menu

Toy Story 4 (2019)

mijn stem
3,77 (145)
145 stemmen

Verenigde Staten
Animatie / Familie
100 minuten

geregisseerd door Josh Cooley
met de stemmen van Tom Hanks, Tim Allen en Annie Potts

Andy is inmiddels te oud voor speelgoed en heeft zijn collectie gegeven aan de 4-jarige Bonnie die steeds minder met cowboy Woody speelt. Wanneer ze tijdens haar kennismakingsdag een poppetje maakt van een plastic vorkje en afval, heeft ze een nieuwe favoriete pop: Forky. Die begrijpt echter niet wat hij moet doen en tijdens een familiereisje verdwijnt hij spoorloos. Woody, die weet hoe belangrijk Forky is voor Bonnie, besluit alles op alles te zetten om Forky terug te brengen. Daarvoor moet hij zijn weg zien te vinden in een voor hem onbekende wereld vol spannende avonturen en verrassende ontmoetingen.

  • Vanaf 26 juni in de bioscoop

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=zQJwrHPLKlI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Walter S.
3,5
geplaatst:
Leuke animatie, ziet er prima uit, aardig verhaal.
De nostalgie voor Toy Story heb ik niet daar ik in 1995 ook al geen kind meer was, al is het natuurlijk niet onmogelijk om nostalgisch van deze serie te worden als je tien al ouder dan 10 was. Maar eigenlijk vind ik Shrek veel te gekker.

Ik heb TS 1 2 en 3 pas gezien toen we kinderen hadden, best leuk en aardig (en dat vond ik deel 4 ook) maar ik ga niet mee in de 5 sterren zoals die in verschillende recensies uitgedeeld worden. Daarvoor doet het mij te weinig en 5 sterren geef ik sowieso bijna nooit.

avatar van mrklm
3,0
geplaatst:
Overigens die beschrijving die bij deze film staat klopt voor geen (movie)meter.


Moviemeter heeft (mijn) aangepaste samenvatting geaccepteerd. Ik heb 'm geschreven kort nadat ik 'm zelf in de bios had gezien.

avatar van movie acteurs
4,0
geplaatst:
Ondanks dat ik hier weer van genoten heb is dit voor mij wel het minste deel.
Er zijn nu erg veel personages en buiten dat zien we vooral Woody, Buzz en Bo Beep in actie komen. Dan is er nog een heldenactie van Jessie met het prikken van die autoband. De rest was weinig actief. Voor Timothy Dalton was er een (zoals verwacht) zeer kleine rol voor Mr. Pricklepants, de man kreeg twee zinnen maar ik vind hem een zeer fijne stem hebben. Zoals gewoonlijk bij Pixar altijd nog een emotionele ondertoon erin maar natuurlijk ook humor. En ook met verwijzingen naar andere films en personages van Pixar. De locatie waar het zich afspeelt vond ik wel erg leuk en ook het door Bonnie in elkaar geknutselde " Forky" was amusant. Naar mijn gevoel was de film korter dan die 100 minuten misschien een goed teken dus ik heb zeker met plezier gekeken naar onze vrienden. Maar ze weten hier niet de voorgaande delen te evenaren. 4,0.

avatar van Basto
geplaatst:
Pepino schreef:
(quote)

Okay, over gelezen dan. My bad.

Maar toch... 1.5, en de eerste films 0.5. Nou ja, ieder zijn ding, maar... Nou ja


Die eerste (twee) was dan ook erg slecht. Twijfel meer aan de verstandelijke vermogens van de hoogstemmers....

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
Basto schreef:
Die eerste (twee) was dan ook erg slecht.
Ik snap die zin niet helemaal.
Twijfel meer aan de verstandelijke vermogens van de hoogstemmers....

Maar dat niet snappen past wel als hoogstemmer van de eerdere films, schijnbaar?
JM is a bear of very little brain.

avatar van Basto
geplaatst:
John Milton schreef:
(quote)
Ik snap die zin niet helemaal.
(quote)

Maar dat niet snappen past wel als hoogstemmer van de eerdere films, schijnbaar?
JM is a bear of very little brain.


De eerste (twee) = de eerste & de tweede

avatar van wwelover
4,0
geplaatst:
Prachtig slotakkoord in de beste animatie reeks. Geen één van de Toy Story films stelt teleur en deze gelukkig ook niet. Enige kritiekpuntje dat je zou kunnen hebben is dat een paar van de bekende bijfiguren wel heel erg afwezig zijn. Maar gelukkig zijn de nieuwe karakters erg sterk en grappig. Blijf het knap vinden hoe goed ze de combinatie van emotie en humor zo sterk kunnen combineren.

4*

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
Ze flikken het gewoon weer. Gelukkig.

Ik was erg bang voor een smet op de drie eerdere films, maar wonder boven wonder blijft dat uit.
Toy Story 4 is donkerder en introspectiever van toon, terwijl de actie en luchtige humor door enkele nieuwe karakters behouden blijven. Een verrassend volwassen slotstuk, wat mij betreft.

4,2*

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
geplaatst:
John Milton schreef:
50 shades of Pokemon


Ik krijg nu beelden voor me van Pikachu en Mewtwo in combinatie met zweepjes en kaarsenvet...

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
You’re welcome

Je hebt ons in elk geval smakelijk doen lachen, mijn vriendin ging compleet stuk toen ik het liet lezen.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
geplaatst:
You’re Bonnie’s toy. You are going to help create happy memories that will last for the rest of her life.

Ah, Toy Story. De topreeks van Pixar die met elk nieuw deel beter werd. Het komt niet vaak voor dat vervolgfilms net zo goed zijn als het origineel, laat staan zelfs beter. Maar Pixar is het in mijn ogen wel gelukt. Toy Story 2 en zeker deel 3 kenden prachtige diepere lagen die bij vlagen heel emotioneel en raak waren. Daardoor is dit zo'n reeks dat per deel wel beter werd. Toy Story 3 staat bij mij op 4,5 ster, daarmee tot een select groepje van mijn favoriete films behorend. Ondanks dat ik echt wel van deel 4 heb genoten is het jammer om te constateren dat ze het niveau van de vorige twee vervolgdelen niet hebben aan kunnen raken.

Toy Story 4 doet namelijk een aantal dingen anders. De focus ligt niet meer volledig op Wood & Buzz + de overige speelgoedfiguren die me al drie delen erg goed hebben vermaakt. Woody speelt nog wel de hoofdrol, maar de rest van de screentijd gaat grotendeels naar schapenhoedster Bo Peep en naar nieuwkomer Forky. Beiden konden me niet bekoren. Bo Peep zat natuurlijk al wel in de eerdere delen, maar slechts als bijrolletje. Ze was gewoon een lief meisje in een schattige jurk. Maar we leven nu in 2019 en dan ben je schijnbaar als bedrijf verplicht, zeker als je onder Disney werkt, om van een vrouw een powervrouw te maken. Bo Peep draagt nu een broekpak, is nu stoer en is een zelfverzekerde vrouw. Dat geneuzel komt me echt de strot uit, dat is een hele ergerlijke trend. Ik heb niks tegen sterke vrouwen (insert flashbacks naar Linda Hamilton en Sigourney Weaver die tof waren), maar wel als het steeds zo overdreven geforceerd moet. Dat rolmodel uit moeten stralen is gewoon vermoeiend. Verder is er dus Forky, het zelfgemaakte stukje speelgoed van meisje Bonnie . Forky krijgt ook een hoofdrol als speelgoed dat z'n rol niet beseft, maar ik vond hem maar druk en weinig interessant. Niet echt een memorabel Toy Story personage. Die twee nemen dan de screentijd in van hilarische figuren als Rex, de Potato Heads, Ham en Slinky Dog. Jammer. Uiteraard komen ze er nog wel in voor, maar de meesten doen voor spek en bonen mee. Zelfs Buzz komt niet verder dan een figurantenrol.

Er zitten weer een aantal levenslessen in de film, iets wat de voorgangers ook hadden, maar ze raakten me minder. De mooiste lessen hebben ze eigenlijk al gehad. Het leven gaat verder, je moet je doelen bij durven te stellen en uiteindelijk ook voor je eigen geluk durven te kiezen. Waar het einde met Woody en Bo Peep een tranentrekker zou moeten wezen, deed dit me nu niet zo heel veel. Het was ook een tikje jammer en misplaatst, omdat het einde van deel 3 juist zo mooi was omdat iedereen bij elkaar bleef. Wel vond ik het mooi dat de pop Gabby Gabby een nieuwe bestemming kreeg bij een verdrietig meisje die haar ouders kwijt was. Haar rol was trouwens wel geinig, samen met die buikspreekpop-hanglangers. Ook Duke Caboom vond ik leuk, goed vertolkt door Keanu Reeves. Bunny & Ducky konden er ook wel mee door. Die twee leverden samen met Duke Caboom wel leuke grappen op, zoals hoe ze de sleutels konden pakken of Duke zijn motorstunt waarbij hij zijn hoofd stootte. Want dat was wel positief, er zaten nog voldoende geestige stukken in.

Toy Story 4 is wel een heel degelijk vervolg. Pixar heeft er echt genoeg gemaakt die zwakker zijn, maar van deze reeks verwacht ik misschien net wat meer. Dat het er wonderschoon uit ziet (de kermis bij nacht, wow!), de stemmen weer geweldig zijn en de film gewoon klasse uit weet te stralen is allemaal waar, maar een tikje teleurgesteld ging ik wel eigenlijk de bioscoopzaal weer uit. Misschien is er nog een vijfde film nodig om de reeks echt waardig te laten afsluiten?

3,5*

4,0
geplaatst:
De film lijkt een kinderfilm en is dat misschien primair ook. De film heeft anders dan veel andere Pixar/Disney-animatiefilms zoals Wreck-It Ralph (2012) - MovieMeter.nl, Inside Out (2015) - MovieMeter.nl en Incredibles 2 (2018) - MovieMeter.nl ook geen filosofische thema’s. Maar ook voor volwassenen is de film zeer genietbaar: veel van de humor is ook voor volwassenen grappig en veel is herkenbaar uit het eigen volwassen leven. De speelgoedpoppen verbeelden natuurlijk ook gewoon echte mensen: in die zin is de film een echte poppenkast. Voor kinderen zal veel boven hun hoofd gaan (sorry voor het lelijke anglicisme) en ik vroeg me af of de horrorpoppen in de antiekwinkel niet te eng zijn voor kinderen want zelfs als volwassene ervoer ik een geslaagd horroreffect. Maar bovenal weet de film te ontroeren als het zijn levensles van ‘niemand achterlaten’ c.q. ‘de zin van het leven is om de ander te verbinden zodat ie niet verloren is’ in de praktijk brengt: knappe volwassene die het dan nog droog houdt.

avatar van Brabants
5,0
geplaatst:
Toy Story 4 is een absolute topper binnen de reeks met voor iedere leeftijd een boodschap. Ondanks de zeer geslaagde humor schuilt er veel emotie en wijsheden die gebaseerd zijn op het pure leven an sich. De nieuwe karakters zijn zo ontzettend geslaagd en het verhaal gaande naar het einde meer dan verbluffend. Echt een knaller binnen de reeks en heb er in de bios met vrouw en onze drie kindjes ontzettend van genoten. Ik geef zelf zelden vijf sterren maar deze film maakt het meer dan waar om daar niet eens over na te hoeven denken!!!

avatar van Fueledable
3,5
geplaatst:
Leuke film, nostalgie ten top! Ik vond wel dat de film teveel om Woody draaide. De anderen kwamen te weinig aan bod. Ook leuk om nog wat “oude” karakters tegen te komen. Leuk feitje: Toy Story 4 is mijn 2000’ste stem hier op MovieMeter.

avatar van rep_robert
4,0
geplaatst:
Ajax&Litmanen1 schreef:

Toy Story 4 doet namelijk een aantal dingen anders. De focus ligt niet meer volledig op Wood & Buzz + de overige speelgoedfiguren die me al drie delen erg goed hebben vermaakt. Woody speelt nog wel de hoofdrol, maar de


Woody & Buzz was bij deel 3 ook niet echt meer een focuspunt (net herkeken). Het was meer Woody & de rest.

Deel 3 had natuurlijk een perfect, emotioneel en afgerond einde. Dus ze snijden zichzelf in de vingers als dit enigszins een ontevreden einde geeft als ik het zo lees bij jou. Beter dan deel 3 wordt het qua afronding niet denk ik.
Ik ben wel benieuwd, zsm heen. Andere films hadden even de voorkeur afgelopen week.

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
De filosoof schreef:
De film heeft anders dan veel andere Pixar/Disney-animatiefilms zoals Wreck-It Ralph (2012) - MovieMeter.nl, Inside Out (2015) - MovieMeter.nl en Incredibles 2 (2018) - MovieMeter.nl ook geen filosofische thema’s.
Ik denk dat je een mooie analyse zou kunnen maken over existentialisme in Toy Story 4.

4,0
geplaatst:
John Milton schreef:
Ik denk dat je een mooie analyse zou kunnen maken over existentialisme in Toy Story 4.


Ja, als je erover nadenkt dan zit er toch veel meer filosofie in dan op het eerste gezicht lijkt…

Wat betreft het existentialisme: de kern hiervan is dat existentie aan essentie voorafgaat. Sinds Plato en Aristoteles is het in de filosofie gewoon te denken dat alles zijn wezen (zijn ‘zijn’) wil realiseren: het gaat erom te ‘worden wie je bent’. Zo is het de bedoeling dat elk individueel mens zijn wezen – de menselijke natuur, bv. het gebruik van de rede – realiseert. Eerst is er dus de Idee, het wezen of de functie van iets dat het particuliere ding wil realiseren: essentie gaat aldus aan existentie vooraf. Existentialisme keert dat om: elk (menselijk) individu is in de wereld ‘geworpen’ en maakt zichzelf tot wat hij is (zijn wezen) door middel van zijn keuzes (welke keuzes hem ook verantwoordelijk maakt voor wie hij is en welke vrijheid hem dan ook angst inboezemt).

Nu speelt deze thematiek inderdaad een hoofdrol in de film. De kern van het verhaal is immers dat Woody de zin van zijn bestaan is verloren sinds Bonnie hem negeert. Woody definieert namelijk zichzelf – op de klassieke wijze van Plato en Aristoteles waarbij essentie aan existentie vooraf gaat – als speelgoed zodat de zin van zijn bestaan is dat hij Bonnie gelukkig moet maken (maar hoe kan hij dat nog doen als Bonnie hem links laat liggen?). Hij wil zichzelf realiseren als speelgoed (zijn ‘wezen’) maar dat lukt niet meer: hij bevindt zich aldus in een ‘existentiële crisis’ (of moeten we zeggen: een 'essentialistische crisis'?).

De eerste breuk met dit klassieke ‘essentialisme’ zien we al met Forky die ontstaat doordat Bonnie uit afval speelgoed maakt. Is het wezen van Forky nu afval, waarvan de lotsbestemming de afvalbak is, of speelgoed, waarvan de lotsbestemming is met Bonnie mee te gaan zodat hij Bonnie gelukkig kan maken? De quasi-existentialistische les hier is dat omdat je in de wereld bent gebracht als afval je geen afval hoeft te blijven: Bonnie grijpt existentialistisch in en maakt van Forky speelgoed. Er is geen essentie en hier zit natuurlijk ook een politieke/sociale boodschap in: niemand is uitschot omdat dat zijn wezen c.q. hij zo geboren zou zijn. Het duurt een tijdje voordat Forky dit begrijpt.

De pop Bo is de echte existentialist: zij besluit zelf om geen speelgoed meer te zijn en een ‘vrij’ leven te leiden. Gabby daarentegen lijdt enorm onder het feit dat kinderen haar niet willen als speelgoed wegens een defect (fabrieksfout). Dit is een berucht aspect van Aristoteles’ filosofie: bv. elke graszaadje wil zich realiseren tot mooie, glanzende, sterke grasspriet maar sommigen ontwikkelen zich niet goed door omstandigheden of een aangeboren defect. Sommige individuen zijn meer gelukt in de realisering van hun wezen dan anderen. Gelukt zijn brengt geluk voort en Gabby is omgekeerd kwaadaardig geworden. Maar de film toont dat zij vooral een tragisch figuur is (à la Griekse tragedies). En ze wordt gered door de goedheid van een ander (à la het christendom).

De christelijke wortelen van het existentialisme vinden we ook in de les dat je naar je innerlijke stem moet luisteren in crisissituaties als antwoord op de vraag wat je moet doen. Een essentialist zou menen dat die innerlijke stem je essentie is, maar dat idee wordt belachelijk gemaakt door Buzz die om zijn innerlijke stem te horen simpelweg z’n knopjes indrukt waarop de door de fabriek voorgeprogrammeerde zinnen worden afgespeeld die totaal niet relevant zijn voor de voorliggende situatie zodat zijn innerlijke stem louter ‘at random’-bevelen zijn. Maar bovenal ligt de existentialistische notie van vrijheid ten grondslag aan de innerlijke stem: je bestemming is niet gedetermineerd (door je essentie) maar je moet een keuze maken. Een keuze die beslissend zal zijn voor wie je bent.

Nu neigt het existentialisme naar individualisme, ongebondenheid en eenzaamheid (elke invloed van je omgeving belemmert je vrijheid en dus je authenticiteit; reeds de blik van de ander probeert te je bepalen en je aldus van je vrijheid te beroven: ‘de hel dat is de ander’) waarop Sartre zijn existentialisme aanvulde met het marxisme als het sociale complement. Maar bij bv. Kierkegaard zien we dat de ultieme bevestiging van je vrijheid de keuze voor het geloof is – het jezelf in vertrouwen aan God onderwerpen – en de film lijkt ook een dergelijke oplossing (vrijheid in verbinding) voor te staan: een verloren of achtergelaten stuk speelgoed is als ongebonden individu misschien radicaal vrij maar dat levert precies de existentiële crisis op waarbij de verbinding of zelfs zelfopoffering aan de ander, zoals in de liefde, de keuze is die je bestaan zin geeft.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
geplaatst:
rep_robert schreef:
(quote)


Woody & Buzz was bij deel 3 ook niet echt meer een focuspunt (net herkeken). Het was meer Woody & de rest.

Deel 3 had natuurlijk een perfect, emotioneel en afgerond einde. Dus ze snijden zichzelf in de vingers als dit enigszins een ontevreden einde geeft als ik het zo lees bij jou. Beter dan deel 3 wordt het qua afronding niet denk ik.
Ik ben wel benieuwd, zsm heen. Andere films hadden even de voorkeur afgelopen week.


Woody was in deel 3 nog wel een focuspunt, Buzz veel minder ja. Ik kan best leven met een vierde film, maar het verhaal was in deel 3 beter afgerond inderdaad. Die eindigde perfect. Neemt niet weg dat TS 4 bijzonder de moeite nog is.

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
Ha, zie je wel. En je zei nog even dat er weinig filosofie inzat

bedankt voor je analyse, De filosoof!

avatar van -jack_sparrow-
4,5
geplaatst:
film reviews in 100 woorden: Toy Story 4 (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.com

In Toy Story 4 draait het verhaal voornamelijk rond Woody, Bo Peep en nieuwkomer Forky, de overige kleurrijke personages uit de vorige films worden deze keer jammer genoeg wat aan de kant geschoven. Na de perfecte trilogie komt Pixar toch met frisse ideeën op de proppen, vooral Woody’s verhaallijn neemt naar het einde toe een onverwachte (en enorm volwassen) wending. De humor en emotionele ondertoon worden prima gecombineerd, ook de animatie en cinematografie zijn van een bijzonder hoog niveau. Toy Story 4 is eerder het buitenbeentje van de hele saga, maar dit bedoel ik dan op de meest positieve manier.

4,5*

avatar van Rodger
3,5
geplaatst:
Mooi hoe zoiets weer gemaakt is.. tot in detail goed.
Het verhaal weer met een lach en een traan. ..
3.5 ***

avatar van Graaf Machine
3,0
De andere delen van deze serie heb ik nooit gezien, maar ik ging er vanuit dat dat niet nodig was om deze film te bekijken. Dat bleek een juiste aanname.
Geinig filmpje over kinderspeelgoed dat een eigen leidt, en waarvan de leden eigen sores hebben. Ook gewoon geweldig gemaakt, je gaat zelfs als oudere jongere gewoon helemaal op in de fantasywereld van die poppetjes.
De andere delen zal ik wel niet gaan zien, want het lijkt me toch bij uitstek bioscoopmateriaal.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:01 uur

geplaatst: vandaag om 20:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.