The Devil's Advocate (1997)

Herzien. Blijft toch wel een echte 90's film die lekker wegkijkt. Pacino is geweldig over de top, Reeves erg matig. Toch wel minpunten voor de hele slechte SFX en het einde, maar blijft niettemin een film die nooit verveeld.

Niets aan toe te voegen.

Vanity is definitely my favorite sin

Ze hadden niemand beter kunnen casten voor deze rol dan Pacino uiteraard. Zie er een mix in van verschillende rollen die hij al gespeeld had, gewoonweg steengoed. Keanu Reeves haalt dat niveau helemaal niet, is ook een veel minder acteur, maar stoort ook niet.

Bij het eerste shot van Pacino voel je meteen de dreiging, die dreiging blijft de hele film ook aanwezig. Intens einde, met een straf monoloog.

Ik vind Charlize Theron in deze film ge-wel-dig! Heerlijke film!

Een van mijn favoriete films nog maar eens bekeken. Favoriet vooral door Pacino, misschien wel zijn beste rol? Alsof het verhaal speciaal voor hem geschreven is... Fantastisch! Wellicht had laatste scène eruit gemoeten, was de film nog iets beter? Maar die laatste zin met dat tongetje erbij, haha! Classic Al!

Dit is een voorbeeld van een film die ik lang geleden heb gezien en die ik op 1 of andere reden nooit meer de moeite waard vond om nog eens te bekijken. Ik heb de film niet eens in mijn collectie trouwens. Nu de film op de TV was heb ik de kans maar eens aangegrepen.

Daar heb ik geen spijt van gekregen. Uiteraard was veel weggezakt na zoveel jaar, andere zaken kwamen weer terug. Dit blijft gewoon een goede film al kon de rol van Al Pacino mij niet bijzonder bekoren. Net iets te schreeuwerig en overacting, met helaas wat te weinig finesse. Je krijgt als kijker ook net iets te snel door dat het goed fout zit. Wat dat betreft had de film eigenlijk wat langer moeten duren zodat eea rustiger opgebouwd had kunnen worden. Dan had het een thriller van formaat kunnen worden.

Keanu Reeves laat ook in deze film zien dat hij een goed en stabiel acteur is. Laten we vooral ook Charlize Theron niet vergeten die toch een lastige rol heeft en die uitstekend neerzet. Samenvattend een goede film die ik nu voorlopig niet meer hoef te zien.

The Devil's Advocate is een film van uitersten. Aan de ene kant een sublieme Pacino en aan de andere kant een zeer matige Reeves. Theron weet met haar goede prestatie nog wat te verbloemen van het zeer matige optreden van Reeves. Het platform is echter geweldig, wat een goede film is dit....zowel verhaaltechnisch als de regie ervan.

"Please allow to introduce myself , I'm a man of wealth and faith

Been around for many many years..........."

Deze song van de Stones - Sympathy for the devil- had in de film gemoeten.

25 jaar geleden zal ik m best goed gevonden hebben. Ik wist helemaal niets meer van het verhaal- Btw een goed geheugen staat geluk in de weg. ( met deze zin/ spreuk zeg ik meer zinnigs dan 2,5 uur van deze film. .)

Na een uur had ik t wel gezien . Vond de monoloog van een kwartier oervervelend , ook door overacting van Al., die daar toch aan lijdt. Tweede gedeelte door de film heen geworsteld. Niet ( meer) mijn ding. Teveel van alles in 1: supernatural, mysterie , mystiek , drama , thriller , second choice.....Kortom , pretentieus en bombastisch.

Van A film destijds, jaren later een B film.

Zijn wij niet allemaal Roodkapje? Waardoor we het kwaad niet kunnen (willen) zien, waardoor we de façade achter het vertrouwde voor lief nemen en ons (laf) verschuilen achter regels en wetten? Tot zover vond ik de film wel aardig, maar de ontknoping (spiegeltje, spiegeltje aan de wand ...) was een brug te ver. En, Reeves kan sowieso niet (nauwelijks) acteren.

Ik heb me hier best wel hard mee geamuseerd, al is het om verschillende redenen geen absolute topper voor mij. De grootste daarvan is dat de film niet echt weet wat het wil zijn, en daar lijdt het geheel een beetje onder. Op sommige momenten is het pure '90's camp (niet eens slecht bedoeld), op andere momenten lijkt regisseur Hackford een soort Rosemary's Baby te willen maken, met een veel serieuzere en donkerdere insteek. Dat zijn echter twee totaal verschillende richtingen die je je film kan uitsturen. Voor beide tegelijkertijd kiezen creëert een beetje het vlees noch vis-effect, maar goed. Het is geen grote dealbreaker, wel gewoon iets dat me opviel. Het is verder ook echt vooral een product van z'n tijd; zowel de casting als visuele effecten en stijlkeuzes zijn hier perfecte voorbeelden van. De computereffecten hebben de tand des tijds niet geweldig goed doorstaan, maar het heeft ergens wel een bepaald charme. Zeker dat einde is echt heel erg fout eigenlijk, maar op een charmante manier.

De beste scènes zijn wanneer Pacino de ruimte krijgt om te schmieren zoals hij dat het beste kan. En die krijgt hij, ruim voldoende. Het zijn zeker ook wel zijn iets meer 'ingetogen' scènes die ik goed kon smaken, zoals wanneer hij met Mary-Ann praat op het galafeest, of zijn introductie en de wandeling bovenop de wolkenkrabber. Fantastische acteur die deze film eigenhandig een stukje omhoog tilt. Niemand kan overacten zoals Pacino. Zeker Keanu Reeves niet. Ik mag hem wel - hij lijkt op het eerste gezicht één van de meer sympathieke kerels die er rondloopt in Hollywood - maar acteren in een 'serieuze' film (dus niet Speed of John Wick, waar hij wél heel geschikt voor is) gaat hem niet af. Iedereen speelt hem naar huis, en zijn zuiderse accent helpt zeker niet. Hij verpest de film niet - het past wel bij dat foute sfeertje -, maar opnieuw; opvallend.

Blijft over; de eindscène natuurlijk. The Devils Advocate heeft zijn sterkste troeven dan al uitgespeeld wat mij betreft, maar het is wel een heel genietbare scène nog, vooral dankzij Pacino, maar ook door de complete over-de-top absurditeit. Het echte einde deed me even fronsen, maar het is niet het soort film dat je uitnodigt om hier uren over te gaan nadenken. Dat ga ik dan ook niet doen. Liever geniet ik nog even na van Pacino's overdreven portrettering van de duivel. Amper een spoiler lijkt me, maar voor alle zekerheid. 3.5*.

Pacino, Reeves en Theron overtuigen in deze semi bovennatuurlijke thriller. De kracht van de vrije wil gekoppeld aan beïnvloeding van buitenaf. Het aansturen van mensen in een rechtbank wordt goed gekoppeld aan de aansturing van mensen in de maatschappij, dit gekoppeld aan ego en de 7 zonden geeft deze film een bijzondere impact. Treffende quote: "Zij zijn schapen gestuurd onder de wolven" Film doet mij ook denken aan een andere quote... van Charles Baudelaire...'De beste truc van de duivel is dat hij de mensheid ervan overtuigt dat hij niet bestaat'.

Opvallend heb ik deze film nooit eerder gezien. Sowieso wel een fan van Al Pacino dus dat heeft voor mij dan vaak wel een meerwaarde. Hij is ook perfect gecast voor deze film. The Devil's Advocate duurt wel wat te lang. Had makkelijk een kwartiertje minder gekund. Het heeft een hele lange aanloop en begint pas goed in het tweede uur. Ook de einddialoog van Al Pacino duurt wel erg lang. Prettige verschijning is Charlize Theron. Prachtvrouw om te zien. De film krijgt toch een soort van happy end, al kun je daar ook anders naar kijken. Technisch was het eind niet al te best, maar goed dat zag ik in Ghost laatst ook. Deze film is ook alweer 27 jaar oud en de techniek is sindsdien behoorlijk verbeterd. Ook grappig dat de naam van Donald Trump hier ook weer naar voren kwam. Had 'm wel willen zien op dit feestje.

Beeld vond ik iets tegenvallen. Jammer dat hij nog niet is verschenen op 4k, maar wellicht gaat dit nog een keer gebeuren. Hij is wel schoon van vlekjes, maar lang niet altijd even mooie scherp. Zeker niet slecht, maar kon beter voor een bd transfer.

Film 4,0

Beeld 3.5

Geluid 4,0

"Better to reign in Hell than serve in Heaven", is that it?
"Why not? I'm here on the ground with my nose in it since the whole thing began. I've nurtured every sensation man's been inspired to have. I cared about what he wanted and I never judged him. Why? Because I never rejected him. In spite of all his imperfections, I'm a fan of man! I'm a humanist. Maybe the last humanist."

Heerlijke rechtbankdrama met wel een andere twist dan ik ze gewend ben. En toch blijf ik ze ook kijken, terwijl ik van mezelf weet dit echt een maak of kraak thema is, want het bevalt me de ene keer een stuk meer dan de andere. Toch voor de horrorfilm challenge die gaande is viel wederom mijn ogen op deze titel, die in die zelfde opvatting ook wel een beetje te lang leek. 144 minuten is een groots tijdsbestek om te vullen, en het was voor mij een enorme afweging om dat te kijken.

Is het niet dat deze film natuurlijk gewoon gevuld is met acteertalenten, waardoor het kijken van de film nog een stukje aangenamer wordt! Dit is echt een hele goede film, alleen waar ik al wel een beetje bang voor was; het duurt soms misschien wat lang. Toch vond ik het heel interessant om Kevin Lomax te volgen binnen zijn werk als advocaat, en de daarbij behorende en best wel heftige achtergrond verhalen, of casussen misschien. Wanneer Al Pacino verschijnt in de film gaat alles eigenlijk wel op een lopende band door, en hoewel hij helemaal niet zo veel in de film voor komt is zijn personage echt steen goed, al komt dat waarschijnlijk ook meer door het acteerniveau. Richting het einde krijgt de film toch een stuk meer diepgang, en was het best wel verontrustend om nog te volgen, er gebeurt binnen de korste keren een heleboel, en daar moet je wel voorbereid op zijn.

Qua bloed was de film best sterk, het kent enkele best gorey scenes die je eigenlijk niet snel zult verwachten. Het idee omtrent John Milton de duivel mocht misschien soms wat diepgaander zijn, meer als je dan kijkt op momenten dat hij zijn vinger in het heilige water steekt, wat dan begint te verwarmen. Dat zijn momenten die een personage nog sterker doen laten overkomen, en dat mocht in mijn ogen wel een tikkeltje harder.

Toch een hele vermakelijke en met vlagen wel echt een verontrustende film die me na een tijdje echt goed te pakken had. Acteerniveau uiteraard van het hoogste niveau wat je ook mocht verwachten, en dat maakt de film wel echt een stukje sterker. Qua verhaal was het prima, toch minder spannend dan ik misschien had gehoopt. En uiteraard altijd leuk om te zien waar John Milton zijn alter-ego vandaan heeft, ik wist wel dat er iets duivels in hem was!

You caught me. Je begrijpt wat er nu moet gebeuren, hè.

Maar ik heb helemaal geen zus JM