The Devil's Advocate (1997)

Gebaseerd op een boek van Andrew Neiderman, begint The Devil's Advocate als een realistisch drama, maar 'ontaardt' in een hallucinante psychothriller: verrassend, beklemmend, sexy en bovendien gekruid met originele oneliners (meestal afkomstig van het krachtige Miltonpersonage). Het gaat hier duidelijk om een moderne interpretatie van het Faustverhaal, gebracht in de hedendaagse context van het Amerikaanse gerechtelijk apparaat dat buitengewoon machtig is. Hier zit ook een stuk maatschappijkritiek volgens regisseur Taylor Hackford: "Als de duivel vandaag zou beslissen om naar de aarde te komen, zou hij wellicht kiezen voor het advocatenberoep". Twee goed uitziende acteurs van verschillende generaties delen de hoofdrol en stelen ook samen de show, zonder dat de ene het onderspit delft voor de andere. Keanu Reeves is volledig geloofwaardig als de succesvolle yup die op een heikel spoor terechtkomt en Al Pacino zet onder meer een briljante rol neer als de duivelse megalomaan. Hoewel het horrorgedeelte in The Devil's Advocate qua tijdsspanne eerder beperkt is, bleek dit toch indrukwekkend genoeg om in '98 de Saturn Award voor beste horrorfilm in de wacht te slepen...

Erg fijne film. Zo eentje die ik vroeger al een aantal keer in etappes gezien had op TV.

Reeves doet het voor een keertje niet al te slecht, maar het is toch Pacino die in deze film makkelijk de show steelt. In het hele Pacino vs De Niro debat heeft Pacino één troef, en dat is deze rol. Hem op het lijf geschreven, en dat levert dan ook enkele prachtige scenes op, met als hoogtepunt de climax in z'n kantoor.

Geen film die spannend of eng hoeft te zijn, of die het van z'n plotwendingen moet hebben. Alles draait rond Pacino's speelse karakter, en het plezier dat hij heeft in z'n "werk". Net dat gevoel weet deze film erg goed over te brengen. Reeves is gewoon goed als speelbal.

Fijn filmpje, dit soort dingen mogen ze meer maken aan de overkant van de plas. 4*

Een prima film die na een tweede kijkbeurt toch wel minder is. Ik weet ook niet of het leuker is om de film compleet onwetend te kijken, of dat je met wat kennis omtrent het plot de hints wat beter oppikt.

Best een aardige film. Het kijkt in ieder geval allemaal heel makkelijk weg en het verhaal wist mij tot het einde te boeien. Wel waren de laatste minuten nogal overdreven en bijna overbodig. Wat dat betreft was, meesterwerk en inspiratie van deze film, Rosemary's Baby een stuk beter.

Ook leuk om het contrast tussen goed acteren en slecht acteren te zien. Persoonlijk denk ik dat Reeves simpelweg niet beter kan. In The Matrix werkte dat aardig, maar hier was toch iets meer nodig. De schuld ligt hier duidelijk bij de regisseur die verder qua uitvoering nogal saai blijkt te zijn (net als in Ray). Maar zoals gezegd is deze popcornfilm best vermakelijk, hoewel dat vooral te danken is aan Al Pacino.

Ook ijzersterk na herziening...

De eerste keer dat ik deze film zag werd ik er echt door omver geblazen, wat een indruk maakte de film toen op mij. Ook vandaag, bij een tweede kijkbeurt vond ik de film nog steeds zo geweldig. Ik had misschien wel gedacht dat ie' me wat minder zou gaan bevallen, maar niets was minder waar gelukkig.

De film kent een perfecte opbouw, wat uiteindelijk leidt tot een onvergetelijke climax. Het begin, waar we de personage's van Keanu Reeves - die erg goed speelt - en Charlize Theron - wat ziet ze er prachtig uit - leren kennen is goed gedaan en erg interessant. Simpelweg om het feit dat er constant wel iets boeiends gebeurt. De eerste rechtzaak waar we Reeves zien schitteren, na zijn bezoek op de wc, want daar ligt een fundament voor de film. Bij deze tweede kijkbeurt had ik dat allemaal al door natuurlijk, maar weer wist de film me te verassen, schokken en vooral te boeien. De acvocaat van de duivel; de titel zegt het al. Keanu Reeves is deze persoon in kwestie, want het feit dat de beste man nog nooit een zaak heeft verloren mag toch wel wat vragen oproepen.

Vervolgens maken we kennis met het personage van Al Pacino, de duivel of hoe je hem ook maar wilt noemen. Pacino is een geweldig acteur en in deze film laat hij maar weer zien hoe geweldig ie' wel niet is. De manier van praten, gezichtsuitdrukkingen en dat geweldige lachje, simpelweg subliem en deze rol is wat mij betreft één van de betere van Pacino. In ieder geval één van mijn favorieten. Eerder al aangegeven dat ik vind dat Reeves een goede prestatie neerzet, maar dat is ook wel zo vind ik. Een geweldig acteur zal ik het nooit vinden en zijn gezichtsuitdrukkingen - in tegenstelling tot Al Pacino - zijn vaak een groot manco. Hij doet zijn best en zit prima in zijn rol, doet het goed, maar de uitdrukkingen van de man vallen niet altijd goed in de smaak. Charlize Theron ziet er in deze film, vooral in het begin, met dat blonde haar, geweldig uit. Wat een prachtige vrouw zeg en ook zij zet een goede prestatie neer.

Waar het verhaal interessant begint, boeiende momenten kent, door vooral veel dialoog, gepraat in de rechtzaal en kennismaking met boeiende personages, veranderd dit al snel in een spannend, beklemmend geheel. Theron ziet vreemde dingen en verliest totaal de zelfcontrole. Niemand geloofd haar en als kijker voel je gewoon sterk met haar personage mee. Het deed mij als kijker dat ook behoorlijk wat, wanneer ze haarzelf in haar keel snijdt - en doodmaakt - met de scherf van de spiegel. Vreselijk om te zien, maar owh, wat ijzersterk en wat indrukwekkend. Vervolgens volgt ook een prachtige scéne, wanneer Reeves uit het gebouw loopt en ziet dat er niemand of niks op straat te bekennen is. De hele stad is leeg en dankzij de geweldige ondersteuning van de prachtige score van Newton Howard maakt dat, dit ook een prachtige scéne. Hierna volgt ook een behoorlijke scéne in het kantoor van Pacino. Die muur: geweldig! Al die beelden die beginnen te bewegen en Pacino die gigantisch overtuigd in deze scéne, prachtig. Ik zag het trouwens ook niet aankomen - ondanks dat ik de film eerder zag - dat Pacino de vader van Reeves was in de film. Wel weer erg leuk gevonden, terwijl eerdere scénes met de moeder van Reeves wel een behoorlijke indruk hiervan gaven.

Verder in de kamer van Pacino zien we dat Reeves steeds in een dieper dal valt en beslist zichzelf te vermoorden. Ondanks dat ik het al wist, maakte het toch weer behoorlijk indruk. Vooral de shot van Pacino die volgt. Schreewend en al dat vuur erachter, subliem gewoon. Vanuit dit diepe dal waar Reeves in zit, maar ook ik als kijker worden we ineens weer opgelucht, omdat we weer aan het begin zijn. Wederom geweldig gevonden. Mooie scéne ook dat Reeves zijn vrouw ziet zitten en je als kijker zeker weet dat we weer terug zijn. De vuile pedo krijgt een koekje van eigen deeg, want Reeves kapt ermee in de rechtzaal, maakt dé goede keuze en loopt weg. Wederom volgt een schitterende scéne. Vanity, definitely my favorite sin. Kippenvel en een prachtig einde wat ondersteund word door Paint It Black van The Rolling Stones.

Mijn 4,5 sterren blijven dik staan voor dit meesterwerk. Geweldige film en één die ik nog vaak ga kijken. Spanning, schrikmomenten, boeiend verhaal, geweldige personages en een aantal twists die ervoor zorgen dat je als kijker vaak word verrast. Ik ben in ieder geval weer verrast door deze film, die me direct weer beet wist te pakken en niet weer losliet tot het einde...

Verrassend aardige film aangezien ik eigenlijk geen idee had wat dit nu precies ging worden.

Uiteindelijk is de film erg boeiend gebleken en dan vooral in het laatste half uur. Ik vond het 1e uur toch wel ietswat traag op gang komen. Niet dat het 1e uur slecht was, maar het pakte me niet zo. Daarna werd het een stuk beter met als hoogtepunt uiteraard de sublieme confrontatie tussen Reeves en Pacino op het einde. Zeker Pacino spatte weer van 't scherm af. Heerlijke acteur die altijd zo overtuigend speelt, ook nu weer! Verrassend genoeg vond ik de normaal wat houterige Keanu Reeves ook een prima rol neerzetten. Ben geen fan van hem maar dit deed hij uitstekend en overtuigend. Idem voor Charlize Theron met een overtuigende rol.

Wel jammer dat ik de film nooit echt spannend vond worden. Daarvoor was het plot te lang toch te vaag vond ik. Er zitten wel enkele sublieme scene's in zoals de net al genoemde confrontatie op het einde, inclusief de scene erna waarmee de film eindigd. Klasse! En de bekende en vaak genoemde scene waarin Kevins vrouw haar keel door snijdt was ook heftig en intens.
De paar special effects in de film waren ook overtuigend, zeker dat vagevuur was goed. De muziek van de film idem. De hele aankleding van de film was prima.

Kortom, zeer behoorlijke film die vooral de grootste klasse in het slot heeft zitten.

4,0*

Lichte tegenvaller door de lengte en saaiigheid. De beruchte eindspeech is impressive dat wel.

De sterkste Rechtbank-Horror die ik ooit heb gezien. Het acteerwerk is ontzettend goed. Fantastisch kan ik bijna wel zeggen. Al Pacino is een van mijn favorieten en Keanu vind ik ook een goed acteur. Het verhaal is over het algemeen erg sterk maar ik vond de plottwist qua " ik ben je pa en tegerlijkertijd ook nog even de duivel" toch zeker wel te snel gaan. Ook de ondergang was een beetje vreemd. Wanneer Lomax zich zelf van kant maakt is een geweldig moment, misschien wel het beste moment van de film, maar daarna krijgt Pacino vleugels ofzo? Nou ja, in ieder geval een ontzettend goede film met één van de beste posters die ik ooit heb gezien.

4*

Wat blijft dit toch een geweldige film. Alleen de titel is al pakkend genoeg om hem na al die jaren tussen allerlei andere films vandaan te plukken.
De zonden van de mens die beloond worden en het goede van de mens dat juist bestraft wordt. Geen goede god die ingrijpt. De duivel maakt de dienst vooral uit in dit meesterwerkje. Juist dit gegeven dat de mens de duivel voedt en vise versa maakt deze film toch wel een uitzondering op de vele goed en kwaad-films die we kennen.
Alle geneugten en verleidingen en de zwaktes hierbij van de mens komen aan het licht. Kies je voor het goede en blijf je een nobody of ga je voor alles om dit uiteindelijk met grote gevolgen te moeten terugbetalen.
Wetende dat de vonnissen van de rechtszaken eigenlijk al van te voren vaststaan door de onzichtbare tussenkomst van de duivel Pacino geeft aan dat recht onder het bewind van de duivel gewoonweg niet bestaat.
Naarmate de film vordert krijg je dan ook steeds meer een hekel aan Pacino. Hij haalt Reeves binnen met een fluwelen tong en speelt in op de menselijke zwaktes. Op dat moment heb je zelfs nog waardering voor wat Pacino bereikt heeft en hoe hij het brengt, maar dit blijkt dus allemaal schijn. Juist die uiterlijke schijn van een getapte vent en de vreselijke daden die hij ondertussen uitvoert/laat uitvoeren geven zijn 2 gezichten en echte motieven perfect aan.
Heel soms lijkt het even een doorsnee advocatenfilmpje te zijn, maar dan gebeurt er opeens weer iets buitengewoons. Dit wordt telkens schitterend aangevuld met precies de juiste muziek op het juiste moment.
New York is prima gekozen als plek waar het allemaal gebeurt. Iedereen leeft daar snel en alleen de top halen telt. Veel rijke mensen op een relatief klein stukje wereld. Een perfecte broedplaats voor de duivel dus. Zonden te over.
Reeves, die uiteindelijk alles wat hem lief is door zijn vingers ziet glippen en er dan ook nog achter komt dat de man voor wie hij zo veel respect heeft gehad hier al die tijd achter heeft gezeten doet hem dan eindelijk de ogen open.
Éen van de mooiste scènes die ik ken volgt dan. Reeves op een totaal verlaten straat in New York prachtig begeleid door sinistere engelengeluiden. Voelt zo onaards aan en werkt toe naar de climax in het kantoor van de duivel.
Hier voltrekt zich bijna een soort van rechtszaak waar de duivel zijn slotpleidooi houdt. Een betere verdediging van een compleet verknipt idee/voorstel bestaat er gewoonweg niet. Je hangt als kijker echt aan de lippen van Pacino en geeft hem op veel fronten zelfs gelijk.
Uiteindelijk heeft de duivel de fout gemaakt om de liefde tussen/van mensen te onderschatten. De duivel snapt dit gevoel simpelweg niet.
Hij heeft te hoog spel gespeeld om Reeves zijn wil op te leggen.
De vrije wil van de mens is echter DE kaart van de mens om al zijn sinistere plannen te doorkruisen en dit is ook precies wat er gebeurd.
Helaas leert de mens niet van zijn fouten en zal deze altijd weer op gevaarlijke voet leven met de verleidingen die het leven te bieden heeft. De duivel lijkt verslagen, maar dit is maar schijn. Op elke hoek van de straat staat al weer een nieuwe Reeves klaar om ingepakt te worden.
Reeves trapt er zelf op het einde ook weer in.
The Devil's Advocate is een pareltje en geeft ons een goede kijk in de keuken van de zwakke kanten van de mensheid.

Degelijke film met vooral een prima Al Pacino. Een acteur die ik over het algemeen nogal overschat vind, maar hier uitstekend voor de dag komt. Daar staat dan een behoorlijke maar toch redelijk houterige Reeves tegenover, die nog net goed genoeg is om de boel niet te verprutsen.

Verder een uitgekiende opbouw en zinderende finale. De weg er naar toe is in mijn ogen niet altijd even sterk, maar al bij al zeker een geslaagde prent.

Mysterieus, goede Pacino zoals altijd. Een beetje overdreven op het einde, dat had misschien wel anders gekunt. Maar toch echt petje af, unieke film!

Ik had deze film vroeger al wel een keertje voorbij zien komen, maar toen vond ik hem maar langdradig. Heb heel lang getwijfeld om hem nog een keer te kijken omdat ik dacht dat dat nu nog steeds zo zou zijn. Maar damn, wat heb ik deze keer genoten van de film.
De hele cast is voortreffelijk, maar vooral Pacino doet de film naar grote hoogte stijgen. Wat een geweldige rol. En wat is die Charlize Theron een onwijs lekker ding

De sfeer in de film is fantastisch, ook al door de soundtrack. Het verhaal boeit van begin tot eind en ik had dit eind niet verwacht. Mooiste scene in de film vond ik dat betoog van Pacino aan het eind. Vooral dat stuk waarin die vertelt wat een sadist God is.

Briljante film die tegen een top 10 notering aanzit. Misschien komt ie er wel in binnenkort.

Aardige film. Begon echt heel goed, ik hou dan ook van courtroommovies. Jammer genoeg zakt het daarna flink in. De downfall van Mary Ann boeide me niet zo veel, Keanu Reeves acteerde als een zoutzak en het verhaal lag veel te veel op de zaken rondom de zaak i.p.v. op de zaak zelf. Het toppunt was wel het Milton is your father!. Dat was echt slecht! Dat hij de duivel is, maakte het nog wel even leuk, maar dat einde was dan weer jammer...

Kijkt wel lekker weg en heb me amper verveeld, vandaar gewoon een voldoende. Maar om nou te zeggen dat ik al uitkijk naar een herziening? Niet echt.

Zeer spannende film die mij van begin tot eind heeft geboeid. Het acteerwerk van Pacino was zoals gewoonlijk meesterlijk. Hij is ook gewoon echt goed gecast voor deze rol. Het leek wel of de rol gewoon voor hem geschreven was. Ook Charlize Theron kwam heel overtuigend over als een vrouw die de wanhoop nabij is en krankzinnig is geworden.

Over het spel van Reeves ben ik minder te spreken. Ik vond dat in het niet vallen bij zijn tegenspelers. Ik ben eerlijk gezegd sowieso niet zo'n fan van hem. Het einde vind ik ook een beetje jammer. Ik vond het een beetje een afknapper dat het allemaal "dagdroom" bleek te zijn.

Maar alles bij elkaar vind ik het verhaal heel spannend en het acteerwerk van de meesten super dus wat mij betreft is dit zeker wel een aanrader.

"vanity is definitely my favourite sin"

Al Pacino op zijn best. Het verhaal doet er eigenlijk niet zo veel toe. Het acteerwerk van Pacino is al voldoende om ruim 2 uur van de genieten!

4*

Grootse film met dito acteerwerk en aankleding. De hele cast doet het goed, maar voor mij springen Mr Pacino en Ms Theron eruit. De monologen van Mr Pacino zijn fraai En wat is Ms Theron mooi in deze film.

Het verhaal is sterk en dramatisch maar vliegt nergens uit de bocht. Spannend, dramatisch en met een beperkte moralistische dimensie. Voor mij blijft de film de hele speelduur boeien.

Best wel een goede film met ook nog origineel en sterk verhaal. Tel daarbij ook nog eens een geweldige cast en je hebt gewoon een prima film. Het verhaal is zeer boeiend en zit ook uitstekend in elkaar en van tijd tot tijd is de film zelfs spannend. De cast is zoals eerder geweldig en Al Pacino steelt de show met zijn geweldige rol als de duivel, Keanu Reeves deed het ook goed en Charlize Theron in één van haar eerste rollen zag er prachtig uit (zeker met dat krullend haar) en speelde ook goed. Er zitten sowieso best veel mooie vrouwen in deze film. De bijrol van Craig T. Nelson is trouwens ook best goed. De film duurt behoorlijk lang maar verveelt nooit want de opbouw is gewoon goed zodat de film van de eerste tot de laatste minuut boeiend en spannend is.

Duivelse dialogen.

Prettige thriller met een buitenaards jasje die de Pacino als gegoten zit. Hij speelt de vreemde baas van de ietwat boerse Reeves, die pas laat argwaan krijgt. De mooie Theron is ook prima op haar plek, maar het zijn met name de duivelse dialogen die de twee hoofdrolspelers voeren, die de kijker tot vervoering brengen. Spannend en mooi opgebouwd.

Zeer goed.

Opnieuw bekeken en nog steeds onder de indruk van de vertolkingen, van zowat de ganse cast trouwens.

Een aanrader deze film hoor !!

Erg knappe film die ik heel lang geleden (toen ik 10 was) nog grotendeels op tv heb gezien (behalve het verrassende einde dan) Nu, na vele uitstellingen om de dvd te kopen later weer gezien en hij blijft gewoon boeiend en erg goed. De hele cast is om te beginnen al geweldig, Keanu Reeves als een workaholic-advocaat/pietje precies en de nog piepjonge Charlize Theron als zijn vriendin en natuurlijk, Al Pacino, die ook een prachtige rol weer neerzet als collega-advocaat van Kevin Lomax. Alles begint gewoon met loodzware steenharde rechtzaken en veel gepuzzel, maar dan komen de hallucinaties aan bod, van zowel Mary als Kevin (die gezichten die Mary zag waren ook erg freaky en word de film alleen maar harder en ongemakkelijker. Tis een soort van puzzeltocht ook, van bizarre gebeurtenissen en hoe mensen weg komen bij een rechtzaak maar alles word toch bovennatuurlijk gestuurd door Al Pacino, die de advocaat van de duivel is. (het woord "duivel" moet je ook letterlijk nemen. En zoals Fran zegt over die dagdroom is helemaal geen tegenvaller want uiteindelijk zou je als Kevin gehoopt hebben dat alles een dagdroom was.

Nee, hele knappe duivelse rechtbankthriller. Zo kan het ook.

4,0*

De cast is naar mijn mening echt niet goed. Keanu is veel te stijf en Al Pacino overact. Na Scarface is het met de acteerprestaties van Pacino bergaf gegaan. Charlize Theron is de enige die een goede vertolking neerzet.

De plot op zich is goed, maar het einde is te gekunsteld.

Onlangs nog eens her bekeken (waarschijnlijk al de vierde keer) en hij blijft gewoonweg heel goed.

Voor mij is dit een van Al Pacino beste rollen. Ook het lichtgebruik is heel goed gedaan.

Aanrader.

Prima film met een origineel script en een leuke uitwerking.

Al Pacino is geweldig in deze film. Hij kan zich helemaal laten gaan in zijn rol en doet dat vol overtuiging. Zijn karakter is slecht en verdorven en je ziet hem ook duidelijk plezier hebben in die rol. Vooral de monoloog die Pacino op een gegeven moment houdt is erg indrukwekkend. Keanu Reeves en Charlize Theron doen het trouwens ook niet verkeerd. Vooral Reeves weet redelijk goed een gladde sluwe advocaat neer te zetten, die zich echter beetje bij beetje laat inpakken door Pacino.

Het script is vlot en origineel en waar sommigen vooraf misschien een standaard rechtbank thriller verwachten, kom je achteraf toch bedrogen uit en krijg je toch iets heel anders voorgeschoteld. De sfeer is sterk en de spanningsopbouw van het geheel is behoorlijk goed. Ondanks dat ik er bij de eerste keer, al halverwege de film al wel achter was hoe de vork precies in de steel zit, is de afloop zonder meer boeiend te noemen.

3,5*

Beetje minder dan verwacht.

De film opent sterk met rechtbankdrama en ook het grootste gedeelte in New York is best leuk. De eerste tekens van "hogere krachten" zijn nog fascinerend en mysterieus, maar er wordt geen moeite gedaan om de kijker aan John Milton te laten twijfelen en dat is best zonde.
De climax vind ik wat te veel van het goede. Ook de eindscène is niet echt geweldig. Het zorgt er voor dat de film moeilijker serieus te nemen is.

Keanu Reevs blijft - ondanks veel overgave - een stijve hark. Zijn gamma aan gezichtsuitdrukkingen blijkt eens te meer zeer beperkt en zijn lijntjes tekst komen er meer dan eens te onbesuisd uit.
Het contrast met Al Pacino kan dan ook niet groter zijn. Die zet weer een stevige rol neer. Zijn duivelse maniertjes (dat lachje!) zijn echt super. In de climax speelt hij de anderen moeiteloos naar huis.
Een jonge Charlize Theron zet eveneens een geloofwaardige bijrol neer, ondanks het moeilijke personage.

Op de regie valt weinig tot niets aan te merken; visueel is het ook best oké. De 'gezichten van de duivel' zien er wel wat minder uit, maar het is altijd een risico om zoiets in beeld te brengen.
Op muzikaal vlak valt niets aan te merken, niets bijzonder maar ook niets slecht.

3

Boeiende film over het oerconcept van een gedreven jongeman die z'n ziel aan de duivel zou verkopen om z'n doel te bereiken. De grote troef is natuurlijk Pacino die hier één van z'n betere rollen speelt. De rol is op z'n lijf geschreven en de combinatie van passionele mimiek en dialoog maken dit tot een boeiend personage met prachtige scènes. Creatief is het soms wat gedateerd, al blijft het een interessante film. Tegenpool van Pacino is de gedreven Keanu Reeves en de mix van generatie acteurs past als gegoten. Crème op de taart is wel de rolo van Charlize Theron die voor een bijrol wel erg opvalt. Dit soort rollen passen haar beter dan de standaard vrouwenrol met veel dialoog.

I'm the hand up Mona Lisa's skirt. I'm a surprise, Kevin. They don't see me coming.

De film volgt het leven van een hele succesvolle advocaat die iedere zaak waar hij zich over boog tot een succes wist te maken. Het begint al in zijn geboorteplaats waar hij een pedofiele leerkracht weet vrij te pleiten door de bekende trucjes die men ook gebruikt in de realiteit, namelijk elk kleine verandering in een gelaatsuitdrukking of hoe iemand zich opstelt / spreekt zo weten te manipuleren dat iemand zijn getuigenis als twijfelachtig kan worden bestempelt. Zijn succes en zijn overwinningen blijven niet enkel in zijn geboorteplaats het gespreksonderwerp, maar weet zich ook een baan te banen naar New York waar hij op een dag een aanbieding krijgt om te gaan werken voor een heel groot multinational advocatenkantoor die mensen met veel geld en macht altijd weet vrij te pleiten.

Als Kevin Lomax (Keanu Reeves) zijn nieuwe baas John Milton (Al Pacino) ontmoet, blijkt dat hij wel meer is dan enkel een advocaat en dat die baas niet enkel een zakenman is, maar de personificatie van Satan, Lucifer en wat weet ik nog allemaal. Omdat iemand met zo een succes niet anders dan een ego heeft, ziet Lomax dit nog niet direct in en krijgen we de gedurende film te zien wat de gevolgen zijn als iemand zijn ziel verkoopt aan de duivel met een katholieke achtergrond.

Ik ben altijd bang dat een film waar Lucifer de hoofdrol krijgt altijd vol zit met een conservatief katholiek gedachtegoed. Gelukkig dat deze film zich daar ver mogelijk van wil afzetten en zich niet schaamt voor wat naakt en 'duivelse' praktijken. Deze film kaart zoveel dingen aan en ik zie de duivel meer als een metafoor aan. De wereld van advocaten is niet zo stralend als in andere films of wat men in de realiteit wilt laten denken en soms moeten ze ook tegen hun idealen in gaan om te kunnen winnen. De één zijn dood is de ander zijn brood. Maar toch genoot ik ook van de aanwezigheid van een fictieve duivel die alles naar zijn hand weet te zetten. Wat een geweldige performance van Al Pacino! In tegenstelling tot anderen weet hij me wel steeds te verbazen en te genieten van zijn acteerwerk. Dit is al mijn vijfde film waar ik de pracht van Pacino mag aanschouwen en hij heeft me tot nu toe nog nooit weten te teleurstellen.

Maar ook het acteerwerk van Keanu Reeves en Charlize Theron mag er best wel wezen. Alleen ergerde ik me aan het personage die Charlize Theron moest spelen. Wat trouwens helemaal te wijten is aan haar mentale achteruitgang. Maar soms kon haar personage wat dramatisch uit de hoek komen. En dat vooral in het begin toen ze maar net in New York waren. Zoals ik al zei schaamde de film zich niet voor wat naaktheid en wat hier en daar geflirt met niet alledaagse dingen. En dat is eigenlijk wel normaal in een omgeving waar Lucifer een prominente rol speelt. De regisseur weet een hoog kwalitatief product af te leveren en ik snap dan ook niet waarom hij niet minstens een vier als gemiddelde heeft. Met alle respect voor ieder zijn mening.

Mijn interesse werd gewekt door deze fantastische scene en daardoor waren mijn verwachtingen enorm hoog. En zoals jullie wellicht kunnen lezen zijn die verwachtingen voor mij ingelost.

Uitstekende film waarin een jonge advocaat voor een grote firma in New York gaat werken. Uiterst stijlvol in beeld gebracht waarbij de horror-elementen op een subtiele manier worden geintroduceerd. Onderhoudend en de film sluit af met een sterke finale. Keanu Reeves is goed gecast, maar het is Al Pacino die hier de show steelt. Absoluut over de top, maar hij weet hier mee weg te komen.

Erg goede film met zeer goede rollen van Pacino en Theron, jammer van Reeves. Had van mij iemand anders mogen zijn, daarom ook geen 5 sterren. Maar de soundtrack is absoluut 5 sterren waard. En ook de special effects zijn overweldigend. Speech avn Pacino over God is gewoon briljant!

Een interessant plot, een uitnodigende poster en een sterke cast.. The Devil's Advocate was een film die mij op meerdere vlakken erg aansprak.

Wat begint als je standaard Amerikaanse 'rechtbankfilm', ontpopt zich tot een meeslepende thriller. Keanu Reeves, een acteur die mij op zich altijd wel kan bekoren, deed het prima en hetzelfde gold voor Charlize Theron. Die laatste wist wel een aantal indrukwekkende scenes op haar naam te zetten (o.a. die in de kerk en ook haar zelfmoord). Al Pacino krijgt de kans om helemaal los te gaan als de duivel zelve en die neemt hij dan ook met beide handen aan. Een zeer overuigend staaltje acteerwerk.

Ondanks dat de film de tijd neemt qua opbouw, heb je als kijker wel al de hele tijd het gevoel dat er iets niet klopt. Wat dit is blijft lang onduidelijk, waardoor de film van begin tot eind interessant is. De rustige opbouw is erg goed gedaan, om vervolgens het tempo omhoog te schroeven. De film kent een aantal plotwendingen die ik niet zag aankomen, evenals een aantal scenes die ik niet snel zal vergeten. Uiteraard is de hele confrontatie tussen Reeves en Pacino op het einde helemaal geweldig, maar ook het (onverwachte) einde is vindingrijk. De film dreigde op een aantal momenten een beetje te over-the-top te worden, maar weet zich gelukkig staande te houden; mede door het betreffende einde. Daarnaast is er ook genoeg aandacht besteed aan de details. De effecten en het kleurgebruik zijn erg goed gedaan, evenals de passende muziek van James Newton Howard.

De film is boeiend, bij vlagen eng, maar bovenal behoorlijk spannend. Het verhaal wordt op een goede wijze verteld en het lange speelduur is totaal niet merkbaar. De sfeer die tijdens de film aanwezig is, is fantastisch. The Devil's Advocate is absoluut één van de spannendere films die ik de afgelopen tijd ben tegengekomen.

4*

Lekkere film. Ik zal ongetwijfeld enkele bijbelse en andere verwijzingen gemist hebben en als je wilt, kan je best wat gewicht hangen aan hetgeen Milton op zeker moment allemaal uitkraamt. Zo zal het wel wat meer om het lijf hebben dan alleen fun, maar dat is toch de voornaamste reden waarom deze nachtmerrie scoort. En dat is dan weer vooral te danken aan Pacino. Frappant om te lezen dat hij aanvankelijk niet zo happig was op de rol.

Want het zit hem als gegoten. Grote grijns, verbaal geweld, stemverheffingen en in alles blakend van het zelfvertrouwen. Wanneer Eddie Barzoon gaat joggen zijn zijn woorden onverbiddellijk en de ontmoeting in de metro is lachen geblazen. De absolute smaakmaker. Reeves is niet zo'n goed acteur, maar als country boy gaat het wel en hij komt best aardig door de meer beladen scènes. Theron is hier nog een beetje aan de groene kant.

Kan ook zijn omdat haar Mary Ann misschien iets te snel doordraait. Verder draait het allemaal soepel en het dreigende aura van Milton is het wachten op hoe zijn ware aard naar boven komt en Lomax door de wringer wordt gehaald. Niet al te verfijnd, maar wel kostelijk vermaak tot en met het einde. Dé quote van de film? Ik ga voor deze: What about love? Overrated. Biochemically no different than eating large quantities of chocolate.