menu

La Rose de Fer (1973)

Alternatieve titels: The Iron Rose | Rose of Iron

mijn stem
2,73 (30)
30 stemmen

Frankrijk
Horror / Fantasy
86 minuten

geregisseerd door Jean Rollin
met Mireille Dargent, Françoise Pascal en Nathalie Perrey

Een jong stel wandelt door een stil, schijnbaar eindeloos kerkhof. Als het donker wordt, willen ze terugkeren naar huis, maar tot hun verbazing kunnen ze nergens meer een uitgang vinden. Gevangen op deze plaats worden ze overmand door angst, die al snel omslaat in waanzin.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=IeCXKCpyHIM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van brucecampbell
Deze is te verkrijgen op dvd onder de naam The Iron Rose, maar is het wel de moeite om te kopen? Iemand commentaar op deze film?

avatar van kirk douglas
2,0
Een vreemde film.
Het grootste gedeelte speelde zich af op het kerkhof.
Het kerkhof is ontzettend groot en ziet er vervallen en verlaten uit.
Overdags is het nog aardig druk bezocht.
Onder andere door een clown!!!


Bij nacht is het eng en verlaten zodat de twee hooftrolspelers hopeloos versdwalen.
De sfeer zit er in elk geval in behalve in enkele stukjes in de Graftombe's die gewoon veel te overbelicht waren.
Het verhaal weet jammer genoeg maar weinig te boeien dat komt mede door het slechte acteerwerk van beide acteurs.
Ook zijn sommige scene's zoals die op het einde veel te lang en beginnen op de zenuwen te werken.


De film is geen must have zoals andere films van Rollin maar wel leuk voor de verzamelaar.

avatar van RuudC
3,0
Vanwege het uitblijven expliciete seksscenes is deze Rose de Fer een stuk beter bevallen dan Requiem for a Vampire, maar echt goed is het nog steeds niet. Rose de Fer is een erg karige productie, want het bevat erg houterig acteerwerk en ondanks de vrij korte speelduur een aantal lege, nietszeggende scenes. Bij vlagen is het ook best komisch. Iets wat eigenlijk helemaal niets toevoegt is bijvoorbeeld wanneer het kersverse stelletje wat verliefd achter elkaar aan rent op een verlaten rangeerterrein. Het blijven sowieso wat vage Franse filmpjes waarin de kwaliteit enorm wisselt

Het ronddolen op het kerkhof ziet er aardig uit. Hoewel het kerkhof een uitermate geschikte locatie is, slaagt Jean Rollin er zelden in om de juiste atmosfeer neer te zetten. Het stuk waarin de jongen in een gat gevallen is en de camera er continu omheen draait, heeft wel iets weg van een nachtmerrie. De beste scene was het moment waarin de vrouw haar date opsluit in de tombe (terecht overigens, als je vent je op de eerste date al slaat, is hij niks waard) en vervolgens al dansend en dichtend over het kerkhof zweeft. Ze ziet er heerlijk bezeten uit. Weer een gemiste kans van Jean Rollin. Ditmaal een heel krappe voldoende.

avatar van Mac Hammer Fan
2,0
Een jongeman ontmoet op een huwelijksfeest een mooi meisje en ze besluiten samen een uitstapje te maken. Het jong koppel bezoekt een grote begraafplaats. Wanneer de avond valt vinden ze de uitgang niet meer en deze wordt bovendien afgesloten. Nu moeten ze noodgewongen de nacht doorbrengen op het kerkhof. En zo worden ze door schrik bevangen.
"La Rose de Fer" is een niet-commerciële, psychologische horrorfilm die Jean Rollin deels met eigen centen financierde. Geen vampieren, geen zombies en geen bloot deze keer. Het begint redelijk, maar het script valt gaandeweg toch wel dunnetjes uit. Er zijn enkele sfeerbeelden van het kerkhof die een zekere melancholie uitstralen, maar een klimaat van angst wordt niet geschapen en de vertolkingen zijn nogal stroef. Een matige maar niet-antipathieke productie. (Rollins vorige films zijn slechter.)
De UK Redemption DVD die ik heb valt dan nog tegen omdat hij non-anamorphic is.

avatar van Peake
3,0
Mac Hammer Fan schreef:
geen bloot deze keer

Dan heb je niet goed opgelet Mac Hammer Fan.
Zie ook de filmposter.

4,0
De eerste film die ik van Jean Rollin zag was Jeunes filles impudiques. Ik heb zelden zo'n slechte film gezien. Een idioot en ongeloofwaardig verhaal en bovendien heel slecht gemaakt. Een filmmaker onwaardig. Deze 'La Rose de fer' is precies het tegendeel. Een prachtige, sfeerrijke 'romantiek-noir', die je gerust een paar keer kunt zien. Iemand schreef hier, dat hij er geen fouten in had kunnen ontdekken. Dat gaat mij te ver, maar alle ingrediënten om lekker te griezelen zijn aanwezig: een mooi meisje, de liefde, een kerkhof, verval en tenslotte de dood. Natuurlijk kende Rollin zijn klassiekers. Liefde (seks) en dood zijn de grote thema's van de (literaire) Romantiek. Zie Goethe's Werther. Rollin wilde daar eens leuk mee uitpakken.

Naar verluidt heeft hij deze film in eigen beheer en met eigen geld gemaakt, niet afhankelijk van schraperige producenten. Hij is lekker aan de slag gegaan. Prachtig zoals hij het verval van de huizen en straten in Amiens laat zien. Ook het mistige rangeerterrein met z'n afgedanke stoomlocomotieven past daar perfect in. En tenslotte het (schitterende) kerkhof, symbool van vergankelijkheid en verval, dat voor de beide geliefden een labyrinth wordt waar geen ontsnappen meer mogelijk is. De jongen verzet zich, het meisje geeft zich er aan over. Prachtig gedaan, zoals zij aan het eind over het kerkhof danst.

Het verhaal is kort en simpel. Jongen en meisje ontmoeten elkaar op een bruilofsfeest en voelen zich tot elkaar aangetrokken. Ze maken een afspraakje voor een fietstochtje naar een afgelegen rangeerterrein, waar ze elkaar in de armen vallen. Op de terugweg rusten ze even uit bij het kerkhof. De jongen wil daar gaan kijken, het meisje is wat terughoudender. Uiteindelijk dwalen ze samen over de vele paadjes en ontmoeten er vreemde bezoekers. Om wat privacy te hebben bedrijven ze de liefde in een graftombe (!). Tot ze verrast worden door het donker en de weg naar de uitgang niet meer kunnen vinden. Heerlijk.

Ben het met de kritiek eens dat het script voor het tweede deel van de film, de zwerftocht over het kerkhof, wel wat mager is. De jongen ontpopt zich tot een irritante kwast, die voortdurend de verkeerde beslissingen neemt en ook nog eens gewelddadig wordt. Maar dat is het dan ook wel. Door de overdadige belichting wordt veel van de sfeer tenietgedaan. Spannend blijft het wel, maar luguber jammer genoeg nergens.

Er is nog een minpunt. Waar de films van Rollin vaak lijden onder een overdaad aan seks en naakt, ontbreekt dit bijna volledig in deze film. Maar in deze film had het wel een onsje meer gemogen. Enerzijds omdat seks en dood bij elkaar horen volgens de romantische traditie (Eros en Thanatos), maar anderzijds omdat de jongen en het meisje wel erg langdurig over elkaars rug wrijven om enige opwinding te simuleren. Ik begreep dat dit ook kwam doordat hoofdrolspeelster Françoise Pascal nogal preuts was, hoewel ze zich later wel in haar niksie liet fotograferen voor de Penthouse. In deze film krijgen we als genoegdoening nog een korte blik op haar (prachtige) lijf en borsten in de afsluitende scène op het strand. Kortom, ga dit zien, ga dit zien. En vergeet alle andere troep van Rollin.

avatar van joolstein
1,0
Als ik iets positiefs over de film kan zeggen was het wel dat de sfeersetting in orde was. Filmisch was het dan ook nog best te pruimen! Echter de verhaallijn is zo verschrikkelijk dun. Een jong stel bedrijft de liefde in een graftombe, ontdekt vervolgens dat het kerkhof gesloten is en moet noodgedwongen de nacht doorbrengen tussen de grafstenen. Het begint nog hoopvol, maar helaas worden er nergens psychologische angsten opgewekt en algauw wordt het zeer langdradig rondrennen op een nachtelijke kerkhof. Daarnaast vond ik die jongen (Hugues Quester) en het meisje (Françoise Pascal) uitermate irritant. Geen angst, geen horror en maar weinig bloot (dat meestal wel aanwezig is in films van regisseur Jean Rollin) dan blijft er nog maar weinig over om van te genieten. Grappig was nog wel de nagesynchroniseerde geluiden van botten, wanneer ze in een knekelput terechtkomen.

avatar van wendyvortex
3,0
En niemand anders dan Jean Rollin zou een film als dit maken. Ook alleen puur aan te bevelen voor zijn fans. Artistieke horror op een kerkhof. Een jongen en meisje hebben daar hun eerste afspraakje, maar dan blijkt dat ze niet meer van het kerkhof af kunnen.
Die Rollin-films kwamen uit op DVD en kosten over de 40 euro, na een jaar bleek nog niemand ooit in Nederland een Rollin-film te kopen en al spoedig lagen ze voor een habbekrats in de uitverkoopbakken. Wat zijn er geworden van de uitgever van deze DVD's in Nederland?
Ik ben wel een redelijke fan. Niet al zijn films zijn even goed en ze zijn soms ook inwisselbaar. Er zitten echt juweeltjes bij, ook een paar saaie mislukkelingen. Dit is een beetje zijn standaard-modus, er gebeurt niks, er valt verder niet veel aan te snappen, Eros en Thanatos, maar het ziet er allemaal wel geweldig uit.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:27 uur

geplaatst: vandaag om 11:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.