Blade Runner (1982)

Blade Runner is een hit in Nederland:

Link

Nu ja, in de Eye in Amsterdam dan toch ...

In LantarenVenster, afgelopen zaterdagmiddag, zat ie ook behoorlijk vol. Zeker gezien het tijdstip.

Potdorie wat een lekker opgepoetste versie met geweldig geluid draait er in EYE. Ook nog eens in zaal 1. Deze meepakken is toch wel even een moetje voor de filmfan. Ik knal er wederom een halfje op. Maakt indruk, zo in de bioscoop.

Wordt toch per herkijk een beetje minder (half puntje eraf weer). Blijft een fascinerende wereld die Ridley schaalt. Interessante Japanse referenties, gritty sfeertje met die gebouwen en het volk wat ronddoolt. Maar het is ook een overdreven theatrale film die wel heel hard zijn best doet om te "bedwelmen". Vind het toch ook erg kitscherig allemaal..

Vraagje voor de kenners:

Na een aantal keren intens te hebben genoten van the final cut heb ik nu de 30th anniversary blu-ray gekocht. Naast the final cut staan hier ook de original theatrical (1982), international theatrical (1982) en de director's cut (1991) op. Voegen deze versies veel toe aan de ervaring? En zo ja, waar moet ik bij welke versies op letten?

Alvast bedankt!

Het enige grote verschil is dat beide Theatrical Cuts een 'voiceover' en 'een ander einde' hebben. De dagdroom die Deckard heeft is er uitgelaten (werd te 'arty' bevonden door de producers). Als je de Final Cut (opgepoetste versie van de Director's Cut) heel goed vindt dan is er waarschijnlijk geen weg meer terug. De Director's Cut (en ook de TC) is vooral interessant om de film eens te bekijken in de oorspronkelijke kleuren (nou ja, ongeveer toch).

hier heb je een mooi review van Blade Runner met achtergrond. Ook word uitgelegd wat de verschillen zijn tussen de verschillende 'cuts'.

Waarschijnlijk heb je daar wat aan, Zwolle84

Dank, allebei! Hier kom ik zeker verder mee. En AC1 (taggen wil niet op de iPad), ik zal de beste versie dan al gezien hebben, maar vind het alsnog interessant om te kijken waaruit het is ontstaan.

Ik zeg niet dat The Final Cut de beste versie is want dat is voor iedereen persoonlijk. Voor mij is de beste versie de film die ik in 1982 op het grote witte doek zag. Voor een andere is dat misschien de Director's Cut op laserdisc of toen deze uitkwam in de bios in het begin van de jaren negentig. De beste versie is gewoonlijk de versie waar je het eerst op verliefd bent geworden.

Gistermiddag herzien in Eye. Helaas niet (meer) zaal 1, maar nog steeds magnifieke, soms overweldigende ervaring. Viel me nu pas op hoe 'eclectisch' (drie keer woordwaarde) de soundtrack is: Vangelis synth, jazz, wereldmuziek met Arabische invloeden. Geweldig.

Hoewel ik niet van SF houd , ben ik vanmiddag naar deze film gegaan.

Toch leuk !

Het was al een tijd geleden dat ik Blade Runner zag. Een film die me toen niet zo goed lag. Het lijkt een SF-thriller, maar is een tech noir. Iets minder toegankelijk maar zeker niet slecht. Zonder Blade Runner ook geen pareltjes als Ghost in the shell, Akira, Matrix of The fifth element. Sommige daarvan vind ik nog steeds beter dan Blade Runner, maar het is van de film toch maar de prestige om hen voor te gaan.

Blade Runner is een tech noir, en daar ligt persoonlijk ietwat mijn probleem. Film noir heeft mooie films, maar is een genre (net als tech noir dus) dat niet altijd even boeiend is en me niet zo ligt. Blade Runner heeft gelukkig meer te bieden. Een prachtige passende soundtrack en wereld. Opvallend is Rutger Hauer die bij herziening veel beter bleek te zijn dan ik me kon herinneren. Indrukwekkende film in elk geval. Goed dat ik hem opnieuw bekeken heb. Nu was de moment wel goed.

Super om eens in de bios te kunnen zien. En dan die soundtrack op volle sterkte te horen... Helemaal Geweldig! Blade runner is nog beter dan ik dacht.

Wat is het indrukwekkend om deze film in Lantaren Venster in Rotterdam te zien. Mogen ze van mij vaker doen, klassiekers in de bioscoop. Voor mij staat Blade Runner in de top tien van beste films ooit gemaakt. Toen ik deze film ongeveer tien jaar geleden voor het laatst zacht was ik verkocht. Ik denk dat hier ongeveer mijn liefde voor science-fiction is begonnen. Je betreed gewoon een een nieuwe wereld. De wereld die in Blade Runner is prachtig vormgegeven. Ook erg vooruitstrevend, jammerlijk genoeg soms ook wat verouderd.

Rutger Hauer speelt fantastisch en veel beter dan Harrison Ford. Ik heb gelezen dat Harrison Ford ook niet zo blij mee was met de film. Op het laatste moment worden er ook nog filosofische vragen gesteld. Rutger Hauer geeft dan één van de meest prachtige monologen ooit in film vastgelegd. Dat is zo mooi. Bijna poëtisch. Goed ondersteund door de passende muziek van Vangelis. Hier past geen klassieke, maar synthesizers zijn precies de instrumenten die passen. Goede soundtrack trouwens, is een album wat ik vaak luister.

Een film die nog steeds een klassieker is en een speciale plek in mijn hart heeft.

Beste rol ooit voor Harrison Ford. Deckard is de tegenpool van de extraverte Batty en daardoor valt hij minder op. Dat wil niet zeggen dat het niet erg goed was wat Ford daar deed. Integendeel!

Morgen ga ik hem dan eindelijk op het grote scherm zien! Ben benieuwt.

Gisteren gezien in Lantaren Venster. Het zag er echt geweldig uit, vooral de uitwerking van de details viel me nu op. En zoals andere prikkers al eerder zeiden, het opnieuw in de bios tonen, mogen ze wel bij meer films doen.

Niet zeker of ik mijn oude recensie moet laten staan, maar heb nu even geen zin om zoveel te schrijven . Net terug van The Final Cut in Lux Nijmegen. Het was geweldig, heb samen met mijn vader echt de dag van mijn leven gehad.

Viel me nu pas op dat de Eenhoorn-droom ook in deze cut zit. Blade Runner is sowieso een film die je meerder keren moet kijken en iedere keer dat je hem ziet vallen je nieuwe details op. Heb hem nu al een tiental keren gezien, en nog steeds is het iedere keer een echt feest.

Wie nog niet is geweest moet echt gaan, het is de kans van je leven. Wij zaten in een volledig lege zaal. De geweldige effecten en prachtige cinematografie zijn prachtig op het grote scherm. Ze zouden vaker films moeten rerelease in Nederland, dan zou ik veel vaker naar de bios gaan.

Viel me nu wel op dat Ford inderdaad een beetje ongeïnteresseerd overkomt af en toe. Bij een analyse over het maken van de film werd vertelt dat Ford niet op kon schieten met Scott en Young te jong vond als zijn tegenspeler. Maar als je er niet op let zal het je nauwelijks opvallen. Ook realiseerde ik me weer wat een geweldige acteur Rutger Hauer is. Je hoort wel een beetje aan zijn uitspraak dat hij een Nederlander is, maar dat heb ik altijd. Zo jammer dat hij hierna nauwelijks in grote films heeft gespeeld.

Opvallend dat het Nijmegen leeg was. In Rotterdam nog best vol.

Dat de twee niet konden opschieten met elkaar is veel gezegd. Scott stak gewoon niet veel tijd in Ford en daar had Harrison wat moeite mee. Scott vond dat Ford een grote jongen was en vond het dus niet nodig om hem te pamperen. Met de persoon van Sean Young had hij het heel wat moeilijker. Ford is wel zo professioneel dat hij dat niet laat merken (alhoewel, hij smeet haar wel heel hard tegen de muur). Dat Ford zogezegd ongeïnteresseerd overkomt heeft gewoon te maken met het karakter dat hij moet vertolken.

Ook ik heb hem net op groot scherm gezien (of herzien kan ik beter zeggen). Dit was absoluut de moeite waard, kan het zeer aanbevelen!

Blade Runner op dvd is al heel wat, maar op het witte doek, inderdaad, wauw!

Soms heb je van die bekende films die je om wat voor reden dan ook niet gezien hebt. Blade Runner was er zo 1. Al denk ik dat het kijken van de film niet op een beter moment had kunnen komen, nu mijn fascinatie voor donkere steegjes, neon en een onguur sfeertje op zijn hoogtepunt is. Wel even schrikken, als ik de 1999 Directors Cut Dvd pak die in de kast staat en blijkt dat beeld en vooral geluid om te huilen zijn. Dan toch maar even mijn vertrouwde pot pindakaas opgezocht en gegaan voor de Final Cut in plaats van DC.

Goeie keus? Ik weet het niet. De dvdtransfer was dan wel erg slecht, deze opgepoetste versie is misschien wel erg glad. Maar de film kan het hebben, geloof ik. Vooral al die lichtgevende billboards en neonlampen zijn een waar kunstwerk. Ook het neo-noir sfeertje van de film beviel me wel. Wat rook, donkere kamertjes, maar vooral...RACHEL! Prachtige rol en verschijning (die dik aangezette lippenstift ), wat mij betreft zat ze uiteindelijk te weinig in de film. Qua muziek is het erg divers, waarbij de Dead Can Dance-achtige (ik zeg maar wat) deuntjes me niet zo bevielen en vooral de sporadische jazz erg leuk uit de hoek kwam. Het leukst aan de geluidsband vond ik nog wel dat er altijd iets sfeervol op de achtergrond zoemde, of dat nou ventilators waren of industrieel aandoende geluiden.

Dus qua sfeer en vormgeving zat het wel goed, erg vermaakt daardoor. Alleen vind ik niet dat Ford de film draagt. Slaapwandelen wil ik het nog net niet noemen, maar erg veel zin lijkt ie er ook niet in te hebben. Ik ben me wel bewust dat Deckard bewust zo is neergezet, maar mijn pizzadoos — dat kan ook aan de pizza gelegen hebben, die was erg goed — sprankelde nog meer gister. Gelukkig zijn de andere rollen dan zo goed; Rachel, maar ook de maniakale, haast campy over-the-top rol van Hauer vond ik tof. Hij en Pris gaven de film de nodige gekte en lef mee.

Ook het verhaal zelf vond ik niet constant interessant, maar het is zeker wel een slimme, eigenzinnige kapstok voor een mooie sf-spektakel. En dat is het uiteindelijk, een sfeervol spektakel. Jammer dat Ford in de hoofdrol zat, maar ach....we doen t ermee.

Zeker goede keus. The Final Cut is veruit de beste versie van de film. Heb de Director's Cut zelf ook op dvd en die valt relatief erg tegen.

Ik denk dat ik, net zoals Hampton Fancher, toch de originele versie verkies, voiceover and 'happy ending ' inbegrepen. Het is wel lang heel lang geleden dat ik die heb bekeken maar op een of andere manier vond ik de sfeer beter. Het was allemaal wat meer Film Noir.

Gisteren de bluray met de Final Cut gezien. En hoewel ik de directors cut nooit echt slecht heb gevonden, is de Final Cut wel ... nou ja, gewoon beter. Ik zou ze echt even naast elkaar moeten leggen waarom dan precies.

Raar om te beseffen dat ik waarschijnlijk nooit twee keer dezelfde versie van de film heb gezien (behalve dan de DC, want die heb ik zeker 3 keer gezien sinds ik hem had aangeschaft). Ik kan me wel herinneren dat ik ooit een versie moet hebben gezien met de voice overs, maar ik mis ze dus echt niet. Ik vind het juist fijn dat er zo weinig dialoog in zit. Er wordt zoveel meer verteld in beelden dan in 'wat ze zeggen'.

Ook de enige film waarvan ik denk dat ik het oorspronkelijk boek niet ga lezen. Nooit.

(Wat ik wel gedaan heb met I am Legend van Richard Matheson, omdat geen enkele filmversie daarvan overeenkomt met het boek, en het er niet beter op maakt.)

Toch is het boek (originele versie) een aanrader, het is nog somberder en ingewikkelder dan de versimpelde film versie.

Ik geraakte niet voorbij de eerste pagina. Wat ik las was gewoon niet de film. Blade Runner was vooral een intrinsieke cinematografische ervaring. Je moest het zien, niet lezen.

Geef je altijd zo vlug op?

En hoe kan je nu weten dat het boek niet de film is als je slechts 1 pagina leest?

... nou maak je me weer aan het twijfelen. Ik moet ook nooit nooit zeggen