Cruel Intentions (1999)

Een van de eerste, maar ook een van de beste delen van Cruel Intentions.

Natuurlijk met een spetterende cast van Sarah-Michelle Geller, Reese Whiterspoon en Ryan Phillippe. Een aanrader... en zeker de moeite waard vaker te bekijken

Best goede remake van Dangerous Liaisons (1988) - tenminste, ik denk nogal wat van de scenes daar vrij letterlijk uit te herkennen. Natuurlijk is het boek van Choderlos de Laclos veel vaker verfilmd, maar de film uit 1988 zal toch zeker door de makers van deze gezien zijn - ik zie er tenminste veel knipogen, odes, verwijzingen of hoe noem je dat.

Natuurlijk is het verhaal briljant vertaald naar de moderne setting, maar daar is niet heel veel voor nodig - de streken en gemenigheden en de emoties die daarbij komen zijn kennelijk niet alleen in deze tijd van toepassing. Mooi gespeeld door de jonge acteurs - die hier wel wat onderdoen voor het acteergeweld in Dangerous Liaisons (1988) maar toch zeker niet veel. Wat echt een prachtige scene is hoe Sarah Michelle Gellar aan het eind bijna letterlijk uit elkaar valt. Mooi gespeeld.

Zeker een aanrader - en dat geldt ook voor de versie uit 1988.

Lekker pointless deze tienerfilm, waar de hoofdpersonen om elkaar heen dwarrelen en geniepige spelletjes uithalen. Hihi, heel spannend en leuk hoor . Enig pluspunt is de vrouwelijke cast (Sarah Michelle Gellar, Selma Blair & Reese Witherspoon ), die prettig om te zien is.

Most people are sheep. Who are you to criticize something you've never experienced?

Cruel Intentions staat al enige tijd bij me in de kast. Waarom ik deze film al die tijd heb overgeslagen is me een raadsel. De film heeft me compleet verrast. Ik dacht altijd dat het een oppervlakkig tienerfilmpje was, maar daar zat ik helemaal naast. Nou ja, helemaal. Een tienerfilm is het natuurlijk wel, maar oppervlakkig is het zeker niet.

Laten we beginnen met de cast. Zowel Reese Witherspoon als Sarah Michelle Gellar heb ik niet echt hoog staan. Meestal zijn ze boring en is hun acteerwerk matig. Hier was dat absoluut niet het geval. Vooral over Gellar ben ik erg te spreken. Ze zette haar rol uitstekend neer. Ook Reese Witherspoon en Selma Blair deden het erg goed.

En dan hebben we nog de ster van de show: Ryan Phillippe. Op zijn looks na, ben ik nooit echt over hem te spreken geweest, maar wat hij in deze film neerzette vond ik geweldig! Sowieso was hij erg fijn voor het oog en telkens als hij in beeld kwam zat ik als een verliefd tienermeisje te zwijmelen voor de televisie. Wat een ongelofelijk lekker ding!

Vooral de scènes tussen Ryan Phillippe en Sarah Michelle Gellar vond ik erg geslaagd. De seksuele spanningen die er hingen en de chemie tussen die twee was erg mooi om te zien. De sfeer door de gehele film was erg fijn. Meestal bleef de film lekker luchtig, maar af en toe zat het vol met spanningen.

Ook de subtiele humor die aanwezig was, vond ik erg leuk. Er zaten een aantal erg leuke one-liners in verwerkt en sommige scènes, vooral die met Blair, waren echt hilarisch! 'Like a secret society?' De spelletjes tussen Sebastian en Kathryn waren geweldig om te zien en je voelde gewoon dat het ergens nog mis moest gaan. Toch was ik compleet verrast en speechless door het ongeluk. Ik heb dan ook wel een paar traantjes weggepinkt. De laatste scene vond ik briljant. Vooral in combinatie met de muziek, die overigens door de gehele film erg goed gekozen is, vond ik het een waardige afsluiter voor een prachtige film.

Ik heb meer dan genoten!
4,5*

Herkeken en verhoogd + een plaatsje in mijn top 10. Topfilm, die ik zeker nog heel vaak ga bekijken. Ik blijf verder bij mijn recensie hierboven alleen wil ik er even aan toevoegen dat de laatste scene nu nog briljanter leek als de eerste keer. Toen de muziek startte kreeg ik gewoon kippenvel en die hield niet meer op totdat de film afgelopen was. Briljant!

Weet toevallig iemand of er op één van deze boxen subs zitten?

Box 1

Box 2

Box 3

Dit is een van mijn favoriete films geworden eigenlijk.

Een unieke sfeer die rond de personages hangt (casting is trouwens perfect) en een vrij apart verhaal.

Ik vind het alleszins meer dan zomaar wat tienerkuren die je te zien krijgt, zoals sommigen dit blijkbaar ervaren. Bij zoiets denk ik eerder aan American Pie ofzo, waarmee Cruel Intentions toch totaal niet vergelijkbaar is. Want niet vergeten, dit is hoofdzakelijk een romantisch drama, dus op zich vrij serieus bedoeld eigenlijk. Al komen er (gelukkig) inderdaad ook leuke/luchtige stukken in. Maar je mist volgens mij de intentie als je het een standaard tienerverhaaltje noemt. Voor mij zit er toch redelijk wat inhoud en diepgang in; deze film heeft echt wel ingespeeld op mijn emoties en mij een unieke ervaring gegeven.

Het enige waar ik een beetje over struikel, is dat einde. Weet niet zo goed wat ik daar over moet denken. Dat is misschien wel wat te verregaand en best wel een romantisch-dramatisch cliché.

De muziekkeuze van "Bittersweet Symphony" vond ik wel uitstekend bij deze scènes!

! De zogenaamde 'vervolgen' die hierop gemaakt zijn, vind ik trouwens vreselijk. Ze komen nergens ook maar in de buurt van de stijl en achterliggende boodschap van deze film (hebben zelfs niet eens een boodschap) en hebben buiten dezelfde namen die gebruikt worden, echt NIETS met deze film te maken.

De recentie van melvddonk hiervoor vind ik trouwens perfect verwoord, ongeveer zo heb ik de film ook ervaren.

Alleen dat einde, tja... Ik heb ook moeten wenen hoor, haha. Dat doe ik normaal nooit zo makkelijk.

Maar desondanks vond ik het 'tragisch hoogtepunt' zal ik maar zeggen, toch wat cliché.

Wat daarna nog komt is inderdaad wel een vrij mooie afsluiter.

&Zoals ik al zei, perfecte muziek.

Aardig romantisch drama met een eenvoudige en ietwat magere inhoud. Met uitzondering van Selma Blair zijn de meeste rollen prima ingevuld, heel erg overtuigend werd het nergens maar het diende genoeg om wat frustraties in deze kwesties als verlies en relaties vol tegenprestaties naar voren te halen. Technisch is het keurig in orde en heel soms kwam er een subtiel grapje voorbij (dialoog: ''hij probeert Cecile te verleiden maar hij is....ZWART!'' - waarna de ober eraan komt met koffie en vraagt of er suiker in moet). Hoogstaand of memorabel wordt het nergens maar je moet niet anders verwachten van een prent met schuine liefdesverhoudingen.

Een goede film waarbij de onderhuidse spanningen constant blijven doorsidderen. Vooral de donkere en kwaadaardige chemie tussen stiefbroer en zus was supersterk neergezet. Af en toe kakte het verhaal wel een beetje in maar toch bleef die beklemmende sfeer wel bewaard. Het einde vond ik ook niet echt bij de rest van de film passen en ik weet niet zo goed wat ik daarvan moet vinden. Een beetje te dramatisch. Maar dit is absoluut wel een intrigerende film om te bekijken.

Deze film bestaat overduidelijk uit twee helften. De eerste helft is zeer vermakelijk. De personages zijn afstandelijk maar zeer cool, en de dialogen zijn vermakelijk tot hilarisch. De hele cast spelen hun ongeloofwaardige rollen overtuigend. Het is duidelijk dat de film op dat moment De niet serieus genomen dient te worden. De film is een grote parodie op het idee van de romantische liefde.

De stilering van de film is foutloos. Het ziet er goed uit, de personages zijn van karton maar hebben een gigantische aantrekkingskracht, zowel qua gedrag als uiterlijk, en de soundtrack, die voor het grootste deel bestaat uit typische 90s alternative rock-liedjes, geeft het geheel een echt karakter mee.

Maar dan; in de tweede helft komt de klad erin. Het maakt een cruciale fout, het gaat namelijk doen wat het zelf bekritiseert (het idee van romantische liefde). De film verliest z'n angel en draait uit op het zoveelste Amerikaanse Hollywood-drama (Sebastian die aan het einde van de roltrap op z'n Annette staat te wachten, need I say more?), waarin je de dood van Sebastian van mijlenver ziet aankomen en de slotscene totaal ongepast en onnatuurlijk aanvoelt.

Jammer! Maar het moet gezegd, in vergelijking met het gevolg is dit een meesterwerk.

Ik ben trouwens erg benieuwd geraakt naar de originele film (en boek?).

Nog eens deze her bekeken en 'k blijf hem heel goed vinden. De cast is goed gecast en het einde is origineel. Vooral de muziek op het einde (Bittersweet Sympfonie) is perfect gekozen.

Nog nooit gezien maar aangezien hij vandaag op TV kwam en ik een hekel heb aan reclames tijdens films heb ik hem maar effen gepindakaasd. Het verhaal is best wel leuk gevonden en de uitvoering zit goed in elkaar. Ook valt er regelmatig om te lachen en dan vooral om de seksuele escapades. De cast deed het best leuk waar ik Sarah Michelle Gellar er echt bovenuit vond springen. Zij speelde zeer goed en leuk en zag er ook nog eens zeer fraai uit. De andere hoofdrol speler Ryan Phillippe deed het ook best aardig maar regelmatig irriteerde ik me aan zijn irritante stem. De bijrol van Selma Blair als onnozel wicht was trouwens ook best leuk. Het leukste gedeelte van de film vond ik nog het eerste uur welke ook de meeste humor bevat. Daarna overheerst de romantiek en het drama gehalte welke ik persoonlijk iets te cliché vond. Het einde was overigens best goed en eigenlijk ook wel verrassend. En dan bedoel ik niet die cliché onzin in de kerk maar de tragedie die ervoor plaats vond.

Verschrikkelijke film, houd de aandacht niet vast.

Langdradig en saai,

2 sterren

Leuk filmpje. Je zou maar zo'n stiefzus hebben, kolere. Sarah Michelle Gellar speelde de pure verleiding.

Aardig drama met op het einde wat thrillerelementen.

Het is allemaal redelijk luchtig. Er zitten wat humoristische momenten in doordat de makers heel erg domme personages zoals dat van Selma Blair wat screentime gunnen.

Toch blijft het dan wat leeg, want qua verhaal laat het wat te wensen over.

Op het einde komt er wat meer drama aan te pas, maar ik had ook een beetje een thrillergevoel. De slotscène in de kerk is dan weer net te ver.

Ryan Phillippe en Reese Witherspoon komen het meest geloofwaardig over. Sarah Michelle Gellar probeert erg sensueel over te komen, maar ik vind haar totaal niet aantrekkelijk - ook hier niet. Selma Blair is echt dom in een domme rol, goed gedaan, zeker?

Het sfeertje is best luchtig. Af en toe wordt het wat flauw, maar dit is dan ook niet de meest volwassen film ooit.

3

Introduce her to your world of sex, drugs and... what else do you do?

Blijft nog steeds de beste uit de Cruel Intentions reeks....

Het verhaal is in orde en de gehele opbouw is ook goed gedaan,waardoor de film boeiend blijft om naar te kijken...

Het is natuurlijk de cast die deze film net dat kleine beetje extra's geeft , Ryan Phillippe speelt zijn rol prima en is ook de juiste persoon hiervoor, Sarah Michelle Gellar en Reese Witherspoon zijn niet alleen zeer aangenaam om naar te kijken maar spelen ook nog eens goed (vooral Reese Witherspoon was zeer goed)...

En dit allemaal is voorzien met een prima soundtrack met natuurlijk op het einde het topnummer "Bittersweet Symphony" van The Verve.

Onderhoudend en vermakelijk van begin tot het einde, alleraardigst filmpje!

Erg fijne film, die door goed spel van de hoofdrolspelers heerlijk wegkijkt.

Ik heb wel eens gezegd dat Sarah Michelle Gellar een matige actrice is en daar blijf ik bij, maar haar rol in deze film is erg goed. Sarah Michelle Gellar is zowel, opwindend en verleidelijk als nymfomane Kathryn, bij wie seks duidelijk op de eerste plaats komt. Ook Ryan Philippe is erg goed. Zijn rol is niet gemakkelijk, maar de ommekeer die hij gedurende de film meemaakt, weet hij overtuigend en geloofwaardig over te brengen. Het samenspel tussen de twee is ook erg goed.

Het verhaaltje is verder niet al te origineel, maar dat maakt niet uit. Het scenario zelf is niet verkeerd en de film kent een aantal leuke wendingen. Verder kent de film vermakelijke humor, waarbij vaak goed gebruikt wordt gemaakt van de dialogen met grof taalgebruik. De film kent luchtige momenten, maar ook spannende en het cameragebruik is goed. Vooral de liefdesscènes en gebouwen van de stad worden knap in beeld gebracht.

Het einde is daarnaast geweldig sterk. De sterke muzikale ondersteuning maakt de film helemaal af.

4,0*

Begon hoopvol te kijken. Veel goede verhalen gehoord. Maar helaas..... beroerde film. Niet goed uitgewerkt. Slap. Geen enkele diepgang

Ik denk daarentegen dat deze film wel enige diepgang heeft... De rol van Kathryn personifieert een feministisch standpunt aangaande vrouwelijke sexualiteit en promiscuïteit. Hier zegt ze zelfs zelf nog iets over in de film: waarom is de vrouw gebonden aan puriteinse normen? Welke machtsinvloeden bedwingen haar in haar sexuele ervaringen? Kan daar los van gekomen worden? Waarom wordt een vrouw eigenlijk geacht preuts en in controle te zijn?

Dangerous Liaisons in een modern jasje gestoken en ik kan niet anders zeggen dan bijzonder geslaagd en dat ligt dan vooral aan de de drie aantrekkelijke vrouwelijke hoofdrolspelers die hun rol subliem vertolkten. Vooral die Sarah Michelle Gellar in de rol van Kathryn, voor mij een van de ergste gemene ongevoelige bitchen in de geschiedenis van de cinema. Met de negatieve reacties ben ik het dus uiteraard niet eens. Slap, geen enkele diepgang Kom nou. Het commentaar van "jimmydl" zegt genoeg. Niet onvermeld mag blijven de soundtrack met uitstekende nummers van Skunk Anansie en uiteraard "Bitter Sweet Symphony" van The Verve.

Waardering: verhoogd naar 4,0*

Cruel Intentions is tig keer op televisie geweest, dus de kans is groot dat veel mensen hem al vaak hebben gezien. Zo geldt dit ook voor mij.

Het blijft een vermakelijke film. Ondanks dat de dialogen niet altijd goed uit de verf komen straalt de film toch een bepaalde vrolijkheid uit, daarbij zorgen de geile tieners toch elke keer voor leuke momenten. Alleen jammer dat met zoveel geil gedoe de film zelf uiteindelijk alles een beetje preuts overbrengt. Over de diepgang is hier aardig wat discussie, maar al met al vind ik zo'n relatie tussen Witherspoon en Philippe nou niet bepaald het schoolvoorbeeld van echte diepgang.

3,0*

Een tijd geleden dat ik deze op tv gezien heb. Nu van dvd, daarop staat thriller. Moet zeggen dat ik nu nog niet precies weet wat ik er van moet vinden. Het schijnt een romantisch drama te zijn, maar op sommige momenten grappig en gaat na de helft zelfs richting romantische komedie. Maar er wordt een hoop gestoeid met allerlei genres, waardoor er ook geen logische en voorspelbare lijn in de film zit. En vaak ook sexueel getint. Dus een soort van erotische thriller zit er ook nog wel in.

Het is dat Reese Witherspoon en Selma Blair erin spelen anders had ik hem denk ik niet nog eens gezien. Sarah Michelle Gellar heeft een wat akelige stem, maar de valse rol die ze neerzet is wel overtuigend. Witherspoon is zoals vaker weer leuk om te zien.

Het eerste gedeelte blijft het maar middelmatig vooral door het matige acteerspel en de niet zulke geweldige dialogen die gevoerd worden. Bovendien gaan ze aan het begin onnodig ingewikkeld doen, waardoor het vrij simpele verhaal nog niet eens zo gemakkelijk te volgen is. Al is het verhaal zelf toch wel interessant en de film biedt mooie filmbeelden/-locaties, die in een vlot tempo worden getoond.

Eigenlijk alleen Ryan Philippe speelt de gehele film goed. Ik had het idee dat de film niet boven de middelmaat zou uitkomen. Maar gaat na de helft toch verrassend de goede kant op. 3.0/4.0

Verrassend vermakelijk!

Geflipte personages, bijna feilloos gecast (!) en tot een kwartier voor het einde plezierig pretentieloos. Erg jammer dat het verhaal naar het einde toe volledig uit de bocht vliegt. Als de ondertiteling direct na de dood van Sebastiaan in beeld was gekomen, was ik ongetwijfeld nog meer gecharmeerd geweest van de zonderlinge avonturen van dit stel 'geile tieners'.

Best leuk ja, met fijne muziek zo af en toe waarbij Bittersweet Symphony wel een hoogtepunt is, ook door de manier hoe het in de film is gemonteerd met die openslaande deuren. Verder sexy en geil, leuke hoofdrolspelers die nog fris zijn en daardoor zo een romcom (wat het ergens wel is) meer dan het kijken waard maken. Een aantal leuke scènes, mooie locaties en interieurs en soms gewoon fijnzinnige humor. Wel saai gefilmd en niet bijzonder mooi ook overigens. En toch, ondanks dat ik heel positief ben is het gevoelsmatig maar 3,0*. De vinger kan ik er niet op leggen waarom, maar ik houd me er wel bij.

Weer eens herzien. Zoals eerder gezegd, een moderne adaptatie van het boek Les Liaisons dangereuses, en het verhaal wordt ondanks de moderne setting in grote lijnen gevolgd. Toch voelt het gepraat over reputaties een beetje geforceerd aan, shaming is ook van deze tijd, maar het lijkt me toch dat een slechte reputatie minder problematisch is in deze tijd dan vroeger.

In ieder geval zijn de verwikkelingen best aardig om te zien, maar verder heeft de film weinig te bieden. Het acteerwerk is redelijk met Blair als negatieve en Witherspoon als positieve uitschieter. Visueel gebeurt er niet of nauwelijks iets. De soundtrack bevat stuk voor stuk wel aardige nummers, maar voelt geforceerd hip aan. Er is iets in de sfeer wat stoort; het komt op de een of andere manier enigszins zwaarmoedig op me over.

Ter vergelijk moet ik denken aan [i]Romeo+Juliet[i], waar ook een verhaal naar de huidige tijd wordt gelift. Daar werkt het een stuk beter, maar het helpt ook dat die film audiovisueel een stuk beter in elkaar zit. Deze versie van Les Liaisons dangereuses werkt uiteindelijk maar half voor me. Misschien toch eens op zoek naar een klassieke versie. 2*.

“We've done some pretty fucked up shit in our time but this... I mean, we're destroying an innocent girl. You do realize that?”

Cruel Intentions heb ik altijd wel kunnen waarderen om het verhaal, de personages, de acteurs en het sfeertje. Kathryn en Sebastian zijn stiefzus en broer van elkaar en doen er alles aan om het leven van personen in hun omgeving te verwoesten. Alles is een spelletje en hun gemanipuleer is zeer vermakelijk om naar te kijken. Het zijn twee sociopaten die te veel geld en te veel vrije tijd hebben en de seksuele spanning tussen beide is de gehele film voelbaar. Annette is hun nieuwe slachtoffer en dat het niet goed af zal lopen is een understatement...

Waarom ik deze film ook altijd zo boeiend heb gevonden zijn de acteurs. Ryan Phillippe is erg goed als playboy Sebastian die Annette het bed in wil lullen maar uiteindelijk zelf met een gebroken hart (en nog wat meer) achter wordt gelaten. Maar de ster van de film is natuurlijk Sarah Michelle Gellar als de compleet losgeslagen Kathryn. Wat een heerlijke rol en Gellar gaat helemaal los (die prachtige laatste scene...Wauw). Reese Witherspoon is altijd goed en ook hier is ze sterk en ze heeft een fijne chemie met Phillippe. De film doet niet aan zoetsappigheid en ook tussen Sebastian en Annette heerst een constante spanning met een mix van verliefdheid, achterdocht en botsende idealen (Sebastian heeft ze niet, Annette heeft ze te over). Selma Blair is hilarisch als oversekste maagd en die zoen met Gellar bezorgde mij vroeger rode oortjes. De heerlijke soundtrack met onder andere The Verve, Placebo, Faithless, Fatboy Slim en de Counting Crows maakt het af. Cruel Intentions is een onconventioneel liefdesdrama met losgeslagen tieners. Heerlijk!

Spontaan kreeg ik het idee dat deze wel eens beter zou kunnen zijn dan mijn 3* rating na de 1e kijkbeurt een paar jaar terug, dus de film maar opgezet. Het verhaal zelf is nog steeds vrij dun, en visueel is het ook niks, maar toch mijn cijfer met een halve ster verhoogd om verschillende redenen.

Ten 1e de cast/karakters. Ryan Phillippe, Sarah Michelle Gellar en Reese Witherspoon zetten alle 3 een heel overtuigend karakter neer wat het verhaal juist wel interessant maakt. Vooral Philippe en Witherspoon vond ik er goed, vooral de wisselwerking tussen de 2.

Ten 2e de soundtrack. De film wordt heerlijk geopend met Every You Every Me en geëindigt met Bitter Sweet Symphony, maar het hoogtepunt was toch echt de scène waar Color Blind te horen was, een nummer die sowieso geen film nodig heeft om prachtig te zijn. Verder zijn er nog wat fijne deuntjes te horen.

Een film die zeker ook nog een 3e kijkbeurt gaat krijgen.

Als tiener was ik dol op deze film. Nu ik de film ik denk zo'n 12 jaar later weer voor het eerst terug zie is de film minder mooi dan in mijn herinnering. Phillipe is trouwens nog wel steeds even mooi

Toch behoudt de film na al die jaren nog steeds z'n charme. Acteerwerk was redelijk tot goed. Goed genoeg voor een tienerfilm