Blade Runner (1982)

Er was vanavond een opening van een nieuwe bioscoopzaal in Drachten - de "Rutger Hauer zaal" in de schouwburg De Lawei. Rutger Hauer was er zelf ook en er werd vervolgens Blade Runner: The Final Cut gedraaid en met afsluiting een korte q&a met de legende himself . Blijft een van de beste film ooit wat mij betreft .

Gruwelijk!! Een aangekondigde acte de presence of een surprise? Je zal er maar bij zijn geweest..

Kunstwerk van het zuiverste water.

Rutger Hauer was uitgenodigd, maar of hij het vliegtuig zou halen was de vraag. Maar hij was er! Dus dat was nice .

Verleden week herzien en blijft ijzersterk.

Als ik hem in de bios zou zien krijg hij waarschijnlijk dat extra 1/2 * erbij.

Verleden week herzien en blijft ijzersterk.

Als ik hem in de bios zou zien krijg hij waarschijnlijk dat extra 1/2 * erbij.

er komt een vervolg met Ryan Gosling en wederom Harrison Ford.

we zitten dan inmiddels in de toekomst van Blade Runner...ben benieuwd!

Om de één of andere reden, deze film nog nooit gezien. Denk dat het misschien komt omdat er zoveel versies zijn en geen idee heb welke ik moet zien. Raden jullie de Final Cut aan?

Jazeker. Absoluut de beste versie van de film.

Herzien, voor het eerst in een jaar of twintig - en dan vanzelf de Final Cut. Ik vond het eerlijk gezegd niet meevallen.

Op zich is de Final Cut wel echt beter dan de originele versie, ik heb wel de lijst met verschillen erbij gepakt moet ik toegeven, het is hier en daar wel wat aan de subtiele kant maar de film wordt er onmiskenbaar wel beter van.

Wat er tegenviel was eigenlijk vooral de manier waarop het verhaal in beeld komt - over de hele linie. Ik kon het niet echt worden met de vormgeving, ik vond de manier waarop de acteurs en sets in beeld kwamen wat minder, de acteurs zelf vielen me ook wat tegen. Waarmee op geen manier in m'n hoofd zit dat het allemaal slecht is of zo, maar aan de andere kant was de verwachting wel erg hooggespannen, en dat kwam er toch weinig uit. Erg hard aangeknaagd door de tand des tijds, en daar heeft deze film dan toch op de een of andere manier veel harder onder te lijden dan andere topfilms uit die tijd. Misschien juist vooral door de uitgesproken futuristische vormgeving.

na 26 jaar krijgt deze iconische Sci-Fi film een vervolg. In elk geval benieuwd wat dat gaat geven. Hopelijk niet het zoveelste geval van 'had dat maar niet gedaan'. En voor Harisson Ford is dit nu al de derde filmreeks die een nieuw leven krijgt (na Indiana Jones en Star Wars) én waar hij de fakkel zal doorgeven aan jong(er) bloed. Opnames Blade Runner 2 gepland voor juli – Popcorn Tales - popcorntales.com

Eindelijk gezien. Het verhaal leek me erg tof maar kon toch wat beter uitgewerkt worden, het was langdradig en voor mij soms zelfs saai. De sfeer en beelden waren erg mooi en rauw. Ik vond alleen de beelden die zich buiten afspeelde het mooist, binnen kon het me niet zo veel boeien. Ford speelde goed maar ik vond Hauer toch wel beter

Over een tijdje herzien en ik denk dat hij dan alleen nog maar hoger kan scoren.

Even een vraag voor de Blade Runner fanaten onder ons. Ik ga mij dit weekend voor het eerst wagen aan deze film maar ik heb een DVD box met vier versies:

- The Final cut (2007)

- US Theatrical cut (1982)

- International cut (1982) Dit zal wel dezelfde zijn als de US cut.

- Director's cut (1992).

Welke raden jullie aan?

Blade Runner viel me tegen, jammer. Kort gezegd is er geen diepgang en het voelde afgeraffeld.

Uitgebreid: Ik had totaal niet verwacht dat het verhaal zo simpel zou zijn. Het had met gemak in een uurtje weergegeven kunnen worden. Hierdoor wordt het saai en het haalt de spanning er compleet uit. Die romance was echt slecht om het af te maken.

Vooral het wereldje viel me tegen. Het constant donkere beeld vind ik echt niks, ook al weet ik dat het door gebeurtenissen in de film komt. Er is geen enkel overzicht waar alle momenten zich afspelen, alhoewel dit voor de aarde niet veel uitmaakt aangezien die slechts 1 straat bevat met enkel Aziaten (voor mijn gevoel). Dit is jammer aangezien de sfeer me anders best tof leek, vooral door de Sc-Fi elementen zoals die vliegende voertuigen etc. (BTTF shit ) De soundtrack voegt ook nog eens niets toe.

Zelfs Ford kon me niet boeien voor de 1e keer. Hauer speelt wel weer fantastisch. De rest, moah, het ging.

(Ik heb de final cut gezien)

The Final Cut is veruit de beste versie als je het mij vraagt.

Gisteren de final cut bekeken. Vond het niet echt een sci-fi klassieker, niet slecht maar had meer verwacht. Zaten leuke ideeën in en goed geacteerd en deftige vfx, maar wat weinig actie. Kan voor mij toch niet tippen aan een Terminator of Total Recall.

The U.S. Cut heeft iets minder violence maar ik zou deze cut gewoon lekker links laten liggen. De film nog nooit gezien? Weet dan dat de meeste fans 'm de eerste keer niet geweldig vonden. Ook de critici in 1982 waren zwaar teleurgesteld. Dat komt omdat je de eerste keer gewoon passief het verhaaltje volgt. Het is pas bij de tweede keer dat de intellectuele en emotionele wisselwerking op gang komt. Het meeste (de grootste bijdrage) moet komen van de toeschouwer want de film geeft alleen maar aan. Veel succes!

Ik heb zondag de Final Cut gezien en het was een bijzondere film. Ik had wat minpuntjes maar ik heb een korte recensie geschreven en mijn laatste zin was toevallig, "Een film die bij herziening alleen maar in waardering kan stijgen."

Sorry, maar waarom krijgt echt élke film de stempel 'hoe vaker je hem ziet hoe beter'... Het kan zo zijn dat je leeftijd/levenservaring of wat dan ook een belangrijke rol speelt maar come on. Een 2e mogelijkheid is dat je films beter zult begrijpen (denk aan Inception) maar bij een Blade Runner? Ik heb de film gister gekeken en als ik hem binnen een half jaar weer kijk komt er geen 'intellectuele en emotionele wisselwerking' op gang . Zo wel, eet ik mijn schoen op...

Als er een film is die je geen tweede keer hoeft te kijken, is het wel Inception.

Niet elke film krijgt die stempel, maar Bladerunner gaat over iets heel anders dan je denkt. Zoals AC schreef, de eerste keer volg je het naratief, maar dat is misleidend. Het verhaal gaat niet over Deckard die replicants moet opsporen. Het is een ontdekkingstocht van Deckard naar zijn eigen identiteit. Dat kan je de eerste kijkbeurt ook niet doorhebben. Kijk je de film met deze kennis, dan ontvoud zich een heel ander verhaal en zal je ontdekken dat de film erg sterk in elkaar steekt. Het verklaard ook het 'saaie'spel van Ford.

En dat geld dus voor meer films waar pas op het eind van het verhaal een twist zit die al het voorgaande in een ander daglicht zet. Denk aan Usual Suspects, Don't look now etc.

Bovendien geldt voor zo verl zaken doe complex zijn dat die de eerste kennismaking niet meteen positief ontvangen wordt. Denk ook aan wijn,sigaretten, koffie, jazzmuziek, moderne kunst, etc. Dat vindt ook vrijwel niemand bij de eerste kennismaking prettig of lekker.

Er is nu eenmaal een leer/gewenningsproces nodig om complexe zaken te leren waarderen. Dat is helemaal niets vreemds.

Dat hoeft niet per se iets met leeftijd of levenservaring te maken te hebben. Het klinkt pretentieus, maar ik heb het idee dat je "onderbewuste" soms aan de slag gaat met de beelden of de ideeën en zichzelf daar als het ware mee masseert en zo gevoeliger voor maakt, vergelijkbaar met de naam waar je niet op kan komen maar die een half uur later dankzij de werkzaamheden in de kelder van je brein opeens spontaan op komt borrelen (of omhoog wordt gestuwd). En als je er daardoor opener voor staat kunnen die beelden of ideeën een tweede keer veel krachtiger binnenkomen en zullen ze meer voor je betekenen, hetzij op een intellectueel hetzij op een emotioneel niveau. Nogmaals, veel kijkers hier (waaronder ik) hebben die ervaring bij juist déze film, vandaar de tip. Als je er echter geen zin in hebt, doe het dan vooral niet. (Dit werd geschreven voordat Basto zijn reactie plaatste, en overlapt die nu gedeeltelijk, maar ik laat het maar zo.)

Dat zegt men toch bij lange na niet over élke film? Bij komedies hoor ik het bijvoorbeeld nooit.

Je hoort het vooral - of bijna uitsluitend - bij films waar detaillering en gewenning een grote rol spelen. Dat is bij Blade Runner beide het geval. Elke kijkbeurt ontdek je weer meer, zoals rond dat origamigebeuren, en het is ook zeker een film met een extreem eigen gezicht die je anders waardeert als je eenmaal weet wat je te wachten staat.

Ik ging volgens mij binnen een paar maanden van een 9 naar een 10, en dat waren m'n eerste twee kijkbeurten op latere leeftijd.

Basto, ben ik zo geniaal dat ik het wel direct doorhad? Geintje hoor, maar ik had het wel door, als ik me niet vergis komt dat doordat Ford uit het niets de retorische vraag voorgeschoteld kreeg: 'zelfs jij kan een replica zijn', omdat het retorisch was snap ik dat het niet lijkt op een hint, maar ik kreeg al wel zo'n gevoel.

Roger Thornhill, ik ben het met je eens hoor, maar zoals ik al aangaf zie ik dit bij Blade Runner dus vooral niét gebeuren. Aan Basto's opmerking had ik de grote clue blijkbaar ook al door.

Zwolle84, wel bij elke film met een bepaalde status die je zelf niet kan waarderen. Aangezien alleen films met een bepaalde status fans heeft die je aansporen tot een herziening noemde ik het voor het gemak maar even alle films. Van een 9 tot 10 is ook niet zo gek. Heb ik vaker gehad (niet omdat ik álle films eerst 9 ipv 10 heb gerate maar ook achteraf nog. Zo verhoogde ik mijn stem voor Crash van een 8 naar 9 afgelopen week.

Ik merk dat ik aardig wat losgemaakt heb, bedoelde het niet zozeer als kritiek op Blade Runner, die ik in mijn recensie ook niet volledig afkraak of dergelijke, maar meer in algemene zin. Ik kreeg een soort van déjà vu naar behoorlijk wat andere praatsecties toen ik het las, vandaar.

Al heb je het door, dan nog is het bij herziening een andere film, omdat het dan geen bijzaak maar hoofdzaak wordt. Het zet ook de relatie/speech met/van Hauer in een ander daglicht.

Anyway kijk m gewoon nog eens. Ik begon ook ooit met een 3,5, zoals zovelen...

Het is volgens mij echt niet voor iedereen nodig om Blade Runner te herzien om de film volledig op waarde te kunnen schatten. Zelf vond ik hem de eerste keer al helemaal geweldig, en het meer filosofische aspect was daarbij echt niet te missen. Maar wellicht komt dat ook doordat ik meteen de 'goede' cut zag. Ik dacht ook niet dat enkel het einde de film in een ander daglicht deed plaatsen? Volgens mij is dat gedurende de film gewoon merkbaar.

Wel jammer dat ik hem niet vorig jaar in EYE zag. Had Blade Runner graag op het grote doek herzien.

Natuurlijk niet. Ik ken eigenlijk weinige andere films waarbij 'multiple viewing' de algemene opinie zo heeft doen veranderen. De status ging van 'failure' tot 'Cult Classic' tot één van de beste films die het genre heeft te bieden. De grote ommezwaai die Blade Runner heeft gekend wordt voordurend aangehaald elke keer wanneer iemand gelooft dat zijn geliefde doch miskende film ooit een grote klassieker zal worden.

Het is grappig dat net Inception van Nolan wordt vernoemt.:

Ik heb dat inderdaad ook bij beide films, hoewel wel om verschillende redenen. Bij Inception wil/moet je hem vooral meerdere keren zien om het complexe verhaal goed mee te krijgen. Bij Blade Runner heb ik dat om bovengenoemde redenen.