager of hoger gegeven vanuit mijn herinneringen en ten opzichte van elkaar voor een betere beoordeling.

Enfin, dit was een fijn weerzien hoor. De film is ook lekker kort maar ondanks die beperkte lengte weet Pixar heel veel leven te geven aan de personages en vooral het speelgoed. Een goed voorbeeld is dat tirannieke buurjochie dat ergens als een karikatuur wordt neergezet maar op één moment ook als kind (als hij de lancering een dag uitstelt en doet alsof hij dat omroept, daar is de vergelijking met Andy ook gemaakt en zo wordt ook Sid menselijk) waardoor hij toch heel echt aanvoelt. En geinig hoe juist de hoofdpersoon de jaloerse lichtjes kwaadaardige persoon is, dat is best gedurfd.

Visueel leuk gedaan en het viel me mee hoe goed de kwaliteit was. Ik had gedacht dat de film er na 30 jaar minder uit zou zien (ouderwetse animatie veroudert niet maar computeranimatie wel) maar dat viel reuze mee. 4,0*.