The Conjuring 2 (2016)

Qua effectbejag is de film dik in orde – er zijn aldoor schrikmomenten en voorbij vliegende demonen waarbij de atonale muziek effectief spanning geeft, zelfs als er niets gebeurt – maar waar The Conjuring al een rip-off is van horrorklassiekers is deze film nog slechts een rip-off van The Conjuring zodat de horrorclichés nu wel erg afgezaagd en dus saai beginnen te worden. Omdat de film elke subtiliteit laat varen en er niet eens een spanningsboog wordt opgebouwd, al is er wel een daverende climax aan het einde, is de film meer een horrorcircus dan een horrorfilm.

The Conjuring 2 is heel erg dope!

Dit deel is een stuk "enger" dan het vorige deel. Qua spanning opbouw overtreft The Conjuring 2 zelfs alle Japanse bovennatuurlijke horrorfilms die ik gezien heb (toch aardig wat) terwijl ik de Japanners daar wel meesterlijk in vind. Het is ook een tijdje terug dat ik een bovennatuurlijke horrorfilm heb gezien waarvan ik kan zeggen dat ik het echt een "enge" film vind (The Grudge 2 en Ju-On 2 zijn bijvoorbeeld films waarvan ik dat ook kan zeggen).

Patrick Wilson speelt ook weer heel sterk (hij was naar mijn mening ook het enige lichtpuntje in Bone Tomahawk). Moet zeggen dat de hele cast ontzettend sterk en overtuigend speelt.

De jumpscares zijn niet geforceerd en niet vervelend.

James Wan zijn stijl van scenario's schrijven is ook duidelijk aanwezig. Een primaire verhaallijn en nog wat secundaire verhaallijnen door de film heen die uiteindelijk samen komen (dit zat ook veel in Saw wat uiteraard mijn favoriete filmreeks is met Saw III als mijn all time favorite film ooit!)

☆5,0

Goede spannende film. Vooral de non was echt eng. Goed acteerwerk van de cast. Het gezin komt echt over als een geloofwaardig gezin. Als kijker leefde ik met de personages mee. Door twee redenen is deze film wat mij betreft geen topper.

1 De film heeft een slechte opbouw. Er is geen sprake van een echt goede spanningsopbouw. Bijvoorbeeld de non zie je al in het begin van de film.

2 Het einde is een anticlimax. De demon werd met het roepen van de naam Valak wel heel makkelijk verslagen.

3,5*

Dit tweede deel doet niet veel onder aan het eerste deel. De spanning zit er goed in en het troosteloze Britse huis waarin een moeder op haar eentje voor haar gezinnetje moet instaan is een goede afwisseling in vergelijking met het typische Amerikaanse spookhuis dat we al zo goed kennen. Een half puntje omhoog!

Herzien, net als het eerste deel. Het vervolg van regisseur James Wan kan wat mij betreft niet tippen aan het eerste deel, maar blijft niettemin een erg sterke voortzetting. De formule is min of meer hetzelfde. Een familie komt terecht in een spookhuis waar Patrick Wilson en Vera Farmiga na enige tijd de boel moeten redden, maar de directe aanpak van Wan zorgt voor een onderscheidend extraatje. De film loopt lekker snel van stapel en slaat veel overbodige clichés over, zoals bijvoorbeeld dat er normaal gesproken altijd een familielid of vriend is die de slachtoffers niet geloven. Tijdverspilling naar mijn optiek en zo dacht Wan er klaarblijkelijk ook over. Het maakt ruimte voor veel meer sterk opgebouwde schrikeffecten, een knap ingekleurde look en een hoop plezierig gespook. Dat het gebeuren dan een speelduur kent van 134 minuten had ik geen last van, maar ik ben dan ook een liefhebber. Ten opzichte van het vorige deel grijpt The Conjuring 2 iets te makkelijk naar computereffecten en kan de finale niet voor een kers op de taart zorgen, maar het blijft kwaliteit en die wordt door Wan consistent geleverd.

The Conjuring 2 is het officiële vervolg op The Conjuring en volgt opnieuw de Warrens als zij worden opgeroepen een zaak in Engeland te onderzoeken.

Na de low-budget spin-off Annabelle (die kort na het succes van The Conjuring werd uitgebracht) neemt James Wan weer de regie op zich en keren ook Patrick Wilson en Vera Farmiga terug in hun rol als Ed en Lorraine Warren.

TC2 volgt in principe hetzelfde stramien als TC1: er zijn paranormale verschijnselen in een woning, het gezin wordt geterroriseerd door een 'inhuman spirit' en de Warrens komen langs om metingen te doen en contact te maken met de klopgeest.

Hoewel de film beter is dan zijn voorganger miste ik hier af en toe ook 'echte' horror. Er zit wel een aantal goede, spannende scènes in, maar over het algemeen zijn de grootste schrikmomenten vrij eenvoudige jumpscares. Een hard geluid, plotseling een eng gezicht in beeld, dat soort dingen. Ik hou meer van onderhuidse spanning, een onvoorspelbaar plot en minder cookie-cutter horror.

De identiteit van de klopgeest is al vrij snel bekend en dat maakt het allemaal wat minder mysterieus of eng.

Qua plot is het verder niet heel verrassend en op momenten kakte het zelfs even in, met name in de slotact van de film. Ook het einde vond ik wat zoetsappig.

Was dus niet zo goed als ik had gehoopt maar wel iets beter dan deel 1 en beduidend beter dan Annabelle.

3,25*

Ik had altijd een beetje schrik voor deze film, maar het bleek dat ik het dus al een keer gezien had.

Het valt ook allemaal mee hoe eng het is, de film ziet er wel erg mooi uit.

Ook speelt zo goed als de hele cast prima tot goed, fijn om naar te kijken.

Lorraine blijft helaas een wat zeurderig personage.

Wel handig dat de demon zijn naam een keer verteld in een droom.