Blade Runner (1982)

De beste science-fiction film ooit. Waarom?

Hierom:

VoorDeFilm: Blade Runner, The Final Cut (1982 - 2015) - YouTube

Of toch de beste sinds 2001: ASO.

Jaren terug eens gezien en niet helemaal overtuigd, maar het werd toch weer eens tijd dat ik naar Amsterdam ging dus direct maar een voorstelling in Eye meegepakt waar deze in zaal 1 draaide met het grote scherm. Als je deze films immers ziet, dan toch maar op groot scherm en met fatsoenlijk geluid; op dat punt verdient deze het absoluut.

Want audiovisueel is deze film overdonderend, met een fantastische noir-look maar dan in de toekomst geplaatst, vol zielloze wolkenkrabbers en waar de zon nooit schijnt en het altijd regent. Dat kan goedkoop lijken, maar Scott weet wel verdomd goed waar hij zijn camera moet plaatsen om interessante composities te krijgen. Daarnaast is de lichtinval gewoon prachtig, de beelden van Aziatische eettentjes bij neonlicht erg sfeervol en past de muziek van Vangelis hier echt uitstekend bij. Het is ook opvallend hoe weinig gedateerd de film eruit ziet, anders dan een 2001 of Scott's eigen Alien, waarvan veel duidelijk was dat die films nu al enkele decennia oud zijn. Het production design in deze Blade Runner heeft behoudens een enkel apparaat een bepaalde tijdloosheid. Overigens was het wel beter geweest de film in 2119, desnoods 2219 te tonen, maar storen doet dat het niet dat wij nu slechts vier jaar van de tijd van de film afzitten.

Maar goed, het is wel een vrij lege huls allemaal. Een mooie huls om te zien, maar leeg niettemin. Deze film lijkt soms volledig style over substance, waarbij die inhoud ergens in het proces vergeten lijkt te zijn Als we Deckard zien in zijn eentje, een zoveelste fles whiskey leegdrinkend, of fastfoodbami haalt op de markt, dan is dat niet om te tonen wat voor een eenzame man dat is, maar het moet vooral sfeer geven van een vervelende toekomst. Overal in de film zie je mogelijkheden tot een mooie karakterschets (al is Ford daar dan weer niet de acteur naar), tot kritiek op modernisering, levensvragen over wat echt is en niet et cetera. Maar nergens komt dat er echt uit. Dan helpt ook al niet mee dat de plot ook niet veel voorstelt. Ford krijgt het allemaal vrij simpel voor elkaar om de Replica's op te sporen, dus ook op dat punt weet de film nergens spannend te worden. En zoals de hele film me eigenlijk niets doet.

Dat alles is zonde, want puur op uiterlijk krijgt de film de volle mep. Maar ja, innerlijk is ook belangrijk hè? 3,0* blijven staan.

Toch wel jammer dat je zelfs bij herziening mist dat het juist de bedoeling is om Deckard's karakter vlak en ontoegankelijk te houden. De eenzame scenes draaien dan ook niet enkel om sfeer, maar zetten juist het karakter neer. de grote vraag van de film is immers: hoe menselijk is hij? Wat mij betreft overtreft de substance de sfeer ruimschoots. Nog steeds de beste AI film ooit.

Uiteraard! Vandaar dat hij vandaag zo hoog staat aangeschreven en wordt de inhoud zo vaak besproken. Goh, de film is ondertussen 33 jaar oud, als het een lege huls was dan kraaide er al lang geen haan meer naar.

Vrij lege huls schreef ik dan ook, niet lege huls. Typisch een film waar heel veel potentie in zit, en blijkbaar worden daar talloze essays over geschreven en flink over gediscussieerd, maar als je heel eerlijk naar de film kijkt komt dat in de film zelf helemaal niet zo goed naar voren.

En allicht is de term 'vrij lege huls' dan niet helemaal zuiver, eerder de Smart met trekhaak (wil veel, kan weinig, vrij naar Youp van 't Hek)

Ik weet niet of je een rijkere ervaring als oneerlijk mag beschouwen. Ik heb ooit eens een bespreking gelezen waarin de schrijver zei dat de film zo leeg of betekenisvol is als de kijker zelf wilt. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk heel goed begreep. De film geeft de eerste aanzet maar laat het meeste aan de kijker over. Persoonlijk hou ik daar wel van. Liever zo dan dat de karakters het in onze plaats doen.

Ja inhoudelijk is dat een goed verhaal, maar qua filmische kwaliteiten staat die nog niet in de schaduw van de schaduw...

Na ruim 30 jaar is Bladerunner nog steeds state of the art.

Dat is een beetje het zelfde als wat bij 2001 aan de hand is: er wordt meer diepgang aan de film toegekend dan er eigenlijk in zit. Nu heeft blade runner wel meer inhoud dan 2001.

Dat is nou net waarom deze films net als kunst fungeren. Je kan de inhoud en de betekenis van kunst niet letterlijk meten. Veel hangt af van de waarnemer. Als film mensen aanzet tot denken en filosoferen - 2001: ASO en Blade Runner zijn daar toch uitgesproken voorbeelden van - dan komt dat door de wisselwerking tussen de waarnemer en 'inhoud'. Kunst als spiegel voor de ziel. Wat jij er in ziet is uiteindelijk het belangrijkste.

Halfje erbij na herziening op grote scherm. Qua sfeer en muziek komt t allemaal beter tot zijn recht, maar blijf moeite hebben met Ford en Hauer. Poppen scène richting t einde blijft wel de beste van de film!

Werkelijk? Voor mij zonder enige twijfel hun beste en mooiste rollen ooit.

Hauer is indrukwekkend, hoewel hij me in Nighthawks meer is bevallen, omdat zijn accent daar meer passend is. Evengoed schmiert hij er in Ridley Scott's kunstwerk naar hartenlust én met verve op los. Ford doet naar mijn mening niks bijzonders, maar als een film iconische status bereikt, is vaak alles ineens goed. Ik zie hem veel liever in Witness. Een rol met nuance.

Een prachtig contrast. De één (Hauer) haalt werkelijk alles uit de kast terwijl de andere "niks" doet en toch overeind blijft. Dat moet je kunnen. Als Blade Runner vandaag zou worden gemaakt dan zou Ford zich ongetwijfeld schuldig maken aan overacting (veel met zijn vinger poken, allerlei grimassen trekken, grote gebaren met z'n armen maken). De Deckard op het einde van de film is niet meer dezelfde. De geleidelijke overgang van hard, cynisch en levensmoe tot bijna zacht, bezield en vastberaden is een mooie, subtiele metamorfose. Zelfs zijn stem klonkt met plotseling met emotie.

Ik denk niet dat de internationale wereld zich Rutger Hauer zal herinneren voor Nighthawks. Daarvoor is het karakter veels te stereotiep voor. Dat was gewoon 'evil' zonder enige diepgang.

Zou kunnen, maar ik was al fan van Blade Runner fan in 1982, lang voor de iconische status.

Je favoriet in de bioscoop is altijd een mooie beleving. Ook al kun je elk scene wel dromen... wat is het geluid toch ook fantastisch. Kan hem nog wel 100x zien.

Over bioscoop gesproken, ik was niet blij met die laser projectie in Antwerpen maar wat me ook opviel was dat er van de groene-blauwe tint (zoals we die kennen van The Final Cut op Blu-ray) niks meer te zien was. Was dat bij jullie ook zo? Misschien hebben we hier weer met een andere versie te maken.

Het is toch ook een andere (nieuwe opgepoetste) versie van the final cut?

Een opgepoetse FInal Cut? Was dat dan nodig? Ik heb er nog nooit van gehoord.

The Final And Ultimate Cut?

Het fascinerende is juist dat hij zo ijzig kalm en 'leeg' speelt. Een échte, gewetenloze psychopaat. Edward Fox kon dat ook in The Day of the Jackal. De Hauer van Blade Runner gooit echter alle registers open en is 180 graden omgekeerd. Dit maakt hem tot een van de beste.

Helemaal niet! De film werd heel lauw ontvangen destijds. Negatieve kritiek en mond-tot-mond reclame hebben ervoor gezorgd dat de film zowaar een flop werd. In de loop van de jaren '80 hebben veel mensen de film (her-)ontdekt op home entertainment (BR was een tijd lang de best verkochte video). Toen de Director's Cut uitkwam was de publieke opinie helemaal veranderd. Vele recensenten spraken toen van een film die z'n tijd 10 jaar voorop was. De meeste fans hebben de film meerdere keren moeten zien vooraleer ze fan werden.

Dat viel me ook al op: qua kleur had de bioscoopversie meer weg van de Director's Cut dan van de Final Cut. Ik dacht al dat ik me de laatste verkeerd herinnerde, maar blijkbaar toch niet.

Dat is precies wat ik dacht maar toen zag ik geen kabels zag hangen boven de spinner wist ik dat het toch The Final Cut moest zijn. Alle veranderingen waren aanwezig behalve die groene of blauwe tint.

Scott dus nog steeds niet klaar met z'n cuts lijkt het dan wel. The Finally final cut?

Er staat me iets van bij dat dit weer een heruitgave was van het BFI?

Vraag me anders af waarom hij nu dan weer in de bios draait als het dezelfde versie is als met het 25-jarige jubileum.

AC1 dank voor de info.

De BFI organiseerde de release in de U.K. vanwege hun sci-fi festival.

Oke dus in principe is dit dezelfde versie als 8 jaar terug?

Dat lijkt mij het meest waarschijnlijk.